Pomroka

Nadrabiając recenzje z poprzedniego roku, wracam do kolejnej świetnej książki.

📚 „Pomroka” @agnieszka_jez_pisarka

Kryminał z elementami obyczajowymi.

Tajemnice małej społeczności.

Przeszłość i teraźniejszość.

Komisarz Sonia Kranz po rozwodzie zamienia Wrocław na mały Mieroszów. Tam zaczyna nowe życie z nastoletnią córką.

Sielskie początki szybko zamieniają się w strach o córkę. W miasteczku dochodzi do gwałtu i morderstwa na młodej dziewczynie. Sonia przez jakiś czas nie ma kontu z córką i boi się, że właśnie ją straciła. Rozpoczyna się wyścig z czasem i walka z zabójcą.

To naprawdę dobra historia. Całą sobą czułam strach Soni, razem z nią rozwiązywałam zagadkową śmierć dziewczyny, poszukiwałam sprawcy. Czytało się szybko i intensywnie.

Jeśli będzie druga część, z chęcią po nią sięgnę.

Pomroka to istny huragan emocjonalny, przesuwający się przez kolejne strony książki i umysł czytelnika. Muszę oddać hołd Agnieszce Jeż za wnikliwą obserwację i opisy ludzkich uczuć i zachowań. Tu wszystko jest dosłownie do bólu prawdziwe. Radość jest radością, smutek smutkiem, rozpacz rozpaczą. Nie ma plastikowych opisów i tandetnych porównań. Trudno też doszukać się lukrowania rzeczywistości na rzecz literatury. Nawet głównej bohaterce nie oszczędzono trosk typowych dla świeżej rozwódki, która musi sobie ułożyć życie bez wsparcia finansowego męża. Nie ma żadnych dobrych wróżek i cudownych zbiegów okoliczności. Jest marazm małej mieściny, w której psy szczekają ogonami, a wrony to chyba nawet nie dolatują.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Gotowi na mroczna historię, rodzinne tajemnice i historyczny wątek w jednej książce?

Jeśli tak to przygotujcie ciepły koc, wielki kubek cieplej herbatki i sięgnijcie po książkę:

Pomroka- Agnieszki Jeż, wydawnictwo Luna

Na ponad trzystu stronach w miękkiej oprawie znajdziecie historię która na pewno zapadnie w Waszej pamięci. Sama grafika okładki daje nadzieję na mroczna historię w której znajdzie się światełko nadzieii na dobre zakończenie.

Cała opowieść bardzo wciągająca, ale jednocześnie wywołująca w wyobraźni obrazy, o których człowiek wolałby raczej nie myśleć. Tajemnice, zagadki w tej książce są że sobą tak poprzeplatane, a wątki kryminalne z problemami osobistymi tak konkurujące o pierwszeństwo uwagi głównej bohaterki, że człowiek oporcz ciekawości dalszych wydarzeń mocno empatycznie wczuwa się w całą historię. Opowieść też pokazuje, jak nasz mózg potrafi wyprzeć informacje, o których nie chcę pamiętać, jednocześnie zapisując je i ujawniając naszej świadomości w najmniej odpowiednich i oczekiwanych momentach.

Książka z każdą stroną wciąga coraz mocniej i jednocześnie coraz mocniej zarysowuje obraz kryminalnej sprawy, momentami zachaczajac o sceny jak z prawdziwego horroru. Całość sprawy jest mocno skomplikowana, a fabuła zaczął nawet o historyczne wydarzenia. Jeśli ktoś lubi mocniejsze klimaty książkowe to zdecydowanie książka dla niego. Choć to moje pierwsze spotkanie z tą autorka myślę, że na pewno sięgnę po jej kolejne książki.

Sonia, komisarz i matka jednocześnie z powodu prywatnych problemów, przeprowadza się wraz z nastoletnią córką do małego miasteczka. Chce dać sobie zaś na ułożenie własnego życia po rozwodzie i prywatnych problemach. Ale życie nie jest takie wyrozumiałe i rzuca jej wyzwanie. Jednak rozwiązanie tajemnicy morderstwa nie jest tak łatwe, zwłaszcza, że może być powiązane z innymi sprawami sprzed lat, a osobiste przeżycia bohaterki utrudniają obiektywne spojrzenie na niektóre wątki sprawy.

Czy mrozna prawda zostanie ujawniona, a rozwiązanie spraw sprzed lat zapali światełko nadzieii na spokojnieszą przyszłość?

Przychodzę dzisiaj z poleceniem bardzo dobrej książki od Agnieszki Jeż. "Pomroka" to historia, którą dosłownie przeczytałam na raz. Poznajemy Sonię Kranz, panią komisarz. Kobieta zamieniła duże miasto na niewielką miejscowość i rozpoczyna pracę na posterunku policji. Spokojną mieścinę porusza nagle wiadomość o znalezieniu zwłok młodej dziewczyny. Policjantka bez wahania angażuje się w tę sprawę. Tym bardziej, że sama ma córkę, rówieśniczkę ofiary. Mimo, iż na pierwszy rzut oka sprawca wydaje się być dosyć oczywisty, to jednak Kranz szuka głębiej. Postanawia dojść do prawdy. Ale nie spodziewa się, że poszukiwania odkryją stare tajemnice. Okazuje się, że sekrety sprzed lat mają szokujący wpływ na teraźniejszość...

Niewątpliwym plusem powieści jest tło historyczne, które autorka maluje na kartach "Pomroki". Dodatkowo, mamy tu sporo ciekawostek odnośnie Dolnego Śląska. Agnieszka Jeż sprytnie przeplata ze sobą elementy kryminału z cechami literatury obyczajowej. To pozycja, która nie uraczy nas wartką akcją, ale jednocześnie nieustanie będzie trzymać czytelnika w napięciu. A chęć rozwiązania zagadki sprawi, że nawet nie zauważymy, kiedy znajdziemy się na ostatniej stronie lektury. Natomiast czy zakończenie będzie satysfakcjonujące? Na to pytanie musicie odpowiedzieć sobie sami ;)

Uwielbiam kiedy akcja książki toczy się w miejscach, które są mi znane. Czuję wtedy jeszcze większą ekscytację podczas poznawania danej historii. I właśnie takich emocji dostarczyła mi @agnieszka_jez_pisarka . Akcję swojej nowej powieści umiejscowiła w województwie dolnośląskim! Mój kochany Dolny Śląsk 🙂 Czy Wy też tak macie?

Komisarz Sonia Krantz musi diametralnie zmienić swoje życie. Po rozstaniu z mężem przeprowadza się z Wrocławia wraz z córką, która nie jest zadowolona z tego faktu (i wcale jej się nie dziwię, też bym była lekko mówiąc wkurzona 😉) do malutkiej miejscowości Mieroszów. Mogłoby się wydawać, że nuda będzie je dręczyć każdego dnia. Nic bardziej mylnego, bowiem właśnie tu dochodzi do morderstwa młodej dziewczyny, dziewczyny w wieku córki komisarz Krantz, co powoduje, że cała sprawa staje się bardziej emocjonalna.

To nie jest stricte kryminał, ponieważ czytelnik znajdzie tu wiele wątków obyczajowych, które ubarwiają całą fabułę. Dodatkowo odnoszenie się do historii tych ziem, poznawanie sekretów i przeszłości mieszkańców, odwoływanie się do przestępstw sprzed lat sprawia, że atmosfera z każdą stroną się zagęszcza. Co więcej to nie jest czysta fikcja, autorka bazuje na prawdziwych wydarzeniach, które działy się właśnie tam, w powiecie wałbrzyskim.

Długo się zastanawiałam do czego odnosi się sam tytuł powieści i mam przeczucie, że autorka potraktowała go wieloznaczeniowo, a ja sama kiedy natrafiłam w końcu na to słowo w książce poczułam się jakbym stała w miejscu, które spowija szara, złowieszcza mgła…

Styl, którym posługuje się pisarka sprawia, że przez całą książkę się płynie, nie jest zawiły, niezrozumiały, wręcz przeciwnie. Czyta się tę historię tak jakbyście oglądali dobry serial, tylko przy tej książce nie miałam czasu na popcorn, bo byłam za bardzo zaaferowana tym co się tam dzieje 😉

Jeśli szukacie historii, która sprawi, że sami będziecie szukać tropów to ta sprawdzi się idealnie 🙂

Wciągający kryminał z akcją umiejscowioną na Dolnym Śląsku! Powieść czyta się bardzo przyjemnie, a rozbudowany wątek obyczajowy nie nuży, a wręcz przeciwnie pozwala na łatwiejsze utożsamianie się z bohaterami. Fabuła książki powstała w oparciu o prawdziwe wydarzenia, tropienie sprawcy wraz z komisarz Kranz zapewnia doskonałą rozrywkę. Polecam wszystkim czytelnikom szukającym dobrego polskiego kryminału.

Powieść zakorzenia się w umyśle i wstrząsa czytelnikiem, a uczucie niepokoju utrzymuje się jeszcze długo po zamknięciu książki. Jest to tym bardziej rzeczywiste uczucie, że historia wielokrotnie nawiązuje do mrocznej przeszłości Dolnego Śląska. Fikcyjna historia przeplata się z autentycznymi wydarzeniami, które są czystą definicją zła, choć wiele osób o nich nie pamięta. Autorka, w niemożliwy do opisania sposób, prowadzi czytelnika w głąb ludzkiej duszy, pełnej słabości i pragnień, będących źródłem wielkich tragedii oraz cierpienia.

Jeżeli interesują was kryminały idealnie trafiliście! Pani Agnieszka po raz kolejny napisała wciągającą historię kryminalną, która wciąga od pierwszych stron.  Akcja utworu toczy się w miasteczku Mieroszów, w której zostaje odnalezione ciało młodej dziewczyny. Sprawą zajmuje się Komisarz Sonia Kranz. Główna bohaterka chciała popracować na posterunku policji i uporządkować swoje prywatne życie. Sprawa zamordowanej dziewczyny, która później okazuje się, że była koleżanką jej córki, zmienia wszystko.

Chętnie sięgam po nowości pojawiające się na półkach z thrillerami. Zaciekawił mnie już sam tytuł powieści autorstwa Agnieszki Jeż. Lektura dostarczyła mi nie tylko rozrywki, ale również zmusiła moje szare komórki do intensywnego zastanawiania się nad rozwiązaniem zagadki. Mimo to, zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło, na szczęście pozytywnie. Myślę, że z chęcią sięgnę po kolejną pozycję pani Agnieszki. 

Zaintrygował mnie tytuł, opis, a przede wszystkim okładka. I zdecydowanie nie zawiodłam się. "Pomroka" autorstwa Agnieszki Jeż to świetny thriller trzymający czytelnika w napięciu. Książka jest doskonale osadzona w rzeczywistości, ma realnych, pełnokrwistych bohaterów, a także ciekawie poprowadzony wątek kryminalny. Cieszę się, że to pierwszy tom, bo z wielką przyjemnością przeczytam następne części. Zdecydowanie polecam!

Małe miasteczko, w którym niegdyś miały miejsce wojenne zbrodnie; mieszkańcy mający wiele na sumieniach; nierozwikłane rodzinne tajemnice i Pani komisarz, która musi ułożyć swe życie na nowo. Mieroszów to z pozoru urokliwy, cichy zakątek położony na malowniczym Dolnym Śląsku - wydawać by się mogło, że w takim miejscu Sonia Kranz oraz jej nastoletnia córka zdołają nabrać dystansu. Jak się okaże, złudzenia policjantki szybko znikną, gdy miastem wstrząśnie zbrodnia. ,,Pomroka'' to lektura przesycona aurą tajemnicy, która zachwyciła mnie przede wszystkim poetyckością opisu górskiej miejscowości.

Od kiedy mieszkam na Dolnym Śląsku lubię poznawać jego tajemnice — zapomniane budowle, klimatyczne zamki i pałace, małe miejscowości z duszą, naznaczone czasem oraz niebanalną historią. W Mieroszowie i okolicach co prawda jeszcze nie byłam, lecz autorka tak intrygująco przedstawiła te rejony, że mój wewnętrzny włóczykij poczuł zew przygody!

Komisarz Sonia Kranz z tętniącego życiem Wrocławia przeprowadza się do niewielkiej miejscowości. Zyskuje awans, ale zostawia za sobą całą dotychczasową egzystencję. Pragnie spokoju, by uporządkować swoje prywatne sprawy, jednak nawet w tak pozornie nieinteresującym miejscu może dojść do brutalnej zbrodni. Gwałt i morderstwo nastolatki spędzają głównej bohaterce sen z powiek — tym bardziej, że sama jest matką młodej dziewczyny. Podskórny strach potrafi skutecznie zmotywować do rozwiązania niezwykle skomplikowanej zagadki.

Lektura "Pomroki" okazała się dla mnie sporym zaskoczeniem. Nie spodziewałam się w tej książce tak wielu życiowych przemyśleń skłaniających do zadumy. Śledztwo w sprawie zbrodni nie jest silnie dominującym wątkiem, gdyż fabuła przede wszystkim skupia się wokół głównej bohaterki. Poznajemy jej lęki, rozczarowania oraz fragmenty niezbyt szczęśliwego dzieciństwa. Sonia budzi sympatię Czytelnika, ponieważ jest autentyczną i nieprzerysową postacią, która w odpowiednich momentach potrafi pokazać pazur.

Lubię połączenie kryminału z powieścią obyczajową, a osadzenie akcji w naszych polskich realiach, sprawiło że "Pomrokę" czytałam z narastającym zainteresowaniem. Dodatkowe "smaczki" historyczne i refleksje głównej bohaterki nadały całości melancholijny wydźwięk. Tempo jest niespieszne i wyważone, lecz prowadzi do zaskakującego finału. Zdecydowanie jestem na tak! Chętnie poznam inne książki autorki, gdyż jej warsztat pisarski trafił w mój czytelniczy gust.

POMROKA to spokojny kryminał z mocno obrysowanym tłem obyczajowym, w dodatku oparty na prawdziwych wydarzeniach.

Styl Agnieszki Jeż ma to do siebie, że jej powieści czyta się nader przyjemnie, a rozbudowany wątek obyczajowy sprawia, że bohaterzy stają się nam bliżsi. Postacie, bowiem przedstawione są bardzo realnie, z wadami i trudną przeszłością, dlatego nabierają bardziej rzeczywistego wymiaru. Realizmu dodaje również zbrodnia nad którą pracuje komisarz Sonia Kranz, bo wydarzyła się naprawdę.

Chociaż polubiłam się z Sonią i jej córką Julią, niektóre momenty historii dłużyły mi się. Wywody Soni i jej rozżalenie po zdradzie męża, trochę przytłoczą i zepchnęły śledztwo na dalszy plan, które notabene szło dość opornie. Rozumiem, że autorka miała taki zamysł, ale w sumie tylko pod koniec książki, akcja nabiera przyspieszenia.

Coś czuję, że autorka nie powiedziała ostatniego słowa na temat prowadzonych spraw Soni Kranz, więc chętnie przeczytam o kolejnych śledztwach pani komisarz.

Początkowo "Pomroka" Agnieszki Jeż nie wzbudziła mojego zainteresowania. Martwiłam się, że nie dam rady jej przeczytać. Z biegiem stron robiło się coraz ciekawiej. I szczerze wam powiem, że nie mogłam oderwać się od czytania. Tak pozytywnie zaskoczyć czytelnika potrafi Agnieszka Jeż. Doszło nawet do tego, że nie chciałam, żeby ta historia się skończyła. Polubiłam główną bohaterkę komisarz Sonię Kranz. Podobały mi się wątki obyczajowe. Zachwycona jestem prowadzonym śledztwem. Myślałam, że cała historia zakończy się inaczej. Kolejny raz autorka mnie zaskoczyła. Tę powieść polecam wszystkim miłośnikom thrillerów i kryminałów.

Po niewciągającym początku otrzymacie całkiem interesującą fabułę. Akcja się pomału rozkręca, ale to mi w niczym nie przeszkadzało.

Mamy tutaj samotną matkę nastoletniej córki, która więcej czasu poświęca pracy niż własnemu dziecku. Przeprowadza się z dzieckiem z dużego miasta do przygranicznego miasteczka. Spotkałam tutaj również nastolatkę Julkę, która jest typową buntowniczką. Ma żal do rodziców, że się rozstali. Tylko czy temu wszystkiemu winna była jej mama, czy raczej sam niewierny ojciec? Jak poradzi sobie z tą traumą?

Do tego wszystkiego dochodzi morderstwo i gwałt na nastolatce. Czy do podobnych tragicznych zdarzeń dochodziło już wcześniej? Ta sprawa nie będzie taka prosta, jakby się mogło wydawać. Poprowadzi ją nasza bohaterka Sonia. Czy odnajdzie prawdziwego potwora? Czy raczej morderstwo ujdzie mu na sucho? Czy Sonia i Julka odnajdą drogę do siebie i na nowo nauczą się żyć i kochać? Tego wszystkiego dowiecie się, czytając najnowsze dzieło Agnieszki Lis pod tytułem "Pomroka".

Autorka stworzyła wyjątkowy klimat, który przyciąga czytelnika. Warto przeczytać tę książkę.

Czy komisarz Sonia Kranz powróci?

„Pomroka” to książka, od której nie można się oderwać. Pani Agnieszka po raz kolejny napisała wciągającą historię kryminalną, która wciąga od pierwszych stron.

Pewnego dnia zostaje odnalezione ciało młodej dziewczyny. W trakcie śledztwa okazuje się, że jest to Zuzanna. Dziewczyna została odurzona i zgwałcona. Sprawą zajmuje się Komisarz Sonia Kranz, która po rozstaniu z mężem przenosi się wraz z 14 -letnią córką do Mieroszówa, do niewielkiej miejscowości na Dolnym śląsku. Przyjeżdżając tu chciała trochę popracować na posterunku policji i uporządkować swoje prywatne życie. Sprawa zamordowanej dziewczyna, która później okazuje się, że była koleżanką jej córki, zmienia wszystko. Czy to pojedynczy przypadek czy będą kolejne trupy? Jak ta sprawa wiąże się z napaściami na tle seksualnym sprzed lat? Przekonacie się sami.

Uwielbiam książki, które wychodzą spod pióra Pani Agnieszki Jeż. Nie są one za grube, a opisane w niej historie są bardzo wciągające. Bardzo lubię styl pisania autorki. Każde zdanie jest przemyślane i oddające w pełni klimat scen toczących się w tym przypadku na Dolnym śląsku. Czuć dreszczy, napięcie i ciekawość tego co za chwilę się wydarzy. Do tego autorka wspaniale wykreowała swoich bohaterów. Są oni pełnokrwiści, a ich życie prywatne przypomina życie nie jednego z nas.

Jeśli lubicie dobrze napisane kryminały to Waszych biblioteczkach powinna się znaleźć „Pomroka”, która jest pierwszą częścią świetnie zapowiadającego się cyklu z komisarz Sonią Kranz.

"Przyj­mo­wała te od­po­wie­dzi, ale nie da­wała im wiary, choć wie­dzia­ła, że nie­do­bór in­te­lektu nie wy­łą­cza emo­cji. Czę­sto było wręcz prze­ciw­nie – brak ha­mul­ców wy­ni­ka­ją­cych ze świa­do­mo­ści, że ist­nieją normy i trze­ba się ich trzy­mać, da­wał uj­ście emo­cjom i im­pul­som."

••

"To, czy ma się do­bre ży­cie, to jed­nak rzecz względ­na – za­leży, z kim po­rów­nać."

▪︎▪︎

Komisarz Sonia Kranz przeprowadza się do małej miejscowości wraz z dorastającą córką, licząc, że w spokoju przepracuje i poukłada życie prywatne. Wszystkie jej plany ulegają zmianie gdy zostaje znalezione ciało zamordowanej i zgwałconej młodej dziewczyny. A żeby wyjaśnić sprawę śmierci Zuzanny, główna bohaterka będzie musiała nie tylko cofnąć się do serii niewyjaśnionych napaści sprzed lat, ale takze zagłębić się w skomplikowaną powojenną historię Mieroszowa i okolic.

Ciekawa zagadka kryminalna do rozwikłania, świetnie poprowadzony wątek obyczajowy, a to wszystko w oparciu o prawdziwe wydarzenia. Jak dla mnie idealnie, ponieważ lubię wyraziste opowieści, mocno osadzone w rzeczywistości i historii. Podobnie jest z Sonią Kranz, bohaterką z krwi i kości, która poza pracą, mierzy się ze zwykłymi problemami życia codziennego.

I w ten oto sposób, niepostrzeżenie, nie jesteśmy w stanie oderwać się od tej książki, bo musimy się dowiedzieć, nie tylko kto zabił, ale jesteśmy też ciekawi dalszych losów Sonii.

Czekam na więcej.

🌿 To druga książka autorki, którą przeczytałam i jest znacznie lepsza od poprzedniej! 'W cieniu góry' nie zapadło mi jakoś szczególnie w pamięć, ale kojarzę że nie była to fabuła moich marzeń. W wypadku 'Pomroki' jest znacznie lepiej. Już teraz czekam na kolejną część serii!

🌿 'Pomroka' to naprawdę dobry kryminał, choć dużo było w nim obyczaju. Jednak to połączenie bardzo dobrze zagrało! W kilku momentach serce szybciej mi zabiło i było to spowodowane przywiązaniem emocjonalnym do głównej bohaterki, Soni.

🌿 Podskórnie czułam, że rozwiązanie sprawy morderstwa nie jest w tym wszystkim najważniejsze i wcale mi to nie przeszkadzało *nie jest spychane na drugi plan - co to, to nie!*. Portrety psychologiczny pojedynczych postaci czy też społeczeństwa zamieszkującego dany teren, wgłębienie się w historię Dolnego Śląska *jego wielokulturowości* - to nadawało głębi fabule.

🌿 Pikanterii wszystkiemu dodawały jeszcze śledztwa z przeszłości; ta nutka niepewności czy tworzą spójną całość z tym współczesnym prowadzonym przez komisarz Kranz była intrygująca.

🌿 'Pomroka' nie wyrwie z kapci, ale to dobra książka. Polecam dla tych, którzy chcą zacząć z kryminałem bądź szukają czegoś lżejszego z tego gatunku 💚

"Pomroka" to lekki kryminał, z wątkiem obyczajowym, ale i z ciekawym motywem. Historia dzieje się na Dolnym Śląsku, miejscu naznaczonym masowymi, powojennymi wywózkami. Te wydarzenia mają wpływ na współczesnych, i tą zależność wykorzystała autorka.

Sama fabuła dotyczy morderstwa. Ginie nastolatka, a pierwszym podejrzanym jest - brzydko mówiąc "wiejski głupek". Przez chwilę wszystko na to wskazuje, jednak z każdym dociekliwym pytaniem komisarz Soni Kranz, na jaw wychodzą kolejne tajemnice.

To nie jest powieść, która porwała mnie od pierwszej strony. Akcja toczy się spokojnie, kilkutorowo, a na wyjaśnienia musimy czekać do ostatnich stron. Jednak wzbudzała moją ciekawość na tyle, że chciałam wiedzieć jak to się skończy, a finał był dość zaskakujący.

Myślę że to książka dla osób, które na codzień nie czytają kryminałów, a nawet jeśli, to wybierają te lżejsze i mało krwawe. Tutaj oprócz ciekawej opowieści i wątków historycznych dostajemy fajny klimat i górską  atmosferę.