Położna z Auschwitz

Poruszająca i dramatyczna opowieść oparta na faktach o kobiecie, która narażając swoje życie ratowała dzieci i wspierała młode matki które rodziły w dramatycznych warunkach. Książka dostarcza dużo emocji. Naprawdę warto przeczytać.

Tematyka Auschwitz jest bez wątpienia tematyką głęboko poruszającą. Samo przedstawienie postaci Pani Stanisławy, codzienności w Auschwitz oraz bezwzględności nazistów jest warte uwagi przy rozpatrywaniu tej pozycję. Niemniej, sama forma napisania tej książki i podział na podrozdziały była dla mnie wielce męcząca. Zazwyczaj chwile mi zajmowało zorientowanie się kto jest narratorem w danym podrozdziale. Książkę zmęczyłam. Spodziewałam się czegoś więcej...

Polecam. Mimo, iż jest to kolejna z wielu pozycji o tematyce obozowej czyta się ją z zainteresowaniem. Smutnym, kłującym w naszą świadomość.

Poród dla większości kobiet to ból, ale także radość, miłość, szczęście. Dla kobiet opisywanych w książce to ból i nie wyobrażalny strach o dziecko, który "Mama" stara się jak może ukoić.

Polecam wszystkim którzy lubią tematykę ll wojny światowej jak i tym którzy dopiero poznają te trudne czasy

Pełna wartości, wspaniała i książka i bohaterka, pozostanie w sercu i pamięci... niesamowite okrucieństwo ( w pewnych aspektach) przegrywa z potężną oddaną miłością, wielkim sercem cudownej kobiety.

Przeczytałam książkę " Tatuażysta z Auschwitz ",płakałam i od razu kupiłam " Położną..." jeszcze się boję zacząć ja czytać...

Autorka opisała blok w Auschwitz w którym polozna przyjmuje porody ,każdy przypadek inna historia . Szybko się czyta jest bardzo smutna chódz nie wstrząsająca. Polecam zakupić do własnej biblioteczki

Znowu powracam w tematyce Auschwitz. Tym razem autorka , Magda Knedler, przedstawia nam poprzez książkę i uzyskane wspomnienia historię Stanisławy Leszczyńskiej, która była pielęgniarka. Zarówno przed, jak i w obozie pani Stanisława ratowała życie kobiet w ciąży. Pomagała im podczas porodu, wspierała i dawała z siebie tyle, ile potrafiła. Warto zauważyć, że każdy poród, który odebrała nigdy nie zakończył się śmiercią dziecka lub matki. Pani Stanisława potrafiła postawić się Doktorowi Mengele, mogąc przecież przypłacić to życiem...

🙊🙊

Warto sięgnąć. Nie jest to książka wyssana z palca . Jest prawdziwa. Tak, jak było Auschwitz. Polecam !

Ciężko było mi przebrnąć i wytrwać do końca, dla osób z nerwami że stali

Niesamowita historia, poruszająca do łez i niestety prawdziwa. Nie czyta się jej łatwo ale WARTO.

Położna z Auschwitz" to historia dramatycznych przeżyć Stanisławy Leszczyńskiej. Lektura obowiązkowa.Po przeczytaniu kilkunastu już stron mogłam przekonać się jak człowiek może być potworem dla drugiego człowieka...Często to kobiety w obozie w Auschwitz były gorszymi oprawcami niż mężczyzni..Powiesć czyta się jednym tchem ,spoglądając na swoje śpiące dziecko nawet nie umiem sobie wyobrazić co przeżywały matki którym brutalnie odbierano i uśmiercano dziecko ,często na ich oczach...Trudna lektura aczkolwiek dająca do myślenia...

Bardzo emocjonalnie podeszłam do tej książki. Przeczytałam w jeden wieczór. Naprawdę godna polecenia.

Ta ksiązka powinna być lekturą obowiązkową w szkole

Ja wybieram najróżniejsze książki. Sięgam po lekkie ale i cięższe, trudniejsze lektury.

I właśnie "Położna z Auschwitz" Magdy Knedler należy do tych drugich. Nie jest to łatwa lektura. Ale napewno zostanie w mej głowie na długo.

Jest to poruszająca opowieść o Stanisławie Leszczyńskiej, która na własną prośbę zaczęła pracę w strasznych warunkach: bez wody, bez odpowiednich narzędzi medycznych, bez leków. W dramatycznych okolicznościach odbierała porody, na starym piecu, przykrytym derką.

"Nie wiadomo, co gorsze- żeby tak leżało, narażone na atak łakomych szczurów, czy żeby trafiło - jak wiele innych żydowskich dzieci - do kubła z szajsą."

W Auschwitz nie była ona Stanisławą Leszczyńską, była Mamą, nadzieją dla ciężarnych. Niosła ona pomoc kobietom. Odebrała tysiąc porodów, podczas których nie umarło żadne dziecko ani żadna rodząca. Mama wielokrotnie ryzykowala życie sprzeciwiając się, przeciwstawiajac się rozkazom Mengele.

"Dla innych dziewczyn byłam tym, czym one były dla mnie. Aktorką, która pojawi się na scenie i zaraz z niej zniknie. Grałam swoją rolę dobrze, jak my wszystkie. To były nasze rolę życia."

Książka ta jest bardzo poruszająca. Momentami przerażająca, wstrząsająca. Mnie jako mamie serce pękało, i to nie raz. Łzy same leciały. Bestialstwo, jak można dopuszczać się do czegoś takiego. Ból, strata, cierpienie, to wszystko towarzyszy nam podczas czytania.

Od początku wiedziałam, że nie będzie to łatwa lektura. Dlatego też przeplatałam sobie innymi książkami. Nie da się jej przeczytać na raz. Trzeba dawkować, stopniowo.

"Położna z Auschwitz", to przede wszystkim opowieść o wielkim bohaterstwie Stanisławy Leszczyńskiej. Ile ona miała w sobie odwagi. Niosła pomoc potrzebującym. W tych strasznych warunkach dodawała otuchy ciężarnym, świeżo upieczonym mamom, którym nie było dane cieszyć się macierzyństwem. Nawet nie potrafię sobie wyobrazić tego, co musiały czuć te kobiety, którym siłą odebrano dziecko. Ja chyba bym tego nie przeżyła. Sama jestem mamą, i tak teraz patrzę na swoje śpiące maleństwo, i łzy lecą. Dlaczego? To są łzy szczęścia, bo śpi tu obok mnie i mogę się cieszyć każdym dniem spędzonym z moimi dziećmi.

"I Stanisława wtedy płakała. Myślała o sile kobiet, odwadze i determinacji, w jakie wyposażyła je natura, a jednocześnie o ich największej słabości. Kobietę najdotkliwiej można skrzywdzić, zadając cierpienie jej dziecku".

"Stanisława też to rozumiała. Odczytywala emocje każdej z tej kobiet. Chciała, by nie czuły się źle same że sobą, by patrzyły na siebie i dziecko jak na wielki cud. Ocierała łzy, myła zakrwawione uda, wycierała pot z czoła i plotła warkocze lub rozczesywała krótkie loki. Lekarzami na Karowej byli mężczyźni, ale prawdziwymi bohaterkami okzaywaly się tutaj zawsze kobiety. Ich trud, ich odwaga i ich siła. Żaden mężczyzna nigdy tego nie zrozumie. Matka Natura. Wielka moc tkwiła w tym określeniu i wielka prawda. Cały świat funkcjonował dzięki matkom. "

" Położna z Auschwitz ", to ciężka lektura, ciężka ale warta uwagi. Myślę, że każdy powinien się z nią zapoznać. Warto wiedzieć, jak to wszystko wyglądało w tamtych czasach.

Dziękuję PasjoMatka & spółka, że mogłam poznać tę historię.

Magda Knedler

Wydawnictwo MANDO

„Położna z Auschwitz” to dramatyczna opowieść. Aż włosy na głowie się jeżą, że w jednym miejscu mogło być tyle zła, że obojętność dopadała każdego, tylko nie ją, nie Stanisławę. I nie tylko obojętność, bo okrucieństwo innych kobiet, Niemek, ale i samych osadzonych. Te, które miały pokarm, nie chciały dokarmiać innych dzieci. Te, które straciły dziecko, były niemiłe dla innych położnic. Te, które były ciężarne i przeszły wiele, utyskiwały na pilnujące je Niemki, choć Mama tego nie pochwalała.

Mi, matce, ciężko czasem było doczytać książkę do końca. Choć zakończyła się pozytywnie, to jednak, tak jak tatuaż na ręce więźniów z obozu, zostanie to odhumanizowanie we mnie gdzieś głęboko. Nie każdy ma odwagę, by czytać tak przerażające obrazy. Choć sama Mama powiedziała:

„Patrzenie wstecz wydaje się łatwiejsze niż bycie w teraźniejszości i próba spojrzenia w przyszłość. Teraźniejszość jest zbyt ulotna, bym w pełni umiała ją przeżyć, a przyszłość może przynieść złe rzeczy, o których nie wiem. Przeszłość zaś jest bezpieczna, bo już się wydarzyła. Obfitowała w tragedie, cierpienia, krew i śmierć, naznaczyła nas, wyczerpała, zmieniła, ale minęła. Niczym nie może nas zaskoczyć. Jest czymś znanym, prawie solidnym. To cza, w którym cierpiałam, lecz w którym także przetrwałam. Nie boję się przeszłości, nawet kiedy wraca. Cierpię, ale się nie boję. Strach ma swoje źródło w tym, co nieznane. W zjawiskach, na które nie mam wpływu i o które nikt mnie nie zapyta. Łatwiejsze jest więc patrzenie wstecz. Łatwiejsze, mimo że nie chce się pamiętać.”

Więcej na [Adres usunięty]

"Położna z Auschwitz" to książka oparta na faktach. Przedstawia wydarzenia z życia Stanisławy Leszczyńskiej, mieszkanki Łodzi, z pobytu w obozie Aushwitz Birkenau, gdzie przyjęła kilka tysięcy porodów. Podczas jej pracy w obozie przy odbieraniu porodów, mimo najgorszych warunków i wbrew wszelkim prawom i zasadom, nie zmarło żadne dziecko ani żadna kobieta.

Książka jest wyjatkowa, bo traktuje o wyjątkowej kobiecie i jej losach. Kobiecie pełnej wiary i nadziei, bez krzty nienawiści w sercu. Nie rozumiała dlaczego, nikt nie rozumiał i nie rozumie a jednak nie osądzała nazistów. Wyłania się obraz kobiety niesamowitej, pełnej hartu ducha i woli walki mimo otaczającej jej rzeczywistości. Kobiety, która niosła wsparcie, sama nie oczekując niczego w zamian. Kobiety, która nie wyzbyła się człowieczeństwa w miejscu gdzie człowiek był tylko przedmiotem upokorzeń.

Autorka dołożyła starań, żeby książka była napisana rzetelnie, zgodnie z faktami i dostępnymi źródłami. Osoba, która prowadzi nas przez powieść to połączenie wspomnień kilku postaci, ale nie ma tutaj miejsca na fantazje, co się często zdarza. Jest to bardzo dobra książka z literatury obozowej i bardzo wam ją polecam.

Czy jedna niepozorna kobieta może stanąć na przeciw reżimowi, któremu nie dawały rady najmocniejsze armie świata? Okazuje się, że tak Magda Knedler w swojej książce "Położna z Auschwitz", rysuje portret kobiety, która przez swoją ogromną wiarę i niezłomny charakter potrafiła przeciwstawić się, ideologii, skazującej jednych na śmierć a drugich stawiających siłę ponad wszystko. Okazuje się, że nie zawsze należy walczyć kulami z przeciwnikiem, wiara w życie i jego wartości też daje siłę do przeciwstawienia się złu. Bardzo polecam książkę, myślę, że każdy powinien poznać Stanisławę Leszczyńską, bo takie postacie nie powinny przejść niezauważone i zapomniane w historii. Powinniśmy pamiętać o takich ludziach i stawiać ich jako wzór do naśladowania dla następnych pokoleń.

Kto czyta bloga, ten zna moją fascynację twórczością Magdy Knedler. Trzeba przyznać, że każda jej powieść jest doskonała i do tego Autorka pisze bardzo różne tematycznie powieści w swoim, indywidualnym, niepowtarzalnym stylu, który uwielbiam. Ostatnio jej powieści oparte są na faktach - tak było z Moimi przyjaciółkami z Ravensbruck, jak i teraz z Położną z Auschwitz. W każdą ze swoich książek wkłada całe swoje serce, przygotowuje je w najmniejszych szczegółach i czuje się znajomość tematu i to, że Autorka wręcz nimi żyła na czas pisania powieści. U niej czuje się emocje nie tylko bohaterów, ale i samej Autorki - i za to ją cenię.

Położna z Auschwitz to poruszająca opowieść o Stanisławie Leszczyńskiej, prawdziwej bohaterce, która w samym sercu Auschwitz ocaliła tysiące istnień. Była położną, która odbierała na terenie obozu koncentracyjnego porody za przyzwoleniem doktora Mengle, który zdawał się mieć szacunek dla tej kobiet, jakby poruszyła i jego serce. Stanisława, zwana w obozie Mamą, była niezwykłą kobietą, zaangażowaną w swój zawód, który traktowała jak misję. Leszczyńskiej nie zmarła przy porodzie żadna matka, ani żadne dziecko i nie doszło do powikłań porodowych, co było prawdziwym cudem przy braku higieny, odpowiednich narzędzi i środków opatrunkowych. Kobiety rodziły na piecu, na zapchlonym kocu, a dzieci owijane były w kawałek ligniny. Wszystkie dzieci urodziły się żywe, ale nie wszystkim było dane żyć... Obozowe kapo topiły dzieci, wbijały im igły w serce, a część dzieci odbierano matkom i przekazywano niemieckim rodzinom. W tym piekle na ziemi, cudowna kobieta robiła wszystko, aby ocalić i pomóc kobietom. Przeżyła wojnę i obóz i pamiętała wszystkie swoje dzieci, bo przecież była Mamą....

Położna z Auschwitz to niezwykła książka, która rozkruszy najtwardsze serca i wyciśnie łzy. Opowieść o niezwykle mądrej, upartej i oddanej swojej misji kobiecie, która potrafiła stworzyć ludzkie miejsce w piekle, gdzie kobiety przez chwilę czuły się kochane i zaopiekowane, przy swojej mamie. Jej ufały i pomagały sobie wzajemnie. O losach Stanisławy Leszczyńskiej opowiada nam narratorka powieści, którą jest jedna z więźniarek, która przeżyła obóz, a później zajmowała się rzeźbiarstwem. Poznajemy historię położnej z Auschwitz obejmującą jej losy przed, w trakcie i po obozie. Nieważne gdzie i kiedy, ale zawsze ważne były dla niej przyszłe matki i ich dzieci. Nie liczył się tutaj fakt bycia Żydówką, czy Niemką - każdej pomogła, nie licząc na nic w zamian. Stanisława Leszczyńska była kobietą o wielkim sercu i niezwykłych umiejętnościach, która kochała swoją pracę i ludzi - poznajcie jej losy w najnowszej powieści Magdy Knedler!

[Adres usunięty]

Książka daje dużo do myślenia i emocji. Jeśli ktoś jest bardzo zainteresowany tematyką Auschwitz i tym jak Niemcy traktowali osoby w tym miejscu, to ta pozycji musi być jedna z obowiązkowych. Moja żona po przeczytaniu oczywiście posiadała większe emocje (z racji tego też że sama urodziła córke), ale i faceta zaciekawi.

Położna z Auschwitz" to dramatyczna opowieść inspirowana bohaterskim losem Stanisławy Leszczyńskiej. W  piekle obozu koncentracyjnego ocaliła tysiące dzieci. Piękna, a zarazem okrutna opowieść o życiu które pchało się nieświadomie na świat w najpopularniejszej fabryce śmierci.

W.

“Położna z Auschwitz” to książka - cytat. Zawiera tak wiele wartościowych, mądrych i przejmujących zdań, że zdarzało mi się czytać pewne fragmenty kilkukrotnie. Towarzyszyło mi jednak kilka sprzeczności. Chciałam jak najlepiej zapamiętać mądrość z niej płynącą, a jednocześnie skończyć już tę książkę. Wmówić sobie, że to się nigdy nie mogło zdarzyć. To na pewno fikcja literacka. Na pewno. I nigdy nic podobnego się nie zdarzy, nigdzie, prawda?

Chłonęłam płynącą z książki mądrość, rozpacz bohaterek tego niestety prawdziwego dramatu. Nie tylko po kobiecemu - solidaryzując się z ich tragizmem, ale po prostu po ludzku. To co mnie urzekło w tej książce to niezwykła wrażliwość, wręcz uświęcenie i wyjątkowość towarzyszące pojawieniu się nowego życia. Drodzy czytelnicy, mamy wielkie szczęście, że nie żyjemy w czasach wojny, która miała miejsce tak niedawno - kilkadziesiąt lat temu. Kolekcjonujmy wspomnienia, realizujmy marzenia, ale nie zapominajmy o ludziach, którzy niedawno przeżyli piekło.

Przerost formy nad treścią. Nie wiadomo kto jest narratorem, w którym rozdziale. Ciężko się to czyta momentami. No i sama treść... Mam wrażenie, że autorka obejrzała 2 filmy o Mengele na Discovery, przeczytała notkę w Wikipedii i na tej podstawie wymęczyła tę książkę. O głównej bohaterce jest najmniej. Są za to notki o zbrodniarzach obozowych, żywcem wyjęte z internetu i tragiczne historie kobiet znane z popularnonaukowych filmów. Książka może zrobi wrażenie na kimś, kto po raz pierwszy sięga po literaturę o tej tematyce i ma nikłą wiedzę historyczną. Natomiast czytelnikom, którzy interesują się tematyką obozową , historią II wojny, mają już za sobą kilka książek czy filmów dokumentalnych i szukają nowych faktów historycznych, zdecydowanie nie polecam. Szkoda kasy i czasu. Jedna z najsłabszych (o ile nie najsłabsza) pozycji jakie czytałam.

Smutek, radosc, podziw, wstret... tak wiele emocji w jednym czasie. Tych uczuc nie wywoluje kazda ksiazka, ale ta jak najbardziej.

Kumulacja emocji. Duże brawa dla autorki za umiejętne przedstawienie realiów. Warto przeczytać!

O miłości rodzicielskiej i walce o przetrwanie. Genialna książka, bardzo emocjonalna, szczególnie dla mam.

Moja pamięć bywa zawodna, ale o ile pamiętam to do chwili obecnej przeczytałam tylko jedną książkę Magdaleny Knedler: "Pan Darcy nie żyje". Już wtedy twórczość tej pisarki zainteresowała mnie, jednak, mimo że śledziłam premiery kolejnych jej książek to jakoś się nie złożyło, żebym po nie sięgnęła. Dlaczego tak się stało- nie wiem.

Tym bardziej cieszę się, że trafiłam na nowość- "Położną z Auschwitz". Mam nadzieję, że nie zrozumiecie mnie źle z tym "cieszę się"- bo czy w przypadku takiej literatury można używać takich stwierdzeń? W moim przypadku zadowolenie dotyczy to tego, że z zaciekawieniem sięgnęłam po pozycję, która została rzetelnie przygotowana, dane sprawdzone.

Od jakiegoś czasu można zaobserwować rosnące zainteresowanie literaturą związaną z Auschwitz oraz innymi obozami koncentracyjnymi. Niestety- bardzo często trafić można na fikcję literacką, a opisywane realia nie mają nic wspólnego z tym jak było naprawdę. To smutne, że taki temat opisuje się tak jak każdy inny. Dbajmy o pamięć o tym jak było, szukajmy powieści i książek inspirowanych prawdziwymi wydarzeniami, a nie całkowicie zmyślonych.

Magdalena Knedler wykonała ogromną robotę. Opisała jak w obozowych warunkach wyglądało przyjmowanie porodów. Przybliżyła nam postać bohaterki- Stefanii Leszczyńskiej nazywanej też Mamą. W tych tragicznych czasach dla swoich podopiecznych była człowiekiem, nie bała się też walczyć o nie.

To pozycja niesamowicie wzruszająca, ciekawa. I pięknie wydana- w twardej oprawie, na ładnym, dobrym papierze.

Polecam.

Książka byłaby wydarzeniem, gdyby nie fakt, że ostatnimi czasy nastała swego rodzaju moda na publikacje z akcją lokowaną w Auschwitz. To sprawia, że przechodzi to w nadmiar usypiający początkowe wrażenie szoku. Owszem, sprawnie napisane, szybko się czyta, ale do arcydzieł bym tego nie zaliczył.

Szybko się czyta, zapewnia dużo emocji. Jeśli tego chcesz od książki - wybierz ją. Z czystym sercem polecam :)