Policjanci. W boju

Jak zawsze rozmowy super. Czy będzie czwarta część? Polecam

Służba w Policji nie należy do najłatwiejszych. A służba jako antyterrorysta? Pełna stresu i odpowiedzialności nie tylko za siebie, ale też za innych członków grupy. Towarzysząca niepewność, bo mimo rozpoznania mogą zdarzyć się różne sytuacje. Pościgi, strzelaniny, wybuchy... To obciążenie psychicznie i fizyczne, ale dla tych ludzi to też satysfakcja, adrenalina, pasja a niejednokrotnie całe ich życie. W książce są rozmowy z obecnymi antyterrorystami, ale również tymi na emeryturze jak i z żonami o wdowami. A życie żony policjanta AT też nie jest łatwe. Ciągłe wyjazdy, delegacje, szkolenia, troska o niepewności, telefony na akcje w środku nocy i męża już nie ma. Czasami żona nawet nie wie co dokładnie robi jej mąż w tej policji... w poprzednich częściach było więcej historii, czasem nieprawdopodobnych, czasem smutnych albo śmiesznych, a tutaj troszkę mi tego zabrakło. Aczkolwiek to chyba wynika za specyfiki tego zawodu, także jestem w stanie to zrozumieć. Książkę czyta się szybko i jeśli przeczytaliscie dwie pierwsze to po tą musicie sięgnąć koniecznie . Ostatni rozdział niezwykle mnie poruszył, bardzo emocjonujący i przyznaje, że musiałam odkładać książkę, żeby się nie rozkręcić... Bo oczywiście wiadomo, że praca akurat w tej grupie jest specyficzna i nie pozbawiona ryzyka, ale strata kogoś bliskiego boli zawsze. Jednak każda społeczność trzyma się razem czy to policja, czy lekarze czy jakikolwiek inny zawód. Wiesz czym to pachnie i z czym to się je i występuje jakaś solidarność i pomoc w razie potrzeby.

„Policjanci. W boju” to już trzecia książka Katarzyny Puzyńskiej, dzięki której poznajemy kulisy pracy policyjnej. Tym razem wkraczamy do świata policyjnych antyterrorystów, poznając najgroźniejsze akcje w jakich uczestniczyli. Policjanci dzielą się z nami swoją pracą. Każdy z nich przedstawia swoją historię. Historię, której poznanie sprawi, że z większym uznaniem i szacunkiem spojrzymy na pracę ludzi, którzy każdego dnia ryzykują swoje zdrowie oraz życie w walce z zorganizowanymi grupami przestępczymi. To właśnie oni uczestniczą w zatrzymaniach najgroźniejszych przestępców. Strzelaniny, wybuchy, zamachy to ich chleb powszedni. Nie ugną się przed niczym, by doprowadzić do schwytania gangsterów, by zapewnić nam poczucie bezpieczeństwa. By również sami byli bezpieczni, każdego dnia uczestniczą w morderczych treningach, mających na celu przygotować ich do najgroźniejszych akcji. Nie tylko dowiadujemy się o tej pracy ze strony samych policjantów, lecz również ich żony i partnerki dzielą się z nami swoimi emocjami, jakie targają nimi każdego dnia. Praca ta należy do jednej z najniebezpieczniejszych, zatem stres udziela się nie tylko policjantom, lecz również ich życiowym partnerom. Książkę otwiera rozmowa z Iwoną, wdową po podkomisarzu, który zginął na służbie podczas zatrzymywania bandyty włamującego się do bankomatu. W książce uwypuklony jest również problem braku dostatecznego zabezpieczenia dla policjantów. Historia Abdula i jego żony Anety ukazuje wiele luk, które nie zapewniają należytego, systemowego zabezpieczenia ludziom, którzy każdego dnia ryzykują tym co najważniejsze – swoim zdrowiem i życiem. Trzecia część serii „Policjanci” ukazuje nam również historię Patrycji, żony policyjnego antyterrorysty w czynnej służbie. Ze względów bezpieczeństwo imię kobiety zostało zmienione. Rozmowa ta kolejny raz dowodzi, iż odsetek rozwodów wśród policjantów jest zauważalny. Życie w ciągłym stresie, często sprawia, iż małżeństwa nie zdają egzaminu. Swoją historią dzieli się z nami Monika, wdowa po młodszym inspektorze, który nie tylko uczestniczył w działaniach antyterrorystycznych, lecz „także szkolił policjantów i współtworzył przepisy w zakresie działań antyterrorystycznych”. Książka ilustruje kulisy policyjnej pracy na najwyższym poziomie niebezpieczeństwa. Ukazuje również ludzkie dramaty oraz organizacyjne niedociągnięcia, które często niosą za sobą śmiertelne konsekwencje. Jeśli lubicie czytać o policyjnej pracy, to ta książka jest właśnie dla Was. Kupując ją wspieracie działania Fundacji Pomocy Wdowom i Sierotom po Poległych Policjantach. Katarzyna Puzyńska połowę swojego honorarium przekazuje na cele fundacji wspierającej rodziny funkcjonariuszy, którzy słowa roty ślubowania wypełnili do końca. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka [Adres usunięty]