Pokój na piętrze

Lubicie thrillery psychologiczne?

Jeżeli tak to „Pokój na piętrze” Rachel Hawkins jest absolutnym must read.

Co ta książka zrobiła z moją głową, to jest coś niesamowitego, ale po kolei.

„Jestem tylko zwykłą dziewczyną, która przypadkiem wdepnęła w cudze łajno. Której dano posmakować innego życia tylko po to, by zaraz je odebrać, bo to takie typowe”.

Historię poznajemy w znacznej części z perspektywy głównej bohaterki. Jane jest biedną dziewczyną, której życie potoczyło się nie tak, jak powinno. Pozbawiona środków do życia i dachu nad głową zatrzymuje się u Johna. Coraz częściej jednak marzy o tym, by jak najszybciej znaleźć swój kąt i uwolnić się od irytującego mężczyzny.

Jane, by zarobić trochę gotówki zajmuje się wyprowadzaniem psów bogatych ludzi. Zajęcie to nie tylko pozwala jej zarobić, ale również może, dzięki temu poobserwować jak żyją i jakie zwyczaje mają ludzie, którzy nie martwią się sferą finansową życia. Których stać jest absolutnie na wszystko. Zajęcie to pozwala jej być bliżej kobiet, które nawet nie zauważają, gdy z ich szkatułki znika kolejny pierścionek, czy kolczyk…

Pewnego dnia na drodze Jane staje przystojny i obrzydliwie bogaty wdowiec. Dziewczyna czuje się, jakby wygrała los na loterii, bo oto w jednej chwili jej życie nabiera zupełnie innego kierunku. Jane może wejść w skórę tych wszystkich zamożnych ludzi, których codziennie odwiedzała. Eddie wydaje się być mężczyzną idealnym do momentu, gdy do jej uszu nie zaczynają docierać niepokojące plotki na jego temat.

Czy faktycznie to on stoi za śmiercią swojej żony i jej przyjaciółki? Co wydarzyło się między Beą i Blanche tamtej feralnej nocy na środku jeziora? Kto mówi prawdę, a kto kłamie w żywe oczy?

Jedno jest pewne – coś tu jest bardzo nie tak, a dom Eddiego, w którym Jane tak ochoczo zamieszkała zaczyna ją przerażać…

To była tak dobra książka, że aż brakuje mi słów, by to opisać. Autorka w znakomity sposób budowała napięcie, sprawiając, że serducho w pewnych momentach zaczynało mi niebezpiecznie szybko bić. Książka ta hipnotyzuje swoim klimatem, którym całkowicie przesiąkłam. Oczami wyobraźni widziałam tę ulicę, dom Rochesterów i pokój paniki. Widziałam chatkę nad jeziorem, jacht i głęboką otchłań wody, która skrywała wielkie sekrety. Podwodne cmentarzysko…

Nie potrafiłam oderwać się od lektury, choćby na moment.

Genialna kreacja bohaterów, zwłaszcza w sferze psychologicznej. Praktycznie do samego końca nie potrafiłam jednoznacznie wskazać właściwej wersji wydarzeń. Nie chcę wam niechcący czegoś zaspoilerować, więc powiem tylko tyle, że nie tylko Jane została zmanipulowana, ja również dałam się nabrać. Im bliżej końca książki, tym moje niedowierzanie rosło coraz bardziej.

No i mamy zakończenie. Zakończenie, które nie do końca mnie usatysfakcjonowało, dlatego zamiast maksymalnej oceny daję 9/10. ⭐

Kochani, jeżeli lubicie wciągające i wywołujące dreszcze thrillery, to koniecznie sięgnijcie po pokój na piętrze. Gwarantuję, że nie pożałujecie.

Zaczęło się niepozornie, ale z potencjałem. Dziewczyna z przeszłością, mężczyzna z wyższych sfer, a w tle majaczył duch zmarłej żony. Początek mnie ciekawił, jednak z każdą stroną zamiast rosnącego napięcia, czułam znużenie.

Ot, historia Kopciuszka, tyle że Jane, bo o niej mowa, to wyrachowana kobieta. I tak, strona po stronie czytamy jak dziewczyna wchodzi w "bogate" towarzystwo, adaptuje się, opływa w luksusy, których do tej pory niepoznała.

Jeśli mam być szczera, nie za bardzo lubię thrillery o zamożnych ludziach. Zawsze są tendencyjne, bogaty równa się zły, i właśnie tak tutaj było. Może zakończenie rzeczywiście mogło zaskoczyć, ale przez to że przez większość czasu się nudziłam, jakoś specjalnie mnie nie obeszło.

Nie jest to zła książka i spokojnie będzie się podobać, ale dla mnie nie była niczym odkrywczym. Dużo tutaj wyrachowania, przebiegłości, arogancji, jednak za mało emocji, choćby nawet tych negatywnych.

Niezwykła, wciągająca, trzymająca w napięciu. O Pokoju na piętrze mogę mówić w samych superlatywach i absolutnie nie żałuję!

Kidy Jane poznaje Eddiego Rochestera nie wierzy własnemu szczęściu. Idealny mężczyzna, który zapewni jej bezpieczeństwo, miłość i życie jak z bajki pojawia się w jej życiu i idealnie wpasowuje się w tryby wielkiego planu. Nowe życie i ostateczna ucieczka przed przeszłością, bogactwo o którym zawsze marzyła… ah, gdyby tylko duch poprzedniej pani Rochester łaskawie przestał snuć się po kątach.

Ta mroczna adaptacja Dziwnych losów Jane Eyre stworzona przez Rachel Hawkins to dla mnie strzał w 10. Lekkie pióro i niezwykle wartka akcja sprawia, że ciężko oderwać się od książki, zwłaszcza, że raz za razem czytelnik zaskakiwany jest nowymi szczegółami dotyczącymi bohaterów i ich przeszłości. Nikt tak naprawdę nie jest niewinny, każdemu z nich na sumieniu ciąży mroczny sekret, a trupy w szafach grożą wychynięciem na światło dziennie i zniszczeniem misternego planu. Kto postanowi ponieść konsekwencje swoich czynów, a kto z morderczą precyzją zamiecie je pod dywan?

Za potężnymi drzwiami starych domów czają się tajemnice i sekrety, tym większe i mroczniejsze im więcej ich mieszkańcy mają do stracenia. Jane, Eddie i Bea uwikłani w dziwny miłosny trójkąt to troje zupełnie różnych a jednak niezwykle podobnych ludzi. To trzy różne historie do opowiedzenia i trzy różne plany do zrealizowania. Jak potoczą się ich losy?

Pokój na piętrze to znakomity thriller, który nie pozwala się oderwać. Napisany z ogromną precyzją i wyczuciem chwyta czytelnika w sieć sekretów i zmusza go, do podążania wytyczoną ścieżką, trzymając w napięciu do ostatniej strony.

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu WAB, GW Foksal

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

"Sztuka dobrego kłamania polega na tym, że w każdym kłamstwie trzeba zawrzeć prawdę, choćby jej przebłysk. Ludzie się na nią złapią i dzięki temu reszta kłamstwa też zabrzmi jak prawda."

••

"Obraz łodzi bujającej się na czarnej wodzie i jednej kobiety drapiącej o śliską burtę, a drugiej wychylonej, żeby ją

wyciągnąć, ma w sobie coś takiego..."

▪︎▪︎

Kiedy Jane poznaje Eddiego, wydaje się, że wreszcie los się do niej uśmiechnął. Z biegiem czasu jednak, gdy mroczne tajemnice zaczynają wychodzić na jaw, ich wymarzoną przyszłość spowije mrok.

Pierwsza, i w moim mniemaniu najważniejsza rzecz, zanim zaczniecie czytać, to nie nastawiajcie się na typowy thriller, bo będziecie zawiedzeni. Ta opowieść to zupełnie coś innego.

"Pokój na piętrze" to uwspółcześniona powieść gotycka. Hipnotyzująca i niepokojąca, gdzie z pozoru nie dzieje się nic, a tak naprawdę dzieje się bardzo dużo. Nic nie jest tu oczywiste i jednowymiarowe, zarówno jeśli chodzi o fabułę jak i bohaterów, których trudno jednoznacznie określić jako tych dobrych i tych złych. Dosyć spokojna narracja wywołuje u czytelnika nieustającą nerwowość i podekscytowanie, które wciągają bez reszty.

Przygotujcie się zatem na klimatyczną historię, z pięknym domem pełnym niebezpiecznych sekretów i z bohaterami, z którymi wątpię, żebyście chcieli się zaprzyjaźnić.

Jane to dziewczyna, która ucieka przed swoją przeszłością. Przyjechała do innego miasta, skryła się u dawnego znajomego i chwyta się każdej możliwej okazji żeby przetrwać. Zaczyna wyprowadzać psy, bogatych mieszkańców osiedla, podziwia domy, ubrania, przedmioty, jednocześnie dostrzegając powierzchowność i fałsz mieszkańców. Jest też jeden szczególny dom, który stoi delikatnie na uboczu, i który nieco wyróżnia się spośród wszystkich domów na osiedlu. To właśnie on najbardziej podoba się Jane.. dziewczyna niedługo potem poznaje właściciela domu, który zaprasza ją na kawę.. Rozmowa przebiega bardzo przyjemnie, a młoda kobieta jest wręcz oczarowana Eddim. Jednak o niedawno został wdowcem. Co się stało z jego żoną? Zginęła przez przypadek? Zabito ją? A może wydarzyło się coś innego? Policja nadal prowadzi śledztwo, bo sprawa jest świeża.. mimo tego nie przeszkadza, to Eddiemu i Jane stworzyć związku.. dość szybko się do siebie zbliżają, kobieta nie ma w sobie w ogóle instynktu samozachowawczego... bo w końcu wszystko idzie tak szybko w dobrym kierunku, że aż za dobrze i za szybko... Szkoda tylko, że kobieta tego nie dostrzega... Czy może być w niebezpieczeństwie?

To moje pierwsze spotkanie z Autorką I już wiem, że zdecydowanie nie ostatnie. Cudowny styl pisania nie pozwala się oderwać choćby na chwilę (choć przy dzieciach jest to ciezkie🤭🤣). Akcja toczy się powoli, można by nawet stwierdzić, że mozolnie, by pod koniec wybuchła prawdziwa bomba.. której naprawdę się nie spodziewałam, a zakończenie? Daje wiele do myślenia, jest zdecydowanie niestandardowe, a to za kolei bardzo duży plus!

Kochani bardzo serdecznie polecam Wam tą nowość, zdecydowanie tytuł warty uwagi 🤗

W jednej chwili jesteś biedną dziewczyną, bez grosza przy duszy, mieszkasz z obleśnym współlokatorem, który grzebie w Twoich rzeczach i wyprowadzasz psy, a w następnej jesteś żoną miliardera, mieszkasz w pięknym domu i stać Cię na spełnianie wszystkich, najskrytszych marzeń. Droga Jane, to tylko bańka mydlana, która w każdej chwili może pęknąć. Nie ma nic za darmo i nikomu nic nie spada z nieba. Twój przystojny narzeczony ma tajemnice, z gatunku tych, które gdy wyjdą na jaw, niszczą wszystko na swojej drodze.

Początkowo miałam co do tej książki dość mieszane uczucia. Ciężko mi się było w nią czuć. Z całą pewnością nie jest to porywający thriller. Dużą część tej pozycji, zajmuje jej obyczajowa strona. Poznajemy główną bohaterkę z perspektywy nic nieznaczącej dla mieszkańców ekskluzywnego osiedla osoby, oraz osoby, która z czasem przemienia się w bogatą, stylową panią domu. Zaprzyjaźnia się z sąsiadkami, planuje ślub, wydaje pieniące… czysta sielanka. Jednocześnie jako czytelnicy, mamy świadomość, że coś tu nie gra, że życie Jane jest za piękne, by mogło być prawdziwe. Tak naprawdę, po tragedii, w której zginęła żona Ediego i jej przyjaciółka, nie znaleziono ciała Bei, przez co Jane czuje, jakby jej duch był zamknięty w domu urządzonym przez nią.

Nie znajdziemy tutaj wartkiej akcji, ale za to otrzymujemy dużą dawkę psychologicznej gry, w której świadomie lub nieświadomie uczestniczy cała bogata śmietanka towarzyska. Historię poznajemy z perspektywy Jane oraz Bei, a zakończenie nie jest tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Jeśli jesteście ciekawi, co oznacza tytułowy „pokój na piętrze”, musicie koniecznie sięgnąć po tę powieść i się przekonać.

Co do bohaterów, to z jednej strony są oni różnorodni, a z drugiej identyczni. Książka pokazuje, jak ilość posiadanych pieniędzy wpływa na człowieka. Jeśli nie masz nic, jesteś dla bogaczy nic niewarty, lecz kiedy stajesz się mieszkanką ich osiedla, jesteś zaręczona z najprzystojniejszym mężczyzną w okolicy, zyskujesz w ich oczach. Nagle masz przyjaciółki, o których wcześniej mogłaś jedynie pomarzyć, zwłaszcza z przeszłością, jaką miała za sobą Jane.

Summa Summarum powieść mi się podobała, lecz mam świadomość, że styl autorki nie każdemu przypadnie do gustu. Sięgając po „Dom na piętrze” musicie być świadomi, że jest to pozycja, w której króluje wolne, jednostajne tempo, przyspieszające na sam koniec. Jest tu dużo opisów oraz przemyśleń głównej bohaterki. Jeśli taka forma Wam nie przeszkadza, to śmiało sięgajcie po tę pozycję.

KTO NAPRAWDĘ POTRZEBUJE TUTAJ POMOCY?

Uwielbiam w książkach niejednoznacznych bohaterów. Takich, którzy mają zarówno zalety, jak i wady. Którzy podejmują zaskakujące, nie do końca poprawne moralnie decyzje, których wszystkie konsekwencje nie są widoczne od razu. Pokój na piętrze ma trójkę takich bohaterów. Jane, Bea, Eddie. Poniekąd jest to trójkąt miłosny, ale nie taki typowy. To bardziej toksyczna trójka osób, z których każda ma wiele do ukrycia. I to jest najmocniejsza strona tej książki. Nie będę Wam spoilerowała, bo nie chcę odbierać radości z lektury, więc napiszę tylko tyle, że każdy z bohaterów ma cały zestaw masek, twarzy i uśmiechów, które przybierają w różnych sytuacjach. I do samego końca nie wiesz, kto jest tu tym dobrym, a kto czarnym charakterem. Albo może raczej, kto z nich jest najmniejszym złem. I to jest genialne.

Kolejną zaletą jest pomysł na historię. Niby prosty, bo przecież wiele już było takich powieści, ale jednak niezwykle angażujący i intrygujący. Koniecznie chciałam się dowiedzieć, co kryje się za zamkniętymi drzwiami domu Eddiego, jaka była przeszłość Bei i przed czym ucieka Jane. To, jak wszystkie te malutkie historyjki, detale łączyły się w całość i dopełniały główną historię było niesamowite i sprawiało, że w pewnym momencie nie chciałam wierzyć nikomu. Mój umysł wewnętrznego detektywa działał na pełnych obrotach.

Była tylko jedna wada, na którą zwróciłam uwagę. Dynamika akcji, która była bardzo nierówna. Początek był spokojny, wręcz powolny, zaś pod koniec akcja zaczęła nabierać coraz większego tempa. I chociaż mnie ten tajemniczy klimat i ciekawość losów bohaterów zatrzymał przy książce, to nie każdy będzie równie cierpliwy. Ja jednak po poznaniu całości doszłam do wniosku, że mógł to być celowy zabieg. Wszystko wokół - postacie, historia - na początku zdają się spokojne, bardziej sielskie, piękne. Zaś po zagłębieniu się w to wszystko wychodzi mrok, dynamika, wady i rysy na pięknych obrazkach. Tutaj też jest tak powolnie, spokojnie, aż w końcu opada kurtyna, która zasłaniała wszystkie wady i niekontrolowany chaos przejmuje dowodzenie.

A zakończenie? Jest jednym z tych, jakie lubię. Dające pole do popisu wyobraźni. Dające odpowiedzi, ale i budzące pytania. Takie jak to w życiu bywa - otwarte na wszystko.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na trzynaście części, w obrębie których mamy numerowane rozdziały. Na początku każdej części pojawia się imię bohatera, którego pierwszoosobową narrację otrzymamy. Ponadto, pojawiają się też retrospekcje pisane kursywą, które przedstawiane są przez obiektywnego, trzecioosobowego narratora. Taka struktura powieści sprawia, że mamy pełen obraz sytuacji, ale czy wszystkiemu możemy tak łatwo zawierzyć? Nie byłoby zabawy, gdyby wszystko było takie proste. Rachel Hawkins z wprawą potrafiła zakręcić czytelnika, wprowadzić go w klimat luksusowego osiedla Thornfield Estates i wodzić za nos, póki nie postanowiła odkryć przed nim wszystkich kart.

Ta pastelowa, słodka okładka kryje w sobie mroczną historię, ale jednocześnie idealnie do niej pasuje - w końcu nie wszystko, co z wierzchu wydaje się piękne i urocze, jest takie, gdy podejdziemy bliżej i zagłębimy się w temat.

PODSUMOWUJĄC

Pokój na piętrze to thriller wciągający swoim mrokiem, skrytym pod piękną powłoczką luksusu i bogactwa. Co jeśli dążysz do tego pięknego świata tak zaciekle, że nie zauważasz, na jakich krwawych tajemnicach jest zbudowany? Przyczepić mogłabym się tylko do zbyt powolnej akcji na początku, ale całokształt - kreacja postaci, poprowadzenie historii, zakończenie - to wszystko rekompensuje mi tę jedną wadę. I myślę, że jeśli lubicie takie zakręcone historie, gdzie każdy ma coś na sumieniu, gdzie postacie przypominają cebulki, z których ciągle ściągamy nowe warstwy, by odkryć ich prawdziwe ja, to będziecie równie zadowoleni z lektury. Ja zdecydowanie zaliczam ją do udanych.

Amanda Says

Thriller, w którym każdy gra, ukazując światu tę właściwą wersję siebie? W którym tajemnice z tej dalszej i bliższej przeszłości czekają za rogiem, by uderzyć? W którym w końcu każdy kolejny kłamca okazuje się sprytniejszy od poprzedniego?

„Pokój na piętrze” Rachel Hawkins to makabryczna rozgrywka bohaterów, z których każdy wydaje się kierować własnym interesem w świecie na pierwszy rzut oka idealnym, jakim jest luksusowe osiedle z jego bajecznymi rezydencjami zamieszkiwanymi przez pięknych, bogatych i szczęśliwych ludzi.

To do tego luksusu pretenduje Jane, dziewczyna wyprowadzająca psy i zrobi wszystko by się w nim znaleźć. Przystojny wdowiec jest idealnym celem, a Jane nauczona życiowym niełatwym doświadczeniem, wie, jak do niego dotrzeć. Gdy wszystko zmierza w wymarzonym kierunku na jej szczęściu cieniem kładzie się niepewność związana ze śmiercią żony Eddiego przed niespełna sześcioma miesiącami.

Z każdą kolejną stroną coraz głębiej brniemy w świat fałszu i obłudy, poznając elementy misternej układanki zarówno tej związanej ze śmiercią Bei, jak i przeszłością Jane, którą dziewczyna miała nadzieję zostawić daleko za sobą.

Niezmiernie ciekawym okazał się dla mnie zabieg wprowadzenia czytelnika w szczegóły feralnego rejsu sprzed pół roku przez żonę Eddiego Beę, co spowodowało, że niemal do końca nie byłam pewna czy kobieta rzeczywiście utonęła w tej katastrofie.

Równie ciekawie została wykreowana postać Jane, która odcięła bolesną przeszłość i traumatyczne dzieciństwo grubą kreską, a przynajmniej tak jej się wydawało. Teraz jednocześnie pogardza ludźmi, z którymi przebywa, ale drugiej strony im zazdrości, chcąc mieć to, co oni. Co skrywa ta spryciula, manipulantka i drobna złodziejka?

To thriller z rodzaju tych, które najbardziej lubię, wabiący tajemnicami i mrokiem ludzkiej natury, a nie pędzącą akcją. Zaskakujący nieoczywistym zakończeniem i dający jednocześnie pole do własnej interpretacji. Godny polecenia!

Jane jest młodą, biedna dziewczyną, która nieznanych powodów skrywa swoje sekrety. Nigdy nie miała łatwego życia przerzucana z jednej rodziny zastępczej do drugiej nigdy nie miała perspektyw na lepsze jutro. Dziewczyna zajmuję się wyprowadzaniem psów bogatych właścicieli, których również w wolnej chwili okrada. Pewnego dnia, na jednym ze spacerów poznaje Edwarda Rochestera którego żona, zginęła w niewyjaśnionych okolicznościach.

Para zakochuje się w sobie i zamieszkują razem, a Jane dodatkowo widzi w mężczyźnie nadzieję na poprawienie swojego statusu.

Lecz jest coś co może pokrzyżować plany dziewczyny, albowiem na każdym kroku czuje obecność żony Edwarda.

Czy parze będzie dane być szczęśliwymi?

Jakie tajemnice wyjdą na jaw?

Czy zaginiona żona da o sobie zapomnieć?

Kochani jest to kolejna z serii książek, nie wiem co o niej napisać. Niby jest to dobry thriller ale ciągnie się niemiłosiernie i bardziej podchodzi pod obyczajówkę.

Są chwile kiedy nie mogłam oderwać się od stron, by za chwilę poczuć totalna niechęć do dalszego czytania. Bohaterowie są dobrze wykreowani, chodź ich zachowanie pozostawia wiele do życzenia. Jedyne czego mam pewność to, że autorka ma fajny, lekki styl pisania bo pomimo częściowej niechęci do książki, udało mi się przebrnąć do końca.

Cała fabuła, też nie jest zła ale na pewno jest do poprawy 🙈

Ale jak ja to mówię, są gusta i guściki o których się nie dyskutuje. Mi podeszła ta książka średnio, a Ty może pochłoniesz ja z zapartym tchem 😉

Polecam abyście sami się przekonali i koniecznie dajcie znać co sądzicie o tej książce.

Pokój jest jak człowiek - każdy zawiera inne wnętrze, tajemnice, osobowość... Pokój - w nim właśnie zaczyna się kształtować osobowość!

Przypadkowo poznany mężczyzna może wnieść w życie młodej kobiety nie tylko radość i poczucie bezpieczeństwa. Z czasem może otwierać przed nią oblicze prawdziwych demonów - przeszłości ale i teraźniejszości...

Piękna tonowania okładka, kryje za sobą bardzo dobra historię, która nie tylko mi sie podobała! Spowodowała że żyłam nią kilka dni! Chyba wszyscy wokół mnie, domownicy i znajomi wiedzą o tej książce. Dlaczego ? Ponieważ jest o życiu !

Jane poznaje Eddiego - wdowca. Mężczyzna otwiera przed nią swoje serce, jednak nie pilnie strzeżone tajemnice. W momencie kiedy Jane dowiaduje się o sekretach swojego wybranka, jest już za późno na ucieczkę ! Musi wybierać...

Muszę przyznać że jest to jedna z ciekawszych lektur jakie miałam ostatnio przyjemność czytać.

Choć fabuła wydaje się nader znana z różnych innych schematowych książek, to autorka wykonała kawał dobrej roboty przedstawiając w taki sposób jaki to zrobiła.

Całość opowiedziana jest z kilku perspektyw. Taki dobór narracji podoba mi się najbardziej. Mogę wtedy nieco więcej dowiedzieć się o bohaterach a także się z nimi utożsamić. Dodatkowo nie poznajemy fabuły jedynie z teraźniejszego punktu widzenia. Autorka wprowadza liczne retrospekcje dzięki czemu mamy pewien ogląd na dane sytuacje. To było dla mnie ogromnym zaskoczeniem to gatunek książki. Dla mnie była to bardziej powieść obyczajowa, z wątkiem kryminalnym. I tego się właśnie trzymam. Całość zawierała wiele tajemnic życiowych, zwyczajów ale także czasem spokojnego życia. Dopiero kryminalny wątek spowodował że książka nabrała zupełnie innego kształtu. Bardzo podobał mi się w sumie główny wątek dotyczący pierwszej zmarłej żony Eddiego. Był on bardzo tajemniczy a momentami i złowieszczy. Powodowało to we mnie uczucie napięcia i niepewności a takie stany uwielbiam najbardziej!

Całość opisana jest bardzo realnie przez co większość faktów mogłam powiązać z naturalnymi reakcjami. Jedynie odniosłam wrażenie jakoby uczucia rodzące się pomiędzy głównymi bohaterami działy się zbyt szybko. Zbyt szybko padły pewne deklaracje oraz słowa o miłości. Jednak w pewnym momencie to uczucie gdzieś się rozpłynęło i nie zawracalam na niego uwagi bo pochłonęła mnie sprawa związana z zmarłą!:) Całość czytało mi się bardzo szybko, choć czasem napotkałam momenty które odrobinę mnie znużyły- mimo to nie było ich dużo. Autorka posiada dość specyficzny styl pisania, który jedni pokochają a inni niekoniecznie. Ja należę jednak do tej pierwszej grupy !:). A właśnie czytaliście może książkę Ta druga ? Czasem miałam wrażenie jakby te fabuły były do siebie podobne:)) polecam !:)

BRUNETTE BOOKS

Jane zarabia na życie wyprowadzając psy bogatym mieszkańcom luksusowego osiedla. Dziewczyna szuka stabilizacji oraz miłości. Kiedy poznaje bogatego i przystojnego wdowca myśli, że spełniło się jej marzenie. Wydaje się jej, że Eddie to idealny mężczyzna, który zapewni jej bajkowe życie. Wkrótce okazuje się, że wymarzony mężczyzna skrywa mroczną tajemnicę, a zmarła żona nie daje o sobie zapomnieć...

Ostatnio trafiam na same znakomite thrillery i przyznam, że książka "Pokój na piętrze" wpadła w moje gusta czytelnicze. Już sam opis zachęcił mnie, a to co działo się w środku książki sprawiło, że namiętnie przewracałam kartkę za kartką. Nie nudziłam się ani przez chwilę. Autorka potrafi trzymać czytelnika w napięciu i zaskoczyć. Natomiast intryga kryminalna jest utkana po mistrzowsku. Co Was czeka? Tajemnice, kłamstwa, sekrety z przeszłości... To wszystko rozgrywa się wśród pięknych domów na luksusowym osiedlu, gdzie fałsz i obłuda są na porządku dziennym. Każdy tam coś ukrywa, ale jak to jest z tajemnicami wkrótce wychodzą na wierzch. Przekonacie się, że nigdy nie wiadomo, jakie sekrety kryją się za zamkniętymi drzwiami. Ja powoli odkrywałam prawdę i muszę przyznać, że byłam w szoku. Nie mogłam oderwać się od tej książki ani przez chwilę. Śledziłam losy bohaterów z mocno bijącym sercem by odkryć prawdę. Autorka potrafi zapewnić czytelnikowi emocje, adrenalinę, strach oraz wrażenia.

Jeśli jesteście fanami mrocznych klimatów to będziecie zadowoleni z tej lektury.

Ja jestem zachwycona i usatysfakcjonowana.

Gorąco polecam!

Zapiszcie datę: 22.03.2023

Omg, co to jest za thriller. Wow, jestem pod ogromnym wrażeniem.

Czy wiecie jakie sekrety kryją się za zamkniętymi drzwiami? Jeżeli nie, to koniecznie przeczytajcie powieść Rachel Hawkins "Pokój na piętrze".

Nie dziwię się, że ta historia została nominowana do nagrody Goodreads Choice Award.

Znakomity thriller trzymający w napięciu. Jedyny minusik to epilog. Mógłby być nieco mroczniejszy. Treść książki jest rewelacyjna. Młoda dziewczyna, która z jakiegoś powodu ukrywa swoją przeszłość, przez przypadek poznaje bogatego mężczyznę. Rok temu stracił żonę, która razem ze swoją przyjaciółką utonęła. Ciał, jak na razie nie odnaleziono. Dlaczego? Czy to był nieszczęśliwy wypadek, czy raczej perfidne podwójne morderstwo? Czytając stronę po stronie, poznałam całą prawdę i powiem wam, byłam coraz bardziej przerażona. Nie dowierzałam własnym oczom. Sami będziecie w szoku. Czy jesteście gotowi? Dreszczyk adrenaliny jeszcze nikomu nie zaszkodził.

Tę powieść bardzo szybko się czyta. Po prostu za wszelką cenę chciałam poznać prawdę.

Z książki wypadła karteczka. Miała zaznaczone literki. Po ich połączeniu powstało zdanie: "POMÓŻ MI, BŁAGAM!". Byłam przerażona. Zastanawiałam się, jak mogę pomóc. Co byście zrobili na moim miejscu?

W tej książce poznacie dobrze dwie bohaterki. Jedną z nich jest Jane, a drugą Bea. Ta powieść składa się z trzynastu ciekawych części. Każda z nich ma kilka rozdziałów.

Wracając do naszych bohaterek:

Jane — nie jest bogata. Mieszka z bardzo złym człowiekiem, który myśli, że kiedyś będą parą. Ta bohaterka zarabia, wyprowadzając psy bogaczy. Co jakiś czas kradnie ich cenne rzeczy. Dziwię się, że jeszcze nie wpadła. Poznała przystojniaka Eddiego Rochestera. Obydwoje się w sobie zakochali. Czy taka miłość jest możliwa? Obydwoje coś ukrywają. Waszym zadaniem jest dowiedzieć się prawdy. Jak to zrobić? Przeczytać książkę "Pokój na piętrze". Dodam tylko, że życie Jane całkowicie się odmieni. Czy na dobre, czy raczej na złe?

Bea — poznajemy jej prawdziwe i wykreowane życie. Jest zmarłą żoną Eddiego Rochestera. Nie polubiłam tej bohaterki. Na moje jest strasznie sztuczna. Chce być najlepsza. Idzie po trupach. A jak kończy? Tego dowiecie się z tej książki.

Męski bohater również nie jest idealny. On też ma swoje za uszami. Tutaj sprawdza się przysłowie: "Ładna miska jeść nie daje". Czy nasza Jane będzie z nim szczęśliwa? Czy będzie bała się o własne życie?

Powieść "Pokój na piętrze" jest godna polecenia. Znalazłam tutaj zwroty akcji, zwartą akcję, która nigdy nie zwalnia, ciekawych bohaterów i intrygującą fabułę.

"Pokój na piętrze" to idealny thriller psychologiczny. Niezwykła gratka, dla wszystkich miłośników znakomitych thrillerów.

Czy zmarła żona da o sobie zapomnieć i pozwoli na nowy związek jej męża? Czy Jane odnajdzie się w domu pachnącym Beą?

Zachęcam do przeczytania.

Autorka Rachel Hawkins w swojej książce pokazała bardzo mocną rolę kobiet w społeczności. Tutaj rządzą silne kobiety. Powiewa tutaj feminizmem. Czy to dobrze, czy raczej źle? Na moje to dobrze.

Nie zawiedziecie się, czytając powieść "Pokój na piętrze".

Ja jestem zadowolona z tej powieści. Chętnie za jakiś czas do niej powrócę.

Ps.

To nie jest krwawy thriller. Najważniejsze tutaj są uczucia i emocje bohaterów.

"Pokój na piętrze" to historia, która ma wiele wydźwięków. Towarzyszy im napięcie nie opuszczające czytelnika do ostatniej strony. Przedstawiona z kilku perspektyw uatrakcyjnia czytaną książkę i pomaga zrozumieć motywy bohaterów. Ale czy rzeczywiście są one na tyle zrozumiałe, by osiągnąć satysfakcję z finału? Musicie to sprawdzić.

Nie miałam okazji przeczytać sławnego klasyka literatury spod pióra Charlotte Brontë. Dużo słyszałam na temat "Dziwnych losów Jane Eyre", ale nie kusiło mnie na tyle, by sięgać po ten tytuł. Za sprawą "Pokoju na piętrze" jestem zaintrygowana. Adaptacja książki Brontë jest świetnie napisana. Po prostu. Może pomaga w tym fakt, że nie mam jak porównać do oryginału, ale to podtrzymywanie napięcia, bohaterowie, którzy nie wywołują za wiele pozytywnych emocji i mrok wychylający się zza ściany niepewności sprawiają, że losy Jane, Eddiego i Bei czyta się z ogromnym zainteresowaniem. Toksyczne relacje, miłość, chęć stabilizacji, dobrego życia, wchodzenie w towarzystwo małej społeczności i zmarła żona, która powraca do życia. Czy to nie świadczy o dobrej lekturze?

Książka podzielona jest na części i rozdziały, które przypisane są każdemu z bohaterów. Postacie kobiece mają tu więcej do powiedzenia i dzięki nim poznajemy drogę, którą przebyły, by znaleźć się w miejscu dość nie komfortowym. Ich bezpieczeństwo wisi na włosku, ale uwierzcie, nic nie jest takie, jakie się będzie mogło wydawać.

Nie spodziewałam się, że "Pokój na piętrze" wywrze na mnie tak pozytywne wrażenie. Mimo trudniejszego początku przez brak czasu na czytanie, dłużej trwało wgryzienie się w fabułę, ale gdy przysiadłam do lektury, tak musiałam ją skończyć na raz. Blisko jej do thrillera, więc myślę, że fani wspomnianego gatunku czy literatury obyczajowej, mogą być zadowoleni z lektury. Ze swojej strony polecam i mam nadzieję, że się nie zawiedziecie sięgając po "Pokój na piętrze".