Podróż w niechciane. Tom 1

Osobiście, muszę powiedzieć, że ta książka jest jednym z najbardziej inspirujących i emocjonujących dzieł, jakie miałem okazję przeczytać. Od samego początku ta powieść wciągnęła mnie w swoje uniwersum, dostarczając mi nie tylko rozrywki, ale również ważnych przemyśleń. Autorka zdumiewająco wplata wątki z różnych sfer życia, tworząc pełny obraz ludzkich doświadczeń. Nie tylko fabuła, ale również styl pisania autorki przyczyniły się do mojego pozytywnego odczucia wobec tej książki. Szczerze polecam! :) 

Fikcja wymieszana z historią i to jest w "Podróży w niechciane" najciekawsze. Autorka, Danuta Chlupowa, ukazuje obrazy zagubienia ludzi we wrześniu 1939 roku, ucieczkę bohaterów z domu, z Krotoszyna, byle dalej od niemieckiej granicy, zbombardowanie dworca w Kole, próby ewakuacji stadniny koni. To wszystko jest prawdziwe, tak było. W tę wojenną zawieruchę autorka wplata historię fikcyjnych bohaterów. Rodzące się uczucie pomiędzy Bogusią a Florianem, przyjaźń Bogusi i Jadzi, mnóstwo emocji, miłość i rozpacz, rozłąka z bliskimi, zagubienie... Ta poruszająca historia jest świetnie napisana i daje prawdziwy obraz początku wojny.

Nie jest mi obca tematyka wojenna, ale zawsze intrygowała mnie jej sfera związana z przeżyciami ludności cywilnej. Nie mogę i nie chcę sobie wyobrażać co czuli wtedy ludzie, którzy z dnia na dzień musieli zostawić swoje dotychczasowe życie i ruszyć w tytułową "Podróż w niechciane". Autorka ma niesamowity dar przenoszenia czytelnika w czasie, czułam się jakbym była tam razem z bohaterami. Jakbym jechała z nimi tym pociągiem, przemierzając kraj pogrążony wojną i śmiercią. Niesamowicie przejmująca historia, bardzo polecam.

Bardzo poruszająca pozycja. Momentami ciężko mi było powstrzymać łzy. To jest książka, która zostaje z człowiekiem jeszcze na długo po jej przeczytaniu. Pobudza cały wachlarz emocji i skłania do przemyśleń. Czasem warto sięgnąć po tego rodzaju historie, żeby przypomnieć sobie, co w życiu jest ważne. Sama fabuła bardzo płynna, opis świata książkowego momentalnie pobudza wyobraźnię. Dodatkowo opowieść zawiera elementy i fakty historyczne. Ciężko się oderwać od czytania, a po przeczytaniu ciężko wrócić do rzeczywistości... Zdecydowanie polecam!

Od niedawna szczególnie interesują mnie powieści odnoszące się do realiów II wojny światowej. Na książkę Danuty Chlupovy natknęłam się przypadkiem w bibliotece. Czy żałuję? Absolutnie nie! Jest to niezwykle przejmująca historia, a także bardzo wiarygodna. Wojenne losy Bogusi i jej córeczki szczególnie złapały mnie za serce. Zwróciłam również uwagę na wciągający styl pisania, który charakteryzuje się prostotą (w pozytywnym tego słowa znaczeniu!). Koniecznie muszę zapoznać się z pozostałymi dziełami tej autorki! Polecam! 

Książka porusza trudny temat zawirowań wojennych, więc polecam ją zwłaszcza miłośnikom historii, do których grona sama należę. Opowieść jest ciężka w odbiorze, bo przepełnia ją ból, cierpienie, niepewność i strach głównych bohaterów, dlatego czasem trzeba przerywać czytanie, by nieco ochłonąć. Jednak to wszystko jest bardzo potrzebne, by zrozumieć złożoność naszych dziejów. Ogromny szacunek dla autorki za tak płynne połączenie faktów historycznych i fikcji literackiej, co niewątpliwie wymagało od niej ogromu pracy.

Kiedy prowadzisz w miarę spokojne życie, borykasz się z problemami dnia codziennego, przychodzi informacja, że musisz zabrać najpotrzebniejsze rzeczy i opuścić mieszkanie. Tylko co może być potrzebne, co zabrać, jak to spakować, gdzie iść? Dlaczego każą jechać w nieznane, kiedy tutaj jest nasze miejsce, nasz dom…

Wojna i podróż w nieznane miejsce. Z takim doświadczeniem spotkają się bohaterowie książki „Podróż w niechciane”. Mamy 1939 rok wybucha wojna. Bogusia Brzezińska z rodziną mieszka w Krotoszynie. Wraz z córeczką i mężem muszą opuścić miasto. Koleją jadą w nieznane dla nich miejsce.Trudy podróży, mordercza walka o przetrwanie. Nadzieja, że to tylko chwilowe. Początkowo powolny stukot kół, zamienia się w koszmarny dźwięk nadlatujących niemieckich samolotów. Dalej już tylko ból, krew, ludzki krzyk i śmierć, która zabiera i przenosi w spokojne miejsce.

W tym samym czasie w Drogomyślu pracownicy Państwowego Stada Ogierów muszą ewakuować się wraz z końmi. Bliska granica z Niemcami i wybuch wojny, wywołują niepokój. Należy zabrać konie jak najdalej. Dla Floriana Urbańskiego, który jest masztalerzem konie to cały świat. Zawód miłosny i rozczarowanie, szybko przechodzą na boczny tor. Sytuacja w kraju, szybko weryfikuje jego uczucia. Teraz najważniejsze jest przetrwanie, ratowanie koni i swojego życia.

Przychodzi moment, że życie Bogusi i Floriana krzyżuje się. Każde z nich ma już bagaż potwornego wojennego okrucieństwa, widzieli i odczuli bestialstwo nazistów. Próbują dostosować się do warunków, w jakich przychodzi im żyć. Nie ma już dawnego życia, nie zostało nic, do czego można wrócić.

To jest moje pierwsze spotkanie z autorką. Danuta Chlupová wplotła w tę historię, prawdziwe wydarzenia. To jest to, co bardzo cenię w książkach z historycznymi faktami. Opisuje nie tylko wydarzenia z wysiedlenia mieszkańców Krotoszyna, ale również historię zbombardowanego pociągu ewakuacyjnego w Kole, brutalne morderstwo polskich policjantów przez ukraińskich nacjonalistów, ewakuację koni z Państwowego Stada Ogierów.

Pani Danuta dotykała czułych miejsc moich emocji. Zbudowała profil wydarzeń tak, że całkowicie zostałam pochłonięta, wciągnięta w przeżycia bohaterów. Odczuwałam z nimi cierpienie, ciągłą tułaczkę, brak perspektyw, wielką niewiadomą co przyniesie dzień następny. Zmagali się z niezrozumiałymi decyzjami okupanta, głód i strach zaglądał im w oczy. Jednak gdzieś tliły się w nich marzenia i pragnienia. Walczyli o to, aby chociaż najmniejsza namiastka człowieczeństwa nie zgasła, ale tliła się i dawała wiarę na lepsze jutro. Uspakajałam wrażenia czytając o koniach i okazywaniu im miłości.

Ta podróż jeszcze się nie skończyła… oni wciąż są w drodze, a ja czekam bardzo na ciąg dalszy.

Koniec lata 1939 nie należy do spokojnych, a wybuch wojny dla mieszkających blisko niemieckiej granicy Bogusi i Floriana powodują, iż ich ówczesne problemy są całkowicie nieistotne. Bogusia wraz z mężem i malutką córeczką postanawiają ewakuować się pociągiem, który zostaje zbombardowany. Florian będący masztalerzem w Państwowym Stadzie Ogierów wraz z kolegami chcą ratować konie, które są dla nich całym światem. Los sprawia, iż drogi Bogusi i Floriana się krzyżują, a między nimi szybko rodzi się uczucie. Czy ta mocno doświadczona przez los dwójka będzie w stanie sobie zaufać. Czy uda im się być razem pomimo wojennej zawieruchy?

„Podróż w niechciane” to powieść powstała na podstawie faktów historycznych ale i wspomnień światków mieszkańców Krotoszyna, ich podróży "pociągiem śmierci". Plastyczne i szczegółowe opisy pozwalają bez problemu poczuć grozę sytuacji, ale i niepokój czy towarzyszące bohaterom uczucia. Możemy obserwować ich codzienną walkę o przetrwanie, trudy decyzji jakie muszą podejmować, strach i niepewność jaka im towarzyszyła. Przeplatające się informacje historyczne wraz z fikcją porywają i powodują, iż ciężko odłożyć książkę. Widać tu ogrom włożonej pracy i gruntownie przeprowadzony researcher. Pojawia się duża ilość faktów o których nie miałam pojęcia.

To zdecydowanie poruszająca powieść o wymuszonej tułaczce, ludziach, którzy z dnia na dzień musieli uciekać często będąc skazanym na łaskę i niełaskę innych ale też o wierze w zakończenie wojny czy solidarności i pomocy dobrych ludzi. To również opowieść o różnych rodzajach miłości ale i przywiązania do zwierząt. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom i dalsze losy bohaterów.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, słyszałam o jej wcześniejszych powieściach jednak nie miałam okazji żadnej przeczytać, postanowiłam to zmienić właśnie przy okazji książki "Podróż w niechciane", do której sięgnięcia zachęcił mnie niesamowicie interesujący opis i okładka, która bezapelacyjnie przyciąga wzrok. Język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem. Ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam, póki nie przeczytałam ostatniego zdania! Fabuła została w bardzo interesujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i równie dobrze poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani, to postaci z którymi śmiało (mimo dzielących nas lat i okoliczności) moglibyśmy się utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Razem z bohaterami przenosimy się do połowy 1939 roku. Obserwujemy zmagania z trudami dnia codziennego dwójki ludzi mieszkających blisko niemieckiej granicy - Bogusi i Floriana. Życie obojga drastycznie zmienia wybuch II Wojny Światowej, zmuszając ich do wyruszenia w nieznane, a droga ta okupiona będzie cierpieniem, bólem i strachem. Oboje będą musieli zmierzyć się z wieloma przeciwnościami losu. Kiedy ścieżki tej dwójki w końcu się splatają pojawia się mała iskierka nadziei na lepsze jutro, na odrobinę szczęścia i miłości. Ogromnie kibicowałam bohaterom, wspierałam ich mentalnie. Autorka w niesamowicie realistyczny i plastyczny sposób oddała "klimat" panujący w tamtym czasie na ziemiach polskich, wiernie odzwierciedlając przy tym tło historyczne. Akcja powieści toczy się swoim niespiesznym rytmem, pozwalając Czytelnikowi skupić się na bardzo ważnych aspektach oraz chłonąć wszystkie towarzyszące bohaterom emocje! A tych uwierzcie, że tutaj nie brakuje! Z zapartym tchem śledziłam losy Bogusi i Floriana i nie mogę się już doczekać kiedy drugi tom trafi w moje ręce! Mam nadzieję, że nastąpi to jak najszybciej! "Podróż w niechciane" to przejmująca, poruszająca i wartościowa historia, która skłania do głębszych przemyśleń nad własnym życiem. Ja po przeczytaniu tej książki zaczęłam jeszcze bardziej doceniać to co mam i zaczęłam cieszyć się małym,i z pozoru przyziemnymi rzeczami.

Ogromnie polecam!

„Czy oni wszyscy dobrze zrobili, opuszczając domy i szukając schronienia na Kresach?”

Koniec lata 1939 roku niesie coraz większy niepokój. Widmo wojny staje się coraz bliższe. Blisko niemieckiej granicy mieszka Bogusia Brzezińska z mężem, który jest pocztowcem i maleńką córeczką. Bogusia została zdradzona, nie potrafi wybaczyć. Florian Urbański pochodzi z Drogomyśla na Śląsku Cieszyńskim, jest pracownikiem Państwowego Stada Ogierów, jest nieszczęśliwie zakochany, a praca przy koniach jest jego sposobem na życie. Wybuch wojny zmienia w ich życiu wszystko. To, co do tej pory wydawało się tragedią, blaknie w obliczu prawdziwego dramatu. Nadchodzi rozkaz ewakuacji, Bogusia z córeczką wsiada do pociągu, który zmierza w kierunku Kresów. Florian, jako masztalerz w Państwowym Stadzie Ogierów, ewakuuje się konno. Droga, którą przemierzają, jest trudna, bolesna, zbiera krwawe, śmiertelne żniwo. Drogi tych dwojga w pewnym momencie się krzyżują...

Nie jest to łatwa opowieść… Wielowymiarowa, wnikliwa perspektywa, ukazująca psychologiczne studium ludzkich zachowań w trudnych warunkach. Akcja toczy się swoim rytmem, nieustannie zaskakuje i wywołuje ogromne emocje. Pani Danuta pisze z pasją, jest realnie, dosadnie, fikcja literacka idealnie współgra z prawdą historyczną. To było niesamowite i mocne! Niepodważalnym atutem powieści są bohaterowie. Skomplikowane, autentyczne, rewelacyjnie wykreowane osobowości, wzbudzają w czytelniku wiele sprzecznych emocji. Cały czas miałam wrażenie, że razem z nimi przemierzałem ich kręte życiowe ścieżki. Bogusia jest silną, odważną, wytrwałą, niezłomną w dążeniu do celu młodą kobietą, robi wszystko, by chronić swoje dziecko. Z całego serca jej kibicowałam.

Moje kolejne bardzo udane spotkanie z twórczością autorki. Pociąg krotoszyński nazwany pociągiem śmierci, do niego wraz z dziesiątkami innych ludzi wsiadła Bogusia. Niebawem pociąg zostaje zbombardowany, a to dopiero początek koszmaru. Przedstawione wydarzenia oparte są na faktach, autorka starała się wiernie odtworzyć przebieg wydarzeń, w których brali udział nasi bohaterowie. Podróż w niechciane, zatrważające, nieludzkie warunki, walka o przeżycie, strach, obawy, niepewność jutra. Siła, odwaga i hart ducha. Wzajemna pomoc, wsparcie spotykane na każdym kroku, tak ważne, szczere i bezinteresowne odruchy dobrego serca. Piekło wojenne, a obok rodzące się uczucie, które przychodzi niespodziewanie, niesie siłę i wolę walki.

Państwowe Stada Ogierów, konie i ludzie zmierzają w nieznane, ich losy są splecione, spadające bomby nikogo nie oszczędzają. Ludzka miłość i oddanie dla tych zwierząt robi ogromne wrażenie.

Fascynująca, piękna, trudna, nietuzinkowa opowieść, której całkowicie dałam się porwać. Daje do myślenia, zostanie we mnie na dłużej. Pierwszy tom ukazuje wojenną, trudną, niebezpieczną tułaczkę i pokomplikowane ludzkie losy, już niebawem ma ukazać się tom drugi, na który czekam z niecierpliwością. Jestem bardzo ciekawa, jak dalej potoczą się losy naszych bohaterów. Z całego serca polecam, czytajcie!

Tatiasza i jej książki :)

"Podróż w niechciane" to kolejna nieznana mi karta z wojennych historii. Danuta Chlupowa opowiada w niej o tułaczce ludzi, dla których ucieczka przed Niemcami wydawała się jedynym ratunkiem, a nie zdawali sobie sprawy, że jadą w największe piekło, z którego wielu nie wróciło. "Podróż w niechciane" to powieść o strachu, ludziach, ucieczkach i powrotach. Danuta Chlupowa połączyła fikcję literacką ze wspomnieniami świadków tamtych wydarzeń, przedstawiła tragedię krotoszyńskich rodzin i ich wojenną tułaczkę. Opisuje, jak Niemcy podszywając się pod polskie samoloty, zbombardowali dworzec w Kole, a potem stojący na bocznicy pociąg ewakuacyjny, Równolegle opisuje losy polskich koni i ich opiekunów.

Danuta Chlupowa w swojej najnowszej powieści zabiera czytelnika w pełną historii i obrazów podróż. Opowiada o tym, jak wojenna zawierucha wpłynęła na życie zwykłych ludzi, zniszczyła im marzenia, nie pozwoliła ich zrealizować. Głównymi bohaterami Podróży w niechciane, lecz nie jedynymi uczyniła Bogusię z Krotoszyna, żonę pocztowca, matkę małej dziewczynki i Floriana z Drogomyśla na Śląsku Cieszyńskim, pracownika Państwowego Stada Ogierów. Zapewne nie jest łatwo napisać, powieść opartą na faktach, bo wymaga to dokładnych badań okresu, którego dotyczy, aby tło historyczne w książce wypadło jak najbardziej wiarygodnie. Autorka włożyła sporo pracy w napisanie 𝑃𝑜𝑑𝑟óż𝑦 𝑤 𝑛𝑖𝑒𝑐ℎ𝑐𝑖𝑎𝑛𝑒, by najważniejsze wydarzenia, w jakich biorą udział bohaterowie powieści, miały swoje odbicie w rzeczywistości.

Powoli kończy się lato 1939 roku, a do mieszkających blisko niemieckiej granicy ludzi dociera coraz więcej wiadomości o nadciągającej wojnie. Chociaż Polacy jeszcze się łudzą, że te informacje są przesadzone.Państwowe stado ogierów w Drodomyślu zostaje ewakuowane.

Stefan pracujący na poczcie w Krotoszynie otrzymuje polecenie ewakuacji. Bogusia tą wiadomością nie jest zachwycona i przyjmuje ją dość obojętnie. Nie bardzo ma ochotę ruszać w nieznane z małym dzieckiem i mężem, który ją zdradził.

Oboje jednak wsiadają do pociągu, nazwanego później krotoszyńskim pociągiem śmierci. Wyjechali z miasta, licząc na to, że na wschodzie odnajdą spokój, bezpieczne schronienie i będą z dala od niemieckich prześladowań. Ci, którym udało się przeżyć, zgodnie przyznają, że ucieczka była największym błędem, okupionym wieloma niepotrzebnymi ofiarami, bólem i łzami.

Zawierucha wojenna porozbijała rodziny, jednym bomby przyniosły śmierć, a innym niechcianą rozłąkę. Powoli wszyscy zmieniali się z ewakuujących, w uciekinierów, bo najeźdźca nieustannie deptał im po piętach. Nikt nie wie, dokąd podążają, gdzie mają się udać, żeby było bezpiecznie, ale czy w tej wojennej pożodze istnieje jeszcze takie miejsce.

Koszmar wojny splątał ludzkie losy, spowodował, że tak wielu straciło swoich bliskich, rodzinne pamiątki, swój dobytek i domy. Rzucani przez zawieruchę wojenną niczym liście na wietrze, cieszyli się, gdy dane im było znaleźć jakiekolwiek miejsce, gdzie mogli chwilę odpocząć i cokolwiek zjeść. Po powrocie ich gehenna wcale się nie skończyła. Wiele rodzin zostało wywłaszczonych z mieszkań lub zdarzało się, że kwaterowano im Niemców. Polacy mieli nadzieję, że wojna szybko się skończy, niestety czas pokazał, że stało się zupełnie inaczej.

Danuta Chlupowa stworzyła niezwykłą powieść, łącząc fakty historyczne z losami fikcyjnych postaci. Opisuje wojenne ewakuacje, tułaczki, próby normalnego życia w nienormalnych czasach. Pokazuje, że mimo okrucieństwa wojny ludzie żyli, kochali się i byli dla siebie wsparciem. Pięknie przedstawiona relacja Bogusi i Jadzi, przyjaciółek na śmierć i życie oraz nieśmiało rodzącego się uczucia pomiędzy Florianem a Bogusią. Wciąż w tej niechcianej podróży, wciąż wiodą żywot tułaczy, oferują sobie bezinteresowną pomoc, walczą o przetrwanie dla siebie i dzieci, które cierpią najbardziej.

Danuta Chlupova napisała poruszającą historię, w której czuć ogromne zaangażowanie, pasję i imponującą wiedzę historyczną. Jej książka to niesamowita podróż w czasie i przestrzeni, przepiękna opowieść, którą czyta się z nie lada zainteresowaniem, przeżywa wszystko razem z bohaterami, podążając za nimi krok w krok. Autorka wnikliwie i trafnie ocenia relacje międzyludzkie, w czasach, gdy zostały one wystawione na próbę. Bogusia, Florian, Jadzia to główni bohaterowie tej powieści, zwyczajni ludzie, którzy ponieśli konsekwencje często za nieswoje decyzje. Danuta Chlupowa na zmianę o nich opowiada i chociaż, jak to podkreśla w posłowiu, są to postacie fikcyjne, a także ich losy, to jednak w połączeniu z prawdą historyczną stanowią niezwykłą mieszankę emocji, która nie pozwoli odłożyć książki ani na chwilę. Teraz nie pozostaje nic innego, jak czekać na ciąg dalszy powieści.

Takie książki są potrzebne, i że trzeba je czytać. Wciąż wiemy tak mało o tamtym czasie, pełnym śmierci i trwogi. Musimy czytać, by pamiętać, a zwłaszcza wtedy gdy siedzimy w ciepłym i bezpiecznym domu, narzekając na swój los.

Bogusia Brzezińska mieszka w Krotoszynie nieopodal niemieckiej granicy z maleńką córeczką i mężem. Mężem, z którym nie łączy ją zbyt wiele po tym jak ją zranił. Wzajemne żale nie mijają kiedy przychodzi im uciekać z rodzinnych stron w chwili wybuchu II wojny światowej.

Florian Urbański to pracownik Państwowego Stada Ogierów w Drogomyślu. Mężczyzna kocha konie całym sercem, szczególnie zaś swego ulubieńca Maestoso. Kiedy wybucha wojna, pracownicy dostają rozkaz ewakuacji stada w bezpieczne rejony. Będzie to walką z czasem i własnymi słabościami.

"Podróż w niechciane" to kolejna już książka Danuty Chlupowej, którą Wam polecam.

Tym razem autorka zabiera nas w centrum wydarzeń, jakie rozgrywają się w chwili ataku Niemiec na Polskę w 1939 roku. Jesteśmy obserwatorami ewakuacji Bogusi, Floriana i towarzyszących im osób. Naszych bohaterów czeka wiele trudnych, (choć to raczej słabe określenie) chwil. Podróż pociągiem, który zostaje zbombardowany, to dopiero początek koszmaru. Dowiadujemy się, co poróżniło Bogusię z mężem, a jednocześnie poznajemy siłę i wytrwałość tej młodej kobiety gotowej na wszystko, by ochronić swoje dziecko. Splot wydarzeń sprawi, że ścieżki kobiety i młodego masztalerza Floriana się przetną, jednak los postawi przed nimi wiele wyzwań.

To, co mnie zachwyca w tej historii, to siła ludzkiej dobroci. To, jak niewiele potrzeba, by pomóc drugiemu człowiekowi, a o czym coraz częściej zapomina się w dzisiejszych czasach. Gdyby nie wsparcie wielu obcych ludzi, Bogusia także Florianowi, nie udałoby się przetrwać.

Uderzyło mnie coś jeszcze. Od samego początku, karta za kartą widzę w swojej wyobraźni tę historię, jaką tą, która dzieje się teraz, tuż za naszą granicą. To przerażające, mimo że w powieści znajdziemy też fragmenty, gdzie Ukraina nie zapisała się chlubą.

Tytuł doskonale pasuje do treści. Nasi bohaterowie są wciąż w tułaczej podróży. Ludzie walczą o przetrwanie, wspominając dobre czasy, opłakując bliskich, z którymi często nawet nie mogli się pożegnać. Pomimo wojny zakochują się, wychowują dzieci, łakną bliskości a nade wszystko poczucia bezpieczeństwa.

To piękna, choć trudna powieść z bardzo realnymi bohaterami, którą przeczytałam z ogromną przyjemnością. Polecam.

Lubicie podróże? Te małe czy te duże? Polskie, a może zagraniczne? Planowanie, wybór środka lokomocji, pakowanie, a później te emocje związane z samym wyjazdem. To dopiero jest frajda. Ale co byście zrobili, gdybyście nie mieli żadnego wpływu na Waszą podróż? Ktoś za Was zadecydował, a Wy nie macie nic do powiedzenia w tej sprawie. Nie sądzę, żeby ktokolwiek był zadowolony z takiej podróży. Bo jak to tak jechać w nieznane?

Poprzednia książka Pani Danuty "Organista z martwej wsi" bardzo mi się podobała, więc jak tylko dowiedziałam się, że autorka wydaje kolejną książkę, postanowiłam sprawdzić, czym tym razem mnie zaskoczy.

Rok 1939

Florian Urbański masztalerz w Państwowym Stadzie Ogierów wraz z kolegami ewakuują się konno z Drogomyśla. W tym samym czasie w Krotoszynie trwa ewakuacja ludności. Stefan i Bogusia Brzezińscy wraz z malutką córeczką wsiadają do pociągu i opuszczają miasto.

"Wojna stała się rzeczywistością. Przybrała postać złowrogo brzęczących metalowych ptaków, parła na wschód drogami i koleją. Wypędzała z domów ludzi, którzy woleli zostawić większość swojego dobytku i wyruszyć w nieznane niż czekać ze strachem na pojawienie się obcych wojsk".

Podróż w nieznane okaże się fatalna w skutkach. Nieludzkie warunki, strach o życie, tułaczka, która wydawać by się mogło, że nie ma końca, wykańcza ludzi. Śmierć zbiera swoje żniwo. Każdy jest zdany wyłącznie na siebie, strach zaufać obcym. Los krzyżuje drogi Bogusi i Floriana. Obydwoje mocno doświadczeni przez życie szukają bliskości i zrozumienia. Planują wspólną przyszłość, ale wojna ich rozdziela. Jak dalej potoczą się losy tych bohaterów? Czy wśród wojennej zawieruchy dane będzie im się jeszcze kiedyś spotkać?

Na podstawie wspomnień świadków i faktów historycznych Pani Danusia na kartach swojej powieści przeniosła nas w czasie. Staliśmy się naocznymi świadkami ewakuacji mieszkańców Krotoszyna, ich podróży "pociągiem śmierci". Wszystkie wydarzenia są tak realnie opisane, że aż przerażają. Widać ogrom pracy i zaangażowanie, jakie autorka włożyła w napisanie tej powieści. Ja z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy.

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Książnica.