Podążaj za motylem

"Zemszczę się za wszystko, co mi uczyniono. Wyrzucę z siebie całe cierpienie. Wyrzygam je na innych ludzi. Zrobię to tak, żebym nigdy nie musiała się wstydzić. Trup będzie się słał gęsto."

Po literaturę skandynawską sięgam naprawdę bardzo rzadko. Zdarzają się tytuły, tak jak "Podążaj za motylem", które przyciągają mnie niczym magnes. I nie zawiodłam się! To był strzał w dziesiątkę! Martta Kaukonen bardzo pozytywnie zaskoczyła mnie historią, która jest niepokojąca, w pewnym stopniu nawet depresyjna.

Poznajemy historię czwórki bohaterów, których początkowo nic nie łączy. Dwudziestoletnia Ira, psychoterapeutka-celebrytka Clarissa, jej mąż Pekka i dziennikarz Arto - spotkanie tych bohaterów jest gwarantem dobrej lektury, choć nieco przykrej i przygnębiającej.

Każda z postaci musi uporać się z własnymi słabościami, problemami, o których nie da się zapomnieć ani tak łatwo zwalczyć. Autorka poruszyła problemy bardzo trudne, które potrafią przygnieść swoją powagą, [Adres usunięty]. te natury psychicznej, próby samobójcze, molestowanie nieletnich, gwałt, alkoholizm, zabójstwo i jego konsekwencje.

"Podążaj za motylem" mocno się zaczyna i tak samo kończy. Czytałam książkę pod ciągłym napięciem nie wiedząc, co jeszcze może mnie spotkać. Kilka plot twistów sprawiło, że spodziewałam się już wszystkiego, a i tak książka wywarła na mnie pozytywne wrażenie. Ciężko ją sobie dozować zwłaszcza, że rozdziały są krótkie i czyta się bardzo sprawnie. Do stylu Kaukonen musiałam się przyzwyczaić, ale będąc szczerą, z przyjemnością przeczytam kolejną książkę Autorki. Jak na debiut, jest to książka na naprawdę dobrym poziomie. Gratka dla fanów thrillerów psychologicznych. Nie zastanawiajcie się i czytajcie!

Tym razem sięgnęłam po znakomity debiut literacki Martty Kaukonen "Podążaj za motylem". Znalazłam tutaj czterech głównych bohaterów. Każdy z nich jest inny, jednak wszystkich coś łączy. Czy odkryjecie to pierwsi?

Ira — jest najmłodszą bohaterką. Jak sama o sobie mówi, jest seryjną morderczynią. Byłam bardzo ciekawa, na jakiej podstawie wybiera swoje ofiary i jakimi motywami się kieruje. Interesowało mnie również, dlaczego w ogóle zaczęła mordować. Pod koniec książki poznałam całą prawdę i powiem wam, że ta bohaterka mnie bardzo zaskoczyła. Polubiłam ją. Ira jak sama o sobie mówi, jest chroniczną i patologiczną kłamczuchą. Czy takiej osobie można ufać? Jej dzieciństwo nie było usłane różami. Przekonacie się o tym, czytając książkę "Podążaj za motylem". Cierpiała na anoreksję. Czy wygrała z tą chorobą? Czy ta choroba miała wpływ na to, kim teraz jest? Ta postać jest bardzo mroczna i jednocześnie przyciągająca. Może dlatego tak ją polubiłam.

Clarissa jest drugą główną bohaterką. Jest bardzo dobrą terapeutką — psycholożką. W swoim zawodzie pracuje już od ponad dwudziestu lat. Jest bardzo rozchwytywaną osobą. Udziela wywiadów i występuje w telewizji. Oprócz tego prowadzi własny gabinet, który mieści się w jej domu. Jest dojrzałą kobietą. Twierdzi, że Finlandia broni pedofilów, a nie ich ofiary. Mam cichą nadzieję, że to jest tylko wymysł autorki. Tan bohaterka również wiele przejdzie. Jednak ja jej nie polubiłam. Nie podobało mi się jej zachowanie. Strasznie osaczała swoją pacjentkę.

Pekka — to mąż naszej psycholożki. Początkowo wydawał mi się potulny jak baranek, jednak z biegiem stron całkowicie zmieniłam o nim zdanie. Czy na plus, czy na minus domyślicie się po przeczytaniu całej historii. Czy był pantoflarzem?

Ostatnim bohaterem tej powieści jest Arto. Jest upadającym dziennikarzem. Co jakiś czas pisze artykuły dla gazety "Helsingin Aviisi". Jego kariera wisi na włosku. Wszystkiemu winien jest jego pociąg do alkoholu. Po śmierci żony popadł w alkoholizm i do tej pory nie może się pozbierać. Czy zawalczy o lepsze jutro? Czy raczej stoczy się na samo dno? W tym bohaterze było coś tajemniczego i za wszelką cenę chciałam to odkryć. Poznając całą jego historię, po części zrozumiałam jego zachowanie.

Moim zdaniem "Podążaj za motylem" jest idealnym debiutem literackim. Ma wszystko, co dobry thriller psychologiczny powinien mieć. Jest adrenalina, trzymanie w napięciu i niesamowite zwroty akcji. Do tego bardzo dobrze przedstawieni są bohaterowie. Fabuła jest palce lizać. Idealna książka dla wszystkich miłośników thrillerów psychologicznych. Tej powieści się nie czyta, przez nią się płynie. A gdy się kończy, szczęka opada na ziemię.

Gratuluję udanego debiuty. Z niecierpliwością czekam na kolejną ciekawą historię tej autorki.

Warto sięgać po debiuty, ponieważ można odkryć prawdziwą perełkę.

Ta historia trafia na moją listę top 5 kwietnia.

"Podążaj za motylem" to thriller psychologiczny, który zaskoczył mnie swoją oryginalnością. Odejście od tradycyjnej linearności oraz fabuła skupiająca się nie na wydarzeniach, ale na emocjach i psychice bohaterów- złożyły się na rodzaj psychologicznej gry, jaką podejmują ze sobą bohaterowie, a Autorka z czytelnikiem. Cztery pierwszoosobowe narracje i perspektywy przeplatają się ze sobą tworząc obraz ludzkich ułomności, mrocznych zakamarków osobowości, szaleństwa i zaburzeń percepcji. Spojrzymy ciemności w oczy, co będzie wymagało od nas pewnego zaangażowania, skupienia się, nieco odwagi. Lekko szokujące będzie odkrycie prawdy o tym, że coś, co jest czarne- za chwilę może okazać się białe. I odwrotnie.

.

Terapeutka- celebrytka, jej empatyczny mąż, młoda kobieta- seryjna morderczyni oraz dziennikarz w szponach nałogu i twórczej niemocy. Ich zagadki i sekrety, które przyjdzie nam rozgryźć- tworzą "mroczne morze" - wzburzone, pełne gróźb, wyzwań, luster i krzywych zwierciadeł. Będziemy je przemierzać niespiesznie, ale z zadziwieniem, czując podskórnie smak paranoi oraz zimny dotyk prętów klatki, w której tkwią bohaterowie. Między kolejnymi fabularnymi zakrętami usłyszymy echo ludzkich myśli i tajemnic, chichoczących za plecami i wyłażących jak trupy z szafy. Pod płaszczykiem "psychologicznego nawijania" dostajemy także złożone portrety psychologiczne- gdzie doktor Jekyll i pan Hyde pojawiają się i znikają naprzemiennie, pozostawiając pytanie, która wersja osobowości jest tą prawdziwą, dominującą, a która tylko jej cieniem.

.

Rozkładając psychikę bohaterów na czynniki pierwsze, dopasowujemy do siebie poszczególne elementy układanki. O klatkach, potworach, relacjach, nurkowaniu w świecie fantazji, ucieczkach (w alkohol, anoreksję), regułach, zasadach, zemście, pozorach, grubych kratach rozpaczy, zrzucaniu ciężkiego bagażu głęboko ukrytych spraw- nie tylko przeczytacie, ale też doświadczycie. Ostatnie strony to przeobrażenie kłamstwa w prawdę- która jak motyl trzepocze nad głowami, otwierając szeroko bohaterom uczy. Polecam.

Wolicie narrację wieloosobową? Czy jednak lepiej jak tylko jeden bohater opowiada Wam historię?

Ja zdecydowanie wolę tę pierwszą opcję. I taką też znajdziecie w książce "Podążaj za motylem" marttakaukonen, którą otrzymałam w ramach współpracy od wydawnictwoczarnaowca.

Ira ma ledwie dwadzieścia lat i jest seryjną morderczynią. Dziewczyna chce skończyć z zabijaniem, dlatego rozpoczyna terapię. Jej terapeutką zostaje Clarissa, którą można również zaliczyć do celebrytów. Często udziela wywiadów, występuje w telewizji w roli ekspertki, pojawia się w kolorowych magazynach.

Wraz z rozpoczęciem terapii, zaczyna się gra w kotka i myszkę. Clarissa bardzo angażuje się w pomoc dziewczynie, jest pewna, że tylko ona może ją uratować. Czy Ira jest szczera na terapii? Dlaczego wybrała właśnie Clarissę na swoją terapeutę?

Pewne jest tu tylko, że żaden z bohaterów nie jest do końca szczery i wszyscy skrywają tajemnice. Czasami bardzo mroczne.

"Podążaj za motylem" to debiut literacki, w co bardzo trudno uwierzyć. Czyta się wyśmienicie. Krótkie rozdziały, wieloosobowa narracja i plot twisty, których nie powstydziliby się doświadczeni pisarze. Ja nie mogłam się oderwać.

Akcja biegnie nieśpiesznie, a kolejne wątki wydają się ze sobą niepowiązane. W miarę czytania jednak kolejne puzzle wskakują na swoje miejsce, aby na koniec ukazać nam prawdę w całej okazałości.

Najmocniejszą postacią jest Ira. Autorka świetnie ją zobrazowała. Pokazała jak jedno wydarzenie z dzieciństwa, może rzutować i zrujnować resztę życia. Trauma, problemy psychiczne, zaburzenia odżywiania, z tym wszystkim musi się mierzyć tą młoda dziewczyna. Portrety psychologiczne bohaterów, zwłaszcza Iry, to mocna strona tej książki.

Uwielbiam czytać debiuty i ten mnie nie rozczarował. To był naprawdę kawał dobrego thrillera psychologicznego.

Thriller psychologiczny ma to do siebie, że musi mocno wbijać się w naszą psychikę. Pozostawiać ślad. Historia stworzona przez Marttę Kaukonen taka właśnie jest. Mocno trafia do naszej psychiki i pozostaje w niej na zawsze. A my z wnikliwością analizujemy to wszystko, co zapisane jest na kartach thrillera psychologicznego „Podążaj za motylem”. Czytając tę książkę mocno, skupiałem się na historii Iry i Clarissy.

Ira jest dwudziestoletnią seryjną morderczynią. Jej dzieciństwo doświadczone było traumatycznymi wydarzeniami. Dlatego też rozpoczyna terapię u Clarissy, która jest uznaną psychoterapeutką. Jest celebrytką znaną z wielu programów telewizyjnych. Znana jest również z przekonania, że jest w stanie pomóc każdemu. Czy zdoła pomóc swojej nowej pacjentce? Jak terapia wpłynie na zachowania Iry?

Z kolejnymi przekładanymi kartami uświadamiamy sobie, że kobiety nie łączy tylko terapia, lecz również sekret z przeszłości. Lecz tylko jedna z nich wie, jaka to jest tajemnica? Ira czy Clarissa, która z kobiet zna sekret? I co z niego wyniknie? Ważne jest to, że ich relacja pozbawiona jest wszelkich zasad. A wtedy wiadomo, że wszystko może się wydarzyć. Proszę mi wierzyć, że w thrillerze psychologicznym „Podążaj za motylem” wiele się dzieje. Zatem podążajcie za historią Iry i Clarissy. Co się wydarzy? Możecie być pewni, że nie oderwiecie się od lektury aż do finałowej odsłony.

Warto podkreślić, że Martta Kaukonen stworzyła intrygującą historię, z bohaterami jakże barwnymi, tajemniczymi, które nie wypadną z Waszej pamięci, lecz z mocnym przytupem trafią do Waszego czytelniczego, „thrillerowego” umysłu. Niebezpieczna relacja Iry i Clarissy da się Wam we znaki, a to w thrillerach psychologicznych jest rzeczą pożądaną. Zatem jeśli jesteście żądni mocnych wrażeń, to koniecznie sięgnijcie po książkę autorki mieszkającej w Helsinkach. „Podążaj za motylem” to debiut Martty Kaukonen, który zachwyci wszystkich miłośników gatunku, sprawiając, że wyczekiwać będziecie kolejnej książki autorki.

To, co warto podkreślić, to fakt, iż autorka tak utkała fabułę, że nie wszystko jest oczywiste. A to oczywiście jeszcze bardziej skupia naszą uwagę na poznawanej historii. Nie prędko uświadomimy sobie jak jest naprawdę. Wiele znaków zapytania pojawia się w naszej głowie podczas lektury tej książki, a my czym prędzej będziemy chcieli znaleźć odpowiedzi. Zawarte są one w thrillerze psychologicznym „Podążaj za motylem”.

Autorka zastosowała ciekawą formę przekazu historii, która opisywana jest w krótkich rozdziałach. Poznajemy historię Iry, Clarissy oraz dwóch męskich bohaterów – Arto i Pekki. Bez wątpienia debiutancki thriller psychologiczny Martty Kaukonen wyróżnia się inteligencją i bez wątpienia skierowany jest dla ambitnych czytelników gatunku, którzy poszukują nieszablonowych historii.

Książka „Podążaj za motylem” ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca

„Podążaj za motylem” to debiut Kaukonen, który naprawdę mocno mnie zaintrygował. Autorka bowiem cały swój thriller psychologiczny opiera na wyrachowanej i przede wszystkim niepokojącej intrydze, gdzie wydarzyć może się wszystko…

Akcja płynie dość niespiesznie, a całą fabułę poznajemy z perspektywy czterech postaci, którym to narrację pierwszoosobową oddała autorka. Uwagę odrazu przyciągają kobiety wokół których czuć nutkę tajemniczości, napięcia i czegoś dziwnego co wisi w powietrzu… Ira - młoda seryjna morderczyni, udaje się na sesję do znanej psychoterapeutki. To wtedy rozpoczyna się niebezpieczna gra będąca także kluczem do zaułków mrocznej przeszłości i dzieciństwa, w którym czają się najbardziej traumatyczne odpowiedzi. To według mnie najlepiej dopracowana postać, która knuje i idealnie kłamie. Każdy jej gest, słowo to przedstawienie, które ma za zadanie zmylić przeciwnika. Jednak nie można także pominąć męskich postaci, które nie pojawiają się tutaj bez przyczyny. W tej książce wszystko ma swój cel, nie ma przypadkowych słów, czy osób. Wszystko jest puzzlem większej układanki i idealnie pasuje wyłącznie w jednym miejscu.

Dawno nie miałam do czynienia z tak perfidnym i nieobliczalnym obliczem kłamstwa, które fińska autorka przedstawia doskonale. Manipuluje czytelnikiem, wprowadza go w błąd, wprowadza zamęt, ale przy tym gwarantuje prawdziwą ucztę dla zmysłów pragnących doskonałego thrillera psychologicznego.

„Podążaj za motylem” to historia intrygująca, namalowana wieloma domysłami i niejednoznacznością, gdzie ludzkie słabości są wyłącznie uwypuklane. Jestem pewna, że prawdziwy koneserzy thrillerów psychologicznych będą usatysfakcjonowani z lektury. Mi nie pozostaje nic innego jak tylko czekać na kolejny thriller autorki.