Podarunek czasu

"Podarunek czasu" to książka wieńcząca trylogię "Dziewięć minut". Zdecydowanie był to jeden z lepszych cykli obyczajowych jakie czytałam. Trzymający w napięciu, pełen sekretów i niedomówień, ze skomplikowanymi bohaterami w tle.

Ostatnia część jednak nieco mnie rozczarowała, a szczególnie jej zakończenie. Chyba nie takiego oczekiwałam po całej brutalnej, niebezpiecznej i przepełnionej kłamstwami historii, którą przeżyli bohaterowie. Ale to już tylko moje odczucie...

"Podarunek czasu", tak jak cały cykl, czyta się jednym tchem. Książka pasjonująca, ciekawa i zaskakująca.

Rewelacyjna lektura!

Serię Dziewięć minut poleciła mi znajoma i wiecie co zachwyciła mnie historia do tego stopnia, że z utęsknieniem wypatrywałam, aż pojawi się trzeci tom. Moje wyczekiwania opłaciły się, gdyż otrzymałam naprawdę świetną lekturę, w której nareszcie pozamykano wiele intrygujących i nie dających mi spokoju wątków oraz zaskakujące zakończenie, które było chyba najwłaściwsze. Chociaż ja przewidywałam zupełnie coś innego.

Ginny wiele w życiu przeszła, a nieprzewidywalny los przyniósł jej pasmo cierpień i trudnych doświadczeń, których ja chyba bym nie udźwignęła. Po straceniu w więzieniu Jasona Talbota dziewczyna żyje po swojemu wraz z mężem Tommym. Niestety pewne sekrety wychodzą na jaw, poważnie zagrażając ich małżeństwu.

Czy bohaterka w obliczu tragedii dokona właściwego wyboru i obierze drogę, która najbardziej jej odpowiada? Czy wymuszone małżeństwo z Dillonem przetrwa, a może od początku skazane było na porażkę? Jakie tajemnice ujrzą światło dzienne?

Powiem wam, że ujrzawszy dosyć sporych rozmiarów trzeci tom miałam lekkie obawy, czy powieść mnie nie przerośnie. Na szczęście autorka ma lekki i przystępny styl, przez co ta książka została przeze mnie pochłonięta w iście rekordowym czasie.

Pierwsza połowa lektury obfituje w zaskakujące zwroty akcji, fabuła jest dynamiczna i wciąga na maksa. Jednak bądźcie uważni i skupcie się dobrze na treści, gdyż spora ilość informacji jaka na nas spada może wywołać chaos.

Wydarzenia ukazane są z perspektywy kilku osób a narracja pierwszo i trzecioosobowa może spowodować, że polubicie się na maksa. Druga połowa książki już nie pędzi, tylko spokojnie przedstawia współczesne fakty, ale wywołują one tyle wzruszeń i przypływ przeogromnych emocji. Momentami płakałam, a serce wyrywało mi się z piersi. Bardzo przeżywałam perypetie Ginny i dziwiłam się jakim cudem potrafiła być taka pogodna i życzliwa dla innych.

Moim zdaniem ta część jest najlepsza z całej trylogii, ale oceniając całość muszę przyznać, że jest to naprawdę genialna historia, którą warto poznać. Jeżeli zdecydujecie się na czytanie to przygotujcie się na potężny wstrząs oraz to, że przez długi czas będziecie chodzić jak w transie. Polecam!

Książki Beth Flynn, przynajmniej te, które czytałam były dla mnie zaskakujące, tajemnicze, ciekawe. Mówię tutaj o częściach cyklu Dziewięć minut. Bardzo lubię opowieści, w których pojawia się motyw klubu motocyklowego, staram się wtedy po nie sięgać i przeczytać. „Dziewięć minut” nie należało do łatwych powieści, wprowadzało czytelnika w lata siedemdziesiąte, a z tym w potyczki gangów motocyklowych. Między bohaterami była spora różnica wieku, mogłoby się wydawać, że ta relacja nie była zdrowa. W „Poza czasem” otrzymaliśmy opowieść przedstawiającą dzieciństwo głównych bohaterów, Grizza, Grunta i Ginny. Autorka ukazała tutaj, że łatwo jest kogoś potępić, z góry przypiąć mu łatkę „tego złego”, lecz dopatrzeć się, dlaczego postępuje w taki sposób jest już znacznie trudniej. Czego dowiemy się, zatem w „Podarunku czasu”? Tytuł jest wymowny, a moja wyobraźnia szalała.

Główną bohaterką książki jest Ginny, w wieku zaledwie piętnastu lat została uprowadzona i ofiarowana przywódcy klubu motocyklowego. To dojrzały, starszy od niej mężczyzna, który nie należał do tych grzecznych, których przedstawia się rodzicom. Grizz żył w brutalnym świecie, w który została wprowadzona delikatna dziewczyna, która w swoim życiu nie zaznała miłości, ani należnej jej opieki. Od tego się zaczęło, a los zdołał już mocno pomieszać w życiu każdego bohatera. Jason „Grizz” Talbot został aresztowany i zgonie z wyrokiem sądu stracony. Przeszłość jednak nie daje spokoju ani jej, ani jej mężowi. Tommy „Grunt” Dillon jest byłym członkiem gangu Grizza, a także mężem Ginny. W życiu każdego człowieka nadchodzi moment, kiedy kłamstwa zaczynają męczyć, a jedynie prawda może człowieka wyzwolić. Czy Ginny uporządkuje swoje życie?

„Podarunek czasu” jest książką, którą wyczekiwałam, finałem, bez którego nie można się było obejść. To pewnego rodzaju wisienka na torcie i kropka nad literą i. Beth Flynn zdecydowała się na wprowadzenie wielu ważnych informacji, które dały szerszy obraz całości. Każda decyzja podjęta przez bohaterów była dla mnie lepiej zrozumiała, a wątpliwości rozwiane. „Podarunek czasu” to książka bardzo emocjonalna, nie można było być pewnym tego, w którą podaży stronę fabuła. Musicie przyznać, że pod względem grubości lektury to taka cegiełka, jednak bardzo łatwo jest się w nią wgryźć. Przyjemnie było poczuć ten klimat, spotkać się z lubianymi bohaterami, wzruszyć, poczuć smutek, przezywać wszystkie dobre i złe chwile wspólnie z nimi.

Są takie książki, które można podsumować słowami: WOW, jakie to było zarąbiste i "Podarunek czasu" właśnie do tej grupy się zalicza.

W zasadzie ciężko jest opowiedzieć o fabule, aby nie zdradzić nic istotnego. Beth Flynn przeszła samą siebie, jeśli chodzi o złożoność historii i występujące plot twisty. I to właśnie w tej serii najbardziej mnie kupiło. Ta nieprzewidywalność, przez którą co chwilę łapałam się za głowę i zastanawiałam, jak to możliwe.

W tej części po raz kolejny skupiamy się na trzech postaciach: Gruncie, Ginny i Grizzie. Poznajemy następne tajemnice i odkrywamy karty, które jak dotąd pozostawały przed nami zasłonięte. Przeszłość ponownie miesza się z teraźniejszością, nadając fabule specyficznego klimatu i takiego wyczekiwania. Towarzyszymy tu również Kit w jej dorosłym życiu. Widzimy wyzwania, które przed nią stoją i obserwujemy, jaką stała się kobietą. Dzięki temu, że znamy ją odkąd była nastolatką, to mam wrażenie, ze przeszła naprawdę dużą przemianę i wydoroślała. Owszem, dziewczyna zawsze była odważna i mądra, ale patrząc na to, jak los skopał ją po pupie, to podziwiam jej siłę. Naprawdę dawno nie miałam do czynienia z taką siłą ludzkiej psychiki. I żeby nie było. Ginny naprawdę przeżywała wszystko bardzo emocjonalnie, ale potrafiła znaleźć w sobie moc, aby każdego ranka na nowo wstawać z łóżka.

"Podarunek czasu" to książka, która miażdży i nie pozostawia na czytelniku suchej nitki. Przez większą część historii na przemian płakałam i śmiałam się. Chociaż te łzy nie były spowodowane jedynie smutkiem, ale też takim rozczuleniem w niektórych momentach. Jestem pod wrażeniem tej serii, tego co zrobiła autorka, jak każdy szczegół dokładnie przemyślała. I naprawdę po jej przeczytaniu człowiek czuje się, jakby był na kacu.

Jestem zakochana w książkach z cyklu "Dziewięć minut". Gdy dowiedziałam się o premierze "Podarunek czasu" wzięłam się za nadrabianie poprzednich tomów. Nie spodziewałam się, że tak szybko przyswoje sobie te książki.

Zakochałam się w piórze i wyobraźni Beth Flynn. Jej sposób opowiadania historii miłosnej jest naprawdę piękny. W "Podarunek czasu" znajdziemy sporo akcji, bólu i chwil radości. Fabuła została podzielona na dwie części, z których pierwsza jest taka bardziej życiowa, a druga już nieco cukierowka. Obie sprawiły mi niemałą przyjemność z czytania. Pokochałam bohaterów i całym serduchem i zawzięcie im kibicowałam. Przeżywałam każdą ich rozterkę sercową, razem z nimi. Ciężko było mi się rozstać z tą historią. Jednoczenie chciałam dobrnąć do końca, a z drugiej strony chciałam czytać ją w nieskończoność.