Pierwsza iskra. Szept ognia i popiołu. Tom 1

Typowa młodzieżówka, ale przyjemnie się czyta. Można sięgnąć, jak się chce trochę oderwać od rzeczywistości. Dobrze się wpisuje w klimat fantastyki, jest tu i mnóstwo akcji i wątek miłosny i przede wszystkim bardzo silna postać głównej bohaterki. Generalnie książka mi się bardzo podobała, może miałabym kilka zarzutów, co do tępa prowadzenia wątku, jednak nie wpłynie to jakoś bardzo na moją ocenę. Myślę, że może się spodobać nie tylko miłośnikom fantastyki, ale też osobom, które po raz pierwszy sięgną po coś z tego gatunku.

„Pierwsza iskra” to książka, która zwabia mnie do siebie za sprawą ślicznej okładki, przyciągnęła mój wzrok, czułam się jak ćma dążąca do spotkania ze światłem. Nie miałam wcześniej styczności z tą powieścią, tego, co udało mi się dowiedzieć, była dostępna na Wattpadzie. Uwielbiam powieści fantastyczne, dlatego z wielką chęcią po nie sięgam, nie ważne, czy zostały napisane przez polską autorkę, czy zagraniczną. Musi mnie zaintrygować historia, sprawić, że opis podsyci moją ciekawość. Książki mają magiczną moc, potrafią przenieść czytelnika w zupełnie inny świat, sprawić, że stanie się bohaterem czytanej historii, czy stało się tak i w tym przypadku?

Główną bohaterka książki autorstwa Justeene Ruston pod tytułem „Pierwsza iskra” jest Aricia. Jest księżniczką Lavenum, pięknego królestwa pełnego lawendy, które żyło w pokoju. Dziewczyna marzy o tym by, kiedyś się zakochać i móc związać z kimś z miłości. Należy jednak do królewskiego rodu, więc nie wszystko jest takie proste i możliwie pozostawione samemu sobie. Na władcach spoczywa odpowiedzialność za poddanych, za ich ochronę i dobrobyt. Królowa zaplanowała już przyszłość swojej córki, ma to jednak podłoże polityczne, a nie romantyczne. Sojusz z sąsiednim królestwem jest przyszłościową inwestycją, Lavenum potrzebna jest armia, która zdoła ich chronić w przypadku konfliktu zbrojnego, natomiast Avolan cierpi na brak funduszy. Transakcji dopełni ślub księżniczki Aricii i króla Williama. Dziewczyna wyrusza do przyszłego małżonka, do zupełnie obcego człowieka, kraju, ludzi, co wiąże się z innymi zwyczajami, wiarą i normami, do których nie była przyzwyczajona. Jak zostanie przyjęta? Czy da się utemperować? Aricia nie zamierza być potulną, czy uda jej się przekonać do siebie inny naród?

„Pierwsza iskra” to niezwykle porywająca lektura, przepełniona intrygami, politycznymi niesnaskami, pełna emocji. To obowiązkowa lektura dla tych, którzy lubią fantastykę i tajemnicze królestwa, które chce się poznać. To, z którego wywodzi się główna bohaterka jest ciekawe, każdy może być z tym, kim chce, nie ważne, jakiej jest płci, czy nie właśnie tak powinno być? Justeene Ruston potrafiła zaintrygować czytelnika, stworzyła wiele ciekawych wątków, potrafiła podkreślić różnice między królestwami, społeczne, kulturowe, a nawet religijne. Podobało mi się także to, że wątek romantyczny nie przysłaniał tutaj fabuły, ta różnorodność bardzo przypadła mi do gustu. Nie spodziewałam się, że ta powieść będzie dla mnie taka magiczna i pochłaniająca. „Pierwsza iskra” prowadziła mnie w świat, z którego nie chciałam wyjść, musiałam dowiedzieć się więcej, komu tak wadziła obecność księżniczki, czy jest jakakolwiek szansa na to, aby nawiązać porozumienie? Czy ten sojusz jest w ogóle możliwy? Autorka poprowadziła akcję bardzo przekonująco, że nie mogę myśleć o niczym innym, jak o tym, że potrzebuję drugiego tomu.

„Pierwsza Iskra” to książka, na którą zeszło mi bardzo dużo czasu. Nie mogłam się w nią wkręcić i niestety chwilę z nią mnie męczyły.

Księżniczka Aricia jest młoda, piękna i inteligenta. Niedługo zostanie królowa i będzie rządzić Lavenum jak jej przodkowie. Jednak polityczna niestabilność na świecie zmusza ją do zaaranżowanego małżeństwa. Opuszcza swoje państwo, by udać się na dwór swojego przyszłego narzeczonego. Tam jednak nie potrafi się odnaleźć.

Książka przede wszystkim skupia się na wątkach politycznych i ukazaniu problemów, jakie pojawiają się w państwie, do którego przybyła główna bohaterka. Aricia próbuje znaleźć sobie miejsce na dworze, chce być dobrą przyszłą królową, ale prawie każdy podcina jej skrzydła. Jak to w polityce bywa, nieprawdaż? Mimo tego bohaterka brnie do przodu i robi wszystko by zaskarbić sobie miłość i poparcie wśród poddanych. Księżniczka to na pewno silna i waleczna postać. Nie można jej zarzucić braku asertywności. Jest zdecydowana, broni słabszych i walczy o lepsze jutro.

Jeśli liczycie na rozbudowany wątek miłosny, to niestety możecie się zawieść. Nie jest on zły, ale jest go mało i finalnie nie wywarł na mnie wrażenia. To naprawdę sloooooow burn.

Duży plus za tolerancje i równość, którą autorka w książce przemyca w naprawdę wielu momentach.

Fabuła toczy się dość wolno, mam wrażenie, że dostatecznie nie poznałam postaci, a książka liczy sobie prawie 500 stron. Zabrakło mi emocji i troszkę bardziej dynamicznej akcji.

Jeśli lubicie historie, w których polityczne knowania, spiski i walka o tron wysuwa się na pierwszy plan, śmiało sięgajcie po „Pierwszą Iskrę”.