Pierworodna. Piętno Krwawej Hrabiny. Tom 2

Tosca Lee – wielokrotnie nagradzana pisarka, autorka powieści, które znalazły się na liście bestsellerów „New York Timesa”, jak Legenda Sheby, Judasz czy Diabeł. Autobiografia. Ukończyła studia anglistyczne w Smith College. Od dziecka podróżuje po świecie w poszukiwaniu przygód. Niepoprawna nocna sowa, uwielbia oglądać telewizję, objadać się bekonem, grać w gry video i piłkę nożną z dziećmi oraz wysyłać esemesy do męża.*

Poprzedni tom bardzo mi się spodobał, dlatego ze zniecierpliwieniem wyczekiwałem kontynuacji. Czy opłacało się czekać?

Dzieje się coś dziwnego, bo Audra zaczyna odzyskiwać pamięć. Już wie, czemu wykonała zabieg usunięcia pamięci. Musi zmierzyć się z Historykiem, aby zakończyć wojnę między Potomkami a Dziedzicami. Czy jej się to uda?

Autorka posługuje się lekkim i prostym językiem, dzięki czemu książkę czyta się bardzo szybko. Nie oszukujmy się, nie jest to jakoś bardzo ambitny utwór. Dla mnie to dzieło, które służy tylko i wyłącznie rozrywce i wyłącznie w tym celu powinno czytać się tę książkę. Wprawdzie pojawia się kilka mądrzejszych stwierdzeń, ale są one proste, ażeby nie powiedzieć banalne. Pomysł na książkę bardzo mi się spodobał i został ON świetnie wykonany. Momentami akcja trochę zwalniała, a czasami znacznie przyspieszała. Pod względem akcji „Pierworodna” jest ciekawsza od Potomków.

„– Nikt, kto osiągnął podobną pozycję, nie łudzi się, że pieniądze dają szczęście. Wydajesz pierwszy milion, tracisz pięć kolejnych, zostawia cię żona, wtedy ty dwudziestokrotnie pomnażasz majątek, ale tracisz dzieci i już nie wiesz, kogo nazwać przyjacielem... Wtedy właśnie uczysz się, że bogactwo nie uszczęśliwia.

– Chyba że od początku to wiesz, bo jesteś człowiekiem z zasadami.”

Dużym plusem tego dzieła jest to, że dowiadujemy się więcej na temat przeszłości Audry.

O ile w pierwszym tomie wątek miłosny jeszcze mi się podobał, o tyle w Pierworodnej jest ON dla mnie naiwny, nudny i nieautentyczny.

Bohaterzy zostali bardzo dobrze wykreowani. Są oni żywi, realistyczni, czasem nawet nieprzewidywalni. Audra pod wpływem wydarzeń z pierwszego tomu przeszła przemianę. To przede wszystkim postać niebywale odważna, zdolna do poświęceń, jeśli ma to pomóc osobom, które kocha. Pod skorupą twardej kobiety kryje się uczuciowa dziewczyna.

Emocji w tej książce jest mnóstwo, towarzyszą one od samego początku. Bardzo wczułem się w akcję, losy bohaterów nie były mi obojętne. Czasem cieszyłem się z niektórych wydarzeń, innym razem smuciłem, a niekiedy czytałem utwór z otwartymi ustami.

Bardzo dobrze, że na początku książki zostało zamieszczone przypomnienie o tym, co działo się w pierwszym tomie. Dzięki temu szybciej przypomniałem sobie niektóre wydarzenia, co pozwoliło mi w odbiorze „Pierworodnej”.

Po przeczytaniu czuję niedosyt, więc mam nadzieję, że powstanie kolejny tom, który parę wątków rozwinie.

Bardzo spodobało mi się, że autorka wykorzystała historię Elżbiety Batory i zrobiła to w bardzo ciekawy i umiejętny sposób. Dziwi mnie to, że wcześniej nikt inny nie wykorzystał tego motywu, bo jest ON tak naprawdę gotowym materiałem na stworzenie świetnego horroru/thrillera.

Podsumowując, powieść polecam przede wszystkim młodzieży (w wieku 12-15 lat). To książka idealna do tego, żeby przekonać kogoś do czytania.

Za przekazanie egzemplarza recenzenckiego dziękuję Wydawnictwu IUVI.

Tytuł: „Pierworodna”

Tytuł oryginału: The Firstborn

Autor: Tosca Lee

Wydawnictwo: IUVI

Cykl: Piętno Krwawej Hrabiny (tom II)

Przełożyła: Anna Bereta-Jankowska

Korekta: Teresa Zielińska

Projekt okładki: Studio Karandasz

Wydanie: I

Oprawa: miękka (ze skrzydełkami)

Liczba stron: 376

Data wydania: 26.04.2017

ISBN: 978-83-7966-031-5

* Źródło – skrzydło książki.

POWRÓT

Wszystko zaczęło się od legendarnego dziennika. Kartek zapisanych krwią. Spisu ofiar, który z potomków Hrabiny Batory uczynił zwierzynę łowną. Role uległy odwróceniu. Drapieżnik stał się zdobyczą.

Powracamy do świata odurzających spojrzeń, błyskających świateł i uderzeń adrenaliny.

Ponownie otaczają nas intrygii dworów, wilgotne ściany podziemnych korytarzy, krew oraz dziedzictwo, któro stało się przekleństwem.

KRWAWA HRABINA

Jej mglista, złowieszcza sylwetka nigdy nie zanika. Sprawia, że książka jest porywająca nie tylko ze względu na wydarzenia rozgrywające się w teraźniejszości, ale również potrzebę odkrycia prawdy. Oczyszczenia lub splamienia na zawsze duszy Hrabiny.

Wyszukanie ziarna prawdy w niedokończonych opowieściach i przekazywanych szeptem pogłoskach, staje się dla nas priorytetem.

Fakt, że postać historyczna jest równie ważna, a może nawet ważniejsza, niż główni bohaterowie, zwraca uwagę czytelnika na występowanie skomplikowanych zależności. Warto o nich wspomnieć.

Akcja w "Pierworodnej" toczy się bardzo szybko. Tworzy to swego rodzaju wyzwanie, by utrzymać spójność. Nie tylko następujących po sobie wydarzeń, ale także sylwetek bohaterów. Narzucenie takiego tempa sprawia czasami, że dla czytlenika wszystko prócz czytanego właśnie zdania, staje się zlepkiem niezrozumiałych słów. Bohaterowie tracą ostrość i cierpią na tym ich kreacje, a w konsekwencji cała książka. Lee wybrnęła z tego obronną ręką. W jej książkach panuje symbioza pomiędzy adrenaliną i spójnością.

Co więcej, pomimo ciągłych podróży, pościgów i walk, a także niezliczonych telefonów i rozmów, w książce panuje ceniony przeze mnie ordnung. Chaos nie wkrada się pomiędzy strony nawet w najbardziej dynamicznych momentach.

INSTYNKTY

"Pierworodna" jest zakończeniem serii, dlatego warto wspomnieć o Audrze.

Jest główną bohaterką i niezaprzeczalnie posiada wszystkie atrybuty stereotypowej 'ratującej świat superwoman', za które pokocha ją niezliczona rzesza nastolatek. Jednak bardziej dojrzały czytelnik odnajdzie w niej cechy właściwe osobie dojrzałej, zdesperowanej, słabej.

Audra nie jest tylko brawurową młodą kobietą - bojowniczką o wolność, ale także córką, żoną, a przede wszystkim... matką. Jest skomplikowanym charakterem, który budzi zarówno sympatię, jak i niepokój.

Rządzą nią instynkty, które, gdy opada adrenalina, ustępują miejsca zdrowemu rozsądkowi.

PIĘTNO NA CZYTELNIKU

Piętno Krwawej Hrabiny to seria, od której trudno się oderwać. Tosca Lee pisze w sposób niezwykle ciekawy i wciągający. Bardzo dba o to, by wiarygodnie oddać miejsca, w których rozgrywa się akcja. Jej bohaterowie podróżują po całym świecie, walczą, kochają i nienawidzą. Obie książki zbudowane są na sekretach, perswazji, narkotycznym uzależnieniu od adrenaliny, które przenosi się również na czytelnika.

Tosca Lee to amerykańska pisarka. Ma na swoim koncie kilkanaście bestsellerów, dobrze przyjętych przez czytelników i krytyków. Piszę książki historyczne i thrillery. Jest laureatką wielu literackich nagród.

„Pierworodna” to kontynuacja „Potomków". Na początku mamy streszczenie tego, co działo się w tomie pierwszych, więc można czytać tom drugi bez znajomości pierwszej książki, choć myślę, że warto przeczytać od początku tę historię.

Główna bohaterka Audra odzyskuję wymazane wspomnienia. Wie już dlaczego podjęła się tak drastycznego kroku, by je usunąć. Ma dla kogo żyć i walczyć. Dziedzice jednak nie spoczną, dopóki jej nie zabiją. Musi znaleźć i pokonać swojego największego wroga Historyka, by w końcu położyć kres trwającej od wieków walce między Potomkami a Dziedzicami.

Autorka opisuje fikcyjne losy potomków „Krwawej Hrabiny” czyli Elżbiety Batory, która na kartach historii okryła się złą sławą morderczyni i sadystki, ale czy na pewno tak było?

Tosca Lee pisze ciekawie i emocjonalnie. Wraz z główną bohaterką przeżywamy wzloty i upadki i z determinacją dążymy do celu. Książkę warto polecić, czyta się szybko i przyjemnie.

MJ

źródło: [Adres usunięty]

Jakiś czas temu miałam okazję sięgnąć po książkę "Potomkowie", którą to napisała Tosca Lee. Byłam zachwycona stworzoną przez autorkę historią tak bardzo, że nie mogłam doczekać się jej kontynuacji, szczególnie, iż całość zakończyła się wówczas w zaskakujący sposób. Dlatego też, gdy tylko pojawiła się premiera drugiego tomu tej historii, czyli "Pierworodna", nie wahałam się ani chwili, by ponownie sięgnąć po losy Audry. Muszę przyznać,że i tym razem się nie zawiodłam, a całość niezwykle trzyma w napięciu serwując czytelnikowi ogrom emocji.

Ten akapit zawiera spoilery pierwszego tomu. Audra w końcu zdaje sobie sprawę, dlaczego postanowiła wymazać pamięć i rozpocząć nowe życie. Okazuje się, że powodem, dla którego to zrobiła jest córeczka - Eva. Kobieta wie także, że Dziedzice nie pozwolą żyć jej maleństwu, dlatego postanawia za wszelką cenę rozprawić się raz na zawsze z ich przywódcą, czyli Historykiem. Czas jednak ucieka, Audra działa poza prawem, w dodatku jej ukochany Luka wciąż pozostaje w niebezpieczeństwem tak samo jak setki Potomków, za los których kobieta czuje się odpowiedzialna. Co więcej, jej moce rosną w siłę, lecz czy wystarczającą, by stawić czoła swojemu śmiertelnemu wrogowi i mieć w końcu możliwość na rozpoczęcie normalnego życia? Jak zatem potoczą się losy Audry? Czy uda jej się zwyciężyć, a może poniesie sromotną klęskę? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie sięgając po książkę "Pierworodna".

Muszę przyznać, że z wielu różnych powodów, czytanie tej książki odłożyłam początkowo na dalszy plan - to znaczy starałam się każdego dnia zerknąć chociaż na jeden rozdział, ale wówczas miałam wrażenie, iż nie do końca śledzę losy głównych bohaterów całą sobą. Kiedy więc wreszcie znalazłam więcej wolnego czasu, to kiedy już wciągnęłam się w tę książkę, skończyłam ją w jeden wieczór. Styl, jakim posługuje się autorka jest bowiem niezwykle lekki w odbiorze, ale jednocześnie pełen emocjonalności, dzięki czemu czytelnik nie jest w stanie wręcz oderwać się od historii Audry. Nie dość, że sam pomysł na fabułę był świetny, o czym wspominałam już przy okazji pierwszego tomu, tak w dodatku pojawia się tutaj tak wiele nieoczekiwanych zwrotów akcji, że ma się ochotę jak najszybciej przekładać kolejne kartki, do samego końca będąc niepewnym, co też zaserwuje nam autorka. Dlatego też podobnie jak w przypadku pierwszej części, tak i tutaj nie brakuje akcji, a rzekłabym nawet, że jest jej o wiele więcej, co jeszcze bardziej mnie ucieszyło.

Jednak to, co najbardziej urzeka w tej historii to ogrom emocji. Od samego początku czytelnik wraz z bohaterami, szczególnie Audrą, jaka to pełni rolę narratora, przeżywa nieustanny wulkan uczuć: począwszy od bezradności, poprzez gniew, frustrację, momentami rezygnację i smutek, aż po usilną wolę walki i determinacji. Chociaż ta historia to coś z pogranicza młodzieżówki w stylu fantasy (po jakie nawiasem mówiąc rzadko sięgam), to jest to mimo wszystko coś więcej. To opowieść o tym, że czasami życie rzuca nam kłody pod nogi, lecz jeżeli mamy jasno wyznaczony cel, to robimy wszystko, by go osiągnąć. Uświadamia, że często musimy podejmować decyzje, w których jakikolwiek wybór wydaje się być niewłaściwym. Jednocześnie jest to historia o sile miłości, przyjaźni oraz tym, że nigdy nie można się poddawać. Dlatego też po raz kolejny Tosca Lee kupiła mnie absolutnie i cieszę się, że mogłam ponownie przenieść się do wykreowanego przez nią świata.

Bohaterowie, podobnie jak w poprzedniej części, przypadli mi do gustu. Audra jawi się tutaj już jako bardziej dojrzała kobieta, która usilnie dąży do tego, by ocalić to, co dla niej najważniejsze. Jednocześnie stara się chronić tych, których kocha i niejednokrotnie jest zmuszona do podejmowania ciężkich decyzji. Luka ponownie skradł moje serducho - to mężczyzna, jaki cechuje się odwagą i podobnie jak jego ukochana, zrobi wszystko, by chronić ludzi, których kocha. W tej części jeszcze bardziej polubiłam Błazna - hakerkę, gdyż jej postać została nieco rozbudowana. Pozostali bohaterowie również zostali wykreowani ciekawie, tym samym autorka i w tym aspekcie wykonała kawał dobrej roboty.

Podsumowując, kontynuacja książki "Potomkowie" przypadła mi do gustu. Trzymała w napięciu, dostarczyła ogrom emocji i do samego końca siała w czytelniku poczucie niepewności. Jeżeli więc mieliście okazję sięgnąć po pierwszy tom i przypadł Wam do gustu, nie wahajcie się ani chwili i łapcie jak najszybciej "Pierworodną".

Zawsze, ale to zawsze sięgając po jakąś kontynuację serii boję się. Boję się, że książka nie sprosta moim oczekiwaniom i zawali coś, na co jej poprzedniczka ciężko pracowała. Dlatego staram się, choć nie zawsze mi to wychodzi, studzić swój zapał i oczekiwania. Przekonajcie się czy tym razem zrobiłam to potrzebnie.

Myślę, że pierwsze co należy zrobić, to lekko zarysować fabułę części drugiej. Lojalnie Was uprzedzam, że jeśli jeszcze nie przeczytaliście pierwszej części, to nie macie tu czego szukać, bo sobie wszystko zaspoilerujecie. A tego chyba nie chcemy.

A jeżeli już ze mną zostaliście, to czas na prawdziwą recenzję.

Audra znalazła się w bardzo trudnym momencie. Luka zostaje uwięziony przez Historyka, a ona żeby go uwolnić musi znaleźć Pamiętnik Elżbiety Batory. Ale umówmy się, nie jest to wcale łatwe, zresztą nie ma 100% pewności, że ON w ogóle istnieje. Dziewczyna odkrywa, dlaczego wcześniej postanowiła usunąć wspomnienia. Ma córkę. Evę. Chciała ją chronić. A teraz postawia przed sobą jeden cel. Trochę szalony. No dobra, bardzo szalony. Chce zakończyć ciągnącą się od wieków wojnę między Dziedzicami a Potomkami.

Autorka zastosowała bardzo dobry chwyt. Między wydarzeniami z pierwszej a drugiej części jest różnica dwóch tygodni. To sprawia, że te wydarzenia są cały czas żywe. Mamy okazję cały czas żyć tą całą intrygą.

Momentami miałam wrażenie, że autorka ma za bardzo bujną wyobraźnie i nie zawsze sobie z tym radziła. Bo kiedy odsunęłam na bok emocje, to zobaczyłam pewne braki, dziury logiczne. Miałam wrażenie, że akcja goni akcję, ale dlaczego stało się tak, a nie inaczej, nie zawsze wiedziałam. A czasami było tak, że musiałam się ogromnie skupić, wrócić stronę, dwie czy trzy wcześniej, i dopiero nadążałam.

Trochę narzekam na tą akcję, a prawda jest taka, że właśnie przez tą akcję książka jest tak wyjątkowa. Ja czasami bałam się przerzucić kartkę, bo nie wiedziałam co się może wydarzyć. Ale z drugiej strony, ogromna, nieodparta chęć płynięcia razem z historią. Dlatego polecam zacząć książka w naprawdę wolnym czasie.

Jak dla mnie trzecia część jest obowiązkowa. Zakończenie jest bardzo otwarte i pozostawia miejsce dla kolejnej części. Co do poziomu jest dla mnie taki sam. Mam wrażenie, że pierwsza część była bardziej nastawiona na akcję, a w "Pierworodnej" dużą rolę odgrywają emocje. Oczywiście, nie znaczy to, że akcji nie ma, bo jest jej dużo, ale emocje, wspomnienia, to coś co jest bardzo wyeksponowane. Czekam na książkę, w której będzie to wyśrodkowane.

To co, ogromnie mi się podobało, to lekki, nienachalny, przekaz dla czytelnika. Audra uczy się, że świat nigdy nie jest nigdy biały i czarny. On ma wiele odcieni i nigdy nie jest nic jednoznaczne. Niby proste i dobrze wszystkim znane, ale jak ważne.

Jeśli jeszcze zastanawiacie czy sięgnąć po serię "Piętno Krwawej Hrabiny", to nie wahajcie się. Jestem pewna, że czas spędzony przy lekturze, nie będzie czasem straconym. A to przecież najważniejsze. Satysfakcja z książki.

Czy gdybyście mieli taką możliwość, by usunąć swoją pamięć i zacząć życie od nowa pod innym imieniem, w nieznajomym miejscu i bez jakichkolwiek wspomnień, skorzystalibyście? Wyobraźcie sobie, że pewnego dnia budzicie się w jakimś obcym mieszkaniu. Nie wiecie, jak się nazywacie. Nie macie pojęcia, w jakim jesteście wieku. Nie macie żadnych wspomnień. Czy pragnęlibyście poznać swoje dawne życie? Czy może po prostu pozostalibyście w obecnym stanie? Osobiście wolałabym poznać prawdę, a nie żyć w niewiedzy. Przeszłość wywiera na nas wielki wpływ. Wczesne lata dzieciństwa, nastoletnie problemy, wkraczanie w dorosłe życie - to wszystko nas kształci. Sprawia, że jesteśmy tymi osobami, którymi jesteśmy. Czy potrafilibyście zapomnieć o wszystkim? Usunąć swoją pamięć i wymazać z pamięci bliskich? Kochani, zapraszam Was dziś do zapoznania się z recenzją niesamowitej, wciągającej ,,Pierworodnej", która skradła moje serce i oderwała całkowicie od rzeczywistości. Tosca Lee ma niesamowity talent, z którego nie boi się korzystać. Drugi tom serii ,,Piętno Krwawej Hrabiny" jest jeszcze bardziej emocjonujący, porażający oraz tajemniczy niż pierwszy. Autorka nie pozwala na chwilę odpoczynku, a raczej chwyta czytelnika w szpony swojej twórczości i sprawia, że nie może się ON uwolnić, dopóki nie pozna zakończenia. Zapraszam do zapoznania się z całą recenzją!

,,Są chwile, które potrafią cię jednocześnie zmiażdżyć i odbudować. Wysysają z ciebie wszystko, całe dotychczasowe życie - i całą resztę, która dopiero ma nastąpić - zderzają się w tobie, wyciskając ci z płuc powietrze, nie pozwalając zaczerpnąć oddechu."

Nagle, w jednej chwili, powraca cała przeszłość Audry. Wymazane na jej własne życzenie wspomnienia zostały jej zwrócone. Wreszcie Audra wie, dlaczego to zrobiła – by uratować córeczkę.

Teraz musi znaleźć swojego największego wroga, Historyka, i położyć kres trwającej od wieków wojnie między Potomkami a Dziedzicami – raz na zawsze. Ale najpierw musi uratować swojego męża Lukę, który jest więziony przez Dziedziców. Nie jest to proste, a sprawy komplikują się dodatkowo, ponieważ Audra działa poza prawem. Nie ułatwia zadania także fakt, że kobieta zmaga się z rosnącą potęgą swej mocy i jej bolesnymi skutkami ubocznymi.

Kiedy podła zdrada krzyżuje jej plany, Audra nie wie, komu ufać. Z pomocą mnicha heretyka, sprawdzonych przyjaciół i hakera Błazna szuka sposobu, aby pokonać Dziedziców i uratować pozostałych Potomków. Ostateczna konfrontacja z zaskakującym i nieubłaganym obrotem spraw będzie śmiertelnie niebezpiecznym sprawdzianem mocy Audry.

Czy okaże się wystarczająco silna?

,,Jeśli nie zapanujesz nad umysłem, zostanie zniszczony przez twoje dary. Stracisz wszystko, o co walczysz! Reagując na lęk, kurczowo trzymając się tego, co kochasz..."

Pewnego dnia pewna dziewczyna obudziła się w nieznajomym mieszkaniu bez wspomnień. Nie pamiętała, jak się nazywa ani czemu pozbyła się swojej pamięci. Niejasne wiadomości od samej siebie, nieznajomy, który zaczął ją prześladować, a w końcu niebezpieczna ucieczka przed osobami, które z jakiegoś powodu chciały ją zabić - sprawiły, że krok po kroku coraz więcej dowiadywała się o swoje przeszłości. Okazało się, że tak naprawdę nazywa się Audra Ellison i jest potomkinią pierworodnej córki Krwawej Hrabiny, a jej życiu zagraża niebezpieczeństwo...

Młoda kobieta wraz z nowymi (starymi) przyjaciółmi zaczęła powoli układać kawałki swoich wspomnieć, a te doprowadziły ją do miejsca, w którym zrozumiała wszystko. By chronić tych, których kochała najbardziej, poddała się operacji wymazania pamięci, ale przeszłość powraca ze zdwojoną siłą. Okazuje się, że tak naprawdę tajemniczy nieznajomy jest jej mężem, a jej najpilniej strzeżonym wspomnieniem jest urodzenie dziecka - dziewczynki, dla której postanowiła pozbyć się wszystkiego, by ją ochronić...

Teraz nadszedł czas, by zmierzyć się z najgorszymi lękami i odnaleźć Historyka, by powstrzymać napędzane zemstą morderstwa. Audra musi zagrać w niebezpieczną Grę z wrogiem, by uratować swoje męża i zapewnić bezpieczeństwo Potomkom. Ten, kto wygra, zdobędzie wszystko...

,,Istnieją chwile, w których cały nasz byt rozsypuje się w pył."

,,Pierworodna" to niesamowicie wciągająca, niezwykle tajemnicza powieść, która wciąga od pierwszej strony. Autorka snuje pełną napięcia opowieść o Potomkach Krwawej Hrabiny, czyli Elżbiety Batory, której przypisuje się kilkaset okrutnych morderstw. Szczerze mówiąc o tej historycznej postaci, praktycznie nic nie słyszałam, dopóki w moje ręce nie trafiła seria Toscy Lee. Rzadko się mówi o tej inteligentnej kobiecie, która tak bardzo wstrząsnęła współczesnym sobie społeczeństwem. Mam w planach przeczytanie dokładniejszej, z punktu wydarzeń historycznych, książki o Elżbiecie Batory. Wracając do drugiego tomu serii ,,Piętno Krwawej Hrabiny", nie mogę nie wspomnieć o niezwykle skonstruowanej, pełnej dynamizmu fabule, która zachwyca, wstrząsa i sprawia, że czytelnik zatraca się bez żadnych ograniczeń w wykreowanym świecie. W tej książce cały czas się coś dzieje. Nie ma tu miejsca na żadną przerwę. Akcja gna na złamanie karku i sprawia, że nie można się oderwać!

,,-Nie rozumiecie? Nie ma dobrych ani złych, czystej krwi Potomków, Łowców, czy -wskazuję na Rolana - mnichów albo dziedziców. Niewinny, winny, racja po tej czy tamtej stronie - granica zatarła się dawno temu. O to tu chodzi! Wydaje nam się, że jesteśmy lepsi, bo tak nam powiedziano. Nie żyjemy wystarczająco długo, by wyjść z roli ofiary. W jednym Nikola miał rację. Nie potrafimy być wolni.(...)"

Akcja tej serii obraca się głównie wokół Audry, z której perspektywy napisana jest powieść. Mam nadzieję, że kiedyś powstanie dodatek, który pomoże czytelnikowi bardziej zagłębić się w umysł innych bohaterów, którzy z miejsca zdobyli moje serce. Od razu pragnę was ostrzec, że autorka nie boi się uśmiercać postaci, więc tak naprawdę nikt nie jest w tym świecie bezpieczny, bez względu na to, jaką rolę odgrywa. Audra to pewna siebie, niezwykle inteligentna, podejmująca często katastrofalne decyzje osoba, która działa pod wpływem emocji. Nie potrafi zatrzymać się na chwilę i przemyśleć dalsze kroki, ale od razu rzuca się w najciemniejszy tunel, co często sprawia, że dzieją się złe rzeczy. Z jednej strony ją rozumiem. W końcu nie wie, kim jest. Może bazować tylko na opowieściach innych ludzi. Nie może zaufać nawet samej sobie. Pochopne decyzje podejmowane są pod wpływem emocji, które ją po prostu przerażają. Luka to postać, z którą mogę się najbardziej utożsamić. Opanowany, spokojny, przewidujący konsekwencje, które mogą się zdarzyć pod wpływem jego działań mężczyzna, który nie boi się walki, ale jeśli może jej uniknąć, a raczej ocalić jak najwięcej istnień, stara się ją powstrzymać. W tej historii mamy do czynienia z wieloma postaciami, które balansują na granicy nienawiści a miłości, jaką można obdarzyć tylko fikcyjnych bohaterów. Tosca Lee ma dar do tworzenia postaci, które na długo pozostają w pamięci!

,,Pamiętam, jak to jest umrzeć. Bać się. Nienawidzić. Czuć żądzę mordu. Kierować się potrzebą, chęcią, lękiem. Wiem, jak to jest, gdy niezwykłość niszczy. Kiedy dar staje się bronią i dziedzictwem nienawiści. Ale mam również wspomnienia... życia. Wiem, co to znaczy kochać i rezygnować. (...)"

,,Pierworodna" to książka, która trzyma czytelnika w swoich szponach do ostatniej strony. Pełna tajemnic, intryg, perswazji historia, o której nie można łatwo zapomnieć. To jedna z najlepszych serii, z która miałam szansę się zapoznać i wiem, że przeczytam ją jeszcze nie raz, bo wtedy, być może znajdę jakieś nieuchwytne przy pierwszym spotkaniu niuanse, które pomogą mi rozwikłać wszelkie zagadki Potomków. Pełna napięcia, intensywnych walk, wielu morderstw powieść, która zachwyca i sprawia, że chce się więcej! Mam nadzieję, że w przyszłości będę miała okazję zapoznać się z dalszą twórczością autorki i móc zagłębić się bardziej w historię Krwawej Hrabiny. Polecam!

Od zapoznania się z pierwszym tomem, czyli ,,Potomkami", minęło już pół roku. Czy kontynuacja była tak samo dobra jak początek serii?

Główna bohaterka za wszelką cenę musi znaleźć pamiętnik należący do hrabiny Batory, gdyż jej dobry znajomy jest w niebezpieczeństwie. Szczerze mówiąc, jeśli dziewczyna nie odnajdzie zapisków Luca zginie. To jednak jeszcze nie koniec problemów tej pary. Audra trafia na ślad czegoś, co było głównym powodem dlaczego wymazała sobie pamięć. Czy zdoła zachować to w tajemnicy przed wrogami?

Pół roku to jednak dość długa przerwa, biorąc pod uwagę, że w tym czasie czytałam też inne lektury. Początkowo nie za bardzo pamiętałam o czym byli ,,Potomkowie", ale krótkie przypomnienie fabuły i pierwsze strony pozwoliły mi na nowo zagłębić się w poszukiwanie zaginionego pamiętnika hrabiny Batory.

W tej części także akcja pędzi do przodu. Bohaterowie nieustannie są narażeni na niebezpieczeństwo, a teraz muszą zatroszczyć się nie tylko o siebie. Wciąż zagadką pozostaje kto jest Historykiem. Prawda zarówno dla bohaterów, jak i czytelników z pewnością okaże się zaskakująca. Jak podkreśla autorka, niemal wszystkie miejsca opisane w powieści istnieją naprawdę.

Dzięki prostemu i bardzo plastycznemu językowi Tosci Lee, a dodatkowo już wspomnianej szybkiej akcji publikację czyta się naprawdę szybko. Polecam zapoznawanie się od razu z oboma tomami, gdyż pamiętam, że po zakończeniu ,,Potomków" nie mogłam się doczekać lektury kontynuacji.

,,Pierworodna" odkrywa przed nami wiele tajemnic. Nie mam pojęcia, czy to koniec serii, ale wiele wskazuje na to, że właśnie tak jest. Cykl spodoba się miłośnikom historii, ale także tym, którzy lubią niecodzienne postacie i tajemnice sprzed lat.