Piękny kryminalista. Piękni gangsterzy. Tom 2

"Piękny kryminalista" to książka, przy której ciężko się nie śmiać.

Po raz kolejny muszę pochwalić J.T. Geissinger za kreacje postaci. Już od pierwszych stron, dzięki nim, nie schodził mi uśmiech z twarzy. Juliet jest typem bohaterki, o której chce się czytać, chce się ją poznawać. Podobało mi się to, że pomimo wielu przeciwności losu, środowiska, w którym przyszło dziewczynie dorastać, ona potrafiła znaleźć w sobie cząsteczki dobra i dzielić się nim z innymi. Doceniam również jej dystans do siebie, poczucie humoru i odwagę. No bo przecież drażnienie się z gangsterem, który może nie mieć żadnych skrupułów jest przejawem dużej odwagi, albo po prostu głupoty. Chociaż Juliet zdecydowanie mogę zaliczyć do tej pierwszej grupy.

Co do Killiana to też niezły z niego rozrabiaka. Jednak pomimo takiej stanowczej, momentami gwałtownej i bezwzględnej natury, którą osoba na tym stanowisku musi mieć, rozczuliła mnie ta jego łagodniejsza odsłona. To jak zachowywał się w stosunku do Juliet było rozbrajające.

Przejdę teraz do relacji bohaterów, która była tak rewelacyjnie opisana, że naprawdę czułam to iskrzenie między nimi. O ich przekomarzaniach mogłabym czytać bez przerwy. Lubię w książkach te momenty, kiedy bohaterowie początkowo walczą z przyciaganiem między sobą, ale nie robią tego w sposób irytujący i nachalny.

To do czego mogę się przyczepić, to pewien wątek, który nie do końca mnie usatysfakcjonował. Myślałam, że pewna sytuacja zostanie trochę inaczej przedstawiona, ale mimo wszystko nie zepsuło mi to jakoś bardzo odbioru powieści.

"Piękny kryminalista" to książka, przy której świetnie się bawiłam, i do której chętnie wrócę. Uwielbiam humor tej historii i bohaterów, nie tylko tych głównych, ale również pobocznych. Polecam Wam te serie, jeśli jeszcze nie mieliście okazji jej poznać! Myślę, że nie pożałujecie.

"Piękny kryminalista" to drugi tom cyklu Piękni gangsterzy. Pierwszy był świetny, więc nie mogłam doczekać się kolejnego. Tutaj również się nie zawiodłam, chodź podobał mi się ciut mniej od poprzedniej części. Tym razem głównym bohaterem jest Killian, brat bliźniak Liama, którego mieliśmy okazję poznać w pierwszym tomie. Pewny siebie, niezwykle przystojny i pociągający mężczyzna, który nieraz zaskakuje swoim zachowaniem. Tak jak w przypadku, kiedy zamiast zabić dziewczynę, która go okradła.. pragnie ją poznać. Juliet to bohaterka, która ma charakterek i nie boi się mówić tego co myśli. Tych dwoje od początku coś do siebie ciągle. On nie ukrywa swoich uczuć i myśli, ona natomiast wciąż próbuje walczyć z pożądaniem. Ciężko jednak ciągle się opierać. Gdy przekroczyć pewne granice nic już nie będzie takie samo. "Piękny kryminalista" to seksowna, zabawna, wciągająca historia, która wywołuje sporo uśmiechu. Uwielbiam humor autorki i to, że nawet w romansie mafijnym potrafi wprowadzić taką lekkość. Książka wciąga po kilku pierwszych stronach i do samego końca trudno ją odłożyć. Bardzo polubiłam bohaterów i ich przekomarzania, które cały czas są podszyte szczyptą namiętności i pożądania. Lektura pełna dobrego humoru, zabawnych dialogów i bohaterów, przy których nie sposób się nudzić. Historia, która pokazuje jak ciężka jest walka między sercem, a rozumem. Jak trudno kontrolować się w obecności osoby, która nas pociąga i której coraz bardziej pragniemy. Jak ważne jest wsparcie i pomoc najbliższych. Bardzo dobra książka, z którą niezwykle przyjemne spędziłam czas. Polecam!

Bardzo lubię książki autorstwa J. T. Geissinger, mają w sobie pewien urok, przede wszystkim sporo dobrego humoru i ciepła. Książki z cyklu Piękni Gangsterzy nie powinniście odbierać, jako powieści mafijne, do których mamy sentyment i zamiłowanie. Tutaj mafia nie jest pierwszoplanowym aspektem, nie szukajcie, więc w powieściach tej autorki przede wszystkim strzelanin, intryg, krwi, czy nawiązywania biznesu poprzez aranżacje małżeństw. Wiecie, co? Mnie się bardzo podoba nieco lżejszy zamysł tak ciężkiego tematu. Czego możecie się, więc spodziewać? Przede wszystkim wspaniałego relaksu, świetnie spędzonego czasu i śmiechu, który tak bardzo jest nam potrzebny. W życiu należy pamiętać, aby nie zadrzeć z kimś niebezpiecznym, jeśli zabierze się coś komuś, kogo lepiej unikać i nawet nie powinno się w najgorszych koszmarach życzyć komuś spotkania z kimś takim to może oznaczać tylko jedno: spore kłopoty.

Główną bohaterką książki „Piękny kryminalista” jest Julia Moretti to kobieta charakteryzująca się niezwykłym uporem, jest piękna, inteligentna i odważna. Wspólnie z przyjaciółkami postanawia założyć pewną grupę, która zabiera wpływowym, niezwykle bogatym personom różne przedmioty i przekazuje je biedniejszej części społeczeństwa, która tego na prawdę potrzebuje. Julia woli pozostać w cieniu niż świecić w blasku reflektorów, jest córką człowieka, który zrobił bardzo wiele złego, co nie jest dla niej przyjemne jednak rodziny się nie wybiera. Dotychczas skoki uchodziły im na sucho, wszystko jednak jest do czasu. Ładunek należący do tego człowieka, chociaż nie był cenny miał pozostać na swoim miejscu. Nie lubi, kiedy ktoś z nim igra, ktoś taki, jak Killian Black, ważna persona mafijnego syndykatu oraz brat bliźniak Liama. Nie można o nim powiedzieć, że jest spokojny i cierpliwy. To człowiek, z którym należy się liczyć, z kim nie powinno się zadzierać. Postawił sobie za cel odnalezienie tego, kto postanowił nikczemnie go okraść. Co to oznacza dla jego reputacji? Co się stanie ze złodziejaszkiem? Co się wydarzy, kiedy Kilian Black pozna Julię Moretti?

„Piękny kryminalista” to świetna i niewymagająca lektura, która sprawi, że nie raz zaśmiejesz się z motywów humorystycznych wprowadzonych przez autorkę. J. T. Geissinger napisała powieść lekką, łatwą i przyjemną w odbiorze, którą nie powinno się odbierać dosłownie, czy oceniać jej wiarygodności, bo i po co? Nie zawsze książki mafijne muszą być ciężkie i brutalne, to świetna odsłona dla tych czytelników, którzy chcieliby przeczytać coś w gangsterskim klimacie, co nie byłoby zbyt mocne. Główni bohaterowie bardzo szybko zyskali sobie moją przychylność. Widać było, że między tą dwójką dzieje się coś wyjątkowego, pomimo tego, że on była córką człowieka, którego on uważał za wroga. Killian igrał z ogniem, chociaż z początku nie zdawał sobie sprawy, jak bardzo. „Piękny kryminalista” to książka, która może zyskać sympatię, może się podobać i sprawić, że odpłyniecie na tych kilka godzin w zupełnie inny świat.

Autorka ma niesłychaną umiejętności tworzenia ciekawych i wciągających historii z nutką humoru. 💖

Tak jak wspomniałam od tej historii z całą pewnością ciężko jest się oderwać. Wspaniale wykreowani bohaterowie zachęcają czytelnika, by ten poznał ich losy. Zwrotów akcji tu nie brakuje, więc ani nasi bohaterowie, ani czytelnicy na nudę narzekać nie mogą.

Kilka razy już to pisałam. I napisze to jeszcze raz. Sercem każdej z książek autorki jest humor. Spotkałam się z różnymi formami humoru w książkach, ale ten, jakim posługuje się autorka sprawił, że były momenty, w których szczerze śmiałam się pod nosem. A wystarczyło, żeby napisała co takiego ukradła Juliet. 🙈

Starcie ciekawych jak i mocnych charakterów jakimi są Juliet i Kilian zapewnia niezły rollercoaster emocji, który tylko podgrzewa atmosferę między nimi.

Ja osobiście jestem zachwycona. Każda kolejna seria autorki skrada moje serce i jeśli jeszcze nie czytaliście żadnej z jej książek, to z całą pewnością powinniście to zrobić! ❤️

Robin Hood w spódnicy ? Okrada bogatych i daje biednym, potrzebującym. Julia odcina się od niebezpiecznego ojca, mafioza i choć trochę chce odkupić jego winy. Ale jeden rabunek zmienia całkowicie jej życie, bo na jej drodze pojawia się Killian. Mężczyzna, który przejął pałeczkę po Liamie, ale czy mężczyzna pragnie tego samego, co jego brat ? Czy kobieta w ogóle znajdowała się na liście jego priorytetów ?

„Motywacja mówi wiele o ludzkim charakterze.”

Julia od razu pokazuje swój temperament i to, że jest twardą kobietą, której życie nie oszczędzało. Killianowi od pierwszych chwil kobieta zaimponowała, ale czy przekonanie jej, że powinna mu zaufać wcale do łatwych nie należy. Jednak Killian nie jest mężczyzną, który łatwo się poddaje.

„Przyciągnięcie uwagi Liama Blacka i śmierć z rąk takiego człowieka nie jest najgorszym, co może mnie spotkać. O wiele gorsze jest to, że mogłabym Blackowi wpaść w oko. Jeżeli uzna, że mu się podobam....to będzie mój koniec.”

Wartka akcja, humor i świetnie napisana książka, która wciąga od pierwszych chwil. Uwielbiam styl Autorki i chętnie sięgam po jej książki. Podoba mi się jej podejście do spraw, jej poczucie humoru i oczywiście mężczyźni, którzy nie odpuszczają, są silni i zdobędą kobietę pomimo wszystko.

Szczerze polecam i czekam na koleinie książki Autorki.

„Jeżeli człowieka nie motywuje chciwość, to motywuje go coś znacznie mroczniejszego.”

Drugi tom cyklu “Piękni gangsterzy” – tym razem na plan pierwszy wysuwa się Kilian, brat, bliźniak dobrze znanego nam z pierwszej części Liama. Kilian jest gangsterem, pewnym siebie, aroganckim facetem, z którym lepiej nie zadzierać. Juliet Moretti to dziewczyna z przeszłością, razem z przyjaciółkami okradają bogatych, złych ludzi. Zrabowane rzeczy przekazują potrzebującym. Jeden z magazynów Kiliana, w którym znajdują się pieluchy dla dzieci, staje się ich celem. Kilian nie dowierza, dlaczego zamiast pieniędzy z sejfu, giną pieluchy? Już wkrótce trafia na ślad złodziejek. Jedna z nich jest córką jego śmiertelnego wroga i zaczyna go coraz mocniej intrygować.

Biorąc do ręki kolejną książkę Pani J.T. Geissinger byłam całkowicie pewna, że będzie to niesamowita przygoda. I nic, a nic się nie pomyliłam! Akcja powieści toczy się swoim rytmem, wciąga, intryguje i niesie sporą dawkę przeróżnych emocji. Styl Autorki jest rewelacyjny, niesamowite poczucie humoru, sarkazm, lekkość, szczerość, powodują, że przez książkę się płynie. Niepodważalnym atutem są dialogi, przekomarzania, cięte riposty – uśmiałam się. Narracja toczy się naprzemiennie z perspektywy Juliet i Kiliana– chociaż jego było mi trochę mało. Ciekawie, prawdziwie, naturalnie ukazani bohaterowie powieści. Obydwoje skradli moje serce. Juliet to dziewczyna z charakterem, uparta, wytrwała, ambitna i pełna wrażliwości na drugiego człowieka. Bardzo chce się wtopić w tłum, robi wszystko, aby się nie wyróżniać, ukrywa swoją prawdziwą tożsamość – dlaczego? Kilian, cóż za zadufany w sobie, arogancki, niebezpieczny, bardzo pewny siebie mężczyzna. Coś ich do siebie niesamowicie przyciąga, między nimi iskrzy od nadmiaru emocji. W dokąd ich to zaprowadzi? Co musi się wydarzyć, aby zrozumieli, że są dla siebie stworzeni? I cóż oznacza mrówkojad?

Relacja naszej pary od samego początku jest skomplikowana i pełna niedomówień – to na niej głównie skupia się Autorka. Obydwoje skrywają tajemnice z przeszłości, są zadziorni, próbują postawić na swoim, zaczyna ich łączyć wzajemna fascynacja i silne pożądanie. Autorka stopniowo dawkuje nam ich przeszłość, która pozwala zrozumieć motywy ich postępowania. On coraz mocniej jest nią zafascynowany, chce być z nią szczery, jednak ona nie potrafi mu zaufać. Dzieli ich gruby mur, czy zdołają go skruszyć? Delikatne napięcie, rewelacyjny humor, pikantne sceny. Piękno prawdziwej przyjaźni. Liczne nawiązania do Szekspirowskiego dramatu „Romeo i Julia” robią bardzo pozytywne wrażenie, zostały idealnie wplecione w całość.

Historia bawi, wzrusza, niepokoi, całkowicie przykuwa uwagę. Miłość, namiętność, energia, porządna dawka przeróżnych emocji, a w tle groźna mafia. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

Liam Black odchodzi na emeryturę i oddaje stery w biznesie dla Killiana, swojego brata bliźniaka. A w chwili, kiedy temu znika dziwy ładunek z jednego z magazynu osobiście bierze się za tę sprawę. Oczywiście głównie dla honoru, bo przecież nikt nie ośmieli się okraść tak groźnego gangstera, ale również nie chce być pośmiewiskiem wśród ludzi jeśli dowiedzą się, co zniknęło. I oczywiście bardzo intryguje go kto i dlaczego to zrobił. Taki krok musiał być dobrze zaplanowany, a osoby za nie odpowiedzialne nieświadome lub... szalone. O czym okazję się niedługo przekonać na własnej skórze... 🤭 Kiedy tylko staje twarzą w twarz z sprawczynią całego zamieszania nawet w snach nie spodziewał się, że jakaś kobieta może przysporzyć mu takiego bólu głowy i fascynować jednocześnie....

Bardzo podobała mi się kreacja głównych bohaterów. Zarówno Julia i jej paczka wywołała nie jeden uśmiech na mojej twarzy swoimi zabawnymi dialogami, aluzjami i całym babskim światem, tak nasz Killian zaczarował mnie od samego początku. Począwszy od tego, że przyciągał jak magnes za każdym razem jak się pojawiał, irlandzkiego akcentu, którym brał mnie w niewolę, był nieugięty i nieustępliwy w swoich poczynaniach, z wiarą za dwoje, odpowiednio zazdrosny, silny i niezależny, CZARUJĄCY! I w łóżku też się nie gubił, co nieraz działało na wyobraźnię No, przepadłam.😈 Przyznaję bez bicia, że w moich oczach wypadł ON na bardzo seksownego mężczyznę.

Nazwa serii nosi tytuł #pięknigangsterzy i absolutnie się z tym zgadzam. Książka  #pięknykryminalista jak i jej poprzednik to historia o tym, by nie oceniać ludzi "po wyglądzie". By zaufać im, pozwolić się poznać i samemu ocenić niezależnie od tego jak wielka zła sława za nim idzie. O przeszłości, która nigdy nie śpi i która nas ukształtowała. I tego gangstera i mafii też nie ma tu jakoś dużo. Stwierdziłabym nawet, że jest ono tylko tłem do relacji głównych bohaterów. Świetnie się przy niej bawiłam. Tak, bawiłam, bo inaczej nie mogę powiedzieć jeśli powieść wywołała na mojej twarzy tak wiele uśmiechu i rumieńców.

Zakończenie tej historii z jednej strony dało mi nadzieję na kolejny tom tej serii (tak, jestem zachłanna), a z drugiej jest na tyle zadowalające, że mogę żyć z nim żyć. Mam nadzieję, że w niedługim czasie będziemy mieli jeszcze okazję poznać jakaś powieść od Autorki. Piekielnie polecam do zapoznania się z lekturą.

"Przeszłość to nie kokon z którego wyfruwa motyl, ani zużyta skóra, którą zostawia za sobą wąż. Nie możemy jej porzucić i odejść. Nosimy ją w sercach i wspomnieniach, w szpiku kości. Jest wciąż żywa i krąży w naszych żyłach. Przeszłość doskonale wie, kim jesteśmy, nawet, gdy sami nie mamy pewności."

Kilian Black nosi się z arogancją, jaka przystała szefowi irlandzkiej mafii. Jego nazwisko budzi grozę, jednak nie u wszystkich. Trzy zwariowane przyjaciółki, próbujące naprawić świat pewnej nocy kradną z jego magazynu przyczepę pieluch i oddają je na cele charytatywne. Okazuje się, że mężczyzna po raz pierwszy w życiu spotyka kobietę, która chce zmienić świat i fascynuje go pełną mocą. Jules całe życie uciekała przed mężczyznami pokroju jej ojca. Przysięgła, że nie pozwoli się zniszczyć tak jak jej matka. Tylko czy dziewczynie uda się dotrzymać słowa?

Drugi tom spod pióra J. T. Geisinger niestety nie wypadł w mojej ocenie tak dobrze jak poprzedni. Co prawda pożądania, uczuć, emocji czy humoru tutaj nie zabrakło jednak nie do końca przypadły mi do gustu dialogi, w których jedno słowo, były nadużywane. Bardzo mnie to irytowało i w efekcie wpłynęło na mniej pozytywny odbiór tej książki. Co zasługuje na plus to ciekawie wykreowani główni bohaterowie, Jules i Kilian. Dwa rogate charaktery, które wzajemnie się przyciągały i odpychały. Jak zwykle styl autorki jest bardzo przyjemny, akcja toczy się gładko. Na pewno nie czułam, że jest to typowy romans mafijny, co prawda zawierał kilka elementów, ale krwi i brutalnych scen raczej tu nie znajdziemy. Za to dostajemy tu mnóstwo gorących, przyprawiających o szybsze bicie serce i rumieńce sceny intymne J

Podsumowując było zabawnie i erotycznie, jednak w porównaniu do poprzednich powieści ta wypadła słabiej, a w tłumaczeniu wkradły się powtórzenia. Jednak mimo to polecam, bo to idealny przerywnik

„Bo uwaga oznacza pytania, a pytania oznaczają odpowiedzi, a odpowiedzi… zwłaszcza prawdziwe… to coś, czego nigdy nikomu nie daję”.

Ach! Taaak! Dziękuję za historię o Killianie!❤ Kocham gościa – został oficjalnie moim mężem. Jego suche „ano” i proste, nieangażujące odpowiedzi to prawdziwy urok! Killian jest taki prostolinijny i powściągliwy a przez to wyjątkowy, że moje serduszko aż płacze ze szczęścia! Nie wiem dlaczego, nie potrafię wyjaśnić tego w prosty i zrozumiały sposób – po prostu za każdym razem, gdy przypominam sobie „Pięknego kryminalistę” czuję ciepło, które otula mnie całą. Niezawodny humor J. T. Geissinger już od pierwszych stron powodował, że śmiałam się i unosiłam w powietrzu. Lekkość tej historii jest obezwładniająca, ale to właśnie lubię w książkach autorki. Jestem totalnie zauroczona, zafascynowana i zakochana w tym tomie (jeszcze bardziej niż w poprzednim). I zawdzięczam to nie tylko Killianowi, ale też genialnej fabule – pełnej niedopowiedzeń, sekretów i namiętności oraz kreacji bohaterów, którzy stawiają na szali wszystko. Ich uczucie jest nieodpowiednie, niebezpieczne i wręcz zakazane, ale wydaje się takie na miejscu. Wszystkie chwyty dozwolone, prawda? I tymi chwytami Killian kupił mnie bez reszty. Obezwładnił i skradł serce w całości. Cholerka!🤭

„Myślę, że tak naprawdę Bóg stworzył kobiety pierwsze, a mężczyzn dopiero gdy uznał, że potrzebujemy czegoś, co będzie nas drażniło, żebyśmy nie skonały z nudów w Edenie”.

Drażnić to się ta dwójka potrafi bez opamiętania. Ale ich luzacka, pełna żartów i zawziętości relacja jest piękna i niezaprzeczalnie pociągająca. Tak jak i okładka, która oddaje charyzmatyczność Killiana. Jestem na tak! Nawet 3xtak. Polecam przeogromnie, jako moją #polecajkaodzaczytanej 🦉