Pięć ślubów i jeden romans

Nawet nie spodziewałam się, że tak szybciutko uda mi się ją przeczytać. Wszystko przez główną bohaterkę, która bywa roztropna i rozsądna i to w zależności co siebie obiecuje, a co robi z nią alkohol po wypiciu:-) Atmosfera jest tutaj bardzo luzacka, zupełnie jakby przespanie się z nieznajomym było czymś w podobnie do zjedzenia kanapki, którą ktoś sobie uszykował;-) Jednak pomimo całkowitej lekkości, nasza postać jest osobą bardzo miłą, uczynną i pomagającą tym, którzy tej pomocy wymagają, lub którzy zwyczajnie chcą aby zrobiła coś za nich. Kiedy to do mnie doszło, ukazała się niczym kopciuszek, który myślał o wszystkich, tylko nie o sobie. Była w niej taka nieśmiałość, która pozwalała jej, albo raczej, która utrudniała jej kontakty z ludźmi. Miała przecież swoją pisarską pasję, a pomimo tego pracowała w miejscu, które zwyczajnie było bezpieczne. Ona kochała pisać, ale niekoniecznie komunikatory prasowe dla organizacji non profit w dziedzinie nauki. Takie typowe informacje o wynikach doświadczeń, gdzie prawdziwe opowieści nachodziły ją, ale je ignorowała. Poszła w stronę zadowolenia ojca, a tak naprawdę dostała mało że suchą bułkę, to jeszcze wczorajszą. Taką odskocznią dla niej ma stać się zamiana w druhnę kilku ślubów pod rząd i to właśnie wtedy i ona ujrzy i my sami, jak wygląda całe przygotowanie do takiego życia we dwoje oraz przemyśli sobie, czy życie, które do tej pory wiodła było tym, na które zasługiwała.

Myślę, że jeśli czytelnik jest osobą, która na wszystko się zgadza, to sam zauważy, czy dobrze dla siebie wybierał, czy raczej maskował swoje jestestwo pod krab innych. Zauważą, jak łatwo jest dawać komuś porady, podczas gdy samemu się do nich nie stosuje. Takim miłym dodatkiem są dialogi wymieniane w formie sms-ów, gdzie nie ma ochów i achów, tylko słowa, które konkretnie odwzorowują daną sytuację. Ogólnie cała książka ma tutaj pozytywny wydźwięk, styl jest na ciekawym poziomie i wciąga jak mało która. Jeśli zatem ktoś lubi emocjonalne książki, to powinien się za nią zabrać:-)

„Pięć ślubów i jeden romans” to świetna powieść obyczajowa z wątkiem romantycznym i ogromną dawką przezabawnych scen. Na główny plan wysuwają się losy Lily, która za wszelką cenę próbuje zadowolić swoją rodzinę i przyjaciółki. Jeden ślub lub to wyczyn, a pięć to już czysta czarna magia. Do tego dochodzą przyjaciółki panny młodej z piekła rodem, mama wiecznie czepiająca się braku partnera oraz drużba weselny, z którym główna bohaterka spędziła noc i rano uciekła z jego pokoju hotelowego.

Podobało mi się, że Lily w całym tym przedślubnym zawirowaniu pozostawała sobą. Lekko chaotyczną, próbującą zadowolić każdego mimo swojego dyskomfortu. Na tyle na ile mogła lawirowała między kolejnymi spotkaniami w salonach sukien ślubnych, wieczorach panieńskich i próbnych kolacjach. Szczerze mówiąc podziwiałam ją, bo mimo narastającej frustracji stawała na wysokości zadania, przygryzała wargi i robiła wszystko, czego inni od niej wymagali. Jej blog był idealną odskocznią po ciężkich chwilach, dawał możliwość upuszczenia negatywnych emocji. Muszę jednak przyznać, że o ile podobała mi się większa część książki, tak pod koniec bohaterce oberwało się nierównomiernie do jej czynów. Patrząc na to, co przeżywała z poszczególnymi pannami młodymi oraz z ich otoczeniem, słowa pisane i tak nie oddawały skali tego, co Lily nie raz musiała czuć.

Żałuję, że nie dostajemy więcej Alexa, bo jego kreacja zapowiadała się naprawdę obiecująco. Był nieustannym wsparciem dla Lily, często głosem rozsądku i, jak sam żartował, jej prawnikiem.

Całość wypada obiecująco. Autorka pisze nieźle, nie czułam w ogóle znużenia fabułą, wręcz przeciwnie, z każdą stroną coraz bardziej interesowało mnie, co jeszcze wymyślą panny młode z piekła rodem. Całość doprawiona jest humorem idealnie wpasowującym się w mój gust czytelniczy. To pozycja godna polecenia.

Co to była za cudna historia. "Pięć ślubów i jeden romans" - ten tytuł doskonale oddaje o czym jest ta książka. Nie skupia się w stu procentach wokół wątku miłosnego, jest on w pewnym sensie równoważny, co motywy weselne. I super! Lubię, kiedy książki o romantycznych relacjach, są też o czymś innym — jak to bywa w życiu. Choć miłość jest ważna, to nie tylko nią żyjemy. Jest też przyjaźń, rodzina, praca, marzenia. A Sara Goodman Confino doskonale oddała to w swojej książce.

✨️O czym jest?

Lil to trzydziestodwuletnia singielka, która w ciągu sześciu tygodni musi wystąpić jako druhna na pięciu ślubach. Zmęczona presją, kosztami i oczekiwaniami otoczenia zakłada anonimowego bloga, gdzie wylewa swoje żale i z humorem opisuje ślubne absurdy. Blog szybko zyskuje popularność, ale anonimowość zaczyna być coraz bardziej wątpliwa. Jej opoką w tym czasie staje się Alex, jeden z drużbów poznanych przy okazji przyjęcia zaręczynowego, na którym była również Lily.

✨️Kto pokocha?

Każdy, kto lubi lekkie, zabawne komedie romantyczne. Ta książka pełna jest żartów sytuacyjnych, ironii, czarnego humoru. To doskonała odskocznia od trudniejszych lektur albo po prostu jako umilacz na jesienny wieczór. Pokocha też ten, dla kogo ważne są wątki poboczne, wielowymiarowość postaci i ślubne motywy — od wieczoru panieńskiego po organizację wesela, a te nie zawsze bywają tak przyjemne i beztroskie, jak może się wydawać.

✨️Za co pokochasz?

Za fabułę. Może motyw organizacji wesel w romansach wcale nie należy do najnowszych, ale ta książka wyróżnia się spośród innych swoim szerszym spojrzeniem. To nie tylko zabawna historia, ale też chwilami gorzka — porusza temat oczekiwań narzucanych kobietom po trzydziestce, presji zorganizowania najlepszego wesela ever, wydania na niego mnóstwa pieniędzy, co pociąga za sobą ogrom stresu, nieporozumień i garści wypadniętych włosów.

Za głównych bohaterów: ich relacja jest cu-do-wna. Miałam nosa, jeśli chodzi o zakończenie i bardzo się cieszę, że poszło ono po mojej myśli. Lily to kobieta, która twardo stąpa po ziemi, choć jej najbliższe otoczenie często odbiera jej wiarę w siebie. Alex — zabawny, rozsądny, trzeźwomyślący facet, który nie tupie nóżką i nie obraża się bez powodu. Doskonały z niego przyjaciel i myślę, że całkiem niezły książkowy mąż.

✨️Czy ja pokochałam?

Bardzo polubiłam. Bo jak nie lubić, kiedy trafia się na książkę tak błyskotliwą, ciekawą, zabawną, romantyczną i do tego nieinfantylizującą trudnych tematów. Nie jest to "płaska" historia, którą po skończeniu zamyka się i beznamiętnie odkłada na półkę. To historia, którą kończy się z uśmiechem na ustach i paroma refleksjami.

✨️Co tu znajdziesz?

Bohaterów z krwi i kości, błyskotliwe, naturalne dialogi, cudowny humor, nutkę obyczajówki, nutkę romansu.

✨️Czy polecam?

Jasne, że tak! Ta książka jest gwarantem dobrej zabawy — a przy okazji można z niej wynieść kilka życiowych lekcji.