Pechowa dziewczyna

"Pechowa dziewczyna" opowiada o 24letniej Basi, która jest pod nadzorem opiekuńczej matki. Choroba ciotki stwarza jej możliwość wyjazdu do Krakowa i przejąć obowiązki managera hotelu. Czy to łut szczęścia i czas na życie po swojemu?

Wraz z przyjaciółką Sylwią wyjeżdża do nowej pracy. Na miejscu zostają przekazane jej wszystkie obowiązki. Dobrze, że Basia ma wysoką samodyscyplinę i świetnie organizuje sobie czas, dzięki czemu sprawdza się na nowym stanowisku. Praca daje jej dużo radości i sprawia jej satysfakcję.

W życiu osobistym dziewczyny na drodze pojawia się Maks - przystojny, który ratuje ją z każdej opresji i wytrwale dąży aby zagościć w sercu Basi. Czy uda mu się rozkochać w sobie tą niezbyt zdecydowaną kobietę?

Zachowanie Basia czasami wyprowadzało mnie z równowagi. Miałam ochotę trzepnąć ją w ramię. Chwilami zachowywała się irracjonalnie i dziecinnie. Podejmuje złe decyzje a później użala się nad swoim losem. Natomiast z drugiej strony zaimponowała mi, że potrafiła z dnia na dzień wyjechać do Krakowa i zacząć żyć na własną rękę.

Cała historia jest dobra. Taka na raz. Nie porwała mnie i szybko o niej zapomnę. Czyta się przyjemnie. Styl autorki jest bardzo fajny.

Ze wszystkich bohaterów najbardziej do gustu przypadła mi Sylwia ponieważ jest jak bardzo wiarygodna.

Basia ma wszystkiego dość. Praca pod skrzydłami nadopiekuńczej matki nie sprawia jej przyjemności. Mężczyzna, z którym miała plany na przyszłość, zdradził ją, zresztą to kolejny nieudany związek na jej koncie. Kobieta uważa się za pechową, pragnie zmian, dlatego, kiedy przyjeżdża jej ciotka i proponuje, aby wyjechała do niej i pracowała w jej hotelu, nie waha się długo. Wraz z przyjaciółką Sylwią przeprowadza się do Krakowa.

Kobieta zaczyna pracę jako menadżerka w hotelu, zaczyna również studia z tego kierunku. Pomimo natłoku zajęć podoba się jej nowe życie, czuje, że w końcu robi to, co sprawia jej przyjemność. W życiu prywatnym też zaczyna się coś dziać, kiedy poznaje Maksa, który się w niej zakochuje. Tylko czy Basia pozwoli mu się zbliżyć? Czy zaufa kolejnemu mężczyźnie? Czy odnajdzie swoje szczęście?

Na pewno nie jest to jedna z tych książek, od której nie byłam w stanie się oderwać, a jednocześnie nie uważam jej za złą. Historia stwierdziłabym, że była „lekka”, niewymagająca dużego skupienia czy też wielkich przemyśleń podczas czytania, z wolniejszą akcją i bez jej znaczących zwrotów. Mnie się jednak podobała, to jedna z tych książek, która zdaje egzamin podczas leniwego popołudnia, kiedy nie mam ochoty na czytanie pozycji wywołujących wielkie emocje czy zmuszających do sporych przemyśleń.

Basia jest bohaterką, której zachowanie czasem mnie drażniło. Podejmowała nieprzemyślane decyzje, czasami zachowywała się dziecinnie, nie wiedziała, czego tak naprawdę chce. Jedna nie wyobrażam sobie innej bohaterki na jej miejscu.

Według mnie książka pt.: „Pechowa dziewczyna” nie jest hitem, ale jest pozycją wartą przeczytania. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBOETA

"Pechowa dziewczyna” takie mniemanie miała o sobie bohaterka powieści. Poznajemy ją w chwili kiedy leczy złamane serce po zdradzie chłopaka i otrzymuje ofertę pracy od ciotki, objęcie funkcji menedżera hotelu w Krakowie. Dla Basi to szansa na wyrwanie się spod skrzydeł nadopiekuńczej matki i zmiana otoczenia. Dlatego chętnie przystaje na propozycję.

Postać Basi wzbudza sympatię, choć były momenty kiedy mnie irytowała swoim zachowaniem. Moim zdaniem tego pecha to sama sobie wmawiała. Choć faktycznie szczęścia początkowo do mężczyzn to Basia nie miała. Ale czekało tuż za rogiem…

Maksem jestem zachwycona, to taki mężczyzna z krwi i kości, potrafił okiełznać temperament Baśki, miał do niej cierpliwość i bardzo mi się podobało jak o nią zabiegał, nie poddawał się jej fochom i kaprysom. Był jeden moment kiedy mnie zirytował, ale później się zrehabilitował w moich oczach.

Na plus w tej książce jest to, że historia dzieje się w naszych realiach, wprawdzie przed covidowych, ale jednak. No i mój ukochany Kraków, gdzie przewija się większość fabuły.

Wątek miłosny był przewidujący, co nie zmienia faktu, że bardzo kibicowałam tej dwójce. Za to tajemnica po latach była dla mnie miłym zaskoczeniem i wprowadziła fajne zamieszanie na kartach książki przez co akcja nabrała troszkę tempa. Narracja prowadzona jest dwutorowo, co bardzo lubię w książkach, bo możemy poznać punkt widzenia obojga bohaterów.

Nie zabrakło pikantnych scen, przyjemnie opisanych, z wyczuciem, a jednocześnie sprawiały, że rumieniec wypływał na policzku. Na uwagę zasługuje również przyjaciółka głównej bohaterki, Sylwia. Bardzo pozytywna osoba, radosna, prawdziwa przyjaciółka, która umiała postawić Baśkę do pionu, jak i pocieszyć.

Pióro autorki jest lekkie i jest to debiut, z kategorii romans, ale można też ją przyrównać do komedii romantycznej, bo były momenty kiedy wybuchałam śmiechem. Dla mnie to była taka odskocznia od “cięższych” książek, których ostatnio sporo czytałam, czy mafijnych romansów, dlatego przeczytałam ją szybko i z zaciekawieniem.

Historia pokazuje relacje rodzinne, czasem trudne, prawdziwą przyjaźń, no i miłość, na którą warto czekać.

Przyznam od razu na wstępie, że niestety nie polubiłam się z tą książką. Moim zdaniem jest nieco zbyt infantylna i pospolita. Niewiele jest w niej wątków i tak naprawdę żaden z nich nie przykuł mojej uwagi. Zachowanie bohaterów jest bardzo często niezrozumiałe i pozbawione sensu, a sam związek głównych postaci (który gra w książce główne skrzypce) jest bardzo słaby, nieuzasadniony, a nawet toksyczny. Powieść mimo tego, że czyta się ją lekko i szybko, dość mocno mnie znużyła, a jej schematyczność i przewidywalność - zirytowała.

Podsumowując, jeśli lubicie lekkie, niewymagające historie to możecie w tej pozycji znaleźć coś dla siebie. Mnie ona nie zachwyciła, ale mimo wszystko jej Wam nie odradzam. Po prostu nie trafiła w mój gust 😉.

Jestem pechowa. Naprawdę pechowa. Nie chcę zniszczyć ci życia ani zajmować czasu. Jeśli jesteś ze mną wszystko jest możliwe.

@wzkarczewska

Basia jest młodą zaradna kobietą, która jest poukładana, oddana i sumienna. Swojej pracy w rodzinnym biznesie zarówno restauracji, jak i hotelu oddaje całą siebie. Choć wydawało, by się, że jest szczęśliwa w jej życiu pech towarzyszy każdego dnia. Nieszczęścia, potknięcia i niezdarność to cała ona. Związki zazwyczaj kończyły się szybciej niż zdążyły naprawdę nabrać tempa. Uwierzyła, że jest pechowa i już nic dobrego jej nie czeka. Może znajdzie się w końcu coś lub ktoś, co odmienni jej złą passę, przyniesie szczęście i da wiarę, że pech w końcu ją opuści.

Ta książka to trochę komedia, romans i lekki dramat. Sytuację rodzinną Basia ma nie najgorszą, choć znajdą się niedoskonałości, sekrety i tajemnice, mogące wstrząsnąć i wywrócić świat. Natomiast jej życie prywatne to koszmar. Każdy związek był gorszy od poprzedniego, a mężczyźni przechodzili sami siebie w pomysłowości do zdrad, wmawiając, że to nie tak jak wygląda. Nie miała lekko z tym swoim "pechem", od dziecka ją prześladującym. Na jej drodze pojawi się pewna szansa na odpędzenie złej passy. Maks pojawił się w jednym z najgorszych dni i choć początkowe spotkanie było przypadkiem, reszta już nie była zostawiona losowi. Przystojny policjant nie da się szybko spławić, wręcz sprawi, że Basi wróci wiara w szczęście. Jej niezdarność tylko dodatkowo go urzekała, a charakterek doda iskry wzniecajacej niemały płomień. Fajna szybko czytająca się opowieść, o ludzkim nieszczęściu, komplikacjach życiowych i nadzieji na piękne chwile przy boku właściwej osoby. Nie braknie tutaj mocniejszych scen działających na wyobraźnię oraz ciekawych i różnorodnych bohaterów pobocznych w formie przyjaciół i rodziny. Debiutancka książka autorki i mam nadzieję, że będzie wstępem do ciekawych historii, które mam nadzieję powstaną. Polecam.

Basia to młoda kobieta, która nie ma szczęścia. Mówi o sobie, że jest pechowa i przynosi nieszczęście innym. Przyjmując propozycję ciotki nie podejrzewa nawet, jak bardzo zmieni się jej życie. Poszukiwanie miłości idzie jej jak po gruzie i w momencie, kiedy już prawie się poddała, na jej drodze staje mężczyzna w motocyklowej kurtce. I jak na pechowca przystało, została oblana kawą. Maks nie należy do mężczyzn, którzy łatwo się poddają, więc biedna Basia nie ma jak się bronić przed zalotami amanta.

"Pechowa dziewczyna" to książka napisana bardzo lekko. Szybko i przyjemnie się ją czyta. Nie do końca jestem pewna, czy Basię można nazwać pechową dziewczyną. Jej niepowodzenia można raczej zakwalifikować pod drobną niezdarność, a nie jako osobę urodzoną pod nieszczęśliwą gwiazdą. Bardzo ciężko pracuje w hotelu gasząc pożar za pożarem i nie są to sytuacje spowodowane jej nieszczęściem. Relacja z Maksem jest dla niej czymś nowym i wymaga zupełnie innej uwagi, niż jej poprzednie związki. Sytuacja jaka między nimi wynikła była związana z niedopowiedzeniami i niedomówieniami, niż z tradycyjnym pechem. Nie zmienia to sytuacji, że Basia jest bohaterką, która wzbudza sympatię Czytelnika, chociaż po początkowych stronach bardzo bałam się, że może bardzo irytować swoim zachowaniem. "Pechowa dziewczyna" jest książką, którą czyta się szybko, bez głębszych przemyśleń i zastanawiania się nad zachowaniem poszczególnych bohaterów. Akcja jest prosta, łatwa, przewidywalna i przyjemna w odbiorze. Nie wymaga od Czytelnika dużego zaangażowania emocjonalnego. Maks jest bohaterem stanowiącym przeciwieństwo Basi. Nie pozostawia jej miejsca i czasu na roztrząsanie sytuacji i wymyślanie różnych scenariuszy jednej decyzji. Jest bezkompromisowy w zapraszaniu Basi na randki, z ogromnym uporem dąży do raz wybranego celu. Jego relacja z Basią jest ciekawa i dynamiczna.

Podsumowują książka jest lekką pozycją literacką, dobrze komponującą się ze słonecznymi dniami i leniwymi wieczorami. Jeśli macie wolny wieczór to "Pechowa dziewczyna" będzie ciekawą lekturą.

Basia to dwudziestokilkuletnia dziewczyna, która uważa, że ma pecha i przynosi go każdemu, kto tylko stanie na jej drodze.

Wraz ze swoją matką i ciotką prowadzi restaurację, lecz kiedy dostaje propozycję od Teresy - siostry matki - by zostać menedżerem hotelu, bez namysłu pakuje walizkę i razem z przyjaciółką Sylwią wyrusza do Krakowa.

Tam poznaje uroczego policjanta Maksa, który ją pociąga i intryguje.

Lecz czy obecność mężczyzny sprawi, że Basia zazna szczęścia i uwolni się od pecha?

Czy Maks okaże się godnym zaufania mężczyzną?

Powieść czyta się bardzo szybko 🙂

Nawet nie wiem, kiedy dobrnęłam do końca.

Muszę jednak przyznać, że przeszkadzało mi to, że dziewczyna niemal cały czas topi swoje smutki w alkoholu.

Nie podobał mi się typowo władczy charakter Maksa. Niemal cały czas wydaje Baście polecenia a ona się na to godzi..

Momentami miałam ochotę wstrząsnąć tą dziewczyną 🙈🙈

Dziękuję @wydawnictwo_novaeres

za egzemlarz książki :)

„Jestem pechowa. Naprawdę pechowa. Nie chcę niszczyć ci życia ani zajmować czasu. Jeśli jesteś ze mną, wszystko jest możliwe”.

Basia to spokojna dwudziestoczterolatka, pracuje w rodzinnej restauracji, którą twardą ręką zarządza jej matka. Dziewczynę od zawsze prześladuje pech. Ma ogromny dar ładowania się w przeróżne kłopoty. Matka traktuje ją jak nieporadne dziecko, nad którym trzeba rozciągać ochronny płaszcz. Z ojcem ma bardzo fajny kontakt, bywa, że bez wiedzy matki robią szalone rzeczy. Kolejne związki są niewypałem, zdradzana, upokarzana Basia coraz bardziej jest przekonana o swoim nieudacznictwie. Niespodziewanie, dostaje od ciotki, propozycję pracy na stanowisku menadżera w dobrze prosperującym hotelu w Krakowie. Kobieta jest ciężko chora, nie ma nikogo zaufanego, a musi wyjechać na leczenie. Od tej chwili życie Basi diametralnie się zmieni, nawał obowiązków, rozpoczęte studia nie pozwolą na rozpamiętywanie przeszłości i niepotrzebne myśli. Poznany przypadkowo Maks, porządnie namiesza w jej życiu.

Nowa praca, nowe możliwości, nowy życiowy start, a przede wszystkim możliwość podejmowania własnych, choćby i błędnych decyzji. Opiekuńcze skrzydła matki oddalają się coraz bardziej. Basia napiera pewności siebie i odważnie rzuca się w wir codzienności. Nie brakuje złych decyzji, nieprzemyślanych, spontanicznych czynów, ale dzięki pomocy serdecznej przyjaciółki szybko potrafi przegonić, złe, natrętne, przygniatające myśli. Wzajemna fascynacja, pożądanie, miłość, które przychodzą niespodziewanie i zmieniają codzienność. Rodzinne tajemnice, próba wybaczenia, zrozumienia, akceptacja. Trudne wybory i ich konsekwencje. Nieporozumienia, brak szczerych rozmów, brak zaufania, wyciąganie pochopnych, nieprawdziwych wniosków. Pasja i miłość do gotowania. Czy w końcu kobiecie uda się uwolnić od prześladującego ją pecha i iść przez życie z uniesioną głową? Koniecznie sprawdźcie, nie wszystko, co wydaje się oczywistym, takie właśnie jest.

Wciągająca, ciepła, poruszająca, przyjemna opowieść. O codzienności i wewnętrznym przekonaniu, ze jest się gorszą, pechową osobą. Każdemu z nas przytrafiają się nieprzyjemne rzeczy, co w cale nie oznacza, że mamy pecha. Poszukiwanie szczęścia, swojej drugiej połówki. Niespodziewane uczucie, które napotyka na różne problemy, walka o siebie nawzajem. Jest to udany debiut, mam nadzieję, że autorka jeszcze nieraz mnie zaskoczy. Polecam, Tatiasza i jej książki :)

Czy jest na świecie osoba, która nigdy w życiu nie pomyślała sobie czegoś w stylu “ale jestem pechow_” lub “ja to mam pecha zawsze!”? Szczerze wątpię. Kiedy w zapowiedziach wydawnictwa ujrzałam tytuł Pechowa dziewczyna, coś mnie tknęło. Poczułam silną potrzebę poznania tej historii i ku mojej radości - udało mi się to. Dlatego też dzisiaj podzielę się z Wami swoją opinią na jej temat.

Basia, która pracuje w restauracji swojej mamy, może określić siebie jednym słowem: pechowa. Kobieta uważa, że nie ma w życiu szczęścia, a czego się tknie, to natychmiast się rozsypuje. Kiedy pewnego dnia od chorej ciotki otrzymuje propozycję świetnej pracy w hotelu, czuje, że jej karta zaczyna się odwracać. Zostaje rzucona w wir różnych obowiązków i choć czuje zagubienie, to wie, że to jest jej wielka życiowa szansa. Może dzięki temu również uda jej się odnaleźć własną receptę na szczęście i wielką miłość?

Pierwsza rzecz, jaka rzuciła mi się w oczy podczas lektury to bardzo przyjemny styl pisania Weroniki Karczewskiej-Kosmatki. Użyty tu język jest lekki, więc przez tę powieść tak naprawdę się płynie. Zaczęłam czytać tę historię od razu po skończeniu wykładów i nie spoczęłam, dopóki jej nie poznałam do końca. Tak, dobrze myślicie - pochłonęłam tę książkę w kilka godzin – z czystej ciekawości z poczucia, jak przyjemna jest to lektura.

Główna bohaterka sprawiła, że miałam z nią pewien problem. Z jednej strony Basia wzbudziła moją sympatię oraz pewnego rodzaju podziw za to, jak odważna się okazała - w końcu podjęcie decyzji o pracy w hotelu, w dodatku na tak ważnym stanowisku i jednoczesne studiowanie już brzmi strasznie, a co dopiero, kiedy rzeczywiście tak się funkcjonuje. Z drugiej jednak strony, Basia irytowała mnie swoim usilnym przekonaniem, że jest pechowa i nie ma szczęścia w życiu. Oczywiście, zdarzyło się jej sporo niedobrego, ale czy to z góry oznacza, że jest ona skazana na porażkę? No nie do końca. Jej roztrzepanie również nie wzbudziło mojego zachwytu, choć momentami rzeczywiście było całkiem zabawne. Pisząc to, mam w głowie jednak świadomość, iż to zabieg celowy autorki - wykreowała ona postać, która nie jest wyidealizowana i ma wiele wad, ale przy tym i tak potrafi zainteresować czytelnika.

Fabuła tej powieści może nie jest zbyt oryginalna, bo umówmy się, książek, gdzie główna bohaterka poszukuje swojego szczęścia i miłości, jest na rynku wiele. Jednak nie oznacza to, że ta pozycja jest słaba - co to, to nie. Śmiem nawet pokusić się o stwierdzenie, że jest to jedna z lepszych powieści obyczajowych, jakie czytałam w ostatnim czasie. Dzięki tej książce udało mi się odprężyć, uciszyć męczące myśli i całkowicie dać się porwać historii Basi. Jeżeli i Wy poszukujecie czegoś właśnie w tym stylu, to powinniście zapoznać się z tą Pechową dziewczyną. Wbrew pozorom może nie być ona aż tak pechowa.