Pani Siedmiu Bram. Irkala. Tom 1

Ale klimat! Kiedy zaczęłam czytać miałam poważne obawy, zwłaszcza, że autorka w pierwszym rozdziale rzuca już soczystym polskim wulgaryzmem, ale potem jest tylko lepiej. Mitologia, starożytne wierzenia i współczesność bardzo dobrze grają ze sobą. Magiczny realizm dobrze plasuje się w świecie wykreowanym w powieści. Do tego dochodzą zabawne, dialogi z dozą flirtu między bohaterami. Postacie są dopracowane i skrywają wiele tajemnic, Świetna książka, bardzo polecam.

Pani siedmiu bram to pierwsza książka autorki po którą sięgnęłam. Niestety w moim przypadku spotkanie nie okazało się zbytnio udane, ale myślę że głównym powodem jest to, że nie jestem fanką fantastyki. Były lepsze i gorsze momenty, ale całość jednak u mnie wypada na minusie. Książka nie jest zła i fanom gatunku być może przypadnie do gustu. Ja niestety nie do końca potrafiłam odnaleźć się w innym świecie, gdzie ludzie spotykają się z bogami, pojawiają się nadprzyrodzone siły i moce, a całości dopełniają walki, w których ja zwyczajnie się gubię. Dla mnie być może problemem w książce okazało się odnalezienie się w dwóch różnych światach, którego połączenia nie do końca zrozumiałam. Bycie dobry i przeistaczanie się w złe duchy, go chyba dla mnie zbyt wiele, abym mogła nadążyć. Niemniej jednak zdarzały się momenty, że książka mi się zaczynała podobać, jednak ich było zdecydowanie mniej, aniżeli tych w których mnie nudziła.

Inanna to kobieta, która teoretycznie wiedzie zwyczajne życie, pracuje w muzeum, ale jak się okazuje normalność jest u niej wyłącznie pozorem, gdyż jej prawdziwe ja daleko odbiega od normalności i sprawia, że nie tylko jej życie, ale cały świat staje na głowie. Początkowo poznajemy ją w życiu codziennym, które dla mnie wydawało się być zupełnie normalne. Dante, czy też przyjaciółka Ini zdają się wieść normalne, zwyczajne życie, a dopiero po pewnym czasie poznajemy ich prawdziwe oblicza. Dla mnie niezrozumiałym było również to jak niektórzy bohaterowie byli teoretycznie po stronie Ini, po czym okazywało się, że podejmują oni kroki które działają na jej niekorzyść.

Książka nie jest zła, zaintrygowało mnie najbardziej samo zakończenie, które jest zdecydowanie z tych odważnych. Choć podczas czytania miałam momenty zwątpienia, że dotrwam do końca, to całe swoje niezadowolenie zrzucam jednak na niespecjalnie lubiany przeze mnie gatunek. Ja z pewnością na kolejną książkę autorki się nie skuszę, chyba że autorka skusi się na inny gatunek, wtedy nie mówię nie, bo pisze ciekawie, ale nie w moim gatunku.

„Pani siedmiu bram” autorstwa Marii Zdybskiej to książka w której się dzieje! Już od pierwszych stron rzuceni jesteśmy w wir dramatycznych wydarzeń.

Innana bogini miłości i wojny, znana również pod wieloma innymi imionami próbuje prowadzić spokojne życie przeciętnego śmiertelnika. Jej uporządkowany cykl dnia zakłóca makabryczne znalezisko. Na greckiej granicy znalezione zostają zwłoki mężczyzny pokryte starożytnym pismem klinowym.

To ostrzeżenie przed zbliżającą się katastrofą, której może zapobiec tylko nasza bogini przebywająca na chwilowym urlopie i jej przyjaciele.

Tempo książki jest szaleńcze! Bohaterowie w poszukiwaniu rozwiązania co chwila przemieszczają się pomiędzy miastami – tu Berlin, tu Budapeszt, a kilka stron dalej już Rzym. Lepiej nie tracić koncentracji przy czytaniu, bo można się zagubić ;)

W lekturze tej książki znajda dużo przyjemności wszyscy ci, którzy lubią mitologie i interesuje się historią wierzeń, bo jest tu po trochu ze wszystkiego. Mitologia grecka, nordycka czy wierzenia majów mieszają się w jednym wspólnym kotle i wychodzi z tego całkiem spójny i logiczny świat.

Jedynym minusem dla mnie jest to, że książka jest trochę za krótka. Gdyby dodać jej nieco objętości można by było bardziej skupić się na postaciach drugoplanowych jak na przykład Nikki o której i jej relacji z Innani chętnie dowiedziałabym się nieco więcej.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością Marii Zdybskiej, ale pewnie sięgnę po jej wcześniejsze cykle, bo czytałam o nich wiele dobrego.

‘Pani Siedmiu Bram’ to książka fantasy, a dokładniej z podgatunku urban fantasy, która swoją historię opiera na połączeniu różnych mitologi ze współczesnością. Jest to opowieść ciekawa, dość mroczna i z akcją o dość zabójczym tempie.

Już od pierwszych stron wrzuca czytelnika w wir zdarzeń. Na samym początku można mieć wrażenie, że jest to kolejna część z jakiejś serii - ja tak miałam. Akcja szybko zaczęła się rozkręcać, dialogi między bohaterami momentami były dość enigmatyczne, co może powodować, że czytelnikowi ciężko odnaleźć się w świecie. Co prawda z każdą stroną odkrywamy kolejne małe puzzle, dzięki czemu coraz więcej wiemy, ale tempo akcji jakie narzuciła autorka sprawia, że bardzo trudno jest wczuć się w całą historię oraz przedstawiony świat. Jak pisałam, czytelnik jest rzucony w wir wydarzeń, podróżuje wraz z bohaterami od miasta do miasta, natrafia na nowe poszlaki, nowe postacie, a to wszystko dzieje się w zabójczym tempie. Z każdym rozsiałem akcja napiera jeszcze większego rozpędu, nie dając czytelnikowi chwili wytchnienia, przez co odniosłam wrażenie, że jest jej za dużo. Dodatkowo w moim odczuciu niektóre wątki zostały przedstawione tylko pobieżnie, jakby zabrakło na nie czasu.

Główną postacią jest kobieta o bardzo silnym charakterze i dużej empatii do drugiego człowieka. Coś, co w jej obrazie mi przeszkadzało to fakt, że jak na boginię miłości i wojny oraz Panią świata podziemnego, posiadającą obszerną wiedzę, była mało zorientowana w tym, co się dzieje w jej królestwie oraz jak sobie z tym wszystkim poradzić. Zabrakło mi w niej świadomości własnej władzy oraz drzemiącej w niej mocy, jak i większej pewności siebie. Za to bardzo spodobał mi się pomysł połączenia różnych mitologii – widać, że autorka przygotowała się do tego bardzo skrupulatnie.

Jest to książka idealna dla osób, które nie lubią długich opisów i nudy. Tu jej na pewno nie uświadczycie, gdyż nie ma na nią po prostu czasu.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję bardzo wydawnictwu Inanna oraz autorce Marii Zdybskiej.

Jak widzę takie tajemnicze, pięknie zdobione okładki to przepadam, do tego niezwykle intrygujący opis, fantasy połączona z gatunkiem kryminalno sensacyjnym i jestem dosłownie kupiona. Ta książka jest dla mnie wielkim odkryciem i dla zmysłów przysłowiową wisienką na torcie. Dlaczego? Już wyjaśniam.

Fabuła przybliża nam z pozoru zwykłą kobietę Inannę, która w rzeczywistości jest sumeryjską boginią miłości i wojny, znaną na wszystkich kontynentach. Uwielbia świat ludzi, szanuje, podziwia, a także docenia ich kruchość. Spełnia się pracując w muzeum, jednak jej spokój zakłóca telefon od włoskiego znajomego Dante, który tak naprawdę jest Hermesem czyli bogiem złodziei i kłamców. Dlaczego ten przystojniak zadzwonił do Ini?

Na greckiej granicy znaleziono trupa, którego ciało pokryte było pismem klinowym. Jak się potem okazało, to klątwa wypalona na skórze, która była specjalną wiadomością dla bogini.

Dlaczego mężczyzna zginął i co zawierał tekst na jego ciele? Kto był sprawcą tego mordu jak i kolejnych? Kim jest tajemniczy Kassiel i jaką ma misję? Czy strażniczka siedmiu bram uchroni ludzkość przed zagładą i przechytrzy rządnego władzy przeciwnika. Kim jest i czego tak naprawdę od niej chce?

Ta lektura okazała się dla mnie niezwykle pasjonująca i pochłonęła mnie bez reszty. Ciągle coś się działo, nie można było przewidzieć dalszych zdarzeń, a zakończenie rozbiło moje serce na milion kawałków. Teraz nie wiem jak je poskładać. Strasznie przeżyłam to wszystko i nie mogłam powstrzymać łez, które same spływały po mojej twarzy. Mam nadzieję, że druga część szybko się ukaże i Kassiel znajdzie sposób na spełnienie swej obietnicy. Liczę na to!

Oprócz genialnej historii, na uwagę zasługuje świetna kreacja postaci. Autorka ma niezwykle plastyczne pióro oraz lekki, przystępny styl. Stworzyła tak interesujący świat, że czytelnik nie jest wstanie oderwać się od powieści. Z książką chodziłam nawet do łazienki, by jak najszybciej poznać jej treść.

Z czystym sumieniem polecam wam tę lekturę. Zapewni wam ona wiele przyjemnych chwil, dostarczy niezapomnianych wrażeń oraz rozrusza szare komórki w czasie rozwiązywania zagadki brutalnych morderstw.

Przeczytajcie, bo naprawdę warto. Mam nadzieję, że historia Ini oczaruje was w tym samym stopniu co i mnie. Jestem bardzo ciekawa waszych odczuć i chętnie je poznam.

Władza ma dobre i ciemniejsze strony. Kiedy wszystko działa tak jak powinno wydaje się czymś łatwym i przyjemnym, ale jeśli pojawiają się problemy wówczas odsłaniają się jej kulisy, trudne i wymagające podjęcia zdecydowanych kroków. Czasem wybór może być tylko jeden, nie dający pola manewru i równocześnie całkowicie zaskakujący dla wszystkich, nawet tych najbardziej zainteresowanych.

Współczesny świat nie sprzyja bogom, nie są oni nawet reliktami przeszłości, lecz dla większości jedynie wytworem wyobraźni. Może i fascynującym, lecz niczym więcej jak jedynie symbolami ludzkich pragnień. Takie myślenie dla Inanny jest na rękę, egzystuje jak śmiertelniczka i cieszy tym, czego kiedyś nawet nie zauważała. Jednak nie da się ignorować rzeczywistości, a ta niebezpiecznie sięga tam, gdzie nie powinna. Przesłanie dla niej jest jasne, trup pokryty starożytnym pismem przypomina o tym, o czym prawie udało się jej zapomnieć. Kto wysłał tak przerażającą wiadomość i dlaczego? Kimkolwiek lub czymkolwiek by nie był trzeba stawić mu czoła, a jeśli Innana tego nie zrobi? To, na czym zależy i co zbudowała zostanie zrujnowane i będzie to dopiero początek. Nikt nie jest bezpieczny, natomiast zagrożenie czyha wszędzie, dosłownie i bez przenośni. Dawna bogini musi pokazać na co ją stać, lecz czy to nie za mało? Odliczanie nie wiadomo kiedy rozpoczęło się, koniec wcale nie jest odległy, im jest bliższy tym dotkliwiej odczuwany. Komu powinna zaufać boska wojowniczka, a komu nie wierzyć? Zdrajca nie przyzna się, a niewinni giną, ludzkość nawet nie wie, że stanęła przed nieprzekraczalną granicą. Jaka cena jest wyznaczona za pomoc i komu przyjdzie ją zapłacić?

Niejedno ma imię i wiele twarzy, jednocześnie jest znana i zapomniana, stoi w cieniu, ale kiedy wymaga tego sytuacja staje w pierwszym szeregu. Inanna, nieśmiertelna bogini i ludzka istota do szpiku kości. Maria Zdybska stworzyła powieść, z jaką po drodze będzie i tym, którzy lubią mityczne motywy, jak i tym, którzy, mniej lub bardziej, szerokim łukiem omijają taką tematykę. Nie tak łatwo nie tylko zadowolić gusta czytelnicze niejednej grupy czytelniczej, ale „Pani Siedmiu Bram” jak najbardziej jest tego rodzaju lekturą. Z jednej strony czerpie z różnorodnych mitologii, lecz twórczo i tworząc całkowicie odmienną historię niż ktokolwiek mógłby się spodziewać. Z drugiej strony jest ponadczasową i uniwersalną opowieścią, lecz z gatunku tych, w jakich nic nie jest oczywiste oraz proste, a w miejsce łatwych do odgadnięcia wzorów autorka odsłania przed czytelnikami wielowarstwową fabułę. Intrygujące rozwinięcie znanego oraz nakreślenie całkowicie odmiennych ścieżek fabularnych daje w efekcie końcowym powieść dynamiczną, ze śmiało nakreślonymi sylwetkami bohaterów, zagadkowymi i do samego końca, wiedzącymi jak zaskoczyć. Pisarka niejednokrotnie stawie wszystko prawie na jedną kartę, rzuca wyzwania postaciom, wciągając ich i nas w fascynujący łańcuch zdarzeń, gdzie przewidzieć cokolwiek jest ciężko, a pojawiające się kolejne ogniwa zdumiewają raz za razem. Dzięki „Pani Siedmiu Bram” poznajemy niesamowitą historię, gdzie to, co znamy jest punktem wyjścia dla czegoś zupełnie odmiennego, pełnego kontrastowych i mocnych barw, któremu towarzyszą silne emocje oraz pełne monumentalności sceny. W samym środku są postacie, pełne skomplikowanych emocji, stawiające czoła swojej przeszłości i przyszłości, jakiej jednocześnie są częścią jak i autorem. Porywająca fabuła nie pozwala na nudę, oferuje w zamian nieoczekiwane zwroty, zagadkowe pytania i odpowiedzi, będące kluczem do odwiecznych niewiadomych.

Jeszcze nie czytałam tej książki, jednak kusi mnie, żeby ją zamówić. Bardzo zaintrygował mnie jej opis.

Od początku książka niezbyt do mnie przemawiała, ale staram się nie przekreślać opowieści po przeczytaniu zaledwie kilku stron. Jednak w połowie lektury wciąż czułam, że lepiej odłożyć ją i wziąć się za coś przyjemniejszego.

To moje pierwsze spotkanie z autorką i na najbliższy czas ostatnie. Męczyły mnie dziwaczne porównania, podteksty, nawet mieszanie religii i mitologii (choć są książki, w których łączenie mitologii ze światem realnym mi się podoba). Fabuła wydawała mi się dosyć ciężka, zbyt szybka i niedająca czasu na oddech.

Na pewne uznanie zasługuje za to kreacja bohaterów. Bogowie, żyjący od setek, czy nawet tysięcy lat, pragną zakosztować zwyczajnego, ludzkiego życia. I oczywiście, jak to zwykle bywa, ich spokój nie potrwa długo.

Może kiedyś jeszcze wrócę do książek autorki, ale na chwilę obecną raczej sobie od niej odpocznę.