Pan od zwierząt

Konrad już jako nastolatek był aktywnym wolontariuszem działającym na rzecz zwierząt. Niestety szybko dostrzegł, że miejsca mające nieść pomoc pozwalają sobie na spore uchybienia. To wtedy zrodziła się w nim myśl, by walczyć o zmiany, a tym samym faktycznie poprawić los czworonogów. W swoim życiu trafił na ludzi, którym przyświecał podobny cel. Wspólnymi siłami, i nie bez przeszkód, udało się im stworzyć Dolnośląski Inspektorat Ochrony Zwierząt. Obecnie działania wykonywane w ramach ich pracy, może zobaczyć każdy, ponieważ nagrania z przeprowadzanych interwencji, są regularnie publikowane na prowadzonej przez nich stronie na FB. “Pan od zwierząt” to historia rozwijającej się inicjatywy, a także opowieść o niebywałej sile młodego chłopaka, który prywatnie mierzy się z chorobą. Pozycja miejscami przybiera formę wywiadu, a innym razem jest płynną opowieścią o kolejnych etapach prowadzonej przez Kuźmińskiego działalności.

Nie jest to tytuł łatwy. W trakcie lektury rosła we mnie frustracja związana z tym, jakie problemy napotykali aktywiści, a które były tworzone przez innych ludzi. Niejednokrotnie po moim policzku spłynęła łza, gdy Konrad przywoływał historię kolejnych przeprowadzanych interwencji. Niewyobrażalnym jest dla mnie, jaką krzywdę jest w stanie wyrządzić człowiek bezbronnym czworonogom. Szczerze ubolewam nad faktem, że w naszym kraju wciąż sprawcy takich zachowań bardzo często pozostają bezkarni. Dodatkowo autor zwraca uwagę, że często wyrodni właściciele próbują przerzucić winę na nich, jako członków Inspektoratu. Kolejne sprawy sądowe pochłaniają zarówno czas pieniądze i energię ludzi działających na rzecz zwierząt. Lektura dla każdego, komu nie jest obojętny los tych najmniejszych (ale nie tylko, bo i o zwierzęta hodowlane tu chodzi). Uwaga, pozycja zawiera drastyczne opisy z interwencji.

Książka zamiast kwiatka

Kiedy trzynastoletni Konrad Kuźmiński przekraczał po raz pierwszy próg jeleniogórskiego schroniska nie spodziewał się, że swoje życie poświeci ratowaniu zwierząt. Dziś zapewne może powiedzieć, że widział wiele. Był świadkiem krzywdy psów a także kóz, krów oraz koni. Każda istota zasługuje na godne życie a jeśli ktoś z premedytacją nie zapewnia im podstawowych potrzeb Konrad odbiera je nie patrząc na konsekwencje. A to nie podoba się wielu ludziom…

Kiedy zapoznawałam się z postami wydawnictwa promującymi Pana od zwierząt zauważyłam, że było sporo komentarzy… Jedne były pozytywne... Wiele było negatywnych… Sporo osób miało wiele zastrzeżeń co do działalności bohatera niniejszej książki. Czy słusznie? Nie wiem. Szczerze powiedziawszy do tej pory o nim nie słyszałam. Jednak wiem, że pomoc zwierzętom nie należy do najlżejszej drogi życiowej. Decydując się na nią narażamy się na wiele nieprzyjemności ze strony nieodpowiedzialnych opiekunów oraz niezrozumienie ze strony instytucji, które z zasady powinny pomagać skrzywdzonym zwierzętom… I generalnie na tym skupia się ta książka. Opowiada o walce o lepsze jutro istot, które same nie mogą powiedzieć nam o swojej krzywdzie. Opowiada o wyboistej drodze tych, którzy chcą zapewnić im godziwe warunki życia. O ignorancji instytucji, które powinny pomagać w walce z patologiami i łamaniem praw zwierząt. A także o ludziach, dla których zwierzę to rzecz. Oczywiście nie brak w niej elementów biografii tytułowego ,,Pana od zwierząt’’, ale tak naprawdę to tylko niewielka część książki, bo bohater skupia się raczej na zwierzętach.

Pan od zwierząt to wstrząsający reportaż o zwierzęcej doli i niedoli oraz o tych, którzy pomimo piętrzących się przeciwności losu starają się pomagać. To także lektura o martwych przepisach, które znajdują się w polskim prawodawstwie i ślepych, głuchych oraz niereagujących na zło instytucjach. Polecam tę książkę. To prawdziwa lekcja empatii.