P.S. Dzięki za zbrodnie

„PS. Dzięki za zbrodnie” to drugi tom serii o przygodach detektyw Kaur Harbinder napisany przez Elly Griffiths ­— brytyjską pisarkę, która stworzyła również cykl powieści o doktor archeologii Ruth Galloway. Pierwszego tomu serii — „Puste jest piekło” — niestety, nie czytałam, jednak nie przeszkodziło mi to w cieszeniu się tą książką.

Śmierć dziewięćdziesięcioletniej staruszki chorującej na serce nie powinna wzbudzać żadnych podejrzeń. Tak też się stało. Przynajmniej do momentu, gdy w bibliotece zmarłej Peggy Smith nie odnaleziono kolekcji zadedykowanych jej kryminałów z podziękowaniami za pomoc w wymyśleniu intrygi. Okazuje się, że kobieta była konsultantką do spraw zbrodni, wymyślając dla autorów kryminałów efektowne i nietypowe metody śmierci.

Sprawa zaczyna się dodatkowo komplikować, gdy do grona ofiar dołącza współpracujący z Peggy pisarz, którego książka została nieoczekiwanie skradziona z jej domu. Czy główna bohaterka wraz z trójką amatorów-pomocników zaznajomionych ze staruszką będzie w stanie odkryć prawdę? I czy rzeczywiście doszło tutaj do morderstwa?

Szczerze mówiąc, nieco zaskoczyła mnie ogólna atmosfera książki. W większości kryminałów, które miałam przyjemność czytać, znajdowało się zdecydowanie więcej brutalności, krwi czy pośpiechu. W przypadku „PS. Dzięki za zbrodnie” tego nie doświadczymy. Nie uważam jednak, żeby była to negatywna cecha. Wręcz przeciwnie. Główną rolę w całej fabule i śledztwie odgrywa literatura, od niej wszystko się zaczęło i tam też nasi detektywi poszukują wskazówek, dlatego - w mojej opinii - lżejsza atmosfera oraz nieco powolniejsza akcja pozwalają lepiej wczuć się w tę historię. Myślę, że dzięki takiemu zabiegowi książka może dotrzeć do szerszej publiki — zarówno zagorzałych fanów kryminałów, jak i osób, które na co dzień czytują inne gatunki. Chociaż, przyznaję jako miłośniczka fantastyki, „PS. Dzięki za zbrodnie” nie trafiło na moja listę ulubionych lektur, przyjemnie spędziłam z nią czas i z pewnością zerknę również na inne dzieła Elly Griffiths. Książkę serdecznie polecam wszystkim szukającym lżejszego, a zarazem wciągającego i dobrego kryminału.

WL

Szkolny Klub Recenzenta

To niesamowicie wciągający kryminał, który zapewnił mi dawkę mocnych emocji i nieoczekiwanych zwrotów akcji. Autorka doskonale buduje atmosferę napięcia, trzymając w nieustannej gotowości do odkrywania kolejnych faktów. Zdecydowanie polecam wszystkim, którzy uwielbiają zanurzyć się w mrocznym świecie kryminalnych zagadek i przeżyć niezapomniane chwile. Dostarcza nie tylko doskonałej rozrywki, ale także nakłania do głębszych refleksji na temat natury zła i tajemnic ludzkiej psychiki. Polecam z całego serca! 

"PS. Dzięki za zbrodnie" to drugi tom o detektyw sierżant Kaur Harbinder z hrabstwa West Sussex. Tym razem zajmuje się ona podejrzaną śmiercią dziewięćdziesięcioletniej Peggy Smith, której ciało odkrywa jej opiekunka pochodząca z Ukrainy Natalka Kolisnyk. Kobieta ma wiele wątpliwości co do naturalnej śmierci swojej podopiecznej. Wprawdzie Peggy miała już swoje lata, chorowała na serce, ale istnieją przypuszczenia, że do jej śmierci nie doszło wskutek starości. W toku śledztwa dowiadujemy się, że starsza pani była konsultantką do spraw zabójstw. W domu denatki znajduje się mnóstwo kryminalnych książek z zaskakującymi dedykacjami dla niej. Okazuje się, że Peggy pomagała autorom poczytnych kryminałów dostarczać pomysły na zbrodnie. Była w tym naprawdę dobra.

Natalka próbuje zainteresować sprawą policję. Początkowo Kaur Harbinder nie za bardzo wierzy w to, że do śmierci starszej pani przyczyniły się osoby trzecie, ale obiecuje że przyjrzy się całej sprawie. Rozpoczyna się śledztwo i detektyw Kaur znów ma pełne ręce roboty. Co wiec spotkało Peggy Smith? Czy ukraińska opiekunka ma rację? Czy Peggy wiedziała coś czego nie powinna?

"Ps. Dzięki za zbrodnie" to rasowy, bardzo dobrze napisany kryminał. Gwarancja świetnie spędzonego czasu z książka. Genialnie skonstruowana, intrygująca, przemyślana w najdrobniejszym szczególe fabuła, z mnóstwem tropów pierwszorzędnie zwodzących Czytelnika. Akcja z początku toczy się niespiesznie, ale z czasem nabiera rozpędu, by w finale nas zaskoczyć. Wszystkie wątki łączą się i elementy układanki wskakują na swoje miejsce tworząc naprawdę dobrą historię kryminalną. Duży plus należy się również autorce za stworzenie wyrazistych i różnorodnych bohaterów, zarówno tych pierwszoplanowych, jak i drugoplanowych.

Bardzo dobrze i z dużym zainteresowaniem czytało mi się tę książkę. Czekam już z utęsknieniem na kolejne śledztwo Kaur Harbinder. Polecam!

Czy w śmierci uprzejmej starszej pani może być coś niezwykłego? Czy ktoś rzeczywiście śledził Penny? Co oznacza zagadkowa pocztówka z tajemniczą groźbą? Jakie sekrety skrywała konsultantka do spraw zbrodni?

“PS. Dzięki za zbrodnię” to druga cześć kryminalnego cyklu z detektyw Harbinder Kaur. Początek serii zrobił na mnie ogromne wrażenie i już przy ostatnich stronach poprzedniej książki byłam przekonana, że sięgnę po kolejne. Tę pewność opierałam przede wszystkim na dwóch mocnych argumentach.

Pierwszy z nich to duże zainteresowanie, którym obdarzyłam główną bohaterkę. Bardzo mi się podoba, kiedy autorzy na pierwszy plan wysuwają kobiety. Wiele razy przekonałam się, że dzięki temu akcja powieści może dodatkowo zyskać na wartości. Niestety wydaje się, że niektórzy pisarze wciąż wątpią w kobiece talenty detektywistyczne. Harbinder Kaur tymczasem łączy wszystkie cechy, które powinny charakteryzować dobrego funkcjonariusza- mądrość, ambicję oraz umiejętność logicznego myślenia i wyciągania wniosków. Ma przy tym również nieco dystansu do siebie i lekko ironiczny styl bycia. Naprawdę można ją polubić.

Drugi mocny argument, przemawiający na korzyść powieści, to wykorzystanie literatury jako tematu przewodniego. Fabuła rozgrywa się w otoczeniu pisarzy, odnosi się do cenionych autorów, wspomina o wydarzeniach związanych ze światem książki. Taki temat nie tylko pogłębia wartość powieści, ale też jest interesujący sam w sobie. Proces tworzenia, umiejętność promocji, walka z konkurencją. Brzmi nie tylko ciekawie, ale też nieco mrocznie.

Choć książka zdecydowanie ma wiele wspólnego ze zbrodnią, to jednak jej strony nie zostały zalane krwią i nie epatują przemocą czy brutalnością. Wydarzenia rozgrywają się w swoim tempie, przy udziale interesujących pomocników pani detektyw i dużym wsparciu kwestii obyczajowych. Śladem mordercy podążamy w całkiem przyjemnym, choć tez nieco dziwacznym gronie, interesując się nie tylko złapaniem sprawcy ale również relacjami zachodzącymi pomiędzy bohaterami i tym, co dzieje się w prywatnym życiu pani detektyw.

Obecność tych lżejszych motywów, jak nutka miłosna, łagodzi klimat książki. Dla mnie nie stanowiło to problemu, pomyślałam nawet, że dzięki temu fabuła może przekonać większe grono odbiorców. Griffiths z wielką sprawnością buduje akcję, wybiera odpowiednie miejsce dla rozgrywających się wydarzeń i umieszcza w nim intrygujących bohaterów, aspirujących do miana detektywów amatorów. Każdy może szukać mordercy. My także.

Książkę czyta się bardzo przyjemnie nie tylko za sprawą intrygującej fabuły, przewrotnej i wykorzystującej zwroty akcji, ale także dzięki przyjaznemu stylowi autorki. Griffiths pisze tak, że po prostu chce się ją czytać. Lekko, sprawnie, sensownie, a także znajdując równowagę miedzy opisami i dialogami. Wie, co chce przekazać czytelnikom i dąży do tego na kolejnych stronach.

„PS. Dzięki za zbrodnię” to subtelny, kobiecy kryminał. Nie można nazwać go arcydziełem, ale z pewnością sprawdzi się na spokojny wieczór czy letni wyjazd. Może być także odpowiednią propozycją dla osób, które na co dzień gustują w innych gatunkach.

Pewna starsza pani tytułująca się konsultantką do spraw zabójstw umiera w swoim domu, nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyż była już w sędziwym wieku i chorowała na serce, jednak doglądającej ją opiekunce Natalce coś nie gra. Sprawa staje się jeszcze dziwniejsza, gdy okazuje się, że w kolekcji książek Peggy, znajdują się zadedykowane jej kryminały poczytnych pisarzy, a podziękowania mają dziwny, tajemniczy wydźwięk. Okazuje się, że kobieta pomagała autorom tworzyć zbrodnie w ich powieściach i była w tym naprawdę dobra. Czy wiedziała za dużo i ktoś postanowił pozbyć się jej? Detektyw Harbinder Kaur znów ma ręce pełne roboty.

Znam już styl Elly Griffiths z poprzedniej jej książki pod tytułem „Puste jest piekło”, więc wiedziałam, czego można się spodziewać. Ja taki styl lubię, lecz może on nie spodobać się wszystkim. W powieściach autorki na pierwszy plan wysuwają się wątki obyczajowe oraz detektywistyczne, natomiast zbrodnie, jeśli można je tak nazwać, są delikatne, zupełnie niekrwawe i toczą się gdzieś w tle.

Głównych bohaterów bardzo polubiłam. Natalka, ukraińska kobieta z przeszłością, która doglądała Peggy, Bendict będący byłym zakonnikiem, który teraz prowadzi kawiarnie i Edwin – starszy pan, będący przyjacielem zmarłej kobiety, lubujący się w powieściach kryminalnych, są nietypową, samozwańczą, nieco zabawną grupą detektywów, którzy o dziwo potrafią łączyć ze sobą fakty i nie boją się stawić czoła niebezpieczeństwu. Detektyw Kaur ma z nimi trzy światy, ale chyba przywykła już do poznawania ekscentrycznych ludzi, sama należy do tego typu osób.

Zarówno w pierwszym tomie serii, jak i w tym podoba mi się tło historii. Nieustannie przetacza się przez nie temat literatury. Zagadka kryminalna ma mocne powiązanie z książkami, odbywają się spotkania autorskie z poczytnymi autorami dreszczowców, ktoś zostawia im niepokojące wiadomości, a sama intryga została doskonale rozplanowana. Kiedy myślimy, że już wszystko wiemy, autorka wyciąga asa z rękawa i udowadnia nam, że wcale tak nie jest.

Książka będzie idealna dla osób, które nie lubią rozlewu krwi i wolą, gdy większą wagę przykłada się nie samej zbrodni, tylko rozwikłaniu zagadki, powodu dla, którego ktoś zginął. „PS. Dzięki za zbrodnię”, to powieść, w której akcja toczy się powoli, a kolejne kawałki układanki wskakują na odpowiednie miejsca z czasem. Myślę, że na dobry finał warto poczekać. Jestem ciekawa, jakie kolejne śledztwo czeka na detektyw Kaur w kolejnych przygodach i nie omieszkam ich przeczytać.