Oxygen 2088

Współpraca barterowa z autorem Tomaszem Smerlińskim

Wydawnictwo Nocą

"Biały pył nie zwiastuje odrodzenia, tylko jedynie nadchodzące zmiany. Symbol końca i początku, symbol nowego świata. Z popiołów nie odtworzy się to, co ongiś zniknęło, ale na jego podłożu może powstać coś innowacyjnego."

Wyobraźcie sobie Ziemię, ale nią taką, jaką znamy. Brak tlenu spowodował masową zagładę ludzi, zwierząt i roślin. Kwaśne deszcze, trzęsienia ziemi oraz wybuchy wulkanów dopełniły całości. Powstał świat niesprzyjający ludziom, w którym tylko nielicznym udało się przetrwać.

W jaki sposób?

Lud wiciędzów, żyjący na olbrzymim statku Konungahella, znalazł sposób na pozyskanie tlenu z mikroorganizmów żyjących w głębinach oceanu. Kapsułki z tlenem stały się walutą, za którą można kupić wszystko.

Niepełka, to młody wiciędz, żyjący jak dotąd spokojnie na statku w bańce własnych przekonań. Na skutek wydarzeń z udziałem swojego przyjaciela Kosmy, Niepełka stanie się persona non grata w dotychczasowej społeczności i zesłany w niełasce na ląd. Spokojny dotąd żywot chłopaka skończył się, a on sam zostanie zmuszony do walki o przetrwanie.

Oxygen 2088 to powieść łącząca w sobie elementy postapokaliptyczne z dystopią. Świat, po globalnym kataklizmie, opisany przez autora jest mroczny i pełen niebezpieczeństw. A jednak nawet w takich warunkach ludziom udało się przetrwać.

Powstały maleńkie skupiska wiosek znajdujących się pod kopułami, w których można było oddychać bez masek. Jednak tlen wszędzie stał się walutą przetargową, bo tylko dzięki niemu ludzie mogą przetrwać.

Historia, którą stworzył autor dzieje się na terenach północnej Polski, [Adres usunięty] w okolicach dzisiejszego Gdańska. A ponieważ znam te tereny, tym bardziej wizja autora mnie zaciekawiła.

"Jechali na skraju przepaści, gdzie straszyła ciemna maź gotowa wciągnąć nieuważnego podróżnika na samo dno.

- Motława. Nie polecam tam wskakiwać, bo drogi powrotnej nie znajdziesz."

Potraficie to sobie wyobrazić? Rzeki i jeziora stały się trującymi, toksycznymi bagniskami. Jedyne stworzenia, które upodobały sobie ten niesprzyjający krajobraz, to: Lupus, demony, baby cmentarne, Wędrowcy, Bezkost czy Łauma.

Ludzie nie tylko zaczęli walczyć o przetrwanie z brakiem tlenu, ale również z bytami nie z tej ziemi. Na nieostrożne osoby zagrożenia, które czekały poza enklawami ludzkimi bardzo często kończyły się ich śmiercią.

"W gęstym mroku, pośród martwej natury, wędrowała olbrzymia postać, podpierająca się na lasce zrobionej z pnia drzewa. Nienaturalnie biała paszcza, zwieńczona długim, spiczastym nosem trwała w potwornym uśmiechu. Wielka na dobre osiem metrów postać, przypominająca mieszankę starej kobiety i dzikiego zwierzęcia, w całości porośnięta gęstym futrem, z którego wystawały połamane gałęzie, ukazała się ich oczom w pełnej okazałości."

Czy wśród tylu niebezpieczeństw jest jeszcze coś, czego można się obawiać? Tak. Samotność...

Książkę czyta się szybko. Styl autora jest obrazowy i wciągający. Pomimo mroków nieznanego nowego świata z zapartym tchem śledzimy podróż Niepełki przez tereny nowej Ziemi.

Ta historia to nie tylko przestroga przed tym, co może nas spotkać jeśli nie będziemy dbać o naszą planetę. To także podróż przez ludzką psychikę i naturę. Okazuje się, że nawet w tak trudnych warunkach ciężko jest ludziom wyzbyć się mrocznych potrzeb. I nawet w obliczu tragedii, gdzie wszyscy powinniśmy trzymać się razem, znajdą się jednostki, którym pozbawienie życia drugiego człowieka przychodzi z łatwością.

"Ironicznie w świecie, w którym ludzkość powinna wspierać się w celu przetrwania, ta stawała się jeszcze bardziej bezwzględna i samolubna."

Jeśli lubicie powieści postapokaliptyczne wybierzcie się razem z Niepełką w pełną niebezpieczeństw podróż po nowej Ziemi. Polecam.

„Oxygen 2088” to powieść science fiction autorstwa Tomasz Smerlińskiego. Powieści postapokaliptyczne kiedyś nie należały do moich ulubieńców, jednak teraz coraz częściej decyduję się po nie sięgnąć.

Autor przenosi czytelnika do mrocznego, postapokaliptycznego świata, gdzie ludzkość zmaga się z brakiem tlenu i nieznanymi zagrożeniami. Akcja powieści została ulokowana w Polsce, a głównym bohaterem jest młody chłopak imieniem Niepełka, który żyje na statku Konungahelli, zamieszkiwanym przez lud wiciędzów. Lud ten ma zdolność wytwarzania tlenu z mikroorganizmu żyjącego w głębinach oceanu – Archaea. Jednak życie Niepełki zmienia się, gdy zaczynają nawiedzać go przerażające sny, które prowadzą go ku nieznanym niebezpieczeństwom. Historia, która zdecydowanie zaskakuje czytelnika swoją nie oczywistością związaną z fantastycznymi motywami ujętymi w powieści. Główny bohater, który wciąż poszukuje swego miejsca w świecie, w którym nic nie jest oczywiste, a trwający kryzys może dotknąć każdego.

„Oxygen 2088” to propozycja dla miłośników literatury science fiction, którzy szukają głębszych refleksji na temat przetrwania, tożsamości i relacji międzyludzkich w obliczu kryzysu. Książka oferuje nie tylko wciągającą fabułę, ale także bogate tło psychologiczne bohaterów oraz przemyślane przedstawienie postapokaliptycznego świata.

Myślę, że Tomasz Smerliński fantastycznie potrafi zbudować postapokaliptyczne tło dla powieści, intrygując tym samym czytelników, którzy zatracą się w powieści. Ja, mimo iż nigdy fanką tego gatunku nie byłam, to z tym tytułem przepadłam!

„Oxygen 2088” to nieoczywista i zaskakująca historia, oscylująca wokół wydarzeń fantastycznych. To powieść skupiająca się wokół motywu przetrwania, wokół upadku społeczeństwa i w końcu wokół wizji końca świata. To książka napisana z ogromnym prawdopodobieństwem, fascynująca i jednocześnie ogromnie niepokojąca.

Brak tlenu, ciemność i proch. Świat pogrążony w mrocznych opowieściach o wrogo nastawionych bytach mających przejąć kontrolę nad dotychczasowym życiem. I jedna nadzieja na przetrwanie - lud wiciędzów zamieszkujących statek pośród polskich mórz. Lud, który posiada niezwykłe imponującą zdolność wytwarzania tlenu z mikroorganizmu będącego na samym dnie oceanu.

„Oxygen 2088” to książka niesamowicie pobudzająca wyobraźnie czytelnika. Tomasz Smerliński zmyślnie buduje napięcie, wyposażając bohaterów w narzędzie mające kontrolę nad życiem innych. Buduję zawiłą i fascynującą fabułę jednocześnie sprawiając, że czytelnik zafascynowany jest tą dramatyczną wizją świata. Nie stroni od elementów zaskoczenia, od plastycznych opisów świata, od rozterek bohaterów i w końcu od emocji, które tutaj zostały odmienione przez wszystkie przypadki.

Autor posługuje się zachwycającym językiem, widowiskowymi opisami kreśląc niepokojącą wizję świata. To historia, o której nie da się zapomnieć wraz z przewróceniem ostatniej strony.