Owoce Lukrecji. Przebudzenie Lukrecji. Tom 2

Owoce Lukrecji to drugi tom serii. O pierwszym, czyli Przebudzenie Lukrecji możecie przeczytać tutaj. Na wstępie muszę napisać, że Owoce są zdecydowanie lepsze od poprzedniej części. Jest ciekawiej, jest więcej humoru i bohaterowie są bardziej dopracowani. Odnoszę wrażenie, że w Przebudzeniu Lukrecji autorka się dopiero rozkręcała, a w kontynuacji pokazała na co naprawdę ją stać ♡

Lukrecja niejednokrotnie wywołała uśmiech na mojej twarzy. Jest dosłownie wulkanem energii, chociaż i jej zdarzają się gorsze dni. Uwielbiam jej poczucie humoru i posty, które wstawia na bloga. Zazwyczaj dotyczą jej życia, czy przemyśleń ale wszystko okraszone jest kulinarną nutką. W jej życiu pojawia się mężczyzna, jednak na ich drodze pojawia się kilka przeciwności. Mama Lukrecji ewoluowała, stała się niepoprawną optymistką i zaczęła czerpać z życia pełnymi garściami. Nie myślcie jednak, że wszystko jest tak kolorowo. Mama Lukrecji uwielbia sypać poradami jak z rękawa, czasami jest nieobliczalna, nieznośna i przemądrzała, ale przy tym zabawna. Oczywiście patrząc na te sytuacje z perspektywy czytelnika, a nie tytułowej Lukrecji. Jej do śmiechu na pewno nie było. W pełnej gotowości czekają zawsze przyjaciółki głównej bohaterki- Wera i Claudynka. Tak jak Lukrecja są pełne optymizmu i chęci do życia, wspólnie tworzą idealne, nieco wybuchowe trio.

Styl Laury Adori jest bardzo lekki i przyjemny, dzięki czemu jej książki pochłania się z dużym zaciekawieniem. Owoce Lukrecji przeczytałam w jeden dzień i cieszę się, że przede mną jeszcze trzeci tom. Zakończenie było nieco zaskakujące i w pełni satysfakcjonujące, w dodatku intrygujące. Dlatego wręcz przebieram nogami z myślą o kontynuacji.

Jeśli macie ochotę na lekką powieść obyczajową z domieszką romansu, to ta seria będzie wręcz idealna. Szykujcie filiżankę pełną kawy (koniecznie ze złotym pyłem!), usiądźcie wygodnie w waszym ulubionym miejscu do czytania i poznajcie historię Lukrecji. Naprawdę warto ♡

[Adres usunięty]

Uwaga! Recenzja może zawierać drobne spoilery z poprzedniego tomu.

Lukrecja po raz kolejny wprowadziła do swojego życia zmiany. Jej blog coraz lepiej się rozwija. Obserwacje, komentarze i lajki sypią się pod każdym wpisem. Jej wiedza i interesujące tematy, które porusza, podbijają internet. Ludzie ją chwalą, pytają, wysyłają e-maile. Na dodatek związek tej zdolnej kucharki zmierza w dobrym kierunku. Pozostaje jednak pytanie, czy będzie w stanie zaakceptować i dostosować się do drobnych różnic między nią a jej partnerem?

Co słychać w życiu zakręconej kobiety w kwiecie wieku?

Czy jej historia zakończy się happy endem?

Jak możecie dowiedzieć się z mojej recenzji poprzedniego tomu, bardzo mi się podobał. Nic więc dziwnego, że z niecierpliwością czekałam na możliwość sięgnięcia po drugą część przygód pozytywnie zwariowanej Lukrecji. Dodatkowo okładka ciągle zachęcała mnie do czytania. Gdy w końcu otworzyłam powieść Laury Adori na pierwszym rozdziale, momentalnie przypomniałam sobie, dlaczego tak bardzo uwielbiam główną bohaterkę. Mimo drobnych mankamentów, które dostrzegłam w książce, bardzo miło spędziłam przy niej czas. Zanim się spostrzegłam, już skończyłam czytać, a przez to, w jaki sposób została zakończona historia, miałam ochotę na więcej.

Zacznę od cechy, której nie umiem przyporządkować ani do zalet, ani do wad. Jest nią to, w jaki sposób została napisana ta powieść. Ogólny styl bardzo przypadł mi do gustu ze względu na lekkość i niezwykłą barwność. Zauważyłam jednak, że Laura Adori stara się między wierszami przemycać dla czytelnika interesujące ciekawostki. Niestety w niektórych momentach sprawiło to, że dialogi stawały się odrobinę sztuczne. Przynajmniej ja nie mogłabym sobie wyobrazić w prawdziwym życiu takiej wymiany zdań. Z drugiej strony wspaniale było poznawać różne fakty dotyczące kuchni, jogi i wielu innych dziedzin życia.

Ogromnie przypadło mi do gustu poruszenie w książce tematu blogów, influencerów i związanych z tym kwestii. Autorka na przykładzie Lukrecji przedstawiła czytelnikom kilka faktów. Pokazała, że trudno jest znaleźć osoby, które mogłyby być zainteresowane naszymi tekstami. Nie łatwo również wybić się wśród innych blogów o podobnej tematyce. Wystarczą jednak kreatywne pomysły i pasja, a wszystko się uda. Pisarka opisała także to, ile radości daje dzielenie się z innymi swoimi przemyśleniami, pomysłami, osiągnięciami. Pisanie dla osób, które rzeczywiście to ciekawi, to coś wspaniałego.

Nie mogłabym nie wspomnieć o tym, jak przedstawiono w tej książce pasję. Dzięki fragmentom tego tekstu uświadomiłam sobie, że każdy człowiek potrzebuje w swoim życiu jakiegoś hobby, któremu w wolnych chwilach może poświęcać się bez reszty. Bez różnicy, czy będzie to gotowanie, joga, czytanie książek, czy cokolwiek innego. Powinniśmy znaleźć coś, co nas interesuje i rozwijać się w tym kierunku, jak tylko możemy.

Myślę, że każda kobieta powinna brać przykład z Lukrecji i jej przyjaciółek. Mimo tego, że były w kwiecie wieku, umiały cieszyć się życiem, rozwijać się i poświęcać się swoim pasjom. Odnajdywały radość w nawet najdrobniejszych rzeczach, gestach, chwilach. Zazwyczaj nie przejmowały się tym, co pomyślą o nich inni i po prostu spełniały swoje marzenia. Bardzo im tego zazdroszczę i mam nadzieję, że ja kiedyś również taka będę.

Warto również zauważyć, że w "Owocach Lukrecji" miłość nie gra pierwszych skrzypiec. Uczucie jest ważne, ale nie najważniejsze. Nie przyćmiewa innych wątków. Główna rola należy do tytułowej bohaterki i to ona jest najistotniejsza.

Myślę, że drugi tom przygód zwariowanej Lukrecji zdecydowanie dorównuje pierwszemu. Historia okazała się bardzo ciekawa i intrygująca. Połączenie pasji, romantyzmu i szczypty tajemnic to strzał w dziesiątkę. Dzieło Laury Adori pozwala na kilka godzin zapomnieć o otaczającym nas świecie, aby strona po stronie poznawać kolejne losy zjawiskowej wielbicielki smaków.

******[Adres usunięty]*****

„Owoce Lukrecji” to kontynuacja „Przebudzenia Lukrecji”. Również i tym razem tytułowa główna bohaterka szuka miłości swego życia. Po nieudanym związku z Cezarym podstarzałym impotentem, czas na poznanego pod koniec tomu pierwszego - Kostka. Związek rozwija się powolutku, bez większego pośpiechu, co na początku wzbudza u Wery, przyjaciółki Lukrecji, pewną dozę niepewności, co do szczerości intencji wybranka. Koleżanka wolałaby by amant szybciej zdeklarował swoje uczucia wobec przyjaciółki. Sama Lukrecja jak na zawodową romantyczkę przystało sądzi, że Konstanty to miłość jej życia i snuje plany dotyczące ich wspólnej przyszłości.

„Nigdy nie wierz słowom mężczyzny, obserwuj działanie!”

Nie tylko Lukrecja wpadła w sidła miłości. Mamusia również poznała dużo młodszego Mieczysława, który odmienił jej życie.

Jeśli chodzi o sferę zawodową tu nasza bohaterka również odnosi sukcesy i nie może narzekać na brak zainteresowania. Jej blog i eventowe kolacje cieszą się mega dużą popularnością.

Oczywiście nie możemy zapomnieć o bardzo ważnych dla Lukrecji osobach, czyli o Werze i Claudii, które są nieodzowną częścią tej książki. Czy im los również sprawi miłą niespodziankę? Czy wszystkie w końcu wzniosą toast za szczęście? Przekonajcie się sami.

„Owoce Lukrecji” to bardzo fajna i mega wciągająca pozycja dla miłośniczek lekkiej prozy. Laura Adori również tym razem nie zawodzi i przenosi nas w magiczny świat kuchni. Powiem Wam szczerze, że dzięki tej książce zaczęłam bardziej doceniać zapachy przypraw i ich mieszanek. Sądzę, że z czasem również zgłębię wiedzę i w tym zakresie ;).

Jeśli chodzi o dziewczyny i ich losy to w drugim tomie autorka znacząco zmieniła ton na bardziej subtelny i romantyczny. Sądzę, że ma to związek ze stanem emocjonalnym Lukrecji i jej postrzeganiem świata.

Ja już czekam na dalsze losy szalonych kobiet i sile przyjaźni, ponieważ styl autorki oraz jej podejście do tematu bardzo przypadło mi do gustu.

pozdrawiam i życzę miłej lektury.

A

Lukrecja to raczkująca w świecie biznesu blogerka kulinarna, która z poświęceniem oddaje się swojej pasji i cieszy się niemałą popularnością. Jednak nie tylko w sferze zawodowej idzie jej coraz lepiej, bowiem kobieta poznała czarującego Konstantego. Tajemniczy i pociągający mężczyzna wydaje się być dobrym materiałem na stałego partnera. Mimo małych niepowodzeń, Lukrecja stara się zbudować szczęście z nowo poznanym mężczyzną.

„Owoce Lukrecji” to niesamowicie udana kontynuacja „Przebudzenie Lukrecji”. Autorka zaserwowała nam niepowtarzalną fabułę, całkowicie rezygnując z powielania schematów. Dzięki temu książkę czyta się z autentycznym zaciekawieniem i zaangażowaniem. Przyprawiona subtelnym i delikatnym wątkiem erotycznym. Książką, aż tryska pozytywną energią i poczuciem humoru. Te wszystkie zapachy i smaki robią z niej klimatycznie smakowity kąsek. Przesympatyczni i optymistycznie nastawieni bohaterowie, są świetnie wykreowani. Ma się wrażenie, że idealnie odnajdują się w sytuacjach, w których zostali postawieni.

Autorka po raz kolejny dostarcza nam ciepłą i przyjemną powieść.

9/10.

Przyznać się! Kto, tak jak ja (czyli bardzo), tęsknił za naszą zwariowaną bohaterką? Dla tych, którzy nie mieli jeszcze przyjemności poznać Lukrecji, kilka słów przypomnienia.

Losy naszej bohaterki rozpoczęły się w "Przebudzeniu Lukrecji" (recenzja -> tutaj). Lukrecja, (prawie) czterdziestoletnia singielka mieszkająca w słonecznej i pięknej Italii, porzuciła pewnego dnia wszystko i wróciła na ziemię swoich przodkiń, do Polski.

W Warszawie miała nadzieję odnaleźć miłość i nową wersję siebie. Ale czy taka romantyczka jak Lukrecja była w stanie odnaleźć się po latach nieobecności w tym mieście? Jak się powiedziało A, trzeba było powiedzieć też i B, bez względu na konsekwencje.

I tak zaczęła się szalona, ale i zmysłowa podróż bohaterki, która szybko odkryła, że "apetyt na jedzenie i apetyt na seks to dwa powody, dzięki którym nieźle się bawimy, a koło życia na ziemi ciągle się toczy".



Uwaga! Przechodzimy do kontynuacji!

Osoby, które nie czytały części pierwszej ostrzegam, że za chwilę poznacie kilka szczegółów z początku historii głównej bohaterki.

Lukrecja znalazła miłość swojego życia. Pytanie tylko, czy tą miłością jest mężczyzna, czy blog?

Bo ja do końca nie byłam pewna, czy Lukrecja dzieli swoje serce po równo. A równowaga byłaby najlepszym rozwiązaniem. Wiadomo jednak, jak jest w życiu. Naszej bohaterki też nie ominą przyziemne problemy. Czy Lukrecji uda się uwolnić uczucie i nie uwięzić samej siebie? Oto jest pytanie, na które odpowiedz znajdziecie w tej powieści.

Lukrecja jest postacią... specyficzną. Tak, to odpowiednie słowo. Trudno znaleźć podobną jej postać w literaturze polskiej. Lukrusia jest inteligentna, bystra i ma fioła na punkcie smaków, zapachów i... roślin; a ściślej rzecz ujmując - kwiatów 🌼 Poza tym, jakby na przekór własnej mądrości wierzy w... różne rzeczy ☺ To wszystko tworzy mieszankę tak wyjątkową, że nie sposób nie polubić bohaterki Laury Adori. Tutaj nawet kawa w towarzystwie blogerki kulinarnej smakuje inaczej. A o potrawach nawet nie wspomnę. Magia...

Postacie drugoplanowe też są bardzo intrygujące i ciekawie nakreslone. Przyjaciółki Lukrecji są takimi samymi indywidualistkami jak ona. Bohaterowie płci męskiej też są mocno... zaskakujący. Niby ten sam gatunek, a takie w nim rozbieżności 😂

U Laury Adori podoba mi się również to, że nie ogranicza się ona tylko do "zamkniętego kręgu" znajomych Lukrecji i ewentualnych adoratorów. Lukrecja spotyka na ulicach Warszawy osoby, które nie mają większego znaczenia dla fabuły, a mimo to są bardzo miłym urozmaiceniem.

A i humoru na kartach tej powieści nie brakuje.

Czytając tę książkę miałam wrażenie takiej egzotyczności. Lukrecja jest jak kolorowy ptak. A każde piórko to kolejne zaskoczenie.

Oj, wiele tych piórek z niej wyskubałam, chociaż z oddaniem w moje ręce największego czekała do samego końca! Niegrzeczna.



Może akcja tej powieści nie pędzi z prędkością pendolino. Może zwroty akcji nie są tak gwałtowne jak nagły, nieznany zakręt na naszej drodze. A mimo to, mogłabym pójść za Lukrecją na koniec świata. Wiem, może brzmi to banalnie, ale taka jest prawda. Podróż u jej boku byłaby najbardziej nieprzewidywalną przygodą życia.

A może Ty też zaryzykujesz i wsiądziesz razem z Lukrecją do jednego, nie byle jakiego, pociągu i przeżyjesz jedną z najbardziej aromatycznych i zwariowanych książkowych przygód w swoim życiu? Ja co prawda na chwilę wysiadłam, teraz czekam na przystanku na Ciebie i, mam nadzieję, kolejny etap podróży u boku Lukrecji ;-)