Oświadczyny Bridgertonowie

Mam ogromną słabość do romansów historycznych a Julia Quinn zdecydowanie zalicza się do grona moich ulubionych autorek. Jej seria Bridgertonowie nie bez powodu doczekała się serialowej ekranizacji - przebywać wśród tych bohaterów to czysta przyjemność zarówno na papierze jak i ekranie.

To już piata odsłona cyklu, który polecam Wam czytać z zachowaniem chronologii. Każdy tom opowiada o innej parze bohaterów i wydaje się być odrębną opowieścią, ale autorka tak inteligentnie łączy świat wyższej klasy oraz wszystkie rodzinne smaczki, sekrety, tajemnice, że warto być z tym na bieżąco i śledzić wydarzenia od pierwszego tomu. Po pierwsze, można zatracić się w tym świecie i popuścić wodze fantazji a po drugie ta historia aż pęka od rodzinnych powiązań i czasami wręcz musiałam sobie rozpisywać kto jest kim, żeby nie zgubić sensu. Uważam to jednak za ogromny plus, ponieważ przekłada się to na ciężką (oraz skuteczną!) pracę jaką wykonała Quinn.

Fabuła jest lekka jak piórko, zabawna, ujmująca, szczera i bardzo inteligentna. Czystą przyjemnością jest poznawanie kolejnych bohaterów oraz zerkanie na drugi plan do tych, którzy już zdążyli zrobić swoje. Tym razem czytamy o losach Eloise, bystrej dwudziestoośmiolatki, siostry czterech wygadanych i nazbyt pewnych siebie braci. Sir Phillip Crane zdecydował się poślubić Eloise zakładając, że to zdesperowana stara panna, w dodatku posłuszna i brzydka. Nie spodziewał się, że jego przyszła małżonka jest całkowitym przeciwieństwem tych oczekiwań.

Eloise to zdecydowanie jedna z barwniejszych postaci tej serii. Śmiała, wygadana, dążąca do celu, mająca płeć przeciwną za dziwadła. Zabawna, urocza, szczera we wszystkim co robi dziewczyna skupia na sobie niemal całą uwagę czytelnika, ale nie możemy zapomnieć o Sir Phillipoe Crane'a, który idealnie uzupełnia jej charakter. Ta dwójka wydaje się być dla siebie stworzona a sama Julia Quinn bardzo emocjonalnie oraz otwarcie oddaje ich relację, nie pomijając jednocześnie pozostałych smaczków z życia wyższych sfer. Innymi słowy naprawdę trudno oderwać się od lektury czy nie rozmyślać o bohaterach, których bardzo szybko obdarza się szczerą sympatią.

"Oświadczyny" to książka, która bawi, intryguje i budzi wiele, wiele pozytywnych emocji. Uwielbiam twórczość Julii Quinn, przepadam za jej stylem i kibicuję jej wyobraźni, która idealnie w punkt oddaje klimat podjętych w fabule czasów. Autorka ma rewelacyjną rękę do kreowania charyzmatycznych bohaterów a całość wypada naprawdę imponująco pod względem dopracowania, zaangażowania czy po prostu czystej radości czytania.

Jak powiedziało się “A” to trzeba mieć odwagę powiedzieć “B”. To powiedzenie odnosi się zarówno do mojej decyzji o przeczytaniu całej serii o rodzinie Bridgertonów, jak i do piątej latorośli Violetty Bridgerton – Eloise.

Eloise ma już dwadzieścia osiem lat, jest bratową i szwagierką, ciocią gromady bratanków i siostrzenic. Może pochwalić się kilkoma adoratorami, których zaloty odrzuciła z błahych powodów. I wszystko byłoby w porządku, gdyby nie… ślub Penelopy, jej najlepszej przyjaciółki, która miała dzielić z nią los starej panny angielskiej socjety. Nie mając już innego wyjścia, Eloise postanawia, że nadszedł czas na zamążpójście. Kandydatem jest Sir Phillip. Jest jednak mały problem. Otóż znają się oni tylko z listownej korespondencji. Czy kilka listów potrafi zdradzić, jaki człowiek jest naprawdę? Otóż o tym musicie przekonać się sami. Zapewniam Was jednak, że list ma ogromną moc sprawczą, a jego brak… jeszcze większą.

Eloise i Phillip są jak ogień i woda. Ona żywiołowa, radosna i zawsze ma coś do powiedzenia, słowa wręcz wylewają się z jej ust. On natomiast ceni sobie spokój, jako wyuczony botanik rozkoszuje się naturą i czerpie z niej całymi garściami. Jak dwóch tak obcych i zupełnie różnych sobie osób może znaleźć złoty środek na wspólne życie, skoro nawet chwila sam na sam wywołuje wybuchy złości i niezrozumienie?

Książka “Oświadczyny” jest piątym tomem serii o najsłynniejszej angielskiej rodzinie ostatnich czasów. Różni się ona jednak od swoich poprzedniczek tym, że to listy Eloise są najważniejsze w tej historii, a Lady Whistledown nie zaszczyciła swoim zainteresowaniem wiejskich terenów posiadłości Crane’ów.

Eloise mogliśmy poznawać już od pierwszego tomu, ponieważ uczestniczyła w życiu wszystkich głównych bohaterów. Nową twarzą w tej historii jest Sir Phillip, który na swoich barkach niesie bagaż doświadczeń, sekrety i zobowiązania. Dzięki temu podczas lektury dobrze znana mi historia przeplatała się z nutką tajemniczości i zaskoczenia.

Niestety tak długo, jak czekałam, aż przyjdzie kolej na kolejny tom, tak szybko się on skończył. Jest to na ten moment najkrótsza historia z rodzeństwa Bridgertonów, którą przyszło mi przeczytać. Dlatego mam lekki niedosyt. Autorka jednak kolejny raz zadbała o to, aby na zakończenie zdradzić dalsze losy głównych bohaterów w krótkim epilogu „I żyli długo i szczęśliwie”.

Oczywiście tak jak to było w poprzednich tomach, ten również został wydany w pięknej twardej oprawie, zdobiony złotem i zielenią oraz barwnymi brzegami, który z jednej strony tworzy fasadę domu, z drugiej natomiast parkowy pejzaż. Nie mogę się doczekać, kiedy wszystkie książki z tego wyjątkowego cyklu zagoszczą w mojej biblioteczce.

Już zacieram ręce na kolejny, szósty tom cyklu, który już niebawem ma zostać wydany. Na razie zapraszam do poznania, zgoła innej, ale równie interesującej książki, w której nie plotki, ale fakty są ważne, a miłość może zaskoczyć nawet najbardziej romantyczną duszę. Gorąco polecam!

Papierowy Bluszcz

To kolejna odsłona dziewiętnastowiecznych perypetii dam i dżentelmenów należących do angielskiej society. Książka, na którą czekałam, ponieważ dotyczy najbardziej wyrazistej postaci, inteligentnej, pyskatej i krnąbrnej Eloise. Niestety, ta bohaterka, jak i pozostałe rozmyła się pod wpływem miłości, nie pozostawiając z dawnej Eloise ani krztyny naturalności, a liczyłam, że w tym przypadku będzie inaczej... cóż. Przynajmniej spędziłam czas na miłej i niezobowiązującej lekturze.

"Oświadczyny" to już piąta część serii przygód rodzeństwa Bridgertonów autorstwa Julii Quinn. Tym razem bliżej poznajemy Eloise. To ta z rodzeństwa najbardziej wygadana i uparta.

Razem z Penelope były zawsze nierozłączne, razem planowały zamieszkać i być starymi pannami. Wszystko się zmieniło jak Penelope wyszła za Colina. Eloise w pewnym sensie czuła się zdradzona i samotna, cieszyła się ich szczęściem, ale zaczęła zauważać, że też pragnie małżeństwa i miłości. Postanowiła zaryzykować i uciec do pewnego dżentelmena, którego poznała listownie. Chciała sprawdzić czy będą do siebie pasować. Sir Philip Crane, okazał się zupełnie inny niż się spodziewała. Czy to będzie początek czegoś pięknego?

Philip jest wdowcem w dwójką dzieci, bliźniaków, które nieźle dają mu popalić. Tak naprawdę, to szuka matki dla nich. Czuje, że nie nadaje się na ojca. Czuje, że ich zawiódł, a tak naprawdę kocha ich, ale nie umie okazywać uczuć i boi się, że będzie taki sam jak jego ojciec. Boi się, że gniew będzie nim rządził i skrzywdzi swoje dzieci, więc woli trzymać je na dystans. Zupełnie nie zdaje sobie sprawy, że oni pragną tylko jego towarzystwa, jego uczuć. Każdy ich wybryk to krzyk o uwagę. Dopiero niespodziewane pojawienie się Eloise zmieni wszystko w jego życiu. To ona pokaże mu jak postępować z dziećmi, to ona uwierzy w niego, to przy niej pokaże uczucia. Eloise okaże się najlepsza niespodzianką w ich życiu. Do tego od pierwszego wejrzenia będzie jej pragnął jak szalony, a tego się nie spodziewał. Tylko czy będzie w stanie ją pokochać?

Uwielbiam czytać o każdym z tej zwariowanej rodzinki. Jak zawsze czytało się to cudownie. Jeden wieczór i już. Eloise może nie będzie moja ulubienicą, nadal prym wiedzie Daphne, ale świetnie się bawiłam jak próbowała utemperować bliźniaki. Sama ma duża rodzinkę, więc nie tak łatwo było jej wejść na głowę, a do tego jest mściwa 🤭😅. Jej wyskok skończył się ślubem, wiadomo takie czasy😅. Ale najlepsze było jak pojawili się wkurzeni bracia🤣🤣🤣, co to były za emocje 😁😁😁. Philip nie chciał z nimi zadzierać i bardzo mądrze 😁. Anthony i Benedict byli straszni jak się wkurzyli, a jak zawsze najlepszy byl Colin, wiecznie głodny 🤣😅. Uwielbiam tą rodzinkę Bridgertonów, oni są genialni. Kochają mocno i wkurzają się bardzo. Z nimi nigdy nie jest nudno.

Jeżeli jeszcze jakimś cudem ich nie znacie, to polecam poznać🥰😘. Może ta część nie będzie moja ulubiona, ale i tak świetnie się na tym bawiłam. Polecam

„Nie chcę być wybrana, bo jestem wygodna. Chcę być kochana – albo wcale.”

„Jeśli jej dotknąłeś, przysięgam, że będziesz jadł przez słomkę do końca życia.”

„Nie wiedziałem, że tęsknię, dopóki nie przeczytałem twojego listu.”

„Nie zapytałam cię o zgodę, Phillipie. Po prostu przyjechałam. Czy to naprawdę takie niewłaściwe, że chciałam wiedzieć, kim jesteś, zanim podejmę decyzję o ślubie?”

„Nigdy nie pragnąłem kobiety, która potrafiłaby mnie złamać słowami.”

„A ja nie pragnęłam mężczyzny, który potrzebuje niańki.”

Eloise Bridgerton nigdy nie szła na kompromisy .

Słynęła za to z ciętego języka, który mógł jej przysporzyć więcej wrogów niż kiedykolwiek przypuszczała.

Nie była typem księżniczki od dziecka marzącej o ślubie i nigdy tego nie ukrywała.

A jednak po śmierci swojej kuzynki Mariny rozpoczyna korespondencję z jej mężem.

Sir Phillip Crane nie jest wylewnym czy uczuciowym człowieka.

Mimo wszystko łatwiej mu otworzyć serce i opowiadać o tym co go trapi , a jajo samotny ojciec stoi przed dużym wyzwaniem i zwyczajnie nie radzi sobie z opieką nad dziećmi.

Bliźniaki- Amanda i Oliver dają mężczyźnie mocno w kość.

Tymczasem niepokorna panna Bridgerton ucieka z Londynu i udaje się do posiadłości Crane'a bez przyzwoitki, co budzi oburzenie elit i rodzi mnóstwo spekulacji.

Na miejscu czeka ją bardzo trudna przeprawa ponieważ pociechy ukochanego nieustannie płatają jej figle.

Relacja tej dwójki była wyjątkowo ciężka i pełna napięcia z powodu różnic osobowości i charakterów.. a Philip momentami niemiłosiernie mnie irytował jednak koniec końców udało mu się zdobyć moją sympatię.

Piąta część cyklu Pani Julii była cudowna, wciągająca I bardzo głęboka. Skupiała się przede wszystkim na psychologicznych portretach postaci a wątek miłosny cechowała ogromna dojrzałość, która wyjątkowo mnie ujęła.

„Oświadczyny” to opowieść o tym, że miłość nie zawsze wygląda tak, jak ją sobie wyobrażamy – i że czasem trzeba ją wypracować.

Kocham tę serię i zdania nie zmienię. 💚