Ostatnie wyznanie. Josie Quinn. Tom 4

      Kolejna znakomita kontynuacja. Autorka utrzymuje poziom z poprzednich części. Całość czyta się lekko i kiedy już wydaje się, że nic wielkiego się nie wydarzy nagły zwrot akcji sprawia, że chce się więcej. Klimat kryminalny utrzymany w najwyższym poziomie, strzępki informacji jakie udaje się uzyskać mojej ulubionej detektyw Quiin, sprawiają że sam stawiam tezy i typuje podejrzanych:). Polecam, na pewno się nie rozczarujecie.

Tajemnice, nierozwiązane zagadki, morderstwo oraz świetna i niezastąpiona detektyw Josie Quinn. Jestem pod wrażeniem całej serii. Mam za sobą już lekturę "Znikających dziewczyn", "Bezimiennej" i "Grobu matki". Pomimo tego, że to już czwarty tom, autorce nadal udaje się zaskoczyć i zachęcić czytelnika do dalszego czytania. Cała opowieść nadal wydaje się świeża i oryginalna. Polecam wszystkim fanom kryminałów. 

Fantastycznie zbudowana, wciągająca historia, świetne dialogi i intrygująca, mądra pani detektyw. Tego właśnie oczekuję od dobrej książki z gatunku kryminalistyki. Miałam okazję przeczytać wszystkie poprzednie części. W tomie czwartym Lisa Regan kolejny raz pokazuje, że jest naprawdę świetną pisarką. Całym sercem mam nadzieję i głęboko liczę na to, że autorka wyda kolejne tomy serii "Josie Quinn". 

Seria z Josie Quinn spodobała mi się, dlatego też z wielkim zainteresowaniem sięgnąłem po 'Ostatnie wyznanie. Josie Quinn. Tom 4'. Lubię, gdy dużo się dzieje, tutaj akcja jest niezwykle dynamiczna, szczerze mówiąc, nie mogłem oderwać się od tej książki ani na chwilę, do momentu przeczytania. Autorka nie daje prostych odpowiedzi, fabuła pociąga i zaskakuje aż do ostatnich stron. Z chęcią sięgnę po następne książki Lisy Regan.

Seria z Josie Quinn skradła moje serce od pierwszego tomu.

"Ostatnie wyznanie" to już czwarta część.

Na podjeździe domu Gretchen, policjantki z zespołu Quinn, zostaje znalezione ciało młodego mężczyzny. Do ubrania ma przypięte zdjęcie małego chłopca. Gretchen zaś znika bez śladu.

Josie rozpoczyna śledztwo. Nie wierzy, że jej przyjaciółka mogła z zimną krwią zabić niewinnego człowieka. Ta jednak niespodziewanie pojawia się na komendzie i przyznaje do winy.

Tymczasem w mieście giną kolejni ludzie.

Co ukrywa Gretchen? Czy Josie dokopie się do prawdy, za nim jej przyjaciółka zostanie skazana na dożywocie?

Josie Quinn pokazuje, czym jest prawdziwa przyjaźń. Jej niezachwiana wiara w niewinność Gretchen jest godna podziwu. Mimo że wszyscy w koło mają wątpliwości i właściwie już wydali wyrok, ona zgłębiła przeszłość przyjaciółki, aby odkryć prawdę.

Okazuje się, że nie tylko przeszłość Josie jest pełna bólu i cierpienia. Gretchen jest bardzo skryta i nie dopuszcza do siebie nikogo. Wnętrze jej domu skrywa wiele tajemnic. Josie uważa się za jej przyjaciółkę, mimo że tak naprawdę nic o niej nie wie. To, co odkrywa, zaskakuje ją i wzbudza ogrom emocji.

Emocji nie brakuje też Josie w życiu prywatnym. Kobieta próbuje oswoić się z nową rzeczywistością, w której ma kochającą rodzinę, a w jej domu ciągle ktoś się kręci.

Każdy kolejny tom to wciągająca fabuła, skomplikowane śledztwa i bohaterowie, których trudno nie polubić. Będę się powtarzała, ale po prostu uwielbiam tę serię.

Lisa Regan i jej seria z Josie Quinn to jedna z tych kryminalnych serii, po które sięgam z automatu. Ot, od pierwszego tomu, który bardzo mi się spodobał spotykamy się regularnie. Czasami jest lepiej, czasami gorzej, ale mimo wszystko ciągnie mnie do każdej kolejnej części by sprawdzić co słychać u Quinn i jakie śledztwo tym razem jej się trafi. "Ostatnie wyznanie" to już czwarty tom, co warto wiedzieć zanim się zacznie tę książkę czytać, bo można później żałować, że nie zaczęło się od początku, choć pomijając niektóre kwestie związane z główną bohaterką śmiało można czytać od tyłu.

Na początek Regan serwuje nam trupa. Tym razem okazuje się, że na podjeździe pewnego domu zostaje znaleziony student. Ma on przyczepione zdjęcie, a miejsce nie jest przypadkowe, bo zostaje znaleziony przed domem Gretchen Palmer, a jest ona członkiem zespołu dochodzeniowego i przyjaciółką Josie. Mało tego, dzień wcześniej zniknęła bez śladu, po czym nagle się oddaje w ręce policji twierdząc, że to ona zabiła chłopaka.

Jak zwykle wszystko dzieje się szybko, Quinn jest niemal pewna, że rozgryzła zagadkę morderstwa, ale nagle wszystko zostaje wywrócone do góry nogami, a na jednym trupie się nie kończy. Czy uda jej się udowodnić, że przyjaciółka jest niewinna i przyznaje się do zbrodni, za którą nie jest odpowiedzialna? A może jednak jest?

Regan jak zwykle nadaje szybkie tempo już od pierwszych stron. Powieść trzyma w napięciu, a przez to czyta się szybko, bo nie da się od niej oderwać. Człowiek po prostu musi wiedzieć co się stanie dalej i kto zabija. Już nie mówiąc o sytuacji, w której do winy przyznaje się członek zespołu dochodzeniowego. Wszystko jest dziwne i poplątane, a autorka okręca sobie czytelnika wokół palca. Szczerze mówiąc nie szło przewidzieć, co stanie się za moment, już nie mówiąc o rozwiązaniu zagadki.

Jak zwykle też autorka zahacza o życie prywatne bohaterów i cofamy się w przeszłość żeby zobaczyć, że tam też wydarzyły się wstrząsające rzeczy. A Gretchen wcale nie jest osobą, za którą miała ją Josie. Skryta osóbka, która pojawiła się znikąd i nagle okazuje się, że w jej życiu w przeszłości wydarzyło się bardzo dużo.

To kryminał, pełną parą, ale Regan ma specyficzny sposób tworzenia opowieści, w które wplata tematy, nad którymi każdy po przeczytaniu musi się zastanowić. I tym razem też tak jest. Od traum, krzywd jakich ludzie doznają, które wcale się nie goją, nie przestają boleć mimo upływu czasu, aż do jednej niepokojącej myśli... na ile znamy ludzi, którymi się otaczamy?

Fantastyczna książka, po której zostaje kac czytelniczy i pozostaje czekać na kolejne tomy. Regan ma to coś, co powoduje, że chce się więcej i więcej jej książek czytać aby znów pozwolić się zaskoczyć i spróbować rozwiązać zagadkę.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Dolnośląskim.

Ludzie dzielą się na takich, którzy strzegą swojej prywatności i na takich, którzy chwalą się dosłownie wszystkim. Często jest tak, że ci pierwsi mają sporo do ukrycia lub po prostu są skryci. A ci drudzy lubią błyszczeć. W dobie internetu i dostępu do social mediów można znaleźć wszystko o wszystkich. To co w internecie zamieszczamy, to tam zostaje.

"Niektóre traumy pozostawiają znacznie głębsze rany niż inne".

Gretchen Palmer policjantka z dochodzeniówki znika, a przed jej domem zostają znalezione zwłoki studenta. Wszystko wskazuje na to, że to właśnie ona jest sprawczynią. Josie nie dowierza, że jej przyjaciółka byłaby zdolna do zabójstwa. Gretchen po jakimś czasie przyznaje się do winy i daje się aresztować. Żeby rozwikłać sprawę, Josie musi poznać przeszłość przyjaciółki. Okazuje się, że nikt tak naprawdę nie zna Gretchen, pojawiła się znikąd, od zawsze skryta, a o sobie opowiedziała tylko tyle, ile było trzeba, a niewygodne fakty zostawiła dla siebie.

"Gretchen była jak zamknięte drzwi i wyglądało na to, że nikt nie ma do nich klucza".

Z czasem Josie zaczyna odkrywać mroczne tajemnice przyjaciółki i jest zaskoczona tym, ile ta kobieta przeszła. Ile musiała wytrzymać i przez co przebrnąć, żeby w miarę normalnie funkcjonować. A tymczasem w mieście dochodzi do kolejnego morderstwa. Czy te sprawy się łączą i jaką rolę odgrywa tutaj Gretchen? Zdeterminowana Josie musi odkryć prawdę, aby uratować przyjaciółkę przed więzieniem. Zegar tyka, a czasu jest coraz mniej...

"Tyle ślepych uliczek i zaginionych osób- Josie nie miała pojęcia, co z tym począć".

Lisa Regan ma niebywały talent w budowaniu napięcia. "Ostatnie wyznanie" to kolejna jej książka, która wciąga od pierwszych stron. Z każdą przewracaną kartką emocje czytelnika rosną, żeby nie powiedzieć, sięgają zenitu. Dwie płaszczyzny czasowe czasy obecne i lata dziewięćdziesiąte to dodatkowy atut tej powieści. Na początku to wszystko wydaje się być jedną wielką niewiadomą. Ale im bliżej finału, tym większe zaskoczenie, dopiero wtedy wszystkie elementy wskakują na swoje miejsce i tworzą kapitalną całość. Autorka pokazuje, jak traumy sprzed lat utrudniają życie. Podobno czas leczy rany, ale wcale tak nie jest. Ludzie, którzy kiedyś doznali krzywd, nadal oglądają się za siebie. Niby to tylko książka, fikcja, ale faktycznie o niektórych ludziach wiemy tylko tyle, ile sami nam o sobie opowiedzą, reszta to tajemnica. Z czego to wynika? Powściągliwość albo nie mają się czym chwalić.

Polecam!

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Dolnośląskiemu.

Seria z komendant Josie Quinn to jedna z lepszych jakie czytałam❤️

Lisa Regan nie daje swojej bohaterce ani chwili odpoczynku. Ledwo zakończyła jedną sprawę, pojawia się druga... Tym razem w niebezpieczeństwie jest policjantka blisko współpracująca z Quinn. Obok jej domu znaleziono zwłoki, a sama podejrzana znika. Josie nie wierzy w jej winę... Zaczyna się walka z czasem, aby odkryć prawdę.

Akcja jest niezwykle dynamiczna i czasami aż zapiera dech. Jak już się zacznie czytać, to odłożyć nie sposób. Autorka potrafi tak zagmatwać fabułę, że trudno ją przejrzeć, co jest ogromnym plusem.

Zawsze z wyczekiwaniem oczekuję powieści z tej serii i za każdym razem wiem, że czeka na mnie wspaniała uczta.

Brawo!

„Ostatnie wyznanie” to tom czwarty serii amerykańskich kryminałów z Josie Quinn pióra Lisy Regan. W nim punkt skupienia przenosi się z Josie na jej współpracowniczkę Gretchen, zatem i ci, który poprzednich tomów nie znają, bez obaw mogę zabrać się za lekturę tego. Historia toczy się w dwóch planach czasowych, choć to te zdarzenia współczesne są dominujące. Josie, która mimo nacisków przełożonych nie wierzy, że Gretchen mogłaby kogoś zabić, ma bardzo mało czasu, by udowodnić swoje zdanie, tym bardziej, że szybko główna podejrzana zdaje się przeczyć jej twierdzeniom. Nieustępliwa Josie jednak się nie poddaje, grzebie w sprawie przynosząc co chwilę nowe tropy, zaskoczenia, powoli składając elementy układanki w całość. Historia rozpisana jest bardzo dobrze, czytelnik długo nie może się domyśleć co wydarzenia współczesne mają wspólnego z tymi z przeszłości, z czasów, w których w Seattle grasował Dusiciel Bratnich Dusz... A był to zabójca wyjątkowo perfidny, wyjątkowo perfekcyjnie przygotowany, więc i czytelnik tym baczniej śledzi doniesienia z przeszłości, czekając jakiegoś potknięcia, wyjaśnienia sprawy. Historia toczy się szybko, cały czas coś się dzieje, nie ma chwili do namysłu, jednak mimo to, szybkość akcji nie przytłacza, a inne elementy powieści nie zostają rozmyte – jest miejsce na kilka tematów do rozmyślań i odpowiednie psychologiczne przedstawienie postaci. Dobrze się przy tej książce bawiłam, historia naprawdę wciąga! Polecam, to bardzo szybka lektura :) A mnie nie pozostaje nic innego jak znowu czekać na tom kolejny!