Ostatnia pieśń oblubienicy kwiatów (barwione brzegi)

Zdarzyło mi się czytać książki skierowane do dorosłego czytelnika, których sposób narracji przypominał mi w odbiorze baśń. Mam tak zawsze, gdy sięgam po książki Kate Morton, które są literaturą obyczajową, a kryje się w nich właśnie taka magia narracji, ulotność chwili i rodzinne tajemnice z przeszłości. I jak Kate Morton tworzy naturalnie takie wrażenie, tak książka Roshani Chokshi jest ukierunkowana na stworzenie wrażenia baśni, a ja tego nie czułam.

Też zmyliło mnie wrażenie, że ta książka będzie z gatunku bardziej fantastycznej, a ona jest bardzo metaforyczna i występujące w niej nadprzyrodzone fragmenty służą bardziej analizie ludzkiej psychiki, a nie uwierzenia w to co niezwykłe. „Ostatnia pieśń oblubienicy kwiatów” obfituje w nawiązania do znanych mitów i baśni, co jak dla mnie jej nie ubogacało, a bardziej przykrywało fabułę.

Nie mogę jej jednak odmówić poetyckiego języka z jakim została napisana i przetłumaczona. Dość łatwo przyszło mi rozwiązanie fabuły i zastanawiam się czy tak miało być, czy do końca miało pozostać tajemnicą. Książka opiera się na dwoistości ludziej natury i czytając wcześniej inne książki, które opierały się na tym motywie, dość łatwo zorientować się o co chodzi.

Też główna bohaterka nie należy do łatwych w lubieniu, ale to mi nie przeszkadzało, bo bardziej brak było mi pogłębienia postaci jej męża, który jest dość znaczącą postacią, a nawet jak on dostawał narrację to skupiał się na swojej żonie. Co prawda w jego wspomnieniach z dzieciństwa wyczuwałam łączącą nić z historią żony i widziałam w tym cel pokierowania fabuły.

Waham się nad oceną, bo niby czuję swoje zaangażowanie co do książki bardziej w tej niższej połowie skali oceny, ale niech będzie, że za pomysł i styl zatrzymam się na 5/10.

Ostatnia pieśń oblubienicy kwiatów to historia niewątpliwie oryginalna, specyficzna i bardzo klimatyczna…

Ten cały świat zaklęty niczym w baśni. Nieuchwytny delikatny jak światło gwiazd czy pióro ptaka. Gdzie rzeczywistość przeplata się z magią i fikcją. Uwielbiam takie opowieści pełne tajemniczości zaklętej w detalach. Nie była to jednak historia spokojna czy nudna. Im dalej tym więcej emocji czy niepokoju, który potęgowany jest całą aurą jaka otacza bohaterki i sam Dom Snów. Czegoś się dowiadujemy, coś staramy się odkryć sami snując domysły, a tak naprawdę historia pisze scenariusz, którego się nie domyślamy.

Z każdą przeczytaną stroną wychodzą na jaw kolejne tajemnice, które wciągają głównego bohatera w ciąg zdarzeń. Wiedzy nie da się niestety wymazać, słów cofnąć a małżeństwa skleić kolejną dawką półprawd. Cała rzeczywistość otaczająca mężczyznę okazała się zakłamana. Oblubieniec mierzy się więc nie tylko z problemami z Indigo ale również z demonami jakie posiadał we własnym wnętrzu. Dzięki wiedzy jaką zdobył, odbywamy razem z nim podróż przez jego zniekształcone wspomnienia zyskując klucz do prawdy o jego życiu i przeszłości.

Powiem Wam, że moje oczekiwania wobec tej historii kompletnie minęły się z tym co dostałam. Autorka zupełnie mnie zaskoczyła a ja po raz kolejny zakochałam się w jej piórze. Nie spodziewałam się aż tak dobrej i złożonej opowieści. Bardzo się cieszę, że z każdą książką i z każdą przeczytaną stroną odkrywam jej twórczość na nowo !

Nie pytaj o nic - tylko mnie kochaj.

Fascynacja tajemniczą dziedziczką ogromnej fortuny doprowadziła do nieoczekiwanego ślubu. Mężczyzna nie spodziewał się, iż jego oblubienica pokocha specyficznego nauczyciela akademickiego, który żyje światem baśni, legend i bajek. Ich szczęście zależy jednak od spełnienia jednej obietnicy - ukochany nigdy nie może zapytać o jej przeszłość. Wkrótce młode małżeństwo powraca do Domu Snów. To właśnie tam wychowywała się oblubienica. Umierająca ciotka daje mężczyźnie niepokojące ostrzeżenie, a posiadłość zaczyna ujawniać sekrety żony. Czy ich miłość przetrwa?

Roshani Chokshi zachwyciła czytelników z całego świata swoją liryczną twórczością. Tym razem znana autorka postanowiła stworzyć powieść pełną przerażających motywów, skrajnych emocji i barwnych bohaterów. Ostatnia pieśń oblubienicy kwiatów to pierwszy utwór skierowany do dorosłych, który poruszył intrygujące elementy związane z postrzeganiem mitów, obietnicami, relacjami międzyludzkimi i walką o zachowanie wolności. Przepiękne wydanie z barwionymi brzegami jedynie zachęcało do lektury. Czy młode małżeństwo zdoła przetrwać w obliczu nieodkrytych tajemnic i licznych niebezpieczeństw?

Ostatnia pieśń oblubienicy kwiatów przeniesie czytelników do przerażającego świata legend, mitów i opowieści, w których nie każde zakończenie będzie szczęśliwe. Roshani Chokshi pokazała wybitny kunszt i stworzyła historię, od której nie sposób się oderwać. Czytelnicy poszukujący nietuzinkowej, lirycznej lektury powinni śmiało sięgnąć po tę ślicznie wydaną powieść. Czy jesteście gotowi towarzyszyć małżeństwu w odkrywaniu niebezpiecznych tajemnic i sekretów?

Pełna recenzja na stronie: [Adres usunięty] | paradisewithbooks

Witaj w osobliwym świecie wypełnionym mrokiem i baśnią.

[Współpraca reklamowa z @galeria_ksiazki]

Ten utwór to niezwykłe językowe doświadczenie. Autorka opowiada historię w sposób absolutnie wyjątkowy. Każde słowo, każde zdanie układa w niepowtarzalną kompozycję tworzącą dzieło sztuki. To historia, która sprawi przyjemność każdemu estecie i perfekcjoniście. Dopracowana w każdym calu.

Osobliwi bohaterowie, których losy śledzi się z zainteresowaniem. Intensywność ich charakterów, jak i autentyczność zachowań i prawdziwość emocji sprawiają, że historia jest na wskroś wyjątkowa. Autorka przedstawia ich czytelnikowi nieprędko, dawkując informacje, przeplatając przeszłość z teraźniejszością i jawę ze snem, sekrety z prawdą i wyobrażenia z rzeczywistością.

Autorka zaprasza czytelnika do baśniowego świata wypełnionego mitologią i ludowymi historiami. Tworzy otoczenie nietuzinkowe na polu bezkresnej wyobraźni. Baśniowość przenika się z mrokiem, a połączenie tworzy niezwykłe.

Gotycki klimat buduje poczucie grozy, choć nie znajdziesz niepokoju na kartkach powieści. Raczej swego rodzaju fabularne napięcie, które sprawia, że książki nie sposób odłożyć.

Jest on, Oblubieniec do szaleństwa zakochany w swojej ukochanej. Jest też ona - Indygo, która zakazała swojemu mężowi pytać ją o jej przeszłość. Między nimi jest sekret barwy niebieskiego fiołka, oceanu oraz koloru nieba w pogodny dzień. Sekret, który bardzo łatwo może doprowadzić do ich zguby.

Jestem fanką @roshanichokshi od momentu kiedy przeczytałam "Pozłacane Wilki" - genialną książkę YA, która porwała mnie kreacja postaci (Zofia is my Queen), systemem magicznym jak i tajemnicami. W "OPOK" mamy do czynienia z historią dla dojrzalszego czytelnika, która ma w sobie wszystkie elementy przez które rozkochałam się w trylogii.

To co niewątpliwie użekło mnie w tej książce, to sposób w jaki jest ona napisana. Baśniowa historie i stworzenia są w nią tak mocno wplecione, iż nie umiałam stwierdzić czy to co jest opisywanejest światem przedstawionym, czy jednak wyobraźnią głównej bohaterki. Ta książka jest pełna toksycznych relacji, które sprawiają, że cała fabuła nabiera rumieńców. Ostatnie rozdziały dosłownie mnie pożarły. To co stworzyła autorka to jeden wielkie, dziki i przerażająco piękny taniec z elfami.

Co do plot twist, to mnie nie zaskoczył. Przy 100 stronie wyczułam, w jakim kierunku zmierza ta historia i nie pomyliłam się. Sama konstrukcja tej książki daje nam spoiler.

Ta książka jest piękna w środku jak i na zewnątrz. Nie umiem określić jej napisania inaczej, niż literacką perełką. Ma klimat, intrygujące postacie jak i tą narastającą z każdym rozdziałem niepewność co do losów bohaterów. Jeśli kochacie baśniowe klimaty, którę łączą się z historią jak z "Rebeki" to coś dla Was. Nie tylko jej wygląd onieśmiela, ale i to w jaki sposób oddziaływuje na czytelnika