Ostatni taki szczyt

Ostatnio na rynku czytelniczym pojawia się coraz więcej książek, które traktują o wyprawach w góry wysokie. Kilka dni temu miałem okazję przeczytać kolejną taką książkę i muszę przyznać, że jestem nią pozytywnie zaskoczony. Pozycja jest dość ciekawa, wciąga od początku, ale co najważniejsze, jest ona bardzo dobrze przygotowana pod względem merytorycznym. Jest to jednak lektura dla osób, które już trochę mają pojęcie na temat zdobywania wysokich szczytów. Osoby początkujące mogą się tutaj zagubić w tych wszystkich informacjach. Jeśli więc lubicie takie lektury, to koniecznie po nie sięgnijcie. Warto.

"Ostatni taki szczyt. Jak zdobyto Kanczendzongę"

Kolejna książka z mojej ulubionej tematyki, czyli reportażu górskiego. Tym razem pod lupę przez Micka Conefreya została wzięła Kanczendzonga. Jest to szczyt, który uchodzi za najbardziej niedostępny ze wszystkich ośmiotysięczników. To również tutaj w 1992 roku zginęła himalaistka Wanda Rutkiewicz. To właśnie przez Rutkiewicz ta góra zdobyła moje ogromne zainteresowanie, zresztą myślę że nie tylko mi nie jest obce miesiące jej śmierci. Oczywiście ja znam ją tylko z reportaży, programów i wywiadów, jednak uważam że każda taka książka jest dla mnie pewnym "wyjściem w góry".

Bardzo podoba mi się to, że autor ulokował w swojej książce to, jak wspinaczka zmieniła się na przestrzeni lat. Oraz to, że nie opisuje wypraw ogólnikowo. Wręcz miałam wrażenie że wszystko analizuje, rozkłada na czynniki pierwsze, a momentami nawet wchodzi w umysły wspinaczy. I to mi się podobało! Czytając "Ostatni taki szczyt.." miałam wrażenie, że rozmawiam z autorem, ON mi opowiada, a ja... Słucham i się zachwycam jego mądrością i wiedzą. I jeśli chodzi o wiedzę, to wszystko poparte jest dowodami i źródłami, co niezwykle mnie ucieszyło, ponieważ czytając tego typu reportaże, czasem mam wrażenie przekoloryzowania i naginania faktów, tutaj tego nie znajdziecie!

Oczywiście, autor nie skończył swojej książki zaraz po zdobyciu Kanczendzongi, uraczył nas dalsza historią nie tylko tej góry, ale przede wszystkim ludzi, dla których wierzchołek tej góry jest majestatycznym i potężnym zdobyciem.

Ta książka dostarczy wam rzetelne informacje, nie tylko o dumie zdobycia trzeciego co do wielkości szczytu świata, ale również o tragediach, jakie odbyły się na jej zboczach. O uporze i wielkiej determinacji silnych nie tylko fizycznie, ale i psychicznie ludzi.

Książkę polecam szczególnie tym, którzy uwielbiam książki górskie, ale również wszystkim którzy chcą zacząć przygodę z tego typu literaturą! ❤️

Kanczendzonga to jeden z najniebezpieczniejszych szczytów górskich i trzeci co do wysokości szczyt Ziemi. Położony jest w Himalajach na granicy Indii i Nepalu. Dzięki swojej niedostępności i trudności jego zdobycia jest to zdecydowanie jeden z mniej popularnych szczytów.

Książka Micka Confrey’a pokazuje nam jak od roku 1905 zaledwie cztery wyprawy zdecydowały się na zdobywanie tego szczytu. Życie straciło przy tym dziewięć osób. Jednak nie od dziś wiadomo, że to, co najmniej dostępne kusi najbardziej. Dlatego piąta z kolei ekspedycja zdecydowała się spróbować po raz kolejny w roku 1955 zdobyć Kanczendzongę. Mimo wielu przeciwności, niekorzystnych warunków oraz śmierci jednego z Szerpów udało się stanąć na wierzchołku dwóm dwuosobowym zespołom, co zdecydowanie było nie lada wyczynem.

W pozycji tej krok po kroku dowiadujemy się jak wyglądały wszystkie ekspedycje, aż do tej, która zakończyła się sukcesem. Możemy sobie porównać i zagłębić się, w jaki sposób działała każda z tych grup, czy uczyli się na błędach poprzedników, a dodać należy, że dysponowano wtedy tylko nielicznymi i subiektywnymi zapiskami oraz pamiętnikami uczestników, czy też kierowników tych wypraw, co niewątpliwie utrudniało wszelką analizę.

Autor jednak nie kończy swojej pozycji od razu po zdobyciu szczytu. Opowiada i ukazuje również dalszą historię. Jakie było zainteresowanie mediów, co działo się później, jak podeszły do tego kolejne ekspedycje (kolejna zdecydowała się wyruszyć na Kanczendzongę dopiero po 18 latach).

Możemy również poznać dalsze losy wszystkich członków wcześniejszych ekspedycji, co w moim odczuciu również było bardzo ciekawe. Wielu z nich zajęło się zupełnie czymś innym, ale wspinaczka nadal zajmowała ważne miejsce w ich sercach i życiu.

Dla mnie ta pozycja to konkretna opowieść podparta wieloma źródłami. Uważam, że autor włożył naprawdę ogrom pracy, aby przedstawić całą historię w jak najbardziej rzetelny sposób. Była to niewątpliwie piękna wędrówka razem z himalaistami na sam szczyt Kanczendzongi i niezapomniana przygoda.

Bardzo dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.