Lato 2005 roku, Wyspy Kanaryjskie, robotnicza dzielnica małego miasteczka, do którego przyjeżdżają bogaci turyści.
Dziesięcioletnia narratorka, zwana Shit, opowiada o swej przyjaźni z Isorą, władczą i odważną dziewczynką, którą wszyscy uwielbiają. Isora ma już włosy łonowe i zaczynają jej się rysować piersi, o co Shit bywa zazdrosna, ale zdecydowanie nie zazdrości przyjaciółce tego, że wychowuje ją okropna babka, która ciągle trzyma Isorę na diecie. Shit robi dla Isory wszystko: obżera się ciastkami, żeby ta mogła się napatrzeć, chodzi za nią do łazienki, gdy Isora sra, loguje się do czatów, aby pisać sprośne rzeczy z nieznajomymi. Ale Shit coraz trudniej dotrzymać Isorze kroku. Przyjaciółka dojrzewa bez niej na pełnych obrotach, a gdy uległość Shit zmienia się w bolesne przebudzenie seksualne, trudno odróżnić pożądanie od przemocy.
„Ośli brzuch” Andrei Abreu to najgłośniejszy hiszpański debiut ostatnich lat, porównywany najczęściej z „Genialną przyjaciółką” Eleny Ferrante i „Życiem Adeli” Abdellatifa Kechiche’a. W samej Hiszpanii powieść doczekała się już sześciu wydań i sprzedała się w ponad 60 000 egzemplarzy. Prawa do wydania zostały sprzedane do 22 krajów, El Estudio nabyło prawa do ekranizacji, „New York Times” uwzględnił książkę w gronie najlepszych lektur na lato, „Corriere della Sera” uznała jej tłumaczenie za najlepszy przekład 2021 roku na język włoski, a samą Abreu wyróżniono za „Ośli brzuch” prestiżową Nagrodą im. Dulce Chacón (wśród wcześniejszych laureatów m.in. Javier Marias i Fernando Aramburu).
„Ośli brzuch” to znakomicie napisana opowieść o przyjaźni, problemach okresu dojrzewania, budzącej się seksualności i biednej małomiasteczkowej wspólnocie.
O książce
Odważna, oszałamiająca, przezabawna powieść. Andrea Abreu jest prawdziwym meteorytem literatury hiszpańskojęzycznej.
Fernanda Melchor
Mam na koncie już ponad trzydzieści przekładów literackich, ale pierwszy raz postanowiłam napisać słowo od tłumaczki. Pierwszy raz podczas pracy nad przekładem opowiadałam o nim wszystkim: znajomym, rodzinie i przyjaciołom. Zdarzało mi się tłumaczyć książki przeciętne, dobre i bardzo dobre, ale żadnej z nich tak mocno nie odczuwałam na poziomie emocjonalnym, a nawet fizycznym.
Agata Ostrowska
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki klimat dominuje w powieści "Ośli brzuch"?
"Ośli brzuch" to surowa, duszna i niezwykle intensywna emocjonalnie opowieść o dorastaniu na peryferiach turystycznego raju. Autorka rezygnuje z wyidealizowanego obrazu Wysp Kanaryjskich na rzecz naturalistycznego przedstawienia biedy i trudnych relacji rówieśniczych. Czytelnik obcuje z językiem pełnym cielesności, który oddaje fizjologiczne aspekty dojrzewania oraz brutalność otoczenia. To lektura, która angażuje zmysły i nie pozwala na obojętność wobec losów młodych bohaterek.
Czy książka jest odpowiednia dla młodszych czytelników ze względu na wiek bohaterek?
Mimo że główne bohaterki mają dziesięć lat, nie jest to książka przeznaczona dla dzieci ani młodszej młodzieży. Powieść zawiera bardzo dosadne opisy fizjologii, rodzącej się seksualności oraz wulgaryzmy, co czyni ją pozycją wyłącznie dla dorosłego odbiorcy. Tematyka oscyluje wokół przemocy, zaniedbania i trudnych aspektów dojrzewania w ubogim środowisku. Wybór tej lektury wymaga od czytelnika gotowości na konfrontację z bezwzględną i często szokującą rzeczywistością.
Do jakich znanych dzieł literackich można porównać styl Andrei Abreu?
Twórczość Andrei Abreu najczęściej zestawiana jest z prozą Eleny Ferrante ze względu na dogłębną analizę skomplikowanej i toksycznej przyjaźni kobiecej. Podobnie jak w "Genialnej przyjaciółce", znajdziemy tu motyw rywalizacji, fascynacji i bolesnego wchodzenia w dorosłość w hermetycznej społeczności. Autorka posługuje się jednak znacznie bardziej radykalnym, mięsistym językiem, który zbliża ją do estetyki filmu "Życie Adeli". To proza nowoczesna, odważna i redefiniująca tradycyjne schematy powieści o inicjacji.
Jakiego stylu językowego należy spodziewać się po tym debiucie?
Powieść charakteryzuje się dynamicznym, potocznym i bardzo autentycznym językiem, który oddaje gwarę robotniczej dzielnicy Wysp Kanaryjskich. Polskie tłumaczenie kładzie duży nacisk na oddanie emocjonalnego ciężaru i fizyczności tekstu, co sprawia, że lektura staje się niemal namacalna. Narracja prowadzona z perspektywy dziecka jest bezpośrednia, pozbawiona filtrów i często brutalnie szczera. Dzięki temu zabiegowi czytelnik może w pełni zanurzyć się w klaustrofobicznej atmosferze miasteczka odciętego od luksusowych kurortów.
Dla kogo książka "Ośli brzuch" może okazać się zbyt wymagająca?
Osoby poszukujące lekkiej, wakacyjnej lektury o egzotycznych podróżach mogą poczuć się rozczarowane naturalistycznym i brudnym obrazem rzeczywistości przedstawionym w tej książce. Utwór nie oferuje eskapizmu, lecz skupia się na trudach życia w ubóstwie oraz mrocznych stronach dziecięcej fascynacji i uległości. Czytelnicy wrażliwi na wulgarny język oraz drastyczne opisy fizjologii mogą uznać tę formę przekazu za zbyt agresywną. Jest to pozycja dla odbiorców ceniących literaturę bezkompromisową, która stawia niewygodne pytania i nie unika ukazywania ludzkiej brzydoty.
