Wiedźma. Opowieści z Wieloświata. Tom 1

To kolejna genialna książka, która już od pierwszych stron zaskakuje. Te klimaty słowiańskie czuć od samego początku. Bardzo podobał mi się motyw łączenia słowiańskiego stylu ze współczesnym światem. To było po prostu dobre, tego chciało się więcej. Trzeba też przyznać, że Autorka stworzyła tutaj wyśmienity klimat. A dodatkowo ten cały świat fantastyczny, te postacie, anioły, to również było przedstawione na wysokim poziomie i zdecydowanie dograne w każdym calu.

Od razu mówię, że jest to dopiero pierwszy tom serii, także ta książka zdecydowanie nie jest końcem tej fascynującej i oryginalnej historii.

Po drugie, tak jak wcześniej wspomniałam, według mnie jest to niezwykle oryginalna książka. Okey, obecnie jest popyt na klimaty słowiańskie Akcja niby rozgrywa się we Wrocławiu, choć wątki poboczne, np. wprowadzenie toczy się jakieś pięćset lat wstecz. Szczerze, uwielbiam takie klimaty. Jak tylko zaczęłam czytać to wprowadzenie to poczułam się tak jakbym czytała Wiedźmina. Przyznać trzeba, że jednak nie każdemu może ta książka przypaść do gustu. To coś na zasadzie love OR hate.

Ta seria i ogólnie postać Jasnej osadzona w tutejszych czasach, od razu skojarzyło mi się to z filmem ,,Goście goście", który kocham ponad wszystko. To właśnie kolejny aspekt, który zachęcił mnie do przeczytania tej książki.

I muszę zwrócić uwagę na jedną rzecz. O ile początek trzyma się w idealnym klimacie, cała akcja idealnie odwzorowuje cały potencjał, to te pierwsze strony były nieco ciężkie. Okey, piękne, to na pewno, ale trudne pod względem językowym. Trzeba było się troszkę namęczyć przy nich. Potem już nie było z tym problemu, czytało się tę historię z przyjemnością.

Troszkę denerwowała mnie postać Jasnej. Z początku silna i potężna, a w naszych czasach taka nijaka. Niby wiedziała czego chce, ale nie do końca. Szczerze, to tak naprawdę bardziej zainteresowała mnie postać Niny. To typowa silna kobieta, dobrze wykreowana. Przebijała się przez kolejne tomy, była po prostu silna.

I w większym stopniu przypadł mi sam wątek miłosny pomiędzy Niną a Dawidem. To nie było przesłodzone love story, tylko pokazanie uczucia w sposób normalny, codzienny.

Warto trochę więcej wspomnieć o tym świecie fantastycznym, bo przecież to w sumie fantastyka. Tutaj trzeba zdecydowanie zwrócić uwagę i nieco skupić się na tym co Autorka chciała nam przekazać poprzez tworzenie aniołów, szamanów, baba jagi... To może brzmieć nieco dziwnie, ale kiedy już wciągniemy się w tę książkę, to po prostu przyzwyczajamy się do tego.

Opis fabuły

Początek historii jest ulokowany jakieś pięćset lat wstecz, w momencie kiedy poznajemy główną bohaterkę Jasną. Owa dziewczyna ma siostrę, która kocha nad życie, jednak zostaje ona zabita, a na Jasną zostaje rzucona klątwa, aby ta nie mogła pomścić śmierci ukochanej siostry.

Bohaterka zostaje całkiem sama, budzi się w naszym świecie, zupełnie niczego nieświadoma. Jednak jest na tyle silna, aby walczyć o swoje, ma siłe i chęci do poznawania nowego. Na początku widzimi jak Jasna wciąga się w ten świat, jak przy pomocy Niny oraz Dawida poznaje to wszystko na nowo. Z czasem jednak przypomnia jej się sens wszystkiego. Bohaterka pragnie zemścić się za wyrządzone jej wcześniej krzywdy, pragnie dorwać szamana, który rzucił na nią klątwę.

Ten świat jest pełen wiedźm, demonów, wilkodłaków, łapiduchów, szamanów, aniołów śmierci. Całkiem sporo jak na postacie szamańskie... Owe magiczne kreatury spotykają się w dwudziestym pierwszym wieku, we Wrocławiu. Każde z nich zaś tworzy już swoją odrębną historię...

Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu Lira.

Pełna magii książka mieszającą ze sobą fantastykę, mitologię słowiańską i religię rozgrywająca się jak przystało na urban fantasy, we współczesnym mieście, Wrocławiu. Poznajemy żyjącą w XVI wieku Jasną, dziewczynę, obdarzoną magicznymi mocami, która niestety wpadła w oko nie temu komu trzeba i wskutek jego knowań zostaje obłożona klątwą a na dodatek pozbawiona mocy. Zapada w sen i budzi się dopiero w 2016 roku we Wrocławiu, starając się w jakiś sposób oswoić z obcą sobie rzeczywistością. Pomagają jej w tym Nina i Dawid, których historia również jest tajemnicza... Czy Jasnej uda się przezwyciężyć klątwę, pomścić swoje krzywdy i odzyskać moce? Autorka wprowadza czytelnika w magiczny klimat, świat w którym ulicami przechadzają się zmory, demony czy anioły śmierci, a równowaga pomiędzy światem żywych a duchów jest zachwiana. Książka jest niesamowicie wciągająca, tajemnicza, ale tez pełna grozy. Wciąga od pierwszych stron i zostawia niedosyt.

Po latach snu dziewczyna w końcu się obudziła. Jednak nie poznawała miejsca, w którym się znalazła. Wszystko wydawało się inne, obce. Wiedziała, że minęło sporo czasu, ale nie spodziewała się, że przespała parę dobrych stuleci, by znaleźć się nagle w XXI wieku.

Jasna była czarownicą, na którą pewien czarownik nałożył klątwę. Została wyrwana ze swoich czasów i wrzucona do naszych, a dokładnie do 2016 roku, kiedy technologia panuje już w świecie. Wiedźma początkowo nie radzi sobie z takimi zmianami, ale dosyć szybko przyzwyczaja się do nowego stylu życia.

Wiedźma Anny Sokalskiej to książka z gatunku urban fantasy. Już parę razy miałam styczność z tym gatunkiem i wiem, że potrzebny jest talent, by napisać dobrą książkę, która będzie utrzymana w klimatach w fantasy, a jednocześnie nie odbiegnie zbytnio od rzeczywistości naszych czasów. Niektórym się to udaje, niektórym nie. Niestety tę lekturę raczej zaliczę do tej drugiej grupy. Może miałam za duże wymagania, może po prostu spodziewałam się czegoś innego. Jednak zacznijmy od początku.

W historię wkraczamy pod koniec średniowiecza, gdy Jasna żyje jeszcze w domu rodzinnym. Tam dorasta wśród komentarzy o swoich nadprzyrodzonych mocach. Nie jest zbyt lubiana, jak każda inna wiedźma. Któregoś dnia pewien czarnoksiężnik rzuca na nią klątwę i wiąże jej moc, a dziewczyna zapada w sen i budzi się dopiero w naszych czasach.

Poza nią pojawia się również zmora, szaman, anioł śmierci czy demon. Jednak nie dajmy się zwieść, że nagle trafimy w słowiański świat. Takie nazwy jak zmora czy szaman to tylko nic nieznaczące tytuły i nijak mają się do mitologicznych stworów. Inaczej jest z pozostałą dwójką. Anioł zjawia się przy umierającym i jak na dobrego urzędnika z korporacji przystało, przedstawia mu całą procedurę, zbiera dane i odsyła w odpowiednie miejsce. Gdy pierwszy raz Nina spotyka się z Szarakiem-Aniołem, ten tytułuje ją per pani, ale przy następnym spotkaniu już jakoś nie przejmuje się takimi sprawami. Może za bardzo denerwowało go to, że została zmorą?

Szarak miał swoje zalety i wady. Pojawiały się sceny, w których przypominał prawdziwego anioła, a kiedy indziej był zwykłym urzędnikiem, niemal człowiekiem w niczym nieprzypominającym Niebieskiej Istoty. O wiele lepiej zarysowany był demon, który po prostu był demonem, czyli siał zamęt, zniszczenie i nawet jego pozornie dobra wola kryła w sobie prawdziwe, niecne czyny.

Po przeczytaniu opisu z tyłu książki oczekiwałam fali mitologii słowiańskiej niczym w Wiedźminie Sapkowskiego. Tam autor wrzuca nas w taki świat. W Wiedźmie natomiast brakowało mi tego. Zdecydowanie spodziewałam się więcej prawdziwych zmór, rusałek czy innych słowiańskich stworzeń. Może w kolejnych tomach to się zmieni.

Co do fabuły, to na początku zbyt szybko przeskakujemy z wątku na wątek. Sądzę, że mogły zostać bardziej opisane. Jednak im głębiej wchodziłam w lekturę, tym stawała się ciekawsza. Świetnym zabiegiem było np. używanie archaicznego języka przez Jasną, gdy zjawiła się w naszych czasach. Dawało to pewne poczucie groteski.

Jeśli chodzi o jeszcze kilka spraw, które nie spodobały mi się, to na pewno do tego można zaliczyć ciągłe sięganie bohaterów po alkohol czy papierosy. Nawet anioł w końcu poszedł w używki, czego za nic nie potrafię sobie wyobrazić. Inną sprawą było jeszcze mieszanie religii chrześcijańskiej z reinkarnacją i innymi teoriami Szaraka. Był to dla mnie ogromny zgrzyt w lekturze.

Wiedźma Anny Sokalskiej jest książką, po której oczekiwałam znacznie więcej. Spodziewałam się prawdziwego słowiańskiego świata wrzuconego w nasze czasy, a otrzymałam historię o młodych osobach mierzących się ze swoim życiem i jego problemami. Może po prostu to nie była lektura dla mnie.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Powieść przedstawia losy Wiedźmy – Jasnej, która budzi się we współczesnym świecie z kilkusetletniego snu. Traumatyczne wydarzenia z przeszłości wywarły na nią ogromny wpływ, pozbawiona swoich magicznych mocy i zagubiona musi się odnaleźć w nowym dla niej Świecie. Na jej drodze staje Szaman, Zmora i Anioł. Każda z tych postaci coś znaczy, każda z nich z czymś się zmaga, na każdej z nich ciąży piętno przeszłości. Połączy ich wspólny cel, dążenie do którego stanie się dla nich priorytetem i jedyną słusznością.

Czytelnika powita solidna porcji fantastyki rodem z legend oraz kontrastowo zestawione współczesne akcenty, co nada jej oryginalnych tonów. Wiedźmy, anioły śmierci czy demony będą koegzystować z ludźmi. Będą chadzać ulicami teraźniejszego Wrocławia i opowiadać nam piękną, nieco mroczną, nieczystą baśń. Baśń o wiedźmie, obłożonej klątwą, która pragnie zemsty. Co powiesz kiedy autor proponuje Ci historię z Wieloświata, opowiedzianą w sposób barwny, kwiecisty, inteligentny? Czy sięgniesz po nią, chociaż płynie bardzo spokojnym nurtem, lecz pomimo to wciąga i nie puszcza? Co się stanie kiedy przekroczysz niewidzialną granicę światów? Ode mnie dowiesz się jeszcze, że książka zasługuje na uwagę, szczególnie sposób w jaki została napisana. Mnogość cytatów, w których każdy znajdzie taki skierowany wprost do niego oraz wyszukanych ale nieprzesadzonych porównań, bohaterowie utkani z jawy i snu oraz miejsce w którym rzeczywistość istnieje na równi z nierzeczywistością. Takie miejsce w którym odegra się los kilku istnień. Żywych lub martwych. Do mnie to przemawia. Z przyjemnością przeczytam dalsze tomy. Także czekam, czekam, czekam a Was zachęcam do lektury.

"Wiedźma" to powieść Anny Sokalskiej, jej akcja rozgrywa się w dwóch czasach, całkowicie od siebie oddalonych. Początkowo akcja rozrywa się w XVI wieku gdzie poznajemy dorastającą wiedźmę ? Jasną. Druga płaszczyzna to rok 2016, tam spotykamy Ninę i Dawida. To postaci między którymi jest konflikt, który z dnia na dzień narasta.

Jasna budzi się po latach i trafia do rzeczywistości, w której żyją Dawid i Nina. Jasnie ciężko się odnaleźć w nowej rzeczywistości.

Archaiczna polszczyzna Jasny w kontraście z wszechobecną łaciną daje mocne wrażenie.

"Wiedźma" to bardzo lekka, współczesna powieść, która zawiera w sobie wątki słowiańskich wierzeń. Książkę odebrałem/odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy