Srebrna łania z Visby. Oko Jelenia. Tom 2

Drugi tom jest bezpośrednią kontynuacją, nieśpieszne tempo jest utrzymane, a autor skąpi nam informacji, misja powoli posuwa się naprzód, a bohaterowie zaliczają przestój za przestojem. Ponownie największym atutem dla mnie był klimat i szczegółowe oraz rozbudowane zbudowanie realiów historycznych - za to czapki z głów.

Rozgrywa się tu więcej dramatu, głównie z udziałem Staszka i Heleny, lecz akcja nie przyśpiesza, tylko wszystko powolutku się rozbudowuje. Podobało mi się wplecenie w tę serię Hanzy, nieczęsto się z nią spotykam przy książkach inspirowanych historią.

Już przyzwyczaiłam się do stylu autora oraz postaci, ale wciąż mocno się nudziłam, nie mogłam się zaangażować w tę historię, a liczyłam, że przy drugim tomie już kliknie.

Jest to z pewnością bardzo klimatyczna seria, z świetnie przedstawionymi realiami i ciekawym pomysłem na historię. Powinny odnaleźć się w niej osoby, które lubią jak autor powoli snuje swoją opowieść i przedstawia dość złożone perypetie swoich bohaterów.

Dla mnie jednak, mimo pewnych plusów, okazała się dość męczącą przeprawą. Wolę jak główny wątek rozwija się trochę szybciej, a jeśli nie, to niech powieść nadrabia to wyjątkową kreacją bohaterów. Tutaj tego zabrakło, co mówię z dużym żalem, bo naprawdę liczyłam, że stanę się fanką tej serii.

Zdecydowanie jest to seria, która zasługuje na zarwaną noc! Jedną z rzeczy, które uwielbiam, jest to, że wydawnictwa decydują się na wznawianie starych serii, aby dotrzeć do nowych czytelników. Tak właśnie stałam się fanką serii „Oko Jelenia”.

„Srebrna łania z Visby”, bo o niej mowa, to drugi tom cyklu „Oko Jelenia” autorstwa Andrzeja Pilipiuka, wydany przez Fabrykę Słów. Jeśli czytałeś pierwszą część, „Drogę do Nidaros”, wiesz, że bohaterowie Maciej, Staszek i Helena przenoszą się do XVI wieku i muszą zmierzyć się z zupełnie inną rzeczywistością niż ta, którą znają z czasów współczesnych. Akcja powieści przenosi czytelnika do Norwegii roku 1559. Troje bohaterów ze współczesności, Marek, Helena i Staszek, trafia w sam środek niebezpiecznego i nieprzyjaznego świata. Zostają uwikłani w intrygi, w których splatają się interesy hanzeatyckich kupców, inkwizytorów i tajnych bractw. Na ich drodze pojawia się także kapo tajemnicza istota strzegąca pamięci Kosmosu, będąca połączeniem futrzaka i maszyny. Cała trójka jest bardzo różna, co nadaje ich przygodom ciekawszy charakter każdy z nich ma inne podejście do problemów, inne doświadczenia i inne spojrzenie na świat.

Powieść przenosi nas do średniowiecznych miasteczek i portów, gdzie życie wygląda zupełnie inaczej niż dzisiaj. Codzienność w XVI wieku nie jest łatwa bohaterowie muszą radzić sobie bez nowoczesnej technologii, zdobywać jedzenie i schronienie, a jednocześnie unikać zdrady i pułapek. To, co wyróżnia styl Pilipiuka, to sposób, w jaki opisuje on świat pełen szczegółów, zapachów, strojów i zwyczajów, które sprawiają, że czytelnik naprawdę czuje się, jakby przeniósł się w czasie.

Pilipiuk pisze lekko i z humorem, dzięki czemu książkę czyta się szybko i bez wysiłku. Fabuła nie zawsze pędzi w szalonym tempie autor sporo miejsca poświęca przygotowaniom i planowaniu, a nie tylko samej akcji. Dla niektórych może to być zbyt powolne, ale ma to swoje zalety pozwala lepiej poznać bohaterów i realia epoki. Dzięki temu łatwiej zrozumieć, jak trudno było wtedy żyć, a porównania do współczesności stają się jeszcze ciekawsze. Warto również wspomnieć, że Pilipiuk lubi przemycać do fabuły swoje refleksje o świecie. Czasem przez usta bohaterów mówi o tym, że dawniej ludzie kierowali się honorem, odwagą i wiarą, a dziś wiele z tych wartości gdzieś się zagubiło. Dla młodego czytelnika może to brzmieć jak lekka lekcja historii czy etyki, ale nie jest to nachalne raczej skłania do refleksji.

Dzięki opisom czujesz, że w momencie, kiedy dochodzi do naprawdę ważnych wydarzeń, odczuwa się je intensywniej. „Srebrna łania z Visby” to książka dla tych, którzy lubią historię, podróże w czasie i opowieści o ludziach wrzuconych w trudne sytuacje. Nie znajdziesz tu efektownych walk co chwilę, ale za to poznasz świat, w którym każdy dzień to wyzwanie, a przetrwanie zależy od sprytu, odwagi i przyjaźni.

W tej części dowiemy się czegoś więcej o Hanzie i Peterze Hansavritsonie, co pozwoli nam rozeznać się w ówczesnej sytuacji polityczno - ekonomicznej. Oczywiście nie zagłębiamy się w szczegóły, bo to znudziłoby większość czytelników, poza tym część informacji może być wymyślona na potrzeby powieści. Na szczęście wszystko można sobie sprawdzić (jeśli jesteście dociekliwi).

Oczywiście bardziej interesujące są przygody bohaterów, którzy lekko nie mają. XVI wiek to nie był czas dla słabych osób. Marek, Staszek i Hela muszą zmagać się z głodem, chłodem, chorobami i przemocą. Każdy radzi sobie z tym na swój sposób, co obserwujemy za sprawą ich przemyśleń. Nasi bohaterowie nie są nieomylni, starają się wykorzystać swoją wiedzę z przyszłości, by w jakiś sposób poradzić się sobie z zadaniem od obcego, które nadzoruje Łasica, ale też liczą na jakąś przyszłość w czasach, do których trafili.

Jest coś takiego w tej książce, co sprawiło, że ciężko było mi się od niej oderwać. Choć momenty pełne przemocy czyta mi się ciężej, to mimo wszystko ten tom przeczytałam bardzo szybko.

Nie wiem co czeka jeszcze naszych bohaterów, czy ich misja się powiedzie, czy wszyscy przeżyją... Ale jestem tego bardzo ciekawa, więc już niedługo pojawi się pewnie kolejny post o następnym tomie tej serii. 😏

Książka to ciąg dalszy losów bohaterów rzuconych przez kosmicznego nomada do XVI w., a dokładnie do zimnej Norwegii, gdzie rządy sprawują luterańscy Duńczycy. Czas niespokojny gdyż duńska dominacja za wszelką cenę próbuje wyrugować katolicyzm. Choć wydawać by się mogło, że ludność siedzi pod butem, w „ podziemiach” działa Bractwo Świętego Olafa, któremu przyświeca cel wygnania lutrów i przywrócenia korony prawowitego władcy.

Zrządzeniem losu Marek, Helena i Staszek trafiają pod opiekę Nilsa, jednego z członków tajnego bractwa. Mężczyzna ratuje ich z opresji, kiedy udaje się im odbić panienkę Helenę z katowskich rąk.

Wytchnienie jednak nie trwa długo, bo jak się szybko okazuje dziewczyna nie dość, że fizycznie okaleczona, to jeszcze poważnie zachorowała.. Staszek widzi ratunek w lakach, które w XXI wieku dostępne były od ręki, jednak w ich czasach, jeszcze nie zostały nawet wynalezione.. Tak więc jedno z pomieszczeń adaptuje na prowizoryczne laboratorium i próbuje wyhodować penicylinę...

Nadzór nad nimi nadal prowadzi łasica- bezlitosne kosmiczne stworzenie. Wyznacza im zadania i każe się rozdzielić na dwie grupy.. Tak więc od tego momentu nasi bohaterowie muszą stawić czoła trudom jakim się mi nawet nie siło.. uważając przy tym, aby nikt nie odkrył, że pochodzą z odległych czasów..

Drogi Marka i kapitana Srebrnej Łani – hanzeatyckiego kupca Petera Hansavritsonie łączą się.. tylko co z tego wyniknie...

Historia nabiera pędu i trzyma w napięciu, chociaż niekiedy rozkminy moralne bohaterów są zbyt długie i troszkę płycą akcję, która chwilę wcześniej jest świetnie podbita. Niemniej niektóre zwroty akcji są zaskakujące i powodują, że książka przyciąga jak magnez.

„Witajcie w świecie, gdzie jutro jest luksusem” – czy wszyscy bohaterowie dotrą do tomu III ? – ja już czytam :)