Jeśli chcesz odbyć niesamowitą podróż w czasie i przestrzeni, sięgnij po najnowsze dzieło Andrzeja Pilipiuka "Czasy, które nadejdą".
Książka jest zbiorem pięciu opowiadań, które przeniosą nas do siedemnastowiecznej Kurlandii, Rosji schyłku XIX wieku, na front wschodni I wojny światowej, a także w zimne mroki stanu wojennego oraz nieciekawej wizji przyszłości.
Doktor Skórzewski otrzymuje od Polikarpowa propozycję udziału w eksperymencie medycznym, który może przynieść mu albo światową sławę, albo definitywny koniec. W czasie Wielkiej Wojny z pomocą porucznika Kwitki i Kuby Wędrowycza stara się powstrzymać Profesora Śmierć.
Robert Storm, podążając śladem armat z okresu Potopu Szweckiego, trafia na poszlaki, które wiążą się z zagadką nurtującą go od lat. Swoje pięć minut ma tu także dziarska Klementynka. Pragnie dostać się do babci, gdy wokoło czai się zło.
Tytułowe "Czasy, które nadejdą" skłaniają do refleksji nad ludzką naturą i konsekwencjami zmian społecznych. Jak zakończy się dziwna przygoda Storma ze sfałszowanym obrazem w tle?
O autorze
Andrzej Pilipiuk to znany pisarz i publicysta tworzący literaturę łączącą motywy historyczne i wątki fantasy. Spod jego pióra wyszły m.in. cykle "Norweski dziennik" czy "Kuzynki Kruszewskie".
Czy książka "Czasy, które nadejdą" to spójna powieść, czy zbiór opowiadań?
"Czasy, które nadejdą" to zbiór opowiadań, w którym Andrzej Pilipiuk prezentuje historie osadzone w różnych realiach i czasach. Czytelnik znajdzie tu teksty poświęcone losom Doktora Skórzewskiego oraz Roberta Storma, co jest charakterystyczne dla wielowątkowej twórczości tego autora. Każde opowiadanie stanowi zamkniętą całość, pozwalając na lekturę w dowolnej kolejności bez utraty sensu fabularnego. To idealny format dla osób ceniących krótkie formy literackie łączące fakty historyczne z elementami fantastyki. Konstrukcja tomu pozwala na powolne dawkowanie sobie lektury i powracanie do ulubionych wątków w dowolnym momencie.
Jakie postacie znane z innych dzieł Pilipiuka pojawiają się w tym tomie?
W tym zbiorze powracają dwaj popularni bohaterowie wykreowani przez autora: XIX-wieczny lekarz Doktor Paweł Skórzewski oraz współczesny poszukiwacz staroci Robert Storm. Skórzewski występuje w opowiadaniach o charakterze historyczno-medycznym, natomiast Storm zajmuje się tropieniem zagadek z przeszłości i niezwykłych artefaktów wykonanych ze spiżu czy brązu. Obecność tych postaci gwarantuje ciągłość uniwersum, które autor buduje od lat poza swoim nurtem humorystycznym. Dzięki temu stali czytelnicy mogą śledzić dalszy rozwój tych konkretnych, intelektualnych wątków w nowych okolicznościach. Postacie te reprezentują racjonalne podejście do świata, co nadaje historiom specyficznego, analitycznego sznytu.
Jaki jest dominujący klimat opowieści zawartych w tej publikacji?
Publikacja utrzymana jest w poważniejszym, melancholijnym tonie, który łączy rzetelny research historyczny z nutą pesymizmu wobec natury ludzkiej. Autor skupia się na detalach technicznych, chemicznych i obyczajowych, całkowicie unikając przy tym rubasznego humoru znanego z jego innych serii. Tematyka oscyluje wokół trudnych wyborów moralnych, nauki oraz wpływu wielkiej historii na codzienne życie jednostki. To literatura skłaniająca do głębokiej refleksji nad przemijaniem, okrucieństwem przyszłości i kondycją współczesnej cywilizacji. Każda z historii buduje napięcie poprzez odkrywanie zapomnianych faktów i tajemnic ukrytych w przedmiotach codziennego użytku.
Czy do zrozumienia fabuły wymagana jest znajomość poprzednich tomów o Skórzewskim?
Lektura tej książki nie wymaga wcześniejszej znajomości innych tomów, ponieważ zamieszczone opowiadania są skonstruowane jako samodzielne historie. Nowi czytelnicy bez problemu odnajdą się w świecie przedstawionym, gdyż autor dostarcza niezbędnych informacji o motywacjach i przeszłości bohaterów bezpośrednio w tekście. Choć znajomość całego uniwersum wzbogaca odbiór o liczne smaczki, brak tej wiedzy nie utrudnia czerpania satysfakcji z odkrywania kolejnych tajemnic. Jest to doskonały punkt wejścia dla osób chcących poznać to bardziej dojrzałe i erudycyjne oblicze twórczości Andrzeja Pilipiuka. Książka stanowi autonomiczne dzieło, które broni się wysokim poziomem merytorycznym i literackim.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka ta nie jest polecana osobom poszukującym lekkiej, komediowej fantastyki lub wartkiej akcji w stylu typowego heroic fantasy. Ze względu na powolne tempo narracji, liczne dygresje naukowe oraz silne osadzenie w realiach historycznych, może ona znużyć czytelników oczekujących dynamicznych starć i wszechobecnej magii. Treść skupia się bardziej na intelektualnej zagadce, chemii i atmosferze minionych epok niż na spektakularnych zwrotach akcji. Jeśli szukasz humoru charakterystycznego dla przygód egzorcysty amatora z Wojsławic, ten konkretny tom może rozczarować swoją powagą i cynicznym spojrzeniem na świat. To propozycja wymagająca skupienia i docenienia kunsztu detalu historycznego.
