Ognisty dotyk. Z płomieni chaosu. Tom 1

"O ile wcześniej zdawało mi się, że mężczyzna miał łagodne rysy twarzy i był niewiele starszy ode mnie, tak teraz w blasku księżyca wyglądał jak dzikie, nocne zwierzę... Śmiertelnie niebezpieczne i pociągające zarazem."

"Ognisty Dotyk" to debiut, który przenosi czytelnika w świat Akademii Żywiołów, w którym główna bohaterka Lea próbuje odnaleźć w sobie moc.

Dziewczyna czuje się obca i niedoceniana.

Fabuła nabiera rozpędu kiedy do szkoły przybywa Gwardia Wybrańców.

Subtelny romans, tajemnice, potwory i starożytni Bogowie, wciągają w fabułę i trzymają w napięciu od początku do końca.

Dobrze wykreowani bohaterowie i lekkie pióro autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko, a zakończenie zostawia więcej pytań niż odpowiedzi.

Czekam z niecierpliwością na kontynuację.

Gorąco polecam.

„W tamtym momencie zrozumiałam, że nadciągają mroczne czasy, niosące za sobą śmierć i cierpienie. Niebawem miałam się o tym przekonać na własnej skórze…”

Lea wychowana przez ludzką kobietę uczęszcza do Akademii Żywiołów. Po pewnym wypadku została wygnana z wioski i zmuszona do zamieszkania w krainie magów. Niestety od tamtej pory nie przejawia żadnej magii, co skutkuje drwiną ze strony innych uczniów. Czas ten przerywają pewne wydarzenia, które nie zwiastują niczego dobrego.

Co się zmieniło? I jak to się zakończy dla Lea?

Już sam tytuł wzbudził we mnie ciekawość i pragnienie poznania tej historii. Tam, gdzie pojawia się magia, tam i moje czytelnicze serce. Do tego dochodzi piękne wydanie książki, któremu nie można się oprzeć. Nie muszę chyba nic więcej dodawać. To broni się samo.

Od pierwszych stron dałam się wciągnąć w przygody Lea, która zrobiła na mnie dobre wrażenie. Momentami mnie irytowała, ale to były tylko chwilowe przebłyski. Ogólnie bardzo się z nią zżyłam.

Z kolei tajemniczy Nithe od razu zwraca na siebie uwagę czytelnika. Mroczny, skrywający sekrety i małomówny potrafi zauroczyć. Do tego ma dziwną słabość do naszej bohaterki. Z czego to wynika? A to już musicie odkryć sami.

Kreacja bohaterów jest na takim poziomie, że bez problemów dajemy się wciągnąć w ich przygody. Żałuję trochę, że nie poznałam myśli Nithe. Całość jest opowiedziana z perspektywy Lea.

Doczekam się może w kolejnym tomie rozdziałów z punktu widzenia innych bohaterów, na który swoją drogą bardzo czekam.

Sekrety powoli zaczęły odkrywać swoje oblicza, lecz nie wszystko zostało wyjaśnione. Zakończenie spotkało nas w takim momencie, że miałam przez chwilę ochotę rzucić książką. Powstrzymał mnie fakt, że jest przepięknie wydana.

Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy. A Wam polecam bardzo.

"Ognisty dotyk" autorstwa Nicol Mirosławskiej to debiut, który zapowiadał się bardzo interesująco. Samo wydanie zasługuje już na uwagę. Muszę przyznać, że Wydawnictwo Black Rose raczy nas pięknymi wydaniami, które aż chce się mieć na półce🥰.

Dwie oddzielone krainy.

Magów i ludzi.

Lea, wychowana przez ludzi, ale władającą mocą ognia.

Teraz ucząca się w Akademii Żywiołów w krainie magów.

Nie umiejąca odnaleźć w sobie mocy.

Wyobcowania i niedoceniana.

Wszystko zmienia się w ciągu jednego dnia.

Nadciągają potwory. Skąd się wzięły i co zwiastują?

Teraz już nic nie będzie takie samo.

Nasza bohaterka, Lea, nie umie odnaleźć się w Akademii. Czuje, że nigdzie nie pasuje. Rzeczy oczywiste dla innych, są dla niej nowością i nie umie się do nich przyzwyczaić. Czuje się wyobcowana. Wszystko jeszcze bardziej się komplikuje, jak do Akademii przybywa Gwardia Wybrańców, by chronić szkole, a Lea znajduje w bibliotece zakazaną księgę. Co takiego kryje tajemnicza księga, skoro samo jej posiadanie karane jest śmiercią? Jaką prawdę kryje???

Tajemnice i wymazana przeszłość.

Potwory i starożytni bogowie.

Tajemniczy dowódca Gwardii, Nithe, który pomaga naszej bohaterce w nauce samoobrony. Tylko co nim kieruje?

Polubiłam nasza bohaterkę. Lea jest wygadana, uparta i dąży do celu. Nie boi się postawić Nithemu, nie boi się walczyć o przyjaciół. Stara się odkryć prawdę, tylko czy jej się to uda? Czy wreszcie uwolni swoją moc?

Muszę przyznać, że to jest bardzo ciekawy i wciągający debiut. Historia porwała mnie od pierwszych stron. Na początku poznajemy naszą bohaterkę, a im dalej tym więcej ciekawych faktów wychodzi na jaw i drugie tyle niewiadomych. Ta historia trzyma w ciągłym napięciu, a zakończenie wprowadza jeszcze więcej pytań niż odpowiedzi, na które chce poznać odpowiedź. Wątek romantyczny jest ciekawie wykreowany, trochę brakuje mi perspektywy Nithego, strasznie jestem ciekawa co chodzi mu po głowie 😁. Będę czekała niecierpliwie na kontynuację, bo muszę wiedzieć co będzie dalej. Dajcie szansę tej historii, miło was zaskoczy. Polecam😊😊😊

/współpraca reklamowa wydawnictwoblackrose/

Ognisty dotyk to pierwszy tom w serii Z płomieni chaosu, a zarazem debiut autorki. Książka jest przepięknie wydana, z każdym szczegółem przybliżającym nam fabułę a także miejscem na własne notatki czy recenzję. Początek książki jest trudny i bardzo nierówny, ale po 10 rozdziale dzieje się... magia. Dlatego warto być wytrwałym.

Co znajdziecie w środku;

☾ narrację pierwszoosobową od strony głównej bohaterki Lei;

☽ mapkę, playlistę i kolorowy fanart;

☾ wprowadzenie do świata magicznego podzielonego na krainę magów oraz śmiertelników;

☽ niejasna i przeznaczona wersja powstania świata przez bogów i ich następców pierwszej generacji;

☾ trudność w przebudzeniu a zarazem kontroli żywiołu głównej bohaterki;

☽ wiele emocjonujących wydarzeń, przeplatanych dość mrocznymi istotami;

☾ powieść nie skupia się na romansie, ale autorka rzuca nam kilka wskazówek.

"W obliczu śmierci, nawet magia jest bezsilna”.

Najbardziej do książki przyciągnął mnie opis oraz rekomendacje dlatego czułam, że to historia dla mnie. Po kilku pierwszych rozdziałach nie byłam tego taka pewna. Akademia Żywiołów w jakimś sensie przypominała mi Hogwart, a zmienność uczuć głównej bohaterki nieco odstrasza. Mimo to lekkie wprowadzenie do świata i to czemu jako jedyna nie może swobodnie skorzystać z mocy, było tym co najbardziej przyciągało. Wraz z rozwojem fabuły trochę rzeczy się wyjaśnia, ale nie wszystko, więc niepewność pozostaje.

Wątek stworzenia świata oparty na bóstwach i niewiadoma, czy wersja oficjalna jest tą prawdziwą napędza akcję, a przy tym sprawia, że pojawiają się teorie spiskowe. Ma się przy tym wrażenie, że bohaterowie otaczający główną bohaterkę nie są z nią do końca szczerzy. Dlatego cały czas jesteśmy podejrzliwi, pytanie czy do właściwych osób. Plot twist na końcu na pewno Was zszokuje a przy tym kilka rzeczy wjedzie na właściwy tor.

Jak wspomniałam wcześniej książka jest bardzo emocjonalna. Lea przeżywa cały wachlarz emocji od zdrady, po szczęście, przerażenie i smutek. Ta gama emocji jest nieodłącznym elementem powieści, dlatego przygotuje się na prawdziwy rollercoaster. Dzięki męskim bohaterom pojawia się tu gra w ciepło-zimno i można by się tu doszukać lekkiego trójkąta miłosnego, ale powieść na tym etapie nie skupia się na miłości romantycznej. Ważniejsza jest przyjaźń i zaufanie.

Ognisty dotyk mimo wszystko jest dobrym debiutem, z zaskakującą końcówką, ciekawym systemie magicznym opartym na bogach, a także emocjonującą tajemnicą. Czekam z niecierpliwością na rozwinięcie obydwu światów i więcej plot twistów.

Hej, Moliki

Czy podczas wybierania książek, ma dla Was znaczenie fakt czy pisał ją autor polski czy zagraniczny ?

Przez wiele lat nie czytałam polskich książek, uważając, że są słabe jak polskie filmy. Później przełomem okazał się debiut Julii Biel i zaczęłam doceniać kolejne autorki z naszego kraju. Ale unikałam z kolei męskich twórców. Pokonałam i tę absurdalną przeszkodę do poznawania wartościowych historii. Co zostało ? Brak wiary w umiejętność pisania porządnej fantastyki przez naszych autorów. To głupie bo chociażby taki “Wiedźmin” zrobił ogromne wrażenie nie tylko w Polsce, więc nasi potrafią. I ostatnio daję im szansę także sięgając po ten gatunek, dlatego nie mogłam się oprzeć gdy Wydawnictwo Black Rose dało mi okazję na zrecenzowanie debiutu Nicol Mirosławskiej “Ognisty dotyk”. Swoją drogą, zawsze pięknie wydają książki ale ta to już jest niesamowicie wydana.

Co my tu mamy? Na starcie trafiamy do wspomnień głównej bohaterki - Lea jest zwyczajnie niezwyczajna, że tak to ujmę. Ma w sobie magię żywiołu ognia jednak…nie ma nad nim władzy, nie potrafi z niej korzystać wtedy kiedy tego chce, a jak nie chce… potrafi narobić niezłego bałaganu. I ucząc się w Akademii pełnej osób umiejących władać swoimi żywiołami czuje się… wybrakowana.

“Akademia Żywiołów od wielu lat plasowała się na pierwszym miejscu wśród trzech najlepszych szkół magii w naszej krainie. Trafiali tu wyłącznie najlepsi, którzy dzięki jej ukończeniu mieli przed sobą świetlaną przeszłość. Nie pasowałam do tego obrazka.”

Oczywiście, nie może być nudno, nie trafiamy do tej historii gdy toczy się spokojnie, oj nie. Przyjaciółka Lei zostaje zaatakowana w trakcie treningu. Niby nic nadzwyczajnego gdyby nie fakt, że dopadł ją potwór, który od dawna był uznawany za istotę z legend, nie wierzono już, że żyły naprawdę. A okazuję się także, że magowie od dłuższego czasu znikają, są mordowani przez tego typu potwory. Dlaczego ? Są różne wersje wyjaśnienia tej sytuacji. Lea musi zdecydować, która jest tą prawdziwą.

Z powodu pojawienia się zagrożenia, w Akademii przebywają strażnicy mający dbać o ich bezpieczeństwo. Jeden z nich poświęca Lei wyjątkowo dużo uwagi, nawet podejmuje się prowadzenia jej indywidualnych treningów w walce, samoobronie i władania jej żywiołem.

“- Dlaczego tak bardzo zależy ci na tym, żeby mnie naprawić?(...)

Po pierwsze, nie mam zamiaru cię naprawiać, bo wszystko z tobą w porządku… Po drugie, powiedzmy, że nie lubię, gdy silniejsi szydzą ze słabszych.”

Czy można to uznać za romantasy ? Są tu pewnego rodzaju wątki miłosne, zalążki relacji, z których może się coś rozwinąć aczkolwiek przez większość książki nie miałam pojęcia jakich decyzji w tej kwestii spodziewać się po bohaterce. I wszystko rozwija się powoli. Nie miłość odgrywa tu główną rolę. A co ?

Teoretycznie istotne tu jest, że Lea ma w sobie ten ogień, który wręcz stanowi dla niej zagrożenie dlatego, że nie umie z niego korzystać. Ale…Chwilami autorka nadaje temu szczegółowi takiego dramatycznego tonu. Daje do zrozumienia, że bohaterka musi odkryć tę umiejętność panowania nad ogniem, by po chwili zająć się czymś innym i jakby zapomnieć o tym wątku. To mnie chwilami drażniło. Tak samo na początku Lea dochodzi do wniosku, że mimo zagrożenia i zakazu opuszczania terenu akademii, ona musi koniecznie odwiedzić swoją niemagiczną opiekunkę w krainie zwyczajnych ludzi. A później bardzo długo to odkłada. Jednak ja zawsze zaznaczam, że lubię się czepiać i muszę przyznać, że biorąc pod uwagę to, że książka jest debiutem, mam naprawdę mało punktów zaczepienia.

Atutem tej książki bez wątpienia jest fajny pomysł na zarówno tę magiczną akademię jak i na stworzenie przez autorkę chyba wręcz własnej mitologii. Jeśli bogowie jakich tu wymienia gdzieś już się pojawili, jeśli świat który opisuje bazuje już na czymś co już wcześniej istniało, to ja nie mam o tym pojęcia, dla mnie to coś totalnie nowego, ciekawego, fajnie wykreowanego.

I to jest tom pierwszy, ciąg dalszy nastąpi, mam nadzieję, że niedługo. Finał tej części…Miałam swoje podejrzenia co do pewnego bohatera, mam też swoją wersję tego kim może być główna bohaterka ale o ile podejrzenia co do NIEGO się potwierdziły tak na potwierdzenie swojej teorii o Lei, muszę poczekać.

Książka nie tylko pięknie wydana. Bardzo szybko się czyta, można z nią przyjemnie spędzić czas i nie żałuję, że dałam się skusić. A Wy planujecie po nią sięgnąć ?

Polecam, warto dawać szansę nowym autorom.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.