Ogień jeziora

Czy można połączyć sekrety wikingów i współczesną Polskę w ciekawej powieści sensacyjnej? Okazuje się, że tak i to w wyjątkowo udany sposób!

Kolejne śledztwo Maksa Kellera dotyczy legendarnej, śmiercionośnej broni wikingów, która stanowi pokusę dla wielu. Ogień Odyna, który służył do wykuwania młotów Thora szczególnie zwraca uwagę bezwzględnego przemytnika broni...

Akcja powieści toczy się w dwóch głównych wymiarach czasowych - współczesnym oraz historycznym, sięgającym czasów nordyckich wypraw. Ponadto same wydarzenia obserwujemy z perspektywy wielu bohaterów, przez co książka zyskuje niezwykłą dynamikę - tempo akcji jest wręcz filmowo szybkie, nie ma nawet chwili oddechu, nawet w najkrótszym rozdziale coś się dzieje. A sama fabuła, jak to w poprzednich częściach, wybornie wciągająca - połączenie śledztwa, inspirowanych historią zagadek i ciekawostek oraz wielu zwrotów akcji tworzą rewelacyjna mieszankę.

Muszę zwrócić też uwagę na świetnie nakreślone postacie - intrygi, gry słowne pomiędzy nimi, stwarzanie pozorów i nakładanie nieoczekiwanych masek niejednokrotnie mnie zaskoczyło - nie ma tu czysto czarno-białych bohaterów, co również potęguje wrażenie realności zdarzeń.

Jeśli lubicie powieści sensacyjne - jest to świetna propozycja, ja serdecznie polecam :)

„Ogień jeziora” autorstwa Roberta Kilena to powieść sensacyjna, i jeśli mam być szczera sama przed sobą, już dawno, żadna książka tego typu nie wciągnęła mnie tak bardzo jak ta. Zdarza mi się często narzekać, że wątki się ciągną lub dłużą. Tutaj jednak to nie ma miejsca. Książka jest bardzo dynamiczna, wiele się dzieje. Historia nie zwalnia ani na moment, ciągle coś się dzieje, od zabójstw, po truciznę, aż do handlu bronią i innych przestępstw kryminalnych.

Przechodząc do takich ważniejszych informacji, książka pisana jest w dwóch wymiarach czasowych – współcześnie i w przeszłości. To co mnie najbardziej interesowało to wikingowie, o których wcześniej nie czytałam. Nie chce jednak zdradzać za dużo, bo chcę abyście Wy mieli również przyjemność z czytania. Jednak muszę zaznaczyć, że wątek ten pozytywnie mnie zaskoczył. Miło było poczytać i dowiedzieć się czegoś co wcześniej było mi obce.

Jedną z bardzo pozytywnych stron tej historii jest humor. Wydaje mi się, że bez niego, ta książka nie miałaby tego charakteru jaki ma. Myślę, że to również dzięki śmieszny dialogom i wstawkom, tak dobrze czytało mi się tą książkę.

Wiele osób może odrzucić tą książkę z powodu dużej liczby stron, jednak wam powiedzieć, że jest to jedynie złudzenie, ponieważ strony mają dużą czcionkę. Gdyby w środku była zastosowana standardowa czcionka, książka byłaby o połowę chudsza.

Jeśli miałabym podsumować całą tą historię to muszę przyznać, że całkowicie nie spodziewałam się tego, że ta historia potoczy się właśnie tak. Nie sądziłam, że będzie w niej tyle historii, tyle przeplatanek i sekretów. Nie mogłam się od niej oderwać. Jestem pod ogromny wrażeniem autora. Tego jak pisze, oraz tego jak bogatą historię nam zafundował. Być może nie do końca znam się na tego typu gatunku literacki, jednak jedno jest pewne. Z pewnością polecam wam tą pozycję i z pewnością sięgnę po inne dzieła Pana Roberta.

Jeżeli już jesteśmy przy gatunku sensacji to niedawno miałam okazję czytać „Ogień jeziora” Roberta Kilen.

Fabuła książki jet nieoczywista i nawiązuje do wikingów. Autor wysunął ciekawą koncepcję co aby Mieszko I był wikingiem. Akcja prowadzona jest dwutorowo - w czasach współczesnych i przeszłych. Teraźniejsze nawiązują do śledztwa i poszukiwania Ognia Odyna, natomiast w przeszłych poznajemy małego wikinga i dowiadujemy się czym cały ten ogień jest.

Pomimo tego, że autor ma przyjemny styl pisania i całość czyta się dość szybko, dzięki krótkim rozdziałom to niestety początkowo miałam problem, żeby wciągnąć się w historię. Pierwsze rozdziały skutecznie mnie znudziły, chociaż później zaczęły one nabierać większego znaczenia. Poznawanie historii wikingów, próba stworzenia śmiercionośnej broni, ABW i norwescy najemnicy dali tutaj niesamowity klimat i napędzali akcję. Autor niejednokrotnie namieszał i przyznaję, że prawie do samego końca nie byłam pewna finału powieści. Kreacja bohaterów zasługuje tutaj na szczególną pochwałę, ponieważ tak naprawdę nie możemy być pewni kto jest dobry, a kto zły.

Pomimo ciężkich początków książka naprawdę mi się podobała. Wszystkie elementy do siebie pasują, a akcja powiązana z mitologią oraz historią tylko potęgują w czytelniku ciekawość. Wątek szpiegowski wyszedł tutaj świetnie, więc sądzę, że każdy miłośnik szpiegowskich klimatów będzie zadowolony z lektury powieści. Polecam!

Historia opowiedziana w książce dzieje się w dwóch wymiarach czasowych. Pierwszy to czasy współczesne i poszukiwania Ognia Odyna. Drugi to przeszłość gdzie dowiadujemy się czym jest owy ogień oraz poznajemy losy pewnego chłopca, wikinga, który będzie kimś niezwykle ważnym. Zdecydowanie to ten drugi wymiar czasowy opisywany jako "dawniej" był dla mnie najbardziej wciągający i ciekawy. Koncepcja iż Mieszko I był wikingiem jest intrygująca i ciekawa. Lecz wydarzenia opisane w czasach nowożytnych również są niezwykle ciekawe! Po za poznawaniem historii wikingów obserwujemy próby odnalezienia przepisu na stworzenie śmiercionośnej broni oraz działania ABW. Polskie służby wywiadowcze, norwescy najemnicy i bezwzględny handlarz bronią. Czy potrzeba czegoś więcej aby stworzyć świetną powieść sensacyjną? Sprawdźcie sami!

Przez połowę książki było mi się ciężko przebić i wciągnąć w powieść. Miałam wrażenie, że kilka rozdziałów jest dla zapchania kartek i dla zanudzenia czytelnika dodatkowymi wątkami, które nic nie wnosiły do głównego wątku, czyli poszukiwania tajemnej procedury na wykonywanie Młotów Thora. Jednak od połowy zaczynamy coraz więcej tajemnic odkrywać, pojawiają się zaskakujące zwroty akcji i historia wciąga nas bez reszty. Pozornie nudne rozdziały z pierwszej połowy zaczynają nabierać teraz znaczenia i okazywać się bardzo ważnymi wątkami. Zabieg podzielenia książki na liczne rozdziały, gdzie niektóre to niecałe dwie strony sprawia, że nie możemy się oderwać od lektury i dodatkowo napędza akcję. Lektura tej książki zdecydowanie nie była stratą czasu mimo ciężkiego początku i problemu z wgryzieniem się w nią.

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję agencji reklamowej @rebelmindpr.