Ofiara numer 2117. Departament Q. Tom 8

Za co uwielbiam Skandynawię? Choć nigdy nie byłem w żadnym kraju skandynawskim, to uwielbiam ją za literaturę. Chyba każdy się ze mną zgodzi, że literatura ta zachwyca swym klimatem. Jussi Adler-Olsen jest duńskim pisarzem, który wpisuje się w czołówkę pisarzy z tego rejonu świata. A jego najnowsza powieść pt. „Ofiara numer 2117” jest dowodem na to, że skandynawska literatura cieszy się ogromną popularnością.

„Ofiara numer 2117” to już ósma część bestsellerowej serii o Departamencie Q. A ja przyznaje się, że to dopiero moje pierwsze spotkanie z bohaterami tego cyklu. Pierwsze i udane. Myślę, że kwestią czasu jest sięgnięcie po wcześniejsze książki, by móc poznać historię bohaterów tej serii.

Jussi Adler-Olsen stworzył historię, która trzymała mnie w napięciu. Historię, która poruszyła również moje emocje. A to za sprawą wydarzeń, których doświadczył Assad. Tragiczne doświadczenia odciskają piętno na jego życiu. Jedyną osobą, która może pomóc mu się pozbierać jest Rose.

Poznajemy również Ghaaliba, islamskiego fanatyka, który w centrum Europy doprowadził do katastrofy. Mocnym punktem książki jest akcja. Z każdą przesuwaną stroną nabiera na sile. Dzięki temu nasze emocje są stale podgrzewane, a my kibicujemy Departamentowi Q, by zdołał zapobiec nadciągającej katastrofie.

Czytając tę historię możemy znaleźć się w samym centrum rozgrywek, w której stawką jest ludzkie życie. Dlatego z ciągłym napięciem odkrywać będziemy kolejne elementy historii stworzonej przez duńskiego pisarza.

„Ofiara numer 2117” sprawi, że wszystkie Wasze obowiązki pójdą w zapomnienie, gdyż nie oderwiecie się od lektury tej książki. Książki, o której nie zapomnicie, ponieważ historia ta mocno wbija się w naszą pamięć. A jeśli chcecie poznać wcześniejsze historie Departamentu Q, to warto zapamiętać tytuły poprzednich książek („Kobieta w klatce”, „Zabójcy bażantów”, „Wybawienie”, „Kartoteka 64”, „Pogrzebany”, „Wisząca dziewczyna”, „Kobieta z blizną”).

Jeśli zapytacie mnie, czy warto sięgnąć po „Ofiarę numer 2117” to zdecydowanie odpowiem – TAK! A jeśli tak jak ja czekacie na kolejną część z tej serii, to dodam tylko, że wszystko na to wskazuje, że ta pojawi się w przyszłości. Zatem śledźmy uważnie zapowiedzi wydawnicze.

Książka „Ofiara numer 2117” ukazała się nakładem Wydawnictwa Sonia Draga

"Ofiara numer 2117" to już ósmy tom cyklu o Departamencie Q. Seria podobno stała się światowym bestsellerem, ja natomiast z twórczością autora spotykam się poraz pierwszy, ale... Z pewnością nie ostatni.

Na brzeg zostają wyrzucone zwłoki starszej kobiety. Z racji tego, że ostatnio przybywa wielu uchodźców, kobieta zostaje uznana za jedną z nich. Wszystko jedna zaczyna się komplikować, gdy policja odkrywa, iż ofiara tak naprawdę nie utonęła, a została zamordowana.

Assad, siła napędowa Departamentu Q, jest na skraju załamania, seria tragicznych wydarzeń sprawia, że mężczyzna wyznaje swoją tajemnicę współpracownikom.

W tym samym czasie, Departament Q próbuje zapobiec morderczym groźbom szalonego chłopaka. Do tego wszystkiego dochodzi jeszcze sprawa dotycząca irackiego oprawcy Ghaaliba, który planuje atak terrorystyczny.

Jak już wyżej wspomniałam, z autorem spotkałam się poraz pierwszy i jestem w pełni usatysfakcjonowana. Autor stworzył świetną wielowątkową sensacyjno-kryminalną powieść, która wciąga niemal od pierwszych stron i trzyma w napięciu do końca. Dynamiczna akcja, która nie zwalnia tempa, świetnie wykreowani bohaterowie i problemy dotyczące świata współczesnego, mam tu na myśli ataki terrorystyczne i nasilająca się migracja, to wszystko składa się na bardzo dobrze skonstruowany kryminał. Książkę chłonęłam z ogromnym zaciekawieniem, świetny styl Autora i brak zbyt długich opisów sprawiają, że książkę czyta się błyskawicznie. Ta książka z pewnością pozostanie ze mną na długo, choćby ze względu na wątek Assda, który do przyjemnych nie należy, wywołał ON bowiem we mnie masę emocji. Bardzo polecam tę książkę szczególnie fanom powieści sensacyjnych. Ja mam ochotę nadrobić pozostałe części.

"Ofiara numer 2117" Jussi Adler-Olsen to już ósmy tom cyklu kryminalnego o Departamencie Q od Wydawnictwa Sonia Draga.

Departament Q to jednostka, która ma za zadanie skrupulatnie i dogłębnie prześledzić wszystkie nierozwiązane przez policję sprawy sprzed lat.

Morze Śródziemne co dzień zbiera swe żniwo w postaci przeprawiających się przez nie uchodźców. Początkowo brana za jego kolejną ofiarę starsza kobieta, została zamordowana. Niespodziewanie Assad rozpoznaje w ofierze znajomą z przeszłości.

Carl Mørck i jego asystent Assad, pracujący w departamencie Q, to duet, który uwielbiam. W tej części poznamy w końcu tajemniczą przeszłość Assada. Tym razem autor wziął na cel problem uchodźców, który i nam dał się niedawno we znaki. Pomocną dłoń sparaliżował lęk przed nieznanym.

Pisarz umacnia nas w przekonaniu, że wśród przybyłych mogą ukrywać się dżihadyści, których życiową misją jest śmierć niewiernych, bowiem na kartach jego powieści, do Europy wtargnął najbardziej niebezpieczny z nich.

Seria powieści kryminalno-sensacyjnych o Departamencie Q duńskiej policji stała się światowym bestsellerem i przysporzyła jej autorowi ogromnej popularności i wcale nie jestem tym faktem zaskoczona. Kryminały te posiadają wszystkie atuty znamienite dla tego gatunku. Przede wszystkim świetny duet złożony z kontrowersyjnego policjanta i ekscentrycznego pomocnika rodem z krajów arabskich, genialna i misternie utkana zagadka, zawiły problem społeczno- polityczny, jeśli dodać do tego zwariowaną asystentkę i sporo ironicznego humoru, to mamy obraz kompletny.

,, Dopiero teraz, rozmyślając nad przeszłością, Joan zrozumiał, że jego bezsilność ma swoje uzasadnienie. Życie rodziny Aiguaderów od jakiegoś czasu stopniowo traciło poczucie celu, aż mrok pochłonął ich wszystkich. Wkrótce pochłonie i jego".

Przyznam, że książka nie tak bardzo mnie przestraszyła, co sprawiła, że sama zaczęłam zastanawiać się nad życiem. Pierwszego bohatera dosięga beznadzieja, która faktycznie miała dość mocne podłoże. Wiem, że sama czułabym to samo. Przeżył śmierć najbliższych osób. To wszystko do niego wraca, kiedy dowiaduje się o tragicznej śmierci uchodźczyni. Emocje, które opisuje są naprawdę głębokie, jakby za sprawą przeczytanych przez nas słów, cokolwiek mogło by pomóc zmniejszyć ból. No i nawet by mógł się odprężyć, mógłby spróbować żyć nieco lepiej, gdyby nie oddech, którego nieszczęścia torują sobie do niego drogę. Niebawem ma nadejść okropna katastrofa, która wstrząśnie Europą. Ma to być zemsta od strony jego największego wroga Ghaaliba. Jest ON na tyle bezwzględny, że nie obchodzi go fakt, iż za jego sprawą zginą setki niewinnych ludzi. Jeśli kiedykolwiek widzieliście zmrożone serce, to z pewnością podobne nosi w sobie Ghaalib. Pełne gniewu, wściekłości i nienawiści wie, że tylko celując w niewinnych może najbardziej zaszkodzić Assadowi. On natomiast zrobi co w swojej mocy, bo go powstrzymać. Tylko, czy uda mu się odeprzeć tak zorganizowany atak? Czy ktokolwiek jest w stanie mu pomóc?

Przyznam, że to moje pierwsze spotkanie z książką autora. Od razu zaznaczam, że udane. Dawno nie czytałam tak mocno dynamicznej akcji. Bywają momenty, że przyłapiecie się na tupaniu nogą pod stołem. Siłą rzeczy stres był obecny od początku do końca, bo czytając nie mamy żadnej podpowiedzi. Autor nam niczego nie sugeruje. Można starać się wybierać w przód, jednak to bezcelowe, bo zbyt wiele się dzieje, by w ogóle zdążyć za akcją, a co dopiero ją wyprzedzić. Ja dopiero później skapnęłam się, że trafiłam na ósmy tom serii, jednak nie czułam tego zbyt mocno. Nie jestem przekonana, ale wydaje mi się, że lepiej czytać je od części pierwszej.

Muszę przyznać, że coraz częściej wychodzę ze swojej strefy komfortu i sięgam po kryminały nie tylko polskich czy niemieckich autorów, ale również te duńskie, fińskie i mam nieodparte wrażenie, że trafiam na coraz lepsze serie. A o Departamencie Q mam wrażenie, że niewiele osób słyszało. Niesłusznie!

"Ofiara numer 2117" to już ósmy tom serii wydany w Polsce i z każdym kolejnym mam odczucie, ze jest coraz ciekawiej, a autorowi nie kończą się pomysły na dalsze losy jego bohaterów. O czym tym razem opowiedział?

Ponownie spotykamy dwoje bohaterów, Rose i Assada. Zaznaczę w tym miejscu, że lepiej czytać poszczególne części w odpowiedniej kolejności, ale nic się nie stanie wielkiego jeśli pokusicie się łapać za losowe, bo akurat trafi się któraś w empiku i z ciekawości byście chcieli sprawdzić cóż to za seria. Natomiast tym razem zagłębiamy się w przeszłość Assada i ten fakt jest niezwykle ważny i może powodować, że wcześniejsze tomy nie będą aż tak tajemnicze. Co ciekawsze, po drugiej stronie barykady, ten zły bohater, jaki został w fabułę wpasowany to Ghaalib. Facet jest fanatykiem islamskim i samo to już sugeruje, że może mieć wiele za uszami. No i postanawia zemścić się na naszym głównym bohaterze. A za co? To musicie doczytać sami, ale spodziewajcie się walki z czasem, wyścigiem wręcz o to, by nie doszło do ataku terrorystycznego. Tylko czy to można powstrzymać?

Cała seria to thrillery sensacyjne, w których akcja dosłownie gna na łeb, na szyję. Ja się tego nie spodziewałam sięgając kilka lat temu po pierwszą część, bo jednak autor pochodzi z Kopenhagi, a tam kryminały, które wychodzą spod piór autorów potrafią być długie, ciągnąć się i budzić ogromny niepokój, ale mimo wszystko są wciągające. Tutaj autor nie pozwala czytelnikowi na chwilę oddechu i tak jest faktycznie w każdym kolejnym tomie, ale tym razem przeszedł sam siebie i wraz z bohaterami śledziłam wydarzenia, martwiłam się o zamach, do którego miało dojść, co ciekawe, nie w Danii, a w Niemczech. Obstawiałabym prędzej inne kraje, ale zamachowiec stwierdził, że to to miejsce będzie dla Assada bolesne. Dlaczego? Tego nie zdradzę! Znajdziecie to w treści.

Jak zwykle przy Departamencie Q, muszę ponarzekać. Zakończenie zawsze zostawia potężny niedosyt i tym razem również tak jest. To takie ucinanie w najmniej odpowiednim momencie z założeniem, że przyjdzie jeszcze czekać na kolejny tom... Wszak to nie Mróz, po którego seriach można się spodziewać minimum jednego tomu rocznie. Ale czy to źle? No właśnie nie! Uwielbiam wracać do Rose i Assada, a najlepsze jest to, że nigdy nie mam odczucia, że o nich zapomniałam. Ot, wpadam z impetem w kolejny tom, bo każda część zapadała w pamięć i miło znów się spotkać z bohaterami.

Recenzja powstała we współpracy z Wydawnictwem Sonia Draga.