Odkąd cię poznałam

Początkowo opornie szło mi czytanie tej książki, ponieważ miałam wrażenie, że będzie to kolejna schematyczna i dość pospolita historia. Jednak wraz z zagłębianiem się w lekturę zdałam sobie sprawę, że "Odkąd cię poznałam” to bardzo emocjonalna historia, a dalsze czytanie to była czysta przyjemność.

Agata nadal stara się o to, by jak najlepiej przedstawić historię Kamila w reportażu. I kiedy ona w pełni skupia się na byłym wieźniu, jej mąż postanawia ratować ich rozpadające się małżeństwo. I zaczyna poruszać tematy dziecka.

Kamil to człowiek,który sporo w życiu przeżył. Czy Agata będzie w stanie zmierzyć się z jego demonami?

„Odkąd cię poznałam” to historia przepełniona skrajnymi emocjami, które odczuwamy wraz z bohaterami. To tak dojrzale napisana powieść, że nie sposób odłożyć jej na bok, dopóki nie pozna się zakończenia. Postaci wykreowane przez autorkę byli niezwykle, co się rzadko zdarza - realni, więc z łatwością można się wczuć w ich losy. Śledzimy całą ich ścieżkę, ich zmagania z trudnymi sytuacjami. Przez cały ten czas mocno im kibicowałam i wierzyłam, że autorka ma dla nich dobre zakończenie. Podoba mi się ta dojrzała odsłona autorki, która z każdą nową powieścią zaskakuje czymś nowym. Ta duologia wyróżnia się wśród innych książek Autorki. Jest emocjonalna, dojrzała i przede wszystkim prawdziwa. Taka historia mogła przydarzyć się każdemu. Uświadamia, że nigdy nie możemy ślepo ufać innym ludziom.

Kamil został niesłusznie skazany za morderstwo, przez co wiele lat życia spędził w więzieniu. Po dwudziestu latach musi się dostosować do nowej rzeczywistości, ponieważ świat poszedł do przodu, a on wyszedł na wolność. I choć jest wiele dowodów, które świadczą o jego winie, na światło dzienne wychodzą również te, które przemawiają za jego niewinnością. Agata pracuje nad reportażem i jest to dla niej zadanie priorytetowe, nie tylko dlatego, że jest to ucieczka przed konfrontacją z mężem, ale również kierują nią pobudki osobiste. Kobieta pragnie dowieść niewinności mężczyzny, ponieważ zaczęło jej na nim zależeć, a podczas pracy znacznie się do siebie zbliżyli. W końcu Agata dorosła do decyzji o rozstaniu z zaborczym mężem.

Książka zawiera w sobie dużo scen emocjonalnych. Autorka opisała przemoc domową i to, jaki ma to wpływ na dziecko. Szantaż emocjonalny także ma tutaj swoje miejsce, a ponieważ zostawia on rany nie na ciele, a na duszy, jest znacznie gorszy. Omawiane kwestie pokrywają się z tymi, które pojawiły się w „It Ends With Us”, którą niedawno czytałam. I chociaż tematyka się pokrywa, nie mogę obu książek polecić w takim samym stopniu. Książka autorstwa Colleen Hoover dosłownie wyżarła mi dziurę w sercu i przetarzała emocjonalnie. Łzy lały mi się po policzkach, odczuwałam te same emocje co bohaterka. Natomiast tutaj, i piszę to z przykrością, nie odczułam żadnych emocji. Uważam, że Autorka bardzo fabułę spłyciła i choć podjęła się trudnej tematyki, nie ukazała tego dramatu w takim stopniu, jaki by mnie zadowalał.

Widziałam same pozytywne opinie Czytelniczek, jednak ja liczyłam na bardziej emocjonalną lekturę.

Każde kolejne spotkanie z Kamilem uświadamia Agacie, w jakim żyje zawieszeniu i nieszczęściu. Praca nad reportażem jest dla niej w tym momencie ucieczką przed konfrontacją z mężem, ale przede wszystkim zadaniem priorytetowym. Kobieta pragnie udowodnić niewinność mężczyzny, na którym zaczęło jej zależeć. Jedno wydarzenie przelewa czarę goryczy i Agata decyduje się na rozstanie z Robertem. Jak mężczyzna zniesie odrzucenie? Czy kobieta odbuduje dawne relacje z matką, w której życiu ponownie pojawił się tyran z przeszłości? Czy relacje Kamila z siostrą da się odbudować? Przyszłość jest niepewna, ale nadzieja zawsze umiera ostatnia.

Tak jak i w przypadku pierwszej części, drugi tom również zawładnął mną emocjonalnie. Tym razem odnosiłam wrażenie, że autorka bardziej skupiła się na samej Agacie, natomiast praca nad reportażem i odbudowywanie życia Kamila zeszło na drugi plan. Oczywiście był to według mnie bardzo dobry krok, ponieważ mamy okazję obserwować jak kobieta próbuje odbudować swoje życie i dążyć ku szczęściu.

Prawdę powiedziawszy, ze względu na to co przeszedł Przybora, nie potrafiłam patrzeć na niego jak na dorosłego mężczyznę. Strony jemu poświęcone, jego myśli, sprawiały, że widziałam go jako zagubionego, bezbronnego człowieka. Nastolatek zamknięty w ciele dorosłego człowieka, czyli dokładnie tak, jak był postrzegany przez innych bohaterów. Sami widzicie jak szczegółowa i dokładna jest ta historia. Autorka skupiła się na samych bohaterach, ich emocjach i troskach. Każdy ten element ma ogromny wpływ na odbiór książki.

Oczywiście nie zabrakło momentów, gdzie łzy lśniły w moich oczach i miałam ochotę zapłakać. Ta dylogia zasługuje na Waszą uwagę. Ja osobiście żałuję, że to już koniec, ale myślę że w tych dwóch częściach zawarte jest wszystko czego potrzebowałam. Serdecznie polecam!

Drugi i ostatni tom serii Nieobojętność. Jednocześnie bezpośrednia kontynuacja losów bohaterów "Jeśli tylko ty"

Kamil po dwudziestu latach spędzonych w więzieniu musi dostosować się do nowej rzeczywistości. "Czułem się jak kociak, który skrył się pod maską samochodu niczym pasażer na gapę, cudem przeżył przejażdżkę, a następnie wyskoczył w jakimś nieznanym miejscu i nie wiedział, czego się spodziewać za rogiem. I tak bardzo się bał."

Pojawiają się kolejne dowody świadczące o jego niewinności, jednak nie wszyscy są mu przychylnie nastawieni.

Agata próbuje dokończyć reportaż o Kamilu. Chce również zrobić porządek we własnym życiu. "Praca nad jego historią skłoniła mnie do przemyśleń o tym, co ja dostałam od losu " Postanawia odejść od męża. Do problemów z zaborczym partnerem dołącza niespodziewane pojawienie się ojca.

Dwie zupełnie różne osoby. Każda z ogromnym bagażem doświadczeń i piętnem przeszłości. Wbrew przeciwnościom losu tę dwójkę zaczyna łączyć coś więcej niż tylko relacje zawodowe. "Byliśmy jak te dwie samotne wyspy, które w pewnym momencie się zetknęły. (...) U boku tego zagubionego człowieka zaczęłam oddychać pełną piersią, pragnąć - odważnie i z całych sił."

Narracja prowadzona jest naprzemiennie dzięki czemu dostajemy różne perspektyw tych samych wydarzeń, ale także głębiej poznajemy głównych bohaterów.

Obserwujemy tu tragizm sytuacji w jakiej znalazł się Kamil i jego rodzina. On niewinnie skazany i dwadzieścia lat spędził za kratami, zaliczył próby samobójcze. Ma ogromny żal do rodziny, która się od niego odwróciła zaraz po wydaniu wyroku. Z drugiej strony to również trudny czas dla najbliższych. W oczach matki szybko stał się mordercą jednak ojciec i siostra długo nie chcieli dopuścić tego do siebie. Niestety opinia publiczna, sąsiedzi, znajomi dali im mocno odczuć, że wychowali mordercę.

Autorka w bardzo dosadny sposób opisała także przemoc domową i jej wpływ na psychikę dziecka.

"Czułam się zaszczuta przez kilkanaście lat życia. Bałam się o siebie, o mamę. Powroty ze szkoły do domu były największą karą. (...) Tylko ja wiedziałam, ile łez przyjęła moja poduszka." Jest kilka brutalnych scen, które mrożą krew w żyłach i wyciskają łzy. Pokazane jest również jak maltretowanym kobietom trudno jednoznacznie odciąć się od oprawcy. Gdzieś w głowie nadal tli się nadzieja, że jeszcze wszystko da się naprawić.

Oprócz przemocy fizycznej jest tu ukazany również szantaż emocjonalny, równie bolesny, zostawiający rany nie na ciele, ale w duszy. "(...) był w pełni świadomy tego, że mnie torturuje, i robił to z największą przyjemnością. Pławił się w moim przerażeniu, w mojej niechęci i bezradności."

Tak jak widzicie ta powieść to totalny miszmasz emocjonalny. Zlepek wielu uczuć. Przeważają te złe, ale dobro po woli znajduje ujście. Proszę Was, nie sugerujcie się tą kwiecistą okładką. Swoją drogą rażąco niepasującą do treści. Sama o mały włos bym nie sięgnęła po tę serię. Wbrew pozorom to niesamowicie przejmująca historia i naprawdę solidnie opracowany wątek niesłusznego skazania. Mimo że jest fikcją literacką to w prawdziwym życiu można przytoczyć podobne scenariusze.

Po cichu liczyłam, że jeden z bohaterów trochę poważniej namiesza, ale mimo to bardzo dobrze spędziłam czas przy tej książce. Polecam!

Bezpośrednia kontynuacja książki "Jeśli tylko Ty" przyniesie nam odpowiedzi, które nurtowały nas od zakończenia pierwszego tomu. I tak jak pisałam o pierwszej części, że to dojrzalsze i twardsze oblicze autorki, zastanawiałam się czy warto, tak teraz spokojnie mogę ją Wam polecić.

Powieść opowiada historię Agaty, która ma opisać losy Kamila, niesłusznie skazanego na więzienie chłopaka, który spędził w areszcie długie lata. Jest dużo emocji, to się nie zmieniło, jednak to są emocje trudniejsze, głębsze i pokazujące człowieka w ciężkich momentach. Mimo, że jest to lekka lektura, bo czyta się szybko i sprawnie, to niesie mocny ładunek emocjonalny. Bo ciężko się nie zastanawiać, co czuje człowiek niesłusznie oskarżony o straszne rzeczy. Człowiek, który mimo niewinności spędza czas za kratami. I to jest najważniejszy według mnie wydźwięk tej powieści.

Oczywiście, również warstwa obyczajowa jest dobrze skonstruowana i nie brakuje tutaj elementów właściwych dla gatunku. Ten tom jest dobrym zakończeniem tej historii, chociaż mocno pozytywnym, wszystko się wyjaśnia, a my możemy spokojnie czekać na kolejną odsłonę pióra autorki.

Agata w dalszym ciągu pracuje nad sprawą Kamila Przybory. Udaje jej się uzyskać nowe informacje, które mogą pomóc w sprawie mężczyzny. Tymczasem mąż Agaty postanawia ratować ich związek. Kamil cały czas mierzy się z trudami codzienności po wyjściu z więzienia. Na kogo bohaterowie będą mogli liczyć? Czy uda się im zawalczyć o szczęście?

Cieszę się, że mogłam w zasadzie od razu po przeczytaniu pierwszego tomu serii #nieobojętność poznać dalsze losy Kamila i Agaty. Autorka zakończyła "Jeśli tylko Ty" w bardzo intrygujący sposób, dlatego też byłam ogromnie ciekawa co szykuje dla bohaterów los. Poraz kolejny historia ta jest pokazana oczami obojga postaci, więc znów doświadczamy namacalnie targających nimi emocji, dowiadujemy się co myślą i jak postrzegają niektóre kwestie.

Tym razem autorka postanowiła na równi pokazać teraźniejszość i wspomnienia z przeszłości Kamila i Agaty. Bohaterów łączy więcej niż mogłoby się wydawać, oboje sa poranionym i duszami, które tak naprawdę walczą o każdy dzień. W tej historii następuje wiele niespodziewnych zwrotów akcji, których naprawdę nie sposób przewidzieć, co sprawiło, że ta książka jeszcze bardziej mi się podobała!

Bardzo się cieszę, że było mi dane bliżej poznać Agatę, mimo, że nie ze wszystkimi jej decyzjami się zgadzałam, to bardzo kibicowałam tej kobiecie i byłam z niej wręcz dumna.

W tej historii oboje będą zmuszeni mierzyć się z wieloma przeciwnościami losu, dokonywać trudnych decyzji, które zaważą na ich przyszłości, jednak wszystko dzieje się po coś. Autorka udowadnia, że takie trudy i znoje łatwiej przejść we dwoje, wiedząc, że mamy przy sobie kogoś na kogo możemy liczyć, kto darzy nas zaufaniem i troską.

Ja jestem oczarowana tą serią! Razem z Agatą i Kamilem odbyłam niesamowitą, poruszającą i wartościową podróż. Ich historia jest bardzo dojrzała, życiowa i emocjonująca. Jestem pewna, że ta opowieść wielu czytelników skłoni do refleksji i zastanowienia się na wartościami, którymi kierujemy się w życiu. Może czasami warto zaryzykować i postawić wszystko na jedną kartę? Moja ocena to 10/10.