Mirosław Syniawa ur. w roku 1958 w Chorzowie, z zawodu chemik, z zamiłowania historyk nauk przyrodniczych, poeta i tłumacz poezji. Prezentujemy jego powieść, której akcja rozgrywa się w roku 1683. Gdy oczy całej Europy zwrócone są w stronę obleganego przez turecką armię Wiednia, młody, mieszkający od niedawna na Śląsku prawnik prowadzi śledztwo w sprawie morderstwa, w którym głównym podejrzanym jest nieżyjący od roku pan L.
Fragmenty:
Cały szkopuł, drogi Sigismundzie, leży w tym, że zbrodni dokonał ktoś, kto według wszelkich znaków na ziemi i na niebie nie żyje już od bez mała roku.
(...)
W końcu przed władzami miejskimi pojawiła się przerażona wdowa, która oświadczyła, że nie ma już dłużej żadnych zastrzeżeń wobec czynności skierowanych przeciw poczynaniom jej zmarłego męża. Dokonano zatem ponownej ekshumacji, obcięto zwłokom ręce, nogi, głowę i wyjęto serce, które sprawiało wrażenie nienaruszonego rozkładem.
(...)
Widzicie zatem, że w zasadzie każdy kołek jest dobry, byle go porządnie zaostrzyć i z całej siły wbić w pępek. Niektórzy zalecają wbijanie kołka w serce, ale, moim zdaniem, serce najlepiej jest wyrwać i spalić, popiół zaś zebrać i wrzucić do rzeki.
(...)
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Czy powieść "Nunquam Otiosus" to klasyczny kryminał, czy zawiera elementy nadprzyrodzone?
Książka "Nunquam Otiosus" łączy w sobie cechy kryminału historycznego z mrocznymi wątkami zaczerpniętymi z ludowych wierzeń o nieumarłych. Akcja osadzona w XVII-wiecznym Śląsku skupia się na śledztwie prowadzonym przez prawnika, który musi zmierzyć się z makabrycznymi dowodami wskazującymi na udział osoby zmarłej. Autor, będący historykiem nauk przyrodniczych, dba o realizm epoki, jednocześnie wprowadzając atmosferę grozy i niepokoju. To idealna lektura dla czytelników ceniących gęsty klimat i naukową precyzję w opisywaniu dawnych przesądów.
W jakich realiach historycznych osadzona jest fabuła tej książki?
Akcja powieści rozgrywa się w 1683 roku na Śląsku, w cieniu wielkich wydarzeń związanych z odsieczą wiedeńską. Mirosław Syniawa precyzyjnie oddaje ducha epoki, koncentrując się na lokalnych strukturach prawnych oraz ówczesnej mentalności mieszkańców pogranicza. Czytelnik poznaje codzienne życie i lęki ludzi żyjących w czasach, gdy nauka dopiero zaczynała wypierać głęboko zakorzenione zabobony. Tło historyczne stanowi solidny fundament dla skomplikowanej intrygi kryminalnej, która splata losy prostych ludzi z wielką historią Europy.
Jakiego stylu narracji można spodziewać się po prozie Mirosława Syniawy?
Narracja charakteryzuje się dużą dbałością o język i detale historyczne, co wynika z poetyckiego oraz naukowego doświadczenia autora. Tekst jest nasycony terminologią prawniczą i medyczną z epoki, co nadaje opowieści wyjątkowej autentyczności. Autor unika współczesnych uproszczeń, prowadząc czytelnika przez zawiłe procedury śledcze i makabryczne opisy z dużą erudycją. Jest to proza wymagająca skupienia, ale niezwykle satysfakcjonująca pod względem literackim dla wymagającego odbiorcy.
Czy w treści pojawiają się drastyczne opisy związane z tematyką śledztwa?
Powieść zawiera naturalistyczne i szczegółowe opisy procedur ekshumacyjnych oraz dawnych metod zwalczania domniemanych upiorów. Autor nie stroni od przedstawiania brutalnych praktyk, takich jak bezczeszczenie zwłok w celu rzekomego powstrzymania zła, co wiernie oddaje realia XVII-wiecznego strachu przed nieumarłymi. Sceny te są integralną częścią dochodzenia prowadzonego przez głównego bohatera i służą budowaniu surowej atmosfery grozy. Osoby wrażliwe na tematykę funeralną i medyczną powinny przygotować się na mroczne oraz bardzo sugestywne obrazy.
Dla kogo książka "Nunquam Otiosus" może okazać się zbyt trudnym wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana czytelnikom poszukującym lekkiej, dynamicznej powieści akcji lub prostego romansu historycznego. Ze względu na specyficzny, archaizowany język oraz liczne odniesienia do dawnego prawa i nauk przyrodniczych, lektura wymaga od odbiorcy dużej cierpliwości. Skomplikowana struktura śledztwa i mroczna tematyka mogą być przytłaczające dla osób unikających motywów związanych z makabrą oraz śmiercią. Jest to dzieło skierowane do świadomego czytelnika literatury pięknej, ceniącego głębię intelektualną ponad szybkie zwroty akcji.
