Nowojorski krzyk

Wokół młodej kobiety kłębią się czarne chmury. Nieszczęśliwe dzieciństwo, nieudany związek, niespodziewane ataki paniki i brak pewności siebie nie ułatwiają Danielle dorosłego życia. Okazuje się, że to nie koniec koszmarów z udziałem młodej bohaterki. Najgorsze ma dopiero nadejść, o czym przekonacie się na kartach książki autorstwa Macieja Kaźmierczaka pt. „Nowojorski krzyk” z oferty Wydawnictwa Skarpa Warszawska.

Nowy Jork staje się w tej opowieści ponurym tłem dla niewyjaśnionych wydarzeń. Ulicami miasta snuje się Cień, w oknie jednego z mieszkań dostrzec można niepokojące sygnały, a na balkonie pobliskiej kamienicy nocami przesiaduje tajemniczy Vincent. Wszystkie te zdarzenia mają jakiś związek z Danny, która z uwagą obserwuje rzeczywistość i mimowolnie gromadzi materiał do swojej debiutanckiej książki. Tylko, czy uda jej się zaistnieć w branży literackiej, zanim popadnie w prawdziwe tarapaty?

Nie wiem, czy to Nowy Jork krzyczał, czy moje myśli po skończeniu tej książki. Kaźmierczak po raz kolejny udowadnia, że polski thriller może mieć międzynarodowy puls - mroczny, niepokojący i pełen psychologicznych pęknięć. To książka, która pachnie deszczem, neonami i strachem. Momentami miałam ochotę odłożyć ją, żeby złapać oddech, ale nie mogłam. Bo Nowy Jork w tej wersji nie wypuszcza ze swoich ulic tak łatwo.

„Amerykański krzyk” to nietypowy thriller, a raczej psychologiczna układanka, która ukazuje, jak łatwo się pogubić - w relacjach, w emocjach, a nawet we własnych myślach. Polecam, bo czasem warto przyjrzeć się z bliska temu, co Nas otacza i sprawdzić, czy czasem obok nie czai się wyłącznie zło.

Choć lektura tej książki już za mną, to wiele wątków pozostało niewyjaśnionych. Z tym większym zainteresowaniem będę wyczekiwać kolejnej części przygód Danielle Hardy, dziewczyny, która widziała zbyt wiele.

„Nowojorski krzyk” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, zdecydowałam się na sięgnięcie po tą książkę z ciekawości. Zaintrygowała mnie nie tylko okładka, tytuł, ale także fabuła. Nie mogłam się doczekać, kiedy książka do mnie dotrze i będę mogła ją przeczytać. Maciej Kaźmierczak potrafił przykuć moją uwagę, wodzić czytelnika na pokuszenie. Przysiadłam z książką i nim się obejrzałam dotarłam do końca. Czasami jedno spotkanie potrafi zmienić życie, jednak, czy zawsze będzie to pozytywny sposób? Nie wydaje mi się.

Główną bohaterką książki autorstwa Macieja Kaźmierczaka pod tytułem „Nowojorski krzyk” jest Danielle Hardy, to młoda pisarka, która przeniosła się do Nowego Jorku, by spełniać marzenia i rozwijać się w literackim świecie. Kobieta studiuje, stara się przyzwyczaić do wielkiego miasta. Przeżyła bolesne rozstanie, kiedy przyłapała swojego partnera na zdradzie. Z czasem zaczynała rozumieć, jak bardzo nią manipulował i zastraszał. Danielle próbuje na nowo poskładać siebie i swoją codzienność. Impulsem do zmian staje się przypadkowe spotkanie na imprezie, gdzie poznaje dwóch mężczyzn, którzy w zupełnie odmienny sposób wpłyną na jej losy. David jawi się jako osoba, która może otworzyć drzwi do literackiego świata, ale szybko czujesz, że nie wszystko jest takie, jak się wydaje. Vincent z kolei jest zagubiony, przytłoczony własnym życiem, pełen tajemnic, wzbudza mieszankę współczucia i niepokoju. Z czasem wokół Danielle zaczynają się dziać dziwne i niepokojące rzeczy. Ktoś obserwuje Danielle, dziwne spojrzenia, niejasne wiadomości. Z czasem jednak napięcie przeradza się w coś znacznie poważniejszego, groźby, napady, brutalne zdarzenia wciągające bohaterkę w niebezpieczną grę. Kto ją zwycięży? Czy kobieta wyjdzie z tego cało?

„Nowojorski krzyk” to thriller psychologiczny osadzony w sercu miasta, które nigdy nie śpi, ale które w tej powieści jawi się raczej jako duszny labirynt pełen cieni, sekretów i zagrożeń. Najbardziej doceniałam sposób, w jaki Kaźmierczak pokazuje psychologię bohaterów. Danielle nie jest idealna, popełnia błędy, boi się, jest wrażliwa, ale też silna w momentach, kiedy trzeba stawić czoła zagrożeniu. To sprawia, że historia jest wiarygodna i można się z nią emocjonalnie utożsamić. Autor korzysta z dobrze znanych motywów, ale podaje je w świeżej, intrygującej formie. Rozsiadłam się wygodnie w fotelu z ciepłą herbatą i książką, nawet nie dostrzegłam, jak podczas lektury szybko mijał czas. „Nowojorski krzyk” to książka pełna napięcia, pobudziła moje emocje i wyobraźnię. Zakończenie powieści było dla mnie mieszanką ulgi i lekkiego niepokoju. Takim, które zostawia ślad w głowie jeszcze długo po odłożeniu książki. Nie jest to łatwa, lekkostrawna lektura, ale dla mnie właśnie w tym tkwi jej siła. To opowieść o lęku, samotności i nieprzewidywalności życia, a jednocześnie o odwadze i szukaniu własnej drogi w świecie, który nieustannie testuje nasze granice.

Do przeczytania tej historii skłonił mnie opis wydawcy, zwłaszcza pierwsze pytanie z niego - „Co jest bardziej niepokojące - złowieszczy krzyk czy przejmująca cisza?” i okładka książki, która jest niezwykle intrygująca - szara, brudna ulica Nowego Jorku, a środkiem podąża kobieta w czerwonym płaszczu. I te krople krwi na tytule… Przyciągnęło mnie to jak magnes.

Z przyjemnością zatopiłam się w lekturze, by poznać odpowiedź zarówno na to pierwsze pytanie jak i drugie, które jest nie mniej intrygujące - „Kto może mocniej zranić - wróg czy przyjaciel?”

Kochani ta historia przenosi nas czytelników do Nowego Jorku - miasta, które kojarzy się ze spełnianiem marzeń i sukcesami. Tak jest kreowane i tak postrzega je w większości ludzi. Jednak to miasto marzeń ma też swoje drugie oblicze - szare, brudne, pełne kłamstwa i obłudy ludzkiej. W takim mieście mieszka główna bohaterka Danielle Hardy - studentka i początkująca pisarka. Młoda kobieta ma za sobą bolesne rozstanie z dotychczasowym partnerem i jedyne czego pragnie to spokoju. Jej przyjaciółka zaprasza ją na imprezę, gdzie poznaje dwóch mężczyzn. Davida ambitnego redaktora gazety i Vincenta malarza, o niepokojącym spojrzeniu. Który z nich bardziej zaintrygował Daniell? Nie mogę wam powiedzieć, ale zdradzę, że ten wieczór zmienił wszystko w jej życiu. Obie te znajomości odsłoniły przed nią nowe nieznane jej dotychczas oblicza ludzkiej natury.

Od pierwszej strony autor daje odczuć, że będzie duszno. Z pozoru nic nie znaczące sytuacje okazują się tylko wstępem do czegoś więcej, to po prostu się czuje. To drugie dno. A z każdą kolejną sceną, napięcie tylko narasta. Nie jest to jednak efekt krwawych scen, chociaż i takich tu nie brakuje, ale przez atmosferę jaką wykreował Maciej Kaźmierczak, ciągłego zagrożenia.

„Nowojorski krzyk” to wciągający thriller psychologiczny, w którym tempo akcji przeplata się z emocjami sięgającymi zenitu. Lęki bohaterki czuje się wręcz pod skórą. Z obserwatorki staje się uczestnikiem wydarzeń, a te niepostrzeżenie wymykają się jej spod kontroli.

Ta historia świetnie pokazuje, że czasem największe zagrożenie kryje się nie w ciemnych zaułkach miasta, lecz w ludziach, których wpuszczamy do swojego życia. Mroczna, niepokojąca i doskonale napisana – stanowi świetny początek serii, po którym chce się więcej. Ja na pewno będę wypatrywać drugiego tomu.

Polecam 🥰

Cytaty:

„Wie­dzia­łam już, że ni­ko­mu wię­cej nie uwie­rzę, ni­ko­go wię­cej nie do­pusz­czę do sie­bie tak bli­sko. Przed nikim się nie otwo­rzę. Sie­bie samą już do końca życia mia­łam znać tylko ja.

Nikt inny.”

„Oszu­ki­wa­li sie­bie, że są do­bry­mi ludź­mi, jed­no­cze­śnie wszyst­ko, co złe, zrzu­ca­jąc na mnie. To był sys­tem ma­ją­cy za­głu­szyć ich su­mie­nia, za­tu­szo­wać za­tu­szo­wać fakt, że nie po­tra­fią za­ak­cep­to­wać wła­snych ułom­no­ści i złych de­cy­zji.”

"Nowojorski krzyk" to najnowszy thriller psychologiczny autorstwa Macieja Kaźmierczaka.

Rozstanie z toksycznym partnerem staje się początkiem niepokojących wydarzeń w życiu Danielle Hardy, początkującej pisarki z Nowego Jorku. Gdy wokół Danny zaczynają dziać się podejrzane rzeczy, które z czasem eskalują, wraz z nią pragniemy odkryć, kto stoi za całą serią tajemniczych incydentów.

Pierwszoosobowa narracja prowadzona przez główną bohaterkę sprawia, że możemy dobrze przyjrzeć się jej światu i emocjom, a świadomość, że Danielle została wykreowana przez męskiego autora, tylko potęguje ciekawość i sprawia, że z rosnącym zainteresowaniem śledzimy jej losy.

Akcja toczy się w niespiesznym tempie, jednak Kaźmierczak umiejętnie buduje atmosferę niepokoju, stopniując napięcie skutecznie przyciąga uwagę czytelnika i sprawia, że z każdą stroną coraz bardziej chcemy wiedzieć, co wydarzy się dalej.

Powieść ta przypadnie do gustu fanom lekkich, a jednocześnie mrocznych thrillerów psychologicznych, takich, w których tajemnica, emocje i subtelna gra pozorów tworzą intrygującą całość.

📖 Maciej Kaźmierczak „Nowojorski krzyk”

wyd. Skarpa Warszawska 

Z Kaźmierczakiem znam się nie od dziś, więc miałam pewne oczekiwania – szczególnie po „Okrutnym”, który naprawdę zrobił na mnie wrażenie. Niestety, „Nowojorski krzyk” nie do końca je spełnił.

Historia ma potencjał – brutalne morderstwo w Nowym Jorku, sprawa sprzed lat, która wciąż nie daje spokoju… Brzmi jak przepis na mocny thriller. I miejscami faktycznie tak jest – tempo jest niezłe, narracja potrafi wciągnąć, a zakończenie zaskakuje. Tyle że… czegoś mi tu brakowało.

Postaci – choć poprawnie zarysowane – nie zostają w głowie na dłużej. Czułam, że nie mam się z kim emocjonalnie związać, a przez to wszystko było trochę „na chłodno”. No i – w porównaniu z „Okrutnym” – zabrakło mi tego charakterystycznego mroku i niepokoju, które autor potrafi tak dobrze budować.

Nie zrozumcie mnie źle – to nie jest zła książka. Jeśli szukacie solidnego thrillera na kilka wieczorów, to „Nowojorski krzyk” da radę. Ale jeśli znacie wcześniejsze tytuły Kaźmierczaka, to możecie poczuć, że tym razem było trochę… bezpieczniej.

Czy sięgnę po kolejną książkę autora? Pewnie, że tak. Bo wiem, że potrafi mocniej. Tym razem po prostu było okej – a ja chyba liczyłam na więcej.