Noc w Caracas

Ameryka Południowa.Caracas.Stolica Wenezueli.

Adelajda Falcón jest młodziutką dziewczyną, która żyje w kraju ogarniętym bezprawiem, chaosem i rewolucją.

Nieustające zamieszki, nędza, niesprawiedliwość oraz niebezpieczeństwo czyhające na każdym rogu, przyczyniły się do tego, że kobiety nawet za dnia boją się wyjść z domu...

Pewnego dnia kobieta doświadcza ogromnej straty - umiera matka dziewczyny, wywołując tym samym lawinę nieszczęśliwych wypadków...Adelajda w jednej chwili traci dosłownie wszystko: rodzicielkę, dom, dobra materialne, godność oraz tak ważną w tamtych "czasach" żywność.Główna bohaterka rozpoczyna walkę o godne życie!

Ile w stanie jest poświęcić kobieta by ocalić własne życie?

~"Noc w Caracas" to emocjonujący debiut Kariny Saniz Borgo przez, który po prostu się płynie, za sprawą pięknego poetyckiego języka. I chociaż sama książka ma zaledwie 200 stron to jest w stanie pobudzić w czytelniku ogromny wachlarz niezapomnianych emocji.

~Akcja powieści rozgrywa się w ogarniętej rewolucją i chaosem Wenezueli, ukazując jej najgorsze okrucieństwo.

W takim właśnie świecie żyje nasza bohaterka, która pomimo wielu przeciwności losu, bólu, cierpienia, szalejącego bezprawia, przemocy nie poddaje się, tylko walczy o swoje normalne i bezpieczne życie

Autorka z wielką precyzją opisała emocje, które towarzyszyły naszej bohaterce, dzięki czemu mogliśmy doświadczać ich wspólnie.

~W książce oprócz pięknego portretu walczącej kobiety, znajdziemy również wzmianki na bardzo trudne tematy takie jak: ruchy polityczne, władza, tyrania, przestępczość wandalizm, bezprawie i śmierć.

~Na temat tej książki mogłabym pisać w nieskończoność, ale tym samym zdradziła bym wam za dużo 🙈 Uważam, że pomimo tego, że książka nie jest łatwa i przyjemna, powinien przeczytać ją każdy!

Gorąco polecam!

Bardzo dobrze napisana, mocno poruszająca, wręcz przeczołgująca czytelnika emocjonalnie historia. Tym trudniej się to czyta, iż jest to prawda, a nie literacka fikcja. Takie sprawy, dramaty mają nadal w XXI wieku miejsce, w centrum cywilizowanego zdawałoby się świata.

Akcja rozgrywa się w Caracas, stolicy Wenezueli, w miejscu gdzie wiele się dzieje (w negatywnym tego słowa znaczeniu), gdzie mieszkańcy (szczególnie kobiety) boją się nawet za dnia wyjść z domu.

W takim miejscu żyje młoda kobieta Adelaida. Nagle spada na nią wielkie nieszczęście. Umiera jej mama. Oprócz przeżycia żałoby Adelaida musi sobie poradzić jeszcze z jednym, z przeżyciem tak w ogóle. Ani miasto, ani dzielnica, w której mieszka, ani realia społeczno-gospodarcze nie dają nadziei na lekkie, spokojne, beztroskie życie. Wręcz przeciwnie.

W Caracas wiele się dzieje, nędza, niesprawiedliwość, zamieszki, które z każdym dniem są potężniejsze. To wszystko sprawia, iż kto może emigruje, a ci co zostaną żyją w strachu, nędzy, niewoli i giną na ulicach.

Na Adelaide szybko spadają kolejne nieszczęścia. W ciągu kilku chwil zostaje pozbawiona wszystkiego. Walczy o godność, o życie. Pewnego dnia kobieta staje przed koniecznością podjęcia najważniejszej w jej życiu decyzji. Jaka to decyzja i co z tego wyniknie dowiecie się w trakcie lektury tej niesamowitej i niezwykle poruszającej książki.

Opisy życia w rozpadającej się, targanej złem, przemocą i nędzą Wenezueli poruszają, podobnie jak opis życia w nędzy, strachu, poniżeniu milionów mieszkańców, których przedstawicielem jest Adelaida. Czyta się zaciskając kciuki i kibicując bohaterce, a jednocześnie mając ściśnięte ze strachu gardło.

Noc w Caracas szokuje, chwyta za serce tym bardziej, iż patrząc na okładkę nic nie zapowiada tak dramatycznej treści.

Lektura uświadamia nam, mieszkańcom Europy, niezależnie od tego, w którym jej kraju żyjemy, mniej czy bardziej demokratycznym i dostatnim, jak wielkie mamy szczęście, jacy wygrani jesteśmy w stosunku do setek milionów ludzi na całym świecie.

Warto, ba trzeba przeczytać i choć na chwilę zwolnić i zastanowić się nad tym, jak i gdzie żyjemy, ile mamy i co tak naprawdę jest człowiekowi potrzebne. Polecam.

W ogniu rewolucji

Są takie książki, o których będzie się długo pamiętać. Takie, które zapadają głęboko w serce i duszę czytelnika. I taką powieścią jest na pewno debiut Kariny Sainz Borgo "Noc w Caracas".

Adelaida Falcón niedawno pożegnała swoją mamę. Została z dnia na dzień sama w mieście ogarniętym ogniem rewolucji. Nigdzie nie może czuć się bezpieczna. Na ulicach panuje chaos i przemoc. Ludzie z Caracas znają dobrze jedno uczucie - strach.

Pogrążona w żałobie Adelaida prowadzi nas przez swoje miasto, które zmieniło się w piekło na ziemi, a także wraca myślami do czasów dzieciństwa i młodości, wspomina. Mamy okazję poznać jej przeszłość jak i teraźniejszość.

Gdy nasza bohaterka traci mieszkanie, zaanektowane przez rewolucjonistów, nieoczekiwanie los wyciąga do niej pomocną dłoń. Znajduje schronienie i szansę na całkowitą zmianę swojego życia. Ale zmiana ta wymaga od niej porzucenia wszystkiego co zna i dokonania trudnego wyboru.

"Noc w Caracas" to bardzo depresyjna i przygnębiająca książka. Maluje obraz kraju pełnego zwierzęcej, dzikiej, bezsensownej przemocy, nienawiści i chaosu spowodowanego rewolucją w Wenezueli. Bohaterka przytłoczona tragediami, które spadają na jej głowę, a także strachem osaczającym z każdej strony, czuje się jak zaszczute zwierzę. Chce uciec z kraju, który był jej domem, a na jej oczach zamienił się w piekło, z kraju, który odebrał jej wszystko.

Autorka bardzo sugestywnie oddaje emocje, które towarzyszą bohaterce na co dzień. Myśli, przemyślenia Adelaidy są mroczne, smutne i pełne żalu, gniewu, samych negatywnych emocji. Brak w niej radości z życia, jest wyzuta ze wszelkich pozytywnych emocji, jak sama mówi o sobie, jest pusta, martwa za życia. Ale zaskakuje siła głównej bohaterki i jej wola życia. To, że nie poddaje się i działa, by dać sobie szansę na normalne, bezpieczne życie.

Powieść ta wstrząsa, porusza czytelnikiem. Przyznam, że przed lekturą tej książki nic nie wiedziałam o rewolucji w Wenezueli, ale po lekturze "Noc w Caracas" chętnie dowiem się na ten temat więcej. To książka trudna, smutna, ale myślę, że dla Polaków powinna być w jakiś sposób bliska, w końcu nasz kraj doskonale zna ucisk okupacji, wojny, przemocy, systemu. Nie jestem pewna czy wrażliwi czytelnicy powinni po nią sięgać, jeśli nie lubisz pełnych przemocy i przygnębiających książek to nie sięgaj po "Noc w Caracas", ale jeśli masz ochotę zmierzyć się z kolejnym obrazem piekła na ziemi to czytaj jak najbardziej.

"Noc w Caracas" to nie tylko powieść o niszczącej sile rewolucji, o śmierci i strachu, to powieść o nadziei, która trzyma przy życiu, daje siłę do walki i przeżycia kolejnego dnia, a także o woli życia, która jest silniejsza od śmierci. Wstrząsająca i zapadająca głęboko w pamięć, ze mną zostanie na długo. Polecam tym, którzy nie boją się trudnych książek !

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.

Przed otwarciem książki uzbrój się w chusteczki higieniczne, gdyż przeczytanie każdej strony grozi niespodziewanym potokiem łez.

,, Odłożyłam słuchawkę zdjęta nagłym przeświadczeniem: świat w takiej postaci, w jakiej go znałam, właśnie zaczął się rozpadać".

Czym jest kłótnia, czy też spory z najbliższymi, pośród ciszy o zapachu śmierci? Lepiej mieć rodzinę nieidealną, niż samemu wstawać o poranku przepełnionym jedynie wyobraźnią o tych, którzy kiedyś w nim byli. Serce naszej bohaterki rozpada się w drobny mak, kiedy chowa ostatnią osobę z którą miała najlepszy kontakt. Od teraz tylko cisza będzie jej przyjacielem, a ból po stracie powiernikiem.

Niesamowicie nostalgiczna i przepełniona żalem książka. Bohaterka nawet nie liczy ile osób odeszło i ile wciąż odchodzi. Na około otula ją zapach śmierci i bolesne wspomnienia o najbliższych osobach. W momencie, kiedy nawet z własnego mieszkania zostaje wyrzucona, nie ma zbyt wiele czasu na decyzje. Czasem trzeba wybrać mniejsze zło, z którego właśnie musi skorzystać.

Niesamowicie piękna historia. Mnie oplotła swoim wdziękiem i lekkością. Zabrała mnie do świata przemocy, gdzie nigdy nie chciałabym się zjawić. Wszystko opisuje tak dokładnie, a jednocześnie pobieżnie, by nie zatracić sensu historii. Rozdziały nie są długie, a początek każdego ukazuje nam nowy obraz sytuacji. Niesprawiedliwości się tutaj mnożą jak grzyby po deszczu, przy czym wyrwany jeden zapoczątkowuje kolejne złe rzeczy. Nie tylko życie, ale i osoby odbierają jej prawo niemal do wszystkiego. Nawet idą bacznie po jej oddech, który pragnie nie zanikać. Jej chęć walki gdzieś tam wciąż czuwa, dlatego przechodzi przez wszystko, co złe, by tylko odbić się od dna. By żyć. Jednak czy zwykła chęć walki wystarczy, by stawić czoła nienawiści, jaką zbiera od otoczenia?

,, Muszę dojść do siebie po śmierci mamy. Po wszystkich śmierciach, które miały miejsce".

To pozycja, którą się czyta z wiatrem. Zapada w pamięci i sprawia, że pojedyncze łzy toczą się po policzku torując drogę do szyi. Gwarantowane wzruszenie.

Wenezuela… Zawsze chciałam tam pojechać i mam nadzieję, że moje marzenie się spełni. Nie chodzi tutaj nawet o stricte turystyczne miejsca. Chciałabym po prostu poznać ludzi tam żyjących i ich kulturę. Dlaczego? Ponieważ uważam, że to właśnie jest najlepsze w podróżach - poznawanie ludzi. Tak naprawdę dopiero wtedy dobrze poznajemy dane państwo.

„Noc w Caracas” to książka o dramatycznej walce o przetrwanie pośród chaosu panującego w Wenezueli. To historia kobiety, która zostaje sama bez rodziny w mieście, w którym przemoc jest na porządku dziennym. To przejmująca i bolesna historia kobiety walczącej o życie.

Autorka w rzeczywisty sposób przedstawiła dyktaturę panującą w kraju i dramatyczne wydarzenia, których tłem staje się przemoc, śmierć, strach… Aby żyć należy dokonywać trudnych i niebezpiecznych wyborów. Trzeba przekraczać pewne granice, których nigdy nie chciałoby się przekroczyć.

Przez całą książkę dosłownie się płynie, a całe dramatycznie i trudne tło wcale w tym nie przeszkadza. Autorka ma świetny styl pisania i pomimo ciężkiej tematyki jaką porusza książki nie chce się odkładać na później. Strona za stroną coraz bardziej żyjemy życiem Adelaidy Falcón i chcemy zobaczyć jak potoczyło się jej życie i jakich wyborów dokonała. Pragniemy się dowiedzieć czy odnalazła wolność, schronienie i wykorzystała szansę na rozpoczęcie nowego życia.

Pomimo, że książka może się wydać dla wielu ciężką lekturą to zdecydowanie Wam ją polecam. Jest to niezwykła i poruszająca historia o kobiecej sile i determinacji. Udowadnia nam jak życie jest kruche i z dnia na dzień może się zmienić.