Noc i ciemność

Ta książka, która wyszła spod ręki pani Christie jest inna niż pozostałe. Tutaj nie spotkamy Herkulesa Poirot czy innych detektywów znanych z jej innych książek. Ta książka to opowieść snuta przez mężczyznę, przez człowieka, który coś zyskał i coś stracił.

Główny bohater Mike ze szczegółami opowiada nam historię swojego życia. Opowiada o cudownym miejscu, które znalazł przypadkiem i zapragnął tam zamieszkać i o kobiecie, którą spotkał i którą pokochał. To opowieść o rodzącej się miłości, wielkich pieniądzach i tajemniczym miejscu z okropną przeszłością.

Tym miejscem jest Cygańskie Gniazdo, miejsce które skradło serce Mikeowi i Ellie, które zapragnęli mieć tylko dla siebie, pomimo ciążącej na nim klątwie...

Wielu czytelników może powie, że ta część jest jedną z nudniejszych, powolna, opisująca ze szczegółami kolejne dni, tygodnie życia bohaterów jednak ma w sobie to coś. Coś co nie pozwalało mi jej odłożyć, co ciągnęło mnie do niej bo przecież każda książka pani Christie kryje jakąś tajemnicę...musiałam odkryć tylko co tym razem autorka schowała przed moim wzorkiem.

Mike to mężczyzna, który nie wie czego w życiu chce, zmienia ciągle pracę, nie jest w stanie usiedzieć w jednym miejscu. Wszystko się zmienia, gdy poznaje piękną Ellie i Cygańskie Gniazdo. Miejsce z klątwą i dziedziczkę ogromnej fortuny. Zobaczymy jak rodzi się ich uczucie, jak wbrew wszystkim starają się być szczęśliwi i spełniać swoje marzenia.

Jednak za ogromnymi pieniędzmi zawsze kryją się źli ludzie, pazerni i zdolni do wszystkiego.

Zakończenie tej historii mnie wstrząsnęło. Przecież to nie mogło tak się skończyć! A jednak Pani Christie znów sprawiła, że zwątpiłam w swoje przeczucie...

// współpraca barterowa //

Przeczytałam już nie jedną książkę Agathy, ale to mnie naprawdę zaskoczyła. Sama autorka mówiła, że to jej ulubiona powieść z tych, które wyszły spod jej pióra. A ja muszę się z nią zgodzić!

Książki Agathy mają swój specyficzny klimat, kiedy również mamy tutaj zachowany, a zarazem czujemy, że jest to już bardziej „współczesna” historia. Największym zaskoczeniem było tutaj przełamanie typowego dla hej książek toku akcji. Taki naprawdę samej zbrodni nie mamy do ponad połowy książki, a jest tak dobrze napisana, że mimo to trzyma nas w napięciu. Czułam wręcz dziwne podekscytowanie na myśl, co tutaj się jeszcze wydarzy i co nam autorka tutaj wymyśliła!

Sami bohaterowie nie są powiązani z żadną z „serii” autorstwa Christie, ale mimo to są bardzo ciekawie napisani i każda z postaci jest intrygująca i oryginalna na tle innych.

Naprawdę, jest to najlepsza książka tej autorki wszystkich które do tej pory czytałam!

„Noc i ciemność”, czyli historia z wszech miar wymykająca się utartym schematom, nie łatwo ją sklasyfikować za to bardzo łatwo się nią zafascynować. Ta powieść nie jest typowym dziełem Christie, to autorka w odsłonie znacznie mroczniejszej, jeszcze bardziej psychologicznej i niepokojącej jak chyba nigdy.

Historia z pozoru błaha bowiem opowiada o miłości dziedziczki fortuny i pewnego jegomościa, wszystko zaczyna się niemal baśniowo i toczy jak w śnie. Jednak tutaj na scenę wchodzi geniusz autorki i ukazanie jak romantyczne uniesienia mogą zmienić się w brawurę, a wszystkiemu towarzyszą złowieszcza przepowiednia Cyganki i aurą klątwy, które są zalążkiem nieuchronnego upadku moralności.

Królowa w sposób absolutnie fenomenalny prezentuje analizę lidzkiej pychu i funkcjonowanie w bańce złudzeń. Christie z przytłaczającą konsekwencją obnaża iluzje, że pieniądze, spryt i determinacja gwarantują powodzenie. W tej historii próżno szukać zagadki, kto zabił, tutaj bardziej istotne jest poznawanie granic, jakie można przekroczyć, by spełniać marzenia.

Żadna to nowość, że pisarka z niezwykłą pieczołowitością konstruowała intrygę i atmosferę, a przy tym dzieje się to w sposób nienachalny i niemal niezauważalny jakby książka wciągała naturalnie czytelnika w sam środek.

„Noc i ciemność” to historia odważna, ludzka i pesymistyczna, bez ironii, za którą tak cenię autorkę, za do z podwójną dawką egzystencjonalnego niepokoju. Christie bardzo umiejętnie wykorzystała w opowieści symbolikę, przez co zostaje w głowie jeszcze dłużej.

Historia, która jest w TOP 3 moich życiowych potyczek literackich.

Spodziewałam się, że ta powieść będzie utrzymana w typowym dla Agathy Christie stylu i schemacie czyli śmierć, zagadka do rozwiązania i mniej lub bardziej zaskakujące zakończenie. Ale... nie tym razem (co potwierdza, że w przypadku Agathy Christie należy spodziewać się niespodziewanego;). W książce "Noc i ciemność" nie ma Herkulesa Poirota i jego szarych komórek. Nie ma też Jane Marple i jej trafnych obserwacji. Jest za to młody mężczyzna uwikłany w splot miłości, wielkich ambicji, intryg, zdrady i obsesji. Ta powieść przypomina bardziej thriller psychologiczny niż kryminał – zaskakuje gotycką atmosferą i dreszczykiem niepokoju à la Daphne du Maurier. Historia uroczego romansu podszyta jest czymś mrocznym i niebezpiecznym. Klątwa wisi nad Cygańskim Gniazdem, wymarzonym domem nowożeńców. Groza zagnieżdża się w codziennym życiu – i czytelnik czuje wyraźnie, że wydarzy się coś niedobrego. "Noc i ciemność" wyłamuje się ze schematu, bo zgon następuje dość późno – fabuła rozwija się powoli, w skupieniu na psychologii postaci i budowaniu atmosfery, a nie na śledztwie i dedukcji. Autorka zgłębia mroczną stronę ludzkiej natury, miłości i chciwości. Podejmuje tematy dotyczące moralności, różnic klasowych, pozorów, wewnętrznych konfliktów i motywacji.

"Noc i ciemność" to Agatha Christie w nieco innej, bardziej mrocznej i złowieszczej odsłonie. Doceniam za przenikliwy psychologicznie portret, cudownie niepokojącą atmosferę, stopniowo narastające napięcie i przewrotne zakończenie – w gruncie rzeczy smutne, przejmujące i przerażające. Trafia do grona moich ulubionych książek Christie.