Nikt

W łódzkiej kamienicy znalezione jest ciało Moniki Maj, śledztwo prowadzi Kamila Szolc. Podejrzewa ona, że kobieta została zamordowana, a sprawca próbował upozorować samobójstwa. W tym samym mieszkaniu rok wcześniej również zginęła kobieta. Śledczy postanawiają dokładniej przyjrzeć się tej sprawie.

Wkrótce Szolc i jej współpracownicy dostają kolejne zgłoszenie: w lesie przechodzeń znajduje nieprzytomną nastolatkę. Podkomisarz przeczuwa, że młoda dziewczyna może coś wiedzieć o sprawy poprzednich zbrodni, który teraz również i ją skrzywdził. Kto jest mordercą? Dlaczego to robi?

Przyznaje, że rzadko czytam kryminały, moje ostatnie spotkania z tym gatunkiem należały do takich, które sprawiały, że włos się jeżył na głowie. "Nikt" jest książka dla ludzi o naprawdę mocnych nerwach, przynajmniej według mnie, ponieważ jestem laikiem jeśli chodzi o ten gatunek.

Ta historia jest bardzo dobrze napisana, wszystko tutaj zostało niezwykle przemyślane, a fabuła książki wciąga czytelnika do brutalnego i mrocznego świata od pierwszych stron. Akcja tej książki jest bardzo dynamiczna, ma wiele intrygujących zwrotów akcji i zakończenie, którego się nie spodziewałam. Tytułowa postać, czyli "Nikt" niejednokrotnie sprawiał, że czułam ciarki na plecach, jestem w szoku, że ktoś taki w ogóle mógłby istnieć i robić takie straszne rzeczy, napawając się tym.

Na najbliższe dni odpuszczam sobie mocne historię, bo do tej pory nie mogę sobie tego co tutaj przsczytalam ułożyć w głowie. Moja ocena to 8/10.

Witajcie moi drodzy w niedzielę.

Dzisiaj kilka zdań o książce „Nikt” Macieja Kaźmierczaka. Przyznaję, że jak tylko zobaczyłam opis i okładkę książki wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Dodatkowym motywatorem bez wątpienia jest polecajka Marcela Mossa : „Mroczny. Emocjonujący. Fantastyczny kryminał z szokującym zakończeniem”. I wiecie co? To nie są puste słowa. Zgadzam się z nimi w stu procentach. 😁

Króciutko o fabule.

Kartka urodzinowa od córki ucieszyłaby Martę Gryz gdyby nie fakt, że ta od roku nie żyje. Zdezorientowana Marta udaje się do kamienicy w której mieszkała Karolina. Odnajduje tam Monikę Maj, współlokatorkę córki. Martwą... Wszystko wskazuje na to, że nastolatka popełniła samobójstwo. Śledczy z Kamilą Szolc na czele mają jednak co do tego coraz więcej wątpliwości. Sprawa nabiera tempa gdy w pobliskim lesie przypadkowy przechodzeń trafia na szokujące odkrycie. Znajduje skrajnie wycieńczoną, na wpół powieszoną dziewczynę, której zeznania mogłyby być dla sprawy kluczowe. Mogłyby, gdyby dziewczyna chciała współpracować. Tymczasem milczy jak zaklęta, a na pytanie - Kto ci to zrobił? - odpowiada krótko. Nikt...

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem i muszę przyznać, że już dawno żaden kryminał nie wciągnął mnie tak bardzo, a już na pewno żaden nie sprawił, że podczas czytania autentycznie cierpła mi skóra.

Akcja powieści jest dynamiczna, a fabuła dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Maciej Kaźmierczak stworzył niezwykle mroczny i brutalny kryminał z zepsutym do szpiku kości bohaterem. Szary to nie człowiek, to potwór w ludzkiej skórze. Zwyrodnialec i zboczeniec, któremu sprawianie bólu i torturowanie drugiego człowieka przynosić przyjemność. Nagrywa swoje ofiary kiedy się nad nimi znęca, a potem odtwarza wielokrotnie. To go podnieca. Człowiek ten budzi postrach wśród najbliższego otoczenia. Czuje się bezkarnie...

To była naprawdę mocna lektura. Zdecydowanie dla osób o mocnych nerwach, którym nie straszne są makabryczne opisy. Tworzyłam w głowie wiele scenariuszy na zakończenie tej książki, a i tak autorowi udało się mnie zaskoczyć. Kompletnie nie spodziewałam się takiego finału.

Książka warta jest przeczytania dlatego też gorąco ją wam polecam.

"Nikt" jest kryminałem autorstwa Macieja Kaźmierczak. Należy zdecydowanie do mocnych książek dla ludzi o mocnych nerwach. Po przeczytaniu będziesz czuł ciarki na plecach. Zdecydowanie nie należy do lekkich kryminałów. W Kamienicy, w Łodzi zostało odnalezione ciało młodej kobiety, Moniki Maj. Na pierwszy rzut oka może się wydawać, że to samobójstwo, ale nigdzie wokół nie widać krwi, tak jakby była posprzątana. W tym samym miejscu, 12 miesięcy wcześniej również zginęła Karolina Gryz. Czy sprawy się wiążą? Komisarze policji ponownie wracają do sprawy sprzed roku. Policjanci dostają kolejne zgłoszenie o znalezieniu nastolatki na wpół powieszonej. Czy uda im się złapać przestępcę, który bezkarnie chodzi po świecie i jest bez imienia?

Tego dowiecie się z tej krwistej książki.

#nikt #kryminał #dlaludziomocnychnerwach

Łódź. W kamienicy zostają odnalezione zwłoki młodej kobiety. Monika Maj ma podcięte żyły, ale policjantka która przyjeżdża na miejsce zdarzenia podejrzewa, że to jedynie nieudolna próba upozorowania samobójstwa. Rok wcześniej w tym samym mieszkaniu współlokatorka Maj również popełniła samobójstwo, te fakty rzucają inne światło na sprawę sprzed roku. Policjanci wracają do umorzonej sprawy a kolejne wydarzenia wskazują na to, że w Łodzi grasuje ktoś kto czuje się bezkarny. Ten ktoś nie ma imienia, ten ktoś to "Nikt".

Ale to było mocne!

Momentami czułam na plecach dreszcze lęku. Kaźmierczak wprowadza czytelnika w brudny świat, w którym nie ma miejsca na ludzkie uczucia. Jest tak mrocznie i tak brudno, że az trudno w to uwierzyć, ale to gra i buczy. Historia od początku jest przemyślana, skrojona na wymiar, poskładana i inteligentnie napisana. To jak autor prowadzi fabułę świadczy o tym, że wiedział co chce osiągnąć, konsekwentnie do tego zmierzając. Daleko jej do lekkości typowego kryminału bo w książce nikt nie jest bez skazy. Nikt nie jest "po prostu dobry", w "Nikim" nie ma miejsca na pozytywne postaci,

Jeśli nie boicie sie mocnych lektur, które spowoduja, że zaczniecie się oglądać za siebie to "Nikt" bedzie jak znalazł, ale uprzedzam to lektura, która spowoduje, że inaczej spojrzycie na social media.

“Lepsza jest śmierć szybka czy długa i bolesna?”

W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało Moniki Maj. Kobieta miała podcięte żyły, jednak na brzegu wanny nie było śladów krwi. Podkomisarz Kamila Szolc uważa, że Monika została zamordowana, a sprawca upozorował samobójstwo. Rok wcześniej, w tym samym mieszkaniu zginęła Karolina Gryz. Oficjalnie jej śmierć została uznana jako samobójstwo, jednak obecne wydarzenia rzucają nieco inne światło na sprawę. Śledczy pracujący nad sprawą dostają kolejne zgłoszenie. W lesie zostaje znaleziona na wpół powieszona i nieprzytomna dziewczyna. Wszystko wskazuje na to, że była torturowana. Zbrodnia różni się od poprzednich ale wszystko wskazuje na to, że dziewczyna może być kluczem do rozwiązania zagadki, jednak ofiara nie chce współpracować. Na pytanie kto ją skrzywdził odpowiada Nikt.

Jakie to było dobre. Maciej Kaźmierczak stworzył brutalny, mroczny, zaskakujący i pełne zwrotów akcji kryminał. Autor tak namotał, że momentami gubiłam się w podejrzeniach kto jest sprawcą. Nie mogłam go odłożyć, pomimo tego, że chwilami miałam już dość, bo opisy były tak bardzo brutalne. Zakończenie poniekąd mnie zaskoczyło i zadziałało zdecydowanie na plus.

Jeśli uważacie, że jesteście gotowi na brutalną historię to jak najszybciej zabierajcie się za czytanie, bo każda książka Macieja Kaźmierczaka jest coraz lepsza i nie mogę się doczekać kolejnej.

W łódzkiej kamienicy odnalezione zostaje ciało kobiety, która leżała w wannie z podciętymi żyłami, brak śladów krwi wskazuje jednak na to, że nie było to samobójstwo. Dokładnie rok wcześniej w tym samym mieszkaniu powiesiła się inna kobieta. Nikt nie przywiązałby do tego większej wagi, gdyby nie zdarzenia rozgrywają się w czasie obecnym. Wkrótce policja dostaje zgłoszenie o na wpół powieszonej nastolatce, którą znalazł przypadkowy przechodzień. Czy ma ona coś wspólnego z ofiarami? Dziewczyna uparcie milczy, twierdząc, że nie zrobił jej tego NIKT.

Jest to mocna, brutalna, ociekająca krwią, używkami, przemocą powieść, w której króluje patologia i mrok. Od początku wiemy, kto jest zły i czym się zajmuje. Kreacja głównej męskiej postaci przyprawia o ciarki. Jest to chory, zdegenerowany, obrzydliwy człowiek, który wzbudzał we mnie silne emocje. Ciężko mi było czytać o jego sadystycznych zapędach. Zdecydowanie nie jest to lekka książka, więc nie polecam jej osobom o słabych nerwach.

Mamy tu kilka perspektyw, historię poznajemy między innymi oczami psychopaty, który czerpie satysfakcję ze strachu i bólu oraz funkcjonariuszki, która próbuje rozwikłać sprawę i znaleźć na niego haka. Język jest prosty, aczkolwiek wulgarny, a tłem jest szare, miejskie blokowisko, gdzie króluje alkohol, narkotyki i seks. Dużo się w tej pozycji dzieje, nie można narzekać na brak akcji, jednak zakończenie, choć mnie zaskoczyło, wydało mi się niedorzeczne oraz niewiarygodne. Zdecydowanie popsuło mi obraz całości. Myślę, że autor trochę przesadził. Gdy zbliżałam się do końca, wprost nie mogłam się oderwać, jednak kilka ostatnich stron mnie zawiodło. Choć na niektóre kwestie byłam w stanie przymknąć oko, to było to dla mnie już zbyt wiele.

Zabrakło mi również jakichś pozytywnych aspektów. Całość przepełniona jest samymi złymi rzeczami. Nie ma zupełnie żadnych pozytywów. Wszystko jest prostolinijne, złe, brudne, patologiczne, monotematyczne. Nie chciałabym funkcjonować w tym świecie, przypominającym grę rpg.

Uważam, że „Nikt” jest ciekawym, wartym uwagi kryminałem, lecz nie jest to pozycja, która zapadłaby mi na długo w pamięci, która mogłaby trafić na półkę z ulubionymi powieściami. Czytałam o wiele lepsze książki, ale też i gorsze, więc wieczory przy niej spędzone będę wspominać dobrze. Jestem ciekawa kolejnych dzieł autora.

Zaczęło się mocno, a z każdym kolejnym rozdziałem było tylko coraz bardziej dosadnie i złowieszczo…

Marta Grys dostaje na swoje urodziny kartkę z życzeniami od zmarłej rok wcześniej córki… i tu pierwszy raz przeszły mnie dreszcze…

Na dodatek w mieszkaniu, w którym urzędowała za życia Karolina, córka pani Grys zostają znalezione zwłoki młodej dziewczyny, Moniki Maj. Wszystko wskazuje na to, że to samobójstwo, ale czy faktycznie tak jest? Czy należy powrócić do sprawy śmierci Karoliny Grys?

Śledczy mają pełne ręce roboty, dostają jeszcze jedno zgłoszenie o torturowanej i na wpół powieszonej nastolatce w lesie. Czy to wszystko łączy się ze sobą? Jak rozwikłać zagadkę skoro jedyny świadek, owa dziewczyna, która przeżyła atak nie chce współpracować…

Brutalna, mroczna, momentami obrzydliwa, bestialska - taka właśnie jest ta książka. To historia pełna strachu, grozy i manipulacji. Historia ofiar i prześladowcy, który przed niczym się nie zatrzyma, ON musi osiągnąć swój cel.

Kreacja bohaterów bardzo realistyczna, choć zatrważająca.Przyznaję, że momentami sama bałam się poszczególnych postaci, ich okrucieństwa i zawiści. Zwłaszcza Szarego... gdybym spotkała go na ulicy, więdząc już o nim co nieco... o matko nawet nie chcę o tym myśleć...

Nie jest to książka dla ludzi o słabych nerwach. To co autor @maciej_kazmierczak_autor nam tu zafundował jest obdarte z człowieczeństwa… ale tę historię czyta się błyskawicznie. Napięcie jest tutaj utrzymane od pierwszego do ostatniego słowa, a samo zakończenie…. będziecie zdziwieni. Ja byłam i to bardzo! Epilog to jeszcze jeden dowód na to jaki człowiek potrafi być bezwzględny i jak może zniszczyć życie innych.

Jeśli sami chcecie doświadczyć grozy, niepokoju i napięcia ta lektura sprawdzi się idealnie.

Pamiętajcie, że: „zło ma wiele imion, a jedno z nich to NIKT”.

W jednej z łódzkich kamienic znaleziono ciało młodej kobiety Moniki Maj. Dziewczyna podcięła sobie żyły, co sugerowałoby samobójstwo, ale podkomisarz Kamili Szolc coś w tym wszystkim nie pasuje, tym bardziej, że w tym samym mieszkaniu rok wcześniej zginęła jej koleżanka Karolina Gryz. Wtedy też wszystko sugerowało samobójstwo przez powieszenie. Teraz i w tej sprawie zaczynają pojawiać się wątpliwości.

W niedługim czasie w pobliskim lesie ktoś usiłował skrzywdzić nastolatkę. Kamila podejrzewa, że stanowi ona klucz do rozwiązania zagadki, ale ta na pytanie kto jej to zrobił, odpowiada uparcie, że nikt.

Rozpoczyna się gra, w której stawką jest ludzkie życie.

Czy nikt okaże się kimś?

I jaka jest jego tożsamość?

Policjantka Edyta będzie w stanie zrobić naprawdę wiele by ją poznać i właśnie ona jest królową tego kryminału.

Dusznego, ponurego, z prawdą tak przerażającą, że nie jesteśmy sobie w stanie tego wyobrazić. Autor dobitnie pokazuje jak bezwzględny potrafi być człowiek wciągając nas w utkaną pajęczynę kłamstw i okrucieństwa.

To była mocna lektura, wciągająca i ciężko mi było się od niej oderwać, tym bardziej, że strasznie byłam ciekawa zakończenia.

A ono powaliło mnie na łopatki.

Dlatego uważam, że jest ona jak najbardziej warta przeczytania.

Moje drugie podejście do autora, okazało się całkowitym zaskoczeniem. Czytałam tę książkę dosyć szybko, lekko, mimo tego, co tak naprawdę zawierała, byłam bardzo zainteresowana i z niesłabnącą ciekawością pochłaniałam stronę za stroną. Po prostu się wciągnęłam, a tego się kompletnie nie spodziewałam. Rzeczy, o jakich tutaj napisał Kaźmierczak są odrażające, ohydne wręcz, a mimo to, byłam tak zaintrygowana, że nawet mi to nie przeszkadzało. Byłam ciekawa kto za tym wszystkim stoi, czyja to wina i od czego to się tak naprawdę zaczęło. I dostałam to, chociaż wcale nie tak szybko. Wydaje mi się, że pisarz zrobił spory postęp i stworzył dość oryginalną historię, opartą na teraźniejszych czasach, opartych na technologii i smartfonach, z którym teraz praktycznie nikt się nie rozstaje. Jestem bardzo zaskoczona, oczywiście pozytywnie i czekam na kolejne lektury tego pana.

Mamy tutaj wielu bohaterów, chociaż kilku z nich kojarzyć możemy z "Martwego ptaka", oczywiście chodzi mi tutaj o ludzi z policji. Ktoś inny tutaj zyskuje główną rolę i Edyta wydaje mi się, jest tutaj kluczową postacią. Również panna dziennikarka... Są tu bohaterowie dopracowani, którym niczego nie brakuje. Każdy z nich jest inny, ma inny charakter i inną rolę. Jest tu wiele przemocy, scen, o których nie każdy będzie w stanie czytać, niemniej jednak człowiek po przeczytaniu tego uzmysławia sobie, że takie coś mogło mieć miejsce kiedyś, gdzieś... Aż pojawiają się ciarki na ciele. Co do bohaterów jeszcze - są to dobre i złe postacie, co jest normalne. Nie miałam w tej powieści ulubionego bohatera, niektórzy z nich byli pokręceni do kwadratu, że nie mogłam ich zdzierżyć, ale to właśnie tak miało być...

Ta książka miała być szokująca. Obrzydliwa ze względu na to, co miało w niej miejsce. Jak sobie tylko o tym pomyślę, to wszystko, co w ostatnim czasie jadłam staje mi w gardle. Dlatego jeśli nie lubicie czytać o przemocy, to nie sięgajcie po nią, bo możecie podczas lektury ją odłożyć i nigdy do niej nie powrócić. A przemocy i zwyrodnialców tutaj nie brakuje...

Akcja ma odpowiednie tempo - pisarz wie, jak dawkować wydarzenia, kiedy ją przyspieszać, że czytelnik aż będzie czytał z prędkością światła stronę za stroną, by móc jak najszybciej dowiedzieć się, co zrobić, co myśleć, czego się spodziewać...

Pomysł na fabułę jest świetny, aczkolwiek nie chce myśleć, że takie rzeczy mają miejsce na świecie... Po prostu nie... Nie jest to zbyt pozytywna lektura - wręcz przeciwnie. Swoją brutalnością, przykrością i zwyrodnialstwem czyni ją piekielnie dobrą, ale bardzo przykrą jednocześnie.

Reasumując uważam, że jest to godny uwagi thriller, ze szczególnym okrucieństwem, skierowany głównie w stronę kobiet, które padają ofiarą typów, którzy mają nie po kolei w głowie... Jeśli nie macie sił na trudne i przykre sceny, nie czytajcie jej. Jednak jeśli chcecie poznać niezwykle dobry kunszt - proszę bardzo. Z uwagą, że są tu sceny obrzydliwe i powodujące niezwykle szybko złość, bo nikt nie ma prawa traktować człowieka w ten sposób.... I bez ich pozwolenia. Zapadnie mi w pamięć, na długi czas - jestem tego pewna. Czyni ją też niezwykle dobrą w swoim gatunku. Polecam, mimo wszystko.

Autor stworzył mroczną, ale wiarygodną historię. Dużo jest w niej tajemnic, niewiadomych, które stopniowo będziemy odkrywać.

Do lektury powieści Macieja Kaźmierczaka zachęcił mnie opis. Sugestywny, obiecujący mocne wrażenia, dający poczucie niebezpieczeństwa wiszącego w tle. Czytałam inne książki autora i miałam pogląd na co go stać, więc tym bardziej cieszyłam się na lekturę "Nikt". Czy historia spełniła moje oczekiwania? O tym poniżej.

Na pewno przygotujcie się na lekturę, która trzyma nieustanne napięcie. Autor pokusił się o gęsty, mroczny klimat tajemnicy i to wyczuwa się niemal od pierwszej strony. Bardzo lubię takie ciężkie atmosfery w kryminałach, więc z przyjemnością zanurzyłam się w lekturze a im dalej w las tym było ciekawiej. Czasami jednak czułam się zmęczona natłokiem spraw jakie spadły na bohaterów, którzy wciąż walczyli z nieuchwytnym złem, ale nikt nie był w stanie im pomóc a ludzka bezkarność grała wszystkim na nosie. Autor przedstawił te sytuacje bardzo wiarygodnie i chyba nawet aż za bardzo, ponieważ miałam ochotę krzyczeć w przestrzeń, by ktoś w końcu pokazał tym złym gdzie ich miejsce.

Akcja rozgrywa się w Łodzi. W jednej z kamienic znaleziono ciało Moniki Maj. Chociaż wszystko wskazuje na to, że dziewczyna popełniła samobójstwo to podkomisarz Kamili Szolc nie dają spokoju pewne konkretne szczegóły. Dokładnie rok wcześniej w tym samym mieszkaniu doszło do podobnego incydentu, ale wtedy sprawa została zignorowana. Czy nowe wydarzenia i kolejne odkrycia pozwolą w końcu odkryć prawdę?

Fabuła składa się na elementy typowego kryminału. Mamy więc zagadkę do rozwiązania a celem historii jest zaciekawienie czytelnika oraz skupienie jego uwagi na konkretnych faktach. Powoli podążamy po nitce do kłębka, od jednej zamordowanej dziewczyny do drugiej, torturowanej, ale ostatecznie odratowanej. Prowadząca śledztwo Kamila nie jest szczególnie charyzmatyczną bohaterką, więc czas spędzony w jej towarzystwie jest miły, ale nie wyjątkowy. Nie mogę również napisać, żeby była to postać szczególnie przenikliwa, ponieważ chociaż jako jedyna drąży temat to czasami zbyt mocno kluczy wokół tego co najmniej istotne. Inaczej ma się natomiast sama zagadka, gdy na pierwszym planie pojawia się porwana nastolatka, która powoli wyjawia swój sekret i prowadzi nas do dobrze przemyślanego, zaskakującego rozwiązania.

"Nikt" ma swoje plusy i ma też minusy. Nie mogę napisać, że żałuję wyboru, ale pewne sceny z przyjemnością bym podrasowała. Na pewno podobał mi się klimat oraz napięcie, podobała mi się również tajemnicza nastolatka zbyt przerażona, by mówić prawdę. Sama kryminalna zagadka mimo swojej typowości również okazała się wciągająca, więc zapewniam, że powieść Macieja Kaźmierczaka to idealny wybór na leniwe popołudnie, kiedy potrzebujemy niezobowiązującej, ale wciągającej lektury.

Mocna rzecz, przejmująca, brutalna, ale czyta się to szybko, niemal na wdechu

Już sama okładka do mnie trafiła, a co by nie pisać, okładka ma znaczenie. Dlatego porzucając inne książki sięgnęłam po tą i nie żałuję.

Książka jest... no właśnie brakuje mi słowa, bo pisząc brutalna, czy drastyczna to jeszcze nie do końca oddaje to co chcę przekazać. Ta książka jest mocna, odziera bohaterów z intymności, z szacunku do ich ciał, do człowieczeństwa, prowadzi ich do drastycznych sytuacji. Ogólnie tak jak pisałam to mocna książka, ale czytałam już bardziej brutalne, więc nie na to autor kładzie nacisk. W mojej opinii napisana jest świetnie, mimo bardzo ciężkich tematów idzie się przez to jak przez burzę. Raz, dwa i po książce, jednak w głowie zostaje na dłużej.

Bardzo polecam 🖤🖤🖤

Patrząc na okładkę i czytając opis, wiedziałam, że nie będzie lekko, ale zupełnie nie spodziewałam się, że będzie tak ciężko.

„Nikt” to kryminał pełen przemocy, brutalności i dusznej atmosfery Łodzi. Jedynym słowem – mocny. Dla mnie chwilami za mocny, ale nie mogłam odłożyć tej książki. Nie mogłam, bo fabuła wymyślona przez autora niesamowicie wciąga i robi to właściwie od samego początku. Oczywiście trafiły się momenty znużenia, ale to, co autor tutaj serwuje, wynagradza wszystko.

Jednak nic w tej książce nie jest takie oczywiste i jasne. Momentami ma się taką niezłą zagwozdkę, o co tak właściwie tutaj chodzi, bo autor wodzi za nos i miesza. Tutaj nie ma żadnych zbędnych opisów, a ciągle się coś dzieje. Całą historię poznajemy z perspektywy śledczych i czystego zła w postaci pewnego bohatera.

Zachwyca i przeraża jednocześnie kreacja Szarego. Jego postać jest stworzona rewelacyjnie. To ten typ, którego nie chcielibyście spotkać na swojej drodze, strach z nim zadzierać, strach na niego popatrzeć. Sadysta, psychopata, zwyrodnialec. Jego działania przerażają i wywołują zdziwienie, że można być aż tak popapranym. Ale mają swoje podłoże. Ta postać to kolejny dowód na to, że środowisko, w którym się wychowujemy, ma ogromne znaczenie.

Z tej książki wylewa się patologia i brud. Nie ma w niej bohaterów, których można darzyć sympatią, nie ma ładnych miejsc i dobrych emocji. Jest za to brak poczucia bezkarności i jakichkolwiek skrupułów i moralności. Jednak momentami wydawała mi się przerysowana.

A zakończenie? Naprawdę zaskakuje, aczkolwiek mnie nie wbiło w fotel. A nawet wydawało się trochę naciągane.

To książka dla ludzi o mocnych nerwach, gdzie strach miesza się z ekscytacją.

„Zło ma wiele imion, jedno z nich to Nikt.”

Przenosimy się do Łodzi. Marta Gryz na swoje urodziny znajduje w skrzynce kartkę od córki Karoliny. Nie było w tym nic niezwykłego, gdyby nie to, że córka od roku nie żyje, popełniła samobójstwo. Kobieta pomimo upływu czasu nie może pogodzić się z tą tragedią. Jej umysł zaprzecza wszystkiemu, dlatego nie zastanawia się długo, udaje się do mieszkania córki. Tam znajduje ciało jej współlokatorki. Kobieta ma podcięte żyły, jednak prowadząca sprawę podkomisarz Kamila Szolc podejrzewa, że to zabójstwo. Spostrzeżenia do których dochodzą śledczy rzucają zupełnie nowe światło na sprawę przed roku. Czyżby doszło do fatalnej pomyłki? Śledczy intensywnie zabierają się do pracy, niestety już wkrótce dostają kolejne zgłoszenie. W pobliskim lesie przechodzień znalazł na wpół powieszaną, ze śladami tortur na ciele, nieprzytomną nastolatkę. Wszystko nabiera zupełnie innego wymiaru, a intuicja podkomisarz Szolc podpowiada, że zeznania dziewczyny mogą być istotne dla całej sprawy. Jednak ta przerażona nie chce współpracować…

Książka przepełniona mrokiem, bezwzględna brutalnością, ohydnych, przerażających czynów. Ciężka, niejednoznaczna, gdzie alkohol i narkotyki są na porządku dziennym, a zadawanie bólu jest przyjemnością. Gwałty, tortury, drastyczne sceny. Patologiczne zachowania, nienormalne relacje rodzinne, dewiacje, wulgaryzmy. Do czego zdolny jest człowiek? Zło, które siedzi ukryte i tylko czeka, aby się ujawnić… Kryminalna zagadka intrygująco utkana, jest pokręcona i trudna do rozszyfrowania.

Rewelacyjny kryminał, który wbija w fotel, przyspiesza bicie serca, sprzeczne emocje wzrastają wraz z przerzucanymi stronami. Niedowierzanie, smutek, przerażenie, szok, obrzydzenie… Pomimo makabrycznych opisów nie byłam w stanie go odłożyć. Jestem pewna, że nie było to moje ostatnie spotkanie z Autorem. To powieść dla osób o mocnych nerwach, bardzo polecam. Tatiasza i jej książki :)

Dwie martwe kobiety, to samo mieszkanie. Samobójstwo czy morderstwo? Jaki związek z tym ma na wpół powieszona nastolatka? Kim jest "Nikt"? Splot dziwnych, niejednoznacznych wydarzeń nie wróży nic dobrego. Podkomisarz Kamila Szolc musi wykazać się nie lada sprytem, by odkryć prawdę.

"Nikt" nie zachwycił, ale podobał mi się. Sceny są mocno pojechane, ostre, jednak nie kłują w oczy nadmierną wulgarnością. Nie wszystko jest napisane wprost. Oczywiście są momenty jednoznaczne, ale jest też wiele pozostawionych w sferze niedopowiedzeń. Daje to czytelnikowi większe pole do popisu. Wszystko zostało idealnie wyważone i to zdecydowanie wyszło fabule na dobre.

Autor dozuje napięcie i podsuwa kolejne elementy układanki, by już na finiszu wpaść, niczym młodsze rodzeństwo i pomieszać to co zdążyliśmy ułożyć. Nie do końca jednak kupuję to zakończenie. Oczekiwałabym szerszego planu, szczegółowej genezy. Na plus, że mnie zaskoczyło.

Zło panoszy się na każdym kroku, a jego początków należy doszukiwać się głęboko u podstaw. Silne, negatywne emocje, kumulują się latami i doprowadzają do wewnętrznego zepsucia i zatracenia człowieczeństwa. Przemoc fizyczna idzie w parze z psychiczną tworząc różne dewiacje. Patologiczne reakcje przybierają na sile i w pewnym momencie są już niemal nie do opanowania. Zagnieżdżają się w głowie i drążą ją niczym pasożyt.

Wszystko tu jest złe. Zabrakło mi jednak kontrastu, ukazania również jasnej strony. W całym tym wszechobecnym brudzie nie umiałam nawet polubić tych z założenia pozytywnych bohaterów.

Mimo że czytałam tę powieść z zaciekawieniem, to na co dzień wolę mniej "popieprzone" historie. Nie będę więc ani zachęcać, ani odradzać. O tym czy chcecie po nią sięgnąć musicie zdecydować sami.

W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało Moniki Maj. Choć wygląda to na samobójstwo, to jednak brak śladów krwi nie pasuje do tego obrazka. W tym samym mieszkaniu rok wcześniej zgineła Karolina Gryz. To też było samobójstwo. Sprawa zaczyna się gmatwać.

Panie Macieju, coś Pan tu odkaźmierczakował! Się zadziało, że hej. Wciągnęłam się od razu. Najbardziej przyciągnęły mnie postaci. Autor stworzył tak wyraźnych, a przy tym skomplikowanych i prawdziwych bohaterów, że w trakcie czytania musiałam sobie przypominać, że to tylko książka. Wiele z tych postaci budziło we mnie wstręt, a nawet strach. Zdarzyło mi się zacisnąć powieki w trakcie czytania, bo nie chciałam poznać kolejnych wydarzeń. Oczywiście z drugiej strony bardzo chciałam, więc koniec końców ciekawość wzięła górę nad wstrętem.

Ta książka wręcz kipi od przemocy. Nie tylko tej fizycznej. Autor w bardzo ciekawy sposób pokazał jak jedna silna psychicznie jednostka jest w stanie zdominować otoczenie. Przerażajace!

Zakończenie zaskakujące i bardzo przyjemne. Podobało mi się. I jak na Kaźmierczaka przystało, było przedstawienie - bez teatralnej sceny to już by nie było to.

Polecam gorąco.

Pierwszy raz mam styczność z autorem Maciejem Kaźmierczakiem i po prawdzie nie wiedziałam czego się spodziewać. Mocno skusiła mnie okładka i tytuł książki. Nie czytałam opisu i, o zgrozo, dobrze zrobiłam. Dalej podtrzymuje swoje zdanie, że opisy książek zdradzają za dużo, a ja jednak lubię być zaskakiwana.

Książka "Nikt" wciągnęła mnie od razu. Przeczytałam ją szybko, do późna leżałam w łóżku i nie mogłam jej odłożyć. Macie tak czasami przy czytaniu jakiejś książki, że w głowie kłębią się takie myśli jak: to jest okrutne, nie chciałbym/chciałabym być na jego/jej miejscu, ale to porąbane, dlaczego ludzie to robią? Przy tej lekturze na pewno takie myśli będą Wam towarzyszyły.

W tej historii są nawiązania do poprzedniej książki autora "Martwy ptak", której nie czytałam, ale już wiem, że z chęcią po nią sięgnę. Dlaczego? Bo spodobał mi się styl autora, budowane napięcie od pierwszych stron, gdzie od razu jest się atakowanym zabójstwem. Co ciekawe, sprawcę podejrzewa się od razu, ale momentami miałam wahania, że może jednak nie, że na koniec okaże się, że będzie całkiem inaczej. Nie. Autor dążył do motywu jakim kierował się sprawca i to była miła odmiana.

Historia przedstawiona jest z różnych perspektyw, a co najważniejsze, także głównego podejrzanego. Akcja rozgrywa się w jednym czasie, nie ma przeskoków do przeszłości, choć jest ona obecna w myślach, rozmowach między bohaterami. Jeśli czytaliście "Martwego ptaka" to spotkacie tu komisarza Kyrcza i podkomisarz Szolc. Zapałałam sympatią do Edyty i Bednarskiego, którzy grali jedne z pierwszych skrzypiec. Zwłaszcza Edyta.

Zostały poruszone trudne tematy. Zastraszanie swoich ofiar, które nie chcą zdradzić, kto wyrządził im krzywdę. Chora fascynacja dręczeniem, torturowaniem. Wpływ środowiska, w którym się wychowywało, na późniejsze, dorosłe życie. I inne, które sami jeszcze poznacie w trakcie lektury.

Jestem pozytywnie zaskoczona finałem książki, bo w ogóle nie kalkulowałam, co się może wydarzyć. I nie zgadłabym, gdybym nawet to robiła. "Nikt" wywoła dużo emocji zwłaszcza u kobiet, ponieważ to płeć piękna jest na celowniku sprawcy. Brutalność zawsze wywołuje całą gamę negatywnych emocji i tak będzie też tutaj. Ze swojej strony polecam czytelnikom, którzy lubią gatunkowy mix, czyli mieszanka kryminału i thrillera, nawet sensacji.

Maciej Kaźmierczaka, Autor "Martwego ptaka" powrócił do nas z kolejnych mrocznym, obrzydliwym i niezwykle intrygującym kryminałem 😎

W jednej z łódzkich kamienic zostaje znalezione całego Moniki Maj. Wszystko wskazuje na to, że kobieta popełniła samobójstwo, ale prowadząca śledztwo komisarz Kamila Szolc podejrzewa morderstwo. W tym samym mieszkaniu, dokładnie rok temu zginęła Karolina Grycz, wtedy również stwierdzono samobójstwo. Czy ktoś popełnił błąd? Brak jakichkolwiek śladów i punktu zaczepienia, dla Szolc to będzie trudna zagadka... Powoli śledczy trafiają na inne ofiary, a jedna z policjantek przypadkowo wpada na pewien ślad i pomimo czyhającego niebezpieczeństwa, postanawia nim podążyć. Czy uda jej się wytropić sprawcę?

"Nikt" autorstwa Macieja Kaźmierczaka to mocny, okrutny i bardzo brutalny kryminał. Już na samym początku dostajemy sporą dawkę emocji a z każdą kolejną stroną napięcie wzrasta, a chęć rozwikłania zagadki sprawia, że pomimo skali okrucieństwa, ciężko jest odłożyć książkę. Autor zaserwował mi istny rollercoaster, im byłam bliżej rozwikłania zagadki, wykonywał taki zwrot akcji, wodził mnie za nos, że już nie wiedziałam co i jak, po samo zakończenie, które..  dosłownie wbiło mnie w fotel... Mimo, że książka u wielu może wywołać obrzydzenie i chęć odłożenia jej na półkę, to ja jednak namawiam, byście ją skończyli. Zakończenie tej chorej i pokręconej historii zaskoczy Was podobnie jak mnie. Jeżeli jesteście fanami mocnych kryminałów to ta książka będzie dla Was idealna.

Odnalezienie zwłok młodej kobiety w jednej z łódzkich kamienic stanowi punkt wyjścia najnowszej powieści Macieja Kaźmierczaka. Choć wszystko wskazuje na to, że Monika Maj sama odebrała sobie życie, policjanci, z Kamilą Szolc na czele, podejrzewają, że kobieta została zamordowana, a sprawca nieudolnie upozorował samobójstwo. Wkrótce śledczy odkrywają, że dokładnie rok temu, w tym samym mieszkaniu również zginęła młoda kobieta. Sprawę umorzono, ale teraźniejsza zbrodnia rzuca na nią nowe światło. Kiedy policja otrzymuje zgłoszenie o odnalezieniu w pobliskim lesie na wpół powieszonej, nieprzytomnej i torturowanej nastolatki, to choć ta zbrodnia różni się od poprzednich, intuicja podpowiada Szolc, że może stanowić klucz do wyjaśnienia sprawy.

Akcja powieści „Nikt” osadzona została w dzielnicach Łodzi, które samym swoim wyglądem budzą strach. Nikt nie chciałby zapuszczać się w te rejony za dnia, a cóż dopiero w nocy. Brudne, odrapane kamienice, cuchnące klatki schodowe, straszące powybijanymi szybami, grożące zawaleniem pustostany. Wylęgarnia patologii i dewiacji. Tu nikt nic nie widzi i nie słyszy, nawet wówczas, gdy dochodzi do makabrycznych zbrodni. Co więcej, ofiary i ich najbliżsi również idą w zaparte. Albo uparcie milczą, albo przyparci do muru, na pytanie kto to zrobił, drżącą ręką kreślą na kartce tylko jedno słowo: NIKT. A tytułowy bohater, karmiąc się poczuciem bezkarności, szczelnie chroniony zmową milczenia rośnie w siłę i wraz z dwójką „współpracowników” dokonuje kolejnych makabrycznych zbrodni.

Nie będę ukrywać, że zarys fabuły, okładkowy blurb oraz wiele pozytywnych recenzji sprawiły, że miałam co do tej książki spore oczekiwania. Z przykrością jednak muszę stwierdzić, że nie zostały spełnione.

Historię poznajemy z perspektywy śledczych i sprawcy, zabrakło mi tutaj perspektywy ofiar.

Stworzone przez Autora opisy zbrodni, jakkolwiek wstrząsające, przerażające i niekiedy obrzydliwe, są do siebie łudząco podobne, z czasem powszednieją i nie wywołują już tak silnych emocji. Przedstawienie zdarzeń z perspektywy choćby jednej ofiary zdecydowanie bardziej zagrałoby na emocjach czytelnika, a przede wszystkim sprawiło, że poszczególne zbrodnie nie zlewałyby się w jedną całość. Przerażałaby nie tylko skala zbrodni (a jest ogromna!), ale i osobiste tragedie jednostki. Może również udałoby mi się zrozumieć dlaczego młoda kobieta dobrowolnie wsiada do samochodu mężczyzny, którego panicznie się boi.

I tu dochodzimy do kolejnego problemu... Fabuła tej powieści wydaje się zupełnie niewiarygodna. I tak, wiem, że mam do czynienia z fikcją literacką, jednak osobiście chciałabym, aby nosiła ona znamiona prawdopodobieństwa. Niestety powieść Macieja Kaźmierczaka nie nosi. Apogeum stanowi zakończenie, które jest tyleż zaskakujące, co absurdalne. Urąga wszelkiej logice i prawdopodobieństwu zdarzeń.

Razi również jednowymiarowość zarówno przedstawionego świata jak i bohaterów. Tu nie ma miejsca dla pięknych miejsc, pozytywnych postaci i emocji. Zło, brud, mrok i wszechobecna patologia – tylko i wyłącznie.

W końcówce książki pojawia się informacja o tym, że Szary - zło wcielone - miał trudne dzieciństwo, być może z ofiary przeistoczył się w kata. Jednak nie można tego jednoznacznie stwierdzić. A szkoda. Dzięki temu jego postać wymykałaby się jednoznacznej ocenie, budziła skrajne emocje, a tak jest płasko i bezbarwnie. Zły i już. I znowuż ciężko oprzeć się wrażeniu, że gdyby Autor zechciał wprowadzić do swojej powieści retrospekcje mogłoby być ciekawie i emocjonująco.

Nie przekonuje mnie również postać Kamili Szolc, opryskliwej, aroganckiej głównodowodzącej śledztwem. Skupiona na osobistych problemach, nie potrafi zapanować nad podległym jej zespołem i doprowadzić do rozwiązania zagadki. Innych policjantów Autor również stawia w nie najlepszym świetle. Szczególnie poczynania Edyty Gawron wydają się co najmniej dziwne i mało prawdopodobne. Jest dojrzałą kobietą, niegdyś zastraszaną, która zmieniła miejsce zamieszkania, a kupując w sklepie alkohol prosi o zapakowanie go w nieprzezroczystą torbę. Z drugiej strony znajduje w sobie dość odwagi by położyć na szali budowaną z trudem, wbrew woli rodziców policyjną karierę i wdać się w bliższą relację z jednym z podejrzanych. Nie mogę też nie wspomnieć o policyjnym psychologu, który dysponując informacjami mogącymi wpłynąć na przebieg śledztwa, dzieli się nimi niechętnie lub wcale. Niezbyt pochlebną laurkę wystawił Autor pracownikom policji.

Ciekawa jestem także historii „współpracowników” Szarego, w końcu odegrali w tej historii znaczącą rolę. Jak to się stało, że ich zwerbował? Kim są, skąd pochodzą dlaczego wybrali taką drogę? O tym jednak Autor milczy.

Chciałbym móc napisać, że „Nikt” wywołał we mnie silne emocje, a zakończenie wbiło mnie w fotel. Niestety, to nie do końca prawda. Potencjał historii o człowieku, przesiąkniętym złem do szpiku kości, siejącym strach, z premedytacją niszczącym życie wielu kobiet nie został, moim zdaniem, w pełni wykorzystany. Zapowiadało się naprawdę dobrze, a wyszło tak sobie.

(współpraca z wydawnictwem Muza)

Podkomisarz Kamila Szolc prowadzi śledztwo w sprawie upozorowanego samobójstwa Moniki Maj. Ciało kobiety znaleziono w łódzkiej kamienicy.

Okazuje się, że rok temu w tym samym mieszkaniu znaleziono ciało powieszonej Karoliny Gryc. Dwa samobójstwa w tym samym mieszkaniu wydają się mocno podejrzane.

Podkomisarz Kamila Szolc i starsza aspirantka Edyta Gawron pracują nad rozwiązaniem zagadki.

Wkrótce dostają kolejne zgłoszenie. W pobliskim lesie przypadkowy przechodzień znajduje nieprzytomną dziewczynę, która była torturowana.

Szolc czuje, że sprawa tej dziewczyny może być kluczem do rozwiązania śledztwa. Niestety ofiara nie jest chętna do współpracy. Na pytanie, kto ją skrzywdził, drżącą ręką zapisuje słowo: NIKT...

Wow! Co to jest za wstrząsający kryminał. Autor pokazuje nam brutalny świat pełen przemocy i okrucieństwa.

Wspaniale stopniuje napięcie, aż czułam ciarki i niepokój podczas czytania tej powieści.

Genialna i wciągająca fabuła. Nie mogłam od niej oderwać się od tej książki.

Świetnie wykreowani bohaterowie. Książka wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca.

Uwielbiam rozwiązywać zagadki, a tutaj jest pełno tajemnic.

Autor ma świetne pióro. Powieść jest dopracowana w każdym detalu. Ten kryminał dostarczył mi wiele emocji.

Bardzo podobała mi się ta książka.

Zakończenie to prawdziwa petarda.

Z przyjemnością sięgnę po kolejne książki tego autora.

Polecam gorąco!

Zaczęło się całkiem spokojnie, ale jak zaczęłam czytać książkę dalej, szczególnie z perspektywy "Szarego" to miałam lekki szok. Bałam się przerzucać kartki. 😆Wykreowanie takiego przerażającego bohatera jest niby niemożliwe, a jednak. Kiedy o nim pomyślę dalej mam ciarki!

"(..)Wyglądał jak jakiś rasowy potwór,hybryda,który ucieka z tajnego laboratorium gdzieś pod Czarnobylem. Czasem wystarczyło, że Szary na kogoś spojrzał, a ten już szczał po nogach".

Jego obsejsa, pomysły i inteligencja mnie przerażały. Cienka jest granica między fascynacją a nieludzkim zachowaniem.

Oczywiście nie tylko ten zły charakter jest tutaj dopracowany. Policjanci są autentyczni, pełni szczerości i współczucia,a podkomisarz Szolc pokochałam za to, jak podchodziła do tej sprawy i w jaki sposób traktowała swoich podwładnych.

Autor zaserwuje wam huśtawkę emocji. Kiedy już myślisz, że wszystko wiesz, okazuje się, że nic nie wiesz i od początku zaczynasz świrować razem z bohaterami.

To była książka pełna akcji, momentami obrzydliwa i szokująca, a jednocześnie nie mogłam przestać czytać, bo czekałam aż w końcu dobiorą się sprawcy do ****! 🤭

Zakończenie tej historii wbiło mnie w fotel, miałam dużo scenariuszy ale żaden się nie sprawdził. Po mistrzowsku!

GENIALNY kryminał, trzymający w nieustającym napięciu! Brawo autorze. 🖐️

"Zło ma wiele imion, jedno z nich to NIKT"

"Nikt" to emocjonująca, mroczna i bezwzględna książka @maciej_kazmierczak_autor

To trzymająca w napięciu, brutalna historia, której zakończenie wbija w fotel🤯

W tej książce jest wiele okrucieństwa, patologii, bezkarności... Czytając ją, niemal przez cały czas czuje się zimny dreszcz emocji na plecach.

Kiedy w jednej z łudzkich kamienic, zostaje odnalezione ciało Moniki Maj, sprawą zajmuje się podkomisarz Kamila Szolc, a także aspirant Edyta Gawron i młodszy aspirant Jakub Bednarski. Wszyscy zgonie ustalają, że Monika została zamordowona, a sprawca upozorował jej samobójstwo. Okazuje się, że rok temu, w tym samym mieszkaniu, znaleziono ciało Karoliny Gryz. Przyczyną również było samobójstwo i sprawa została umorzona.

Jednak śmierć Moniki Maj, rzuca nowe światło na wydarzenia sprzed roku. Śledczy na nowo próbują rozwiązać kryminalną zagadkę. Wtedy to dostają kolejne zlecenie. W lesie została znaleziona na wpół powieszona dziewczyna - Daria. Kiedy ofiara dochodzi do siebie i zaczyna współpracować ze śledczymi, na pytanie, kto ją skrzywdzi, zapisuje tylko krótkie słowo NIKT!

"Nikt" to książka wielowątkowa, ukazująca okrucieństwa, jakie dokonuje człowiek. Człowiek bezwzględny, pozbawiony wszelkich hamulców, skrupułów.

Aspirant Edyta Gawron próbuje rozwiązać zagadkę na własną rękę. Wchodzi w niebezpieczny, wręcz obrzydliwy świat, w którym na każdym kroku czai się zagrożenie.

Jak dramatyczna okaże się prawda?

Czy śledczym uda się ustalić, kto stoi za zabójstwami?

Tego dowiecie się, czytając książkę "Nikt", genialny kryminał, z genialną fabułą i pełnokrwistymi bohaterami!

I UWAŻAJCIE - TA KSIĄŻKA WCIĄGA!

Mimo okrucieństwa, jakie w sobie skrywa, nie można się od niej oderwać!

Polecam!

Sięgając po książki autorów, których twórczości nie znam, zawsze towarzyszą mi lekkie obawy, czy lektura przypadnie mi do gustu. Tak też było w przypadku książki „Nikt” Macieja Kaźmierczaka. I stwierdzam, że moje obawy były niepotrzebne.

„Nikt” wciąga od samego początku. Niby od razu wiadomo, kto za co odpowiada, a jednak do końca niczego nie byłam absolutnie pewna. Autor utkał wszystko z taką precyzją, że przez cały czas czułam ogromne napięcie i chęć dalszego czytania. Ta książka budzi emocje, przeraża i przyprawia o ciarki. Dodatkowo całość daje poczucie dużego realizmu, co dodatkowo budzi większe napięcie. Myślę, że osoby znające Łódź poczują ten realizm jeszcze bardziej. Poruszone w książce wątki zbrodni są brutalne i nie oszczędzają czytelnika. Wyraźnie zarysowani bohaterowie, przemyślana fabuła i zaskakujące zakończenie sprawiają, że książkę bardzo dobrze i szybko się czyta.

Mimo pojawiających się scen, które odrzucają, książkę polecam i zachęcam do tego, abyście sami zobaczyli kim jest NIKT.

Nie będę ukrywać, że książkę czytałam wyjątkowo długo… Przeczytanie zaledwie 350 stron zajęło mi prawie 2 tygodnie! Jednak nie było to spowodowane tym, że książka mi się nie podobała. Nic z tych rzeczy. Chyba po prostu mam jakiś gorszy czas do książek, które zbyt mocno pobudzają moją wyobraźnię, są przerażające i momentami wręcz odpychające.

Całość napisana jest naprawdę dobrze. Już od pierwszych stron jesteśmy wciągnięci w dziwny wir wydarzeń, który strona za stroną odkrywa przed czytelnikiem coraz to nowsze, obrzydliwe fakty. Znając już twórczość autora wiedziałam, że mogę spodziewać się czegoś świetnego, ale to co otrzymałam przerosło moje oczekiwania. Fabuła jaką wymyślił autor jest dopracowana i sądzę, że każdy mieszkający w Łodzi będzie ją odczuwać jeszcze mocniej. Oczywiście niektóre fakty mogły zostać delikatnie przerysowane, ale i tak większość odbija rzeczywistość. Obraz zbrodni jest brutalny, a to jak został przedstawiony NIKT jest w mojej ocenie swego rodzaju majstersztykiem. Jego portret psychologiczny należy do jednych z najbardziej obrzydliwych jakie było mi dane poznać w literaturze. Czerpie ON satysfakcję z zadawania bólu i cierpienia… Czuje wtedy podniecenie, które dla mnie jest czymś okropnym.

Jest to tak naprawdę jedna z niewielu książek, w których nie polubiłam kompetnie żadnego bohatera. Chociaż nie wpłynęło to na całościowy odbiór książki, bo zakończenie zdecydowanie mi to wynagrodziło. Sądzę, że wiele osób takiego się nie spodziewa.

„Nikt” to książka wciągająca, ale i mroczna oraz momentami odpychająca. Jednak najbardziej przerażający jest fakt, że tak naprawdę tacy NIKT mogą istnieć… Książkę oczywiście jak najbardziej polecam!

Niby nic w tym dziwnego, że na pięćdziesiąte urodziny Marta Grys dostała kartkę z życzeniami od córki, gdyby nie fakt, że ona nie żyje już od roku. Zrozpaczona jedzie do jej mieszkania z myślą, że wszystko jest dobrze, że Karolina jednak żyje. Niestety nic z tych rzeczy, za to znajduje kolejną ofiarę samobójstwa. Ale czy napewno jej nikt w tym nie pomógł?

Niestety, nie tylko z tym musi sobie poradzić policja. Gdzieś w innym czasie rozgrywa się niewyobrażalne piekło dla zupełnie nieświadomych zagrożenia kobiet.

Wszyscy są w zmowie milczenia. Strach jest silniejszy od wyznania prawdy.

Czy można połączyć te sprawy w jedną?

Jak długo będą cierpieć przypadkowe osoby, zanim policja wpadnie na trop oprawcy?

-----

"Nikt" jest kryminałem ociekającym przemocą, tajemnicą i mnóstwem momentów, mrożących krew w żyłach.

Historia dla ludzi o mocnych nerwach, lubiących adrenalinę i mocne wstępy. Autor ukazał nam postacie pozbawione jakichkolwiek przyzwoitych uczuć, za to pełnych mroku, patologicznych czynów i chorych podniet. Boję się myśleć o tym, że takie rzeczy mogą się dziać w prawdziwym świecie. Lecz pomimo momentów, w których faktycznie czułam stach, obrzydzenie i zniesmaczenie, książka była świetna. Nie da się jej odłożyć, zanim nie zostanie rozwikłana zagadka, a (uwieżcie mi na słowo) zakończenie jest zaskakujące.

„Nikt” Maciej Kaźmierczak 🔥

W dniu swoich pięćdziesiątych pierwszych urodzin Marta Grys otrzymuje urodzinową kartkę od córki. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że Karolina dokładnie rok wcześniej w tym dniu popełniła samobójstwo. Rozpacz po stracie dziecka, z którą kobieta nie bardzo umie sobie poradzić prowadzi ją do mieszkania, które wynajmowała córka. Jest przekonana, że Karolina jednak żyje. Na miejscu odkrywa zwłoki współlokatorki córki, którą mylnie bierze ża Karolinę Wyglada na to, że i ona popełniła samobójstwo podcinając sobie żyły. Sprawę śmierci Moniki Maj prowadzi podkomisarz Kamila Szolc oraz aspirant Edyta Gawron. Ślady, które policja zabezpieczyła na miejscu zdarzenia, wskazują że jednak nie było to samobójstwo. Ktoś nieudolnie próbował je upozorować. Policja próbuje też przyjrzeć się sprawie wcześniejszego samobójstwa Karoliny Grys.

Czy śmierci młodych studentek są ze sobą powiązane?

Jednak to jeszcze nie koniec...

Przypadkowy przechodzień odnajduje w lesie Łagiewnickim nieprzytomną, pobitą nastolatkę, którą próbowano powiesić. Dziewczyna jednak odmawia składania zeznań. Sprawdzając podobne zdarzenia z ubiegłych lat, policjanci odkrywają jeszcze kilka podobnych przypadków. Żadna z ofiar nie chciała wyjawić co się im przytrafiło. Czy ma to jakiś związek z samobójstwami młodych studentek? Co się za tym kryje?

❄️

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem Macieja Kaźmierczaka i z pewnością nie ostatnie!

Lekki styl pisania i nieźle pojechana fabuła, to połączenie, które w tym gatunku cenię sobie najbardziej. Autor ma niesamowity dar przykuwania uwagi czytelnika już od pierwszych stron książki. Świat jaki ukazał w tej pozycji momentami potrafi wprawić czytelnika w osłupienie. Choć jest to znakomicie wykreowana fikcja literacka, to równie dobrze mogłaby okazać się odzwierciedleniem rzeczywistości. Michał Kaźmierczak zabierze was w świat, w którym natkniecie sie na ludzi zdemoralizowanych do szpiku kości. Patologii w czystej postaci bez zbędnego pudrowania rzeczywistości. Poznacie tego, kto określany jest jako tytułowy NIKT. Autor doskonale nakreślił tu portrety psychologiczne swoich bohaterów. Książka „Nikt” zawiera wszystkie elementy, jakie dobry kryminał mieć powinien!

Będzie to idealna pozycja dla tych, którzy lubią czuć na plecach dreszczyk emocji.

Polecam!

Ocena 10/10

„Nikt”- zaimek przeczący, wraz ze słowem nie sygnalizujący nieistnienie osoby o właściwościach określonych w danym zdaniu. Właśnie tak definiowany jest wg PWN osobnik, którego określają te cztery litery. Kim jednak tak naprawdę jest tytułowy bohater książki Macieja Kaźmierczaka? To przede wszystkim zdeprawowany i brutalny socjopata, którego skala okrucieństwa oraz spaczenie znacznie wybiegają poza nasze rozumowanie szeroko pojętego zła.

Już sam początek książki zapowiada, że przygoda z nią do najłatwiejszych należeć nie będzie, serwując nam okrutny świat ludzkiego zepsucia. W łódzkiej kamienicy znaleziono ciało młodej kobiety, które na pierwszy rzut oka sugeruje samobójstwo, w co nie do końca wierzy podkomisarz Kamila Szolc. W tym samym mieszkaniu dokładnie rok wcześniej odebrała sobie życie inna młoda kobieta, co wywołuje u prowadzących śledztwo lawinę piętrzących się pytań, pozostających bez odpowiedzi. Wkrótce potem w pobliskim lesie policjanci trafiają na nastoletnią ofiarę torturowania, która odmawiając złożenia zeznań kreśli na kartce wyraz „Nikt”, dając tym samym podwaliny dla przeczucia pani podkomisarz iż sprawy te są ze sobą w jakiś sposób powiązane.

Maciej Kaźmierczak w swojej książce „Nikt” zaserwował mi bardzo interesujący punkt widzenia zła, które ewoluuje w zastraszającym tempie, niszcząc wszystko na swojej drodze, wymykając się całkowicie spoza kontroli jego nosiciela. Niestabilnie psychicznie, odrażający typ w postaci Szarego budził we mnie skrajne emocje, a przepełniona brutalnością fabuła ukazała mi naprawdę mocny i zaskakujący kryminał.

Tym, co mi się nie spodobało, było sporo zdradzonych faktów z poprzedniej książki autora, które mnie osobiście skutecznie do niej w tym momencie zniechęciły. Szkoda. „Nikt” to naprawdę bardzo mocna lektura przeznaczona przede wszystkim dla czytelników o mocnych nerwach. Zatem bierzcie i delektujcie się nią wszyscy. Serdecznie polecam, a wydawnictwu Muza bardzo dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Śledztwo opisane w kryminale nie jest proste. Brakuje śladów, a wśród ofiar panuje zmowa milczenia. Czytelnik razem ze śledczymi będzie odkrywał nowe karty w tej sprawie, a z każdą stroną będą nim targały najróżniejsze emocje – zdziwienie, lęk, zohydzenie, antypatia wobec bohaterów. Maciej Kaźmierczak nie oszczędza swoich odbiorców, ale należy podkreślić – akcja na tym nie ucierpiała.

Kapitalnie skonstruował bohaterów – a w zasadzie antybohaterów. Śledczy to ludzie nieidealni, budzący negatywne emocje. Gubią się w swoich czynach i postawie, działają na granicy prawa. Mówiąc, że winni budzą w czytelniku niepokój, to jakby nic nie powiedzieć. Przy tym każda z tych postaci jest inna i precyzyjnie zbudowana.

W trakcie lektury rozwiązanie wydaje się oczywiste, ale plot twist, jaki Maciej Kaźmierczak zaserwował swoim odbiorcom, był kompletnie nie do przewidzenia.

Kryminał ma jedyny w swoim rodzaju klimat. Autor oparł go na okrucieństwie, bezwzględności oprawców i lęku bohaterów. Istotną rolę odegrały miejsca, w jakich rozgrywa się akcja. Maciej Kaźmierczak pokazuje brudne, śmierdzące, zatęchłe meliny. Łódź ma bardzo skrajne opinie, przy czym Autor pokazał tylko ten najgorszy aspekt, nawet nie próbując przemycić innej możliwości (no… może poza zdjęciami jednego z bohaterów).

W ten sposób dopełnił całości, w której nie ma nic pięknego czy dobrego.

Fabuła powieści jest trudna i mocna, ale Maciej Kaźmierczak napisał tę książkę w bardzo przystępnym stylu. Dzięki temu nie sposób się od niej oderwać.

"Nikt" to mocny, przerażający i działający na wyobraźnię kryminał. Autor rysuje obraz patologii – przerażającej i odpychającej. To wyjątkowa książka z rodzaju tych, których jednocześnie nie chcemy czytać dalej, ale musimy poznać zakończenie, więc przeczytamy na jednym wdechu.

"Nikt" to moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Muszę przyznać, że niezwykle udane!

Kryminał kryminałowi nie równy, można wyróżnić wiele odmian. Ten dał mi to, za czym trochę tęskniłam, a bardzo to lubię. Dziękuję panie Macieju :)

Czytelnik od początku jest wciągany w wir wydarzeń i tajemnic. Fabuła jest zakręcona, ale w pozytywnym tego słowa znaczeniu. Do tego dzieje się w teraźniejszości, gdzieś z tła zdarzeń dochodzą głosy o Strajku Kobiet.

Najpierw poznajemy Martę - zrozpaczoną kobietę, która w starym mieszkaniu swojej zmarłej córki znajduje nieżyjącą dziewczynę. Widać ile bólu i cierpienia przyniosła jej śmierć własnej córki. Czuć te emocje i przeżycia. Ukazuje się także Szary - brat zmarłej przed rokiem dziewczyny, okropny typ z dziwnymi upodobaniami. Do tego główna postać, która przykłada się do rozwiązania sprawy - policjantka Edyta, którą polubiłam, chociaż czasem miałam ochotę nią potrząsnąć. Wszyscy bohaterowie są mocni i wyraziści, z dobrze zarysowanym tłem psychologicznym.

W trakcie pojawiają się dodatkowe sprawy, o których czytelnik wie więcej, niż policja. Nie jest to delikatna i łatwa tematyka, trzeba być odpornym, bo najczęstszym pytaniem, które pojawia się w głowie jest "jak można być takim człowiekiem?". A akcja jest gęsta od tych wydarzeń. Im bliżej końca, tym bardziej książka nie pozwala się odłożyć, tylko brnąć w to, by poznać odpowiedzi.

Najważniejsza kwestia: jak zakończenie? Wyśmienicie! Dopięte, sprytne i ciekawe. Jest zwieńczeniem całej fabuły, nie jest zbyt pośpieszne, ani udziwnione. Nie wyobrażam sobie lepszego pomysłu na nie.

Dla osób które znają autora, znajdują się tam pewne smaczki i nawiązania do Martwego Ptaka. Ja nie czytałam tej książki, ale teraz mam na to wielką ochotę!

⭐RECENZJA PRZEDPREMIEROWA⭐

W pewnej kamienicy znaleziono zwłoki dziewczyny, która popełniła samobójstwo. Jednak podkomisarz Kamila Szolc ma co do tego duże wątpliwości. Na jaw wychodzą kolejne sprawy, które miały miejsce w tym samym mieszkaniu i nie tylko. Czy pani podkomisarz rozwikła te dziwne sprawy i dowie się, kto za tym wszystkim stoi?

🤯

Z pisarzem miałam do czynienia przy książce "Martwy ptak" 😁 Pamiętam, że to spotkanie było dość udane, a jak było tym razem? Przekonajcie się, czytając ową recenzję przedpremierową 😜

Autor @maciej_kazmierczak_autor zaserwował mi niezmiernie emocjonującą oraz szokującą lekturę, która momentami mroziła mi krew w żyłach i powodowała papkę z mózgu 😳 Ja się pytam Panie autorze - co to było? 😱 Czytałam wiele powieści, które miały popapranych bohaterów i powodowały szok oraz niedowierzanie, ale tutaj przeszło to moje najśmielsze oczekiwania 😳 Ta postać kojarzy mi się troszkę z Oskarem od pisarza @adrian_bednarek_autor, którego swoją drogą bardzo lubię i pozdrawiam go serdecznie! 😁 Pisarz Maciej wykreował mroczną, główną postać, która miała dziwne i zarazem obrzydliwe upodobania 😳 Powiem Wam, że czytając niektóre sceny, musiałam odłożyć książkę, bo po prostu nie mogłam już znieść tego popie*dolenia i po*ebania 😱 W głowie mi się nie mieści, że można czerpać przyjemność, radość, satysfakcję z wyrządzania komuś krzywdy 😕 Ale też przykre jest to, że osoby drugie bądź trzecie, widząc ludzką krzywdę, nie reagują. Dla mnie autor poruszył w tej książce ważny temat, który jest jako drugie dno, dlatego uważam, że każda osoba powinna przeczytać tę lekturę! Nawet się nie zastanawiajcie, tylko sięgajcie po nią. Ta powieść może otworzyć nam oczy na różne wypaczenia, które kierują tym zepsutym człowiekiem. Jeśli chodzi o język i styl ów lektury to, jak na taki ciężki kaliber, był dość lekki oraz przyjemny. Nie męczyłam się, czytając tę książkę, powiem Wam, że spędziłam z nią świetny czas. Czasem nużyły mnie zbyt przydługawe opisy, ale wiem, że one były potrzebne, dlatego uważam, że tematu nie było 😃 Aaa! Zakończenie! Ono zwaliło mnie z nóg, naprawdę! Spodziewałam się wszystkiego, naprawdę wszystkiego, ale nie tego! 😱 Pisarz poleciał "po bandzie" i stworzył intrygującą, mroczną i trzymającą w napięciu powieść, którą Wam polecam z całego serca! 😃

🤯

Książka ma swoją premierę już 2.02.2022! 😁 Czyli już bliżej, niż dalej! 😁

🤯

Współpraca z Wydawnictwo Muza 🤗💚

Dziękuję za egzemplarz powieści do recenzji 🤗💚

Dzisiaj kilka zdań o książce „Nikt” Macieja Kaźmierczaka. Przyznaję, że jak tylko zobaczyłam opis i okładkę książki wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Dodatkowym motywatorem bez wątpienia jest polecajka Marcela Mossa : „Mroczny. Emocjonujący. Fantastyczny kryminał z szokującym zakończeniem”. I wiecie co? To nie są puste słowa. Zgadzam się z nimi w stu procentach. 😁

Króciutko o fabule.

Kartka urodzinowa od córki ucieszyłaby Martę Gryz gdyby nie fakt, że ta od roku nie żyje. Zdezorientowana Marta udaje się do kamienicy w której mieszkała Karolina. Odnajduje tam Monikę Maj, współlokatorkę córki. Martwą... Wszystko wskazuje na to, że nastolatka popełniła samobójstwo. Śledczy z Kamilą Szolc na czele mają jednak co do tego coraz więcej wątpliwości. Sprawa nabiera tempa gdy w pobliskim lesie przypadkowy przechodzeń trafia na szokujące odkrycie. Znajduje skrajnie wycieńczoną, na wpół powieszoną dziewczynę, której zeznania mogłyby być dla sprawy kluczowe. Mogłyby, gdyby dziewczyna chciała współpracować. Tymczasem milczy jak zaklęta, a na pytanie - Kto ci to zrobił? - odpowiada krótko. Nikt...

Jest to moje pierwsze spotkanie z autorem i muszę przyznać, że już dawno żaden kryminał nie wciągnął mnie tak bardzo, a już na pewno żaden nie sprawił, że podczas czytania autentycznie cierpła mi skóra.

Akcja powieści jest dynamiczna, a fabuła dopracowana w najdrobniejszych szczegółach. Maciej Kaźmierczak stworzył niezwykle mroczny i brutalny kryminał z zepsutym do szpiku kości bohaterem. Szary to nie człowiek, to potwór w ludzkiej skórze. Zwyrodnialec i zboczeniec, któremu sprawianie bólu i torturowanie drugiego człowieka przynosić przyjemność. Nagrywa swoje ofiary kiedy się nad nimi znęca, a potem odtwarza wielokrotnie. To go podnieca. Człowiek ten budzi postrach wśród najbliższego otoczenia. Czuje się bezkarnie...

To była naprawdę mocna lektura. Zdecydowanie dla osób o mocnych nerwach, którym nie straszne są makabryczne opisy. Tworzyłam w głowie wiele scenariuszy na zakończenie tej książki, a i tak autorowi udało się mnie zaskoczyć. Kompletnie nie spodziewałam się takiego finału.

Książka warta jest przeczytania dlatego też gorąco ją wam polecam.