Niezamknięte drzwi

Potraficie gotować? Jeśli nie jest to Wasza mocna strona, to i tak pewnie jesteście lepsi niż Nastia Kamieńska, bohaterka serii rosyjskich kryminałów. Choć u niej wynika to nie tylko z niewiedzy i braku doświadczenia, ale i lenistwa. Za to jest świetna w tym co robi. Analiza i dedukcja osiągnęły u niej poziom mistrzowski, co bez wątpienia przydaje jej się pracy bardziej, niż umiejętność pieczenia ciast, czy lepienia pierogów. Do pozazdroszczenia pozostaje też jej relacja z mężem oparta na partnerstwie i zaufaniu. Uwielbiam tę bohaterkę i niespieszny styl całej serii kryminalnej. A dokąd prowadzą tym razem „Niezamknięte drzwi”?

Podczas kręcenia serialu zostaje zabity młody mężczyzna, kierowca ekipy, a towarzysząca mu żona scenarzysty znika bez śladu.

Sprawa, która początkowo wydaje się banalna, stopniowo nabiera rumieńców i szerzy się coraz więcej możliwych hipotez zdarzenia.

Jakim motywem tym razem kierował się morderca? Pieniądze, porachunki przestępcze, zazdrość, czy może było to zabójstwo na tle narodowościowym? Nastia sprawdzi każdą hipotezę licząc na to, że prawdziwy motyw będzie inny, niż ten na który najbardziej liczy jej ambitny szef.

Kolejny raz z przyjemnością towarzyszyłam Nastii w prowadzonych przez nią śledztwach, choć tym razem możemy również szerzej przyjrzeć się jej relacjom z otaczającymi ją mężczyznami, szczególnie przełożonym o szowinistycznych zapędach i nie zawsze udanym próbom kulinarnym.

Seria z Nastią Kamieńską pozostaje jedną z moich ulubionych serii kryminalnych i zachęcam Was do jej poznania. Niech Was nie przerażają patronimiki, na które się tu natkniecie. Od drugiego tomu już się do nich przyzwyczaicie.

Po moim pierwszym spotkaniu z książką autorki, którą było ‘’Wieczne Odpoczywanie’’ wzbraniałam się dość mocno przed sięgnięciem po inną pozycje Pani Marininy. Zawiewało nudą, było mdło i kompletnie nie mogłam się wbić w fabułe książki pomimo, że była ona dość ciekawa, a mroźna Moskwa dawała się we znaki nawet w Londynie. Nie trudno było mi się dziwić, że mówiłam, że więcej nie sięgnę po jakiekolwiek tytuły tej autorki. Pytanie więc jest takie – co się zmieniło?

Autorka zaserwowała nam ciekawą i dość prostą fabułę. Żona scenarzysty zostaje porwana, a kierowca ekipy filmowej zostaje zamordowany. Kto to zrobił i dlaczego? Jaki udział ma w tym żona scenarzysty, która w Moskwie jest po raz pierwszy? I pomimo, że na pierwszy rzut oka ta sprawa wydaje się komicznie prosta to z kartki na kartkę odgadujemy, że nic nie jest takie na jakie wydawało nam się jeszcze kilka stron wcześniej.

Zatopiłam się w tym klimacie. Pokochałam ten styl. Coraz częściej zaczęłam myśleć o tym czego mi brakowało w lekturze i właśnie po ‘’Niezamkniętych Drzwiach’’ dowiedziałam się co to było. Nie było tu żadnej wartkiej akcji, a rozwlekłe opisy poniektórych sytuacji mogą zdenerwować nie jednego czytelnika. Ale wiecie co? Właśnie to było fajne podczas czytania tej książki, te nie kończące sie opisy i zagłębianie się w przeszłość bohaterów. Jak odkryć prawdę jeśli nie wie się nic o swoich ofiarach i podejrzanych? I wcale nie przeczytałam tej książki w przeciągu dwóch dni jak przeważnie to robie. Ta historia była ze mną przez ponad dwa tygodnie ale gdy odkładałam ją na regał książek przeczytanych to odczuwałam nie małą satysfakcje. Wycisnęłam z tej pozycji tyle ile mogłam i jeszcze trochę.

Nie mogę jednak porównać tej książki do innych tytułów napisanych przez autorkę. Jest to zaledwie moja druga pozycja, która rzeczywiście mi się podobała, a ‘’Wieczne Odpoczywanie’’ kompletnie nie wpadło w moje gusta. Ale w koncu najlepiej samemu się przekonać czy jakaś książka jest dla nas czy jednak nie. ✨

Niezamknięte drzwi Aleksandry Marininy to moje pierwsze spotkanie z rosyjskim kryminałem oraz samą autorką. Powieść jest 23 tomem cyklu o milicjantce Anastazji Kamieńskiej. Bohaterka bardzo przypadła mi do gustu, to kobieta odważna, z silnym charakterem. Pracuje nad sprawą morderstwa na planie serialu, w której pojawia się wiele intrygujących hipotez. Fabuła została bardzo ciekawie skonstruowana. Z każdą kolejną stroną autorka przedstawia czytelnikowi kolejne tropy, niejednokrotnie wyprowadzając go w pole. ⁠

W powieści znajdziemy bardzo rozbudowaną warstwę obyczajową, co może nie przypaść do gustu fanom rasowych kryminałów. Ja prywatne losy bohaterów śledziłam z dużym zainteresowaniem. ⁠

Atutem książki jest z pewnością doświadczenie zawodowe autorki - przez prawie dwadzieścia lat pracowała w milicji. Ma więc doskonałą wiedzę na temat mechanizmów i działania rosyjskiej milicji. ⁠

To co mi w powieści przeszkadzało, to mnogość postaci oraz ich nazwiska. Autorka często posługiwała się zdrobnieniami imion, więc momentami gubiłam się, kto jest kim. ⁠

Niezamknięte drzwi to z pewnością interesujący kryminał, inny niż wszystkie, które do tej pory czytałam. Jestem bardzo ciekawa, jak autorka dalej poprowadzi losy Kamieńskiej, więc będę wypatrywać kolejnych części. ⁠

,,Niezamknięte drzwi" Alesandra Marinina

⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐⭐/10⭐

79/2021

·

Podczas zdjęć do serialu w parku Sokolniki żona scenarzysty znika bez śladu, a kierowca ekipy filmowej zostaje zamordowany. Jak się okazuje, mężczyzna miał skłonności do hazardu i narkotyków – wszystko wskazuje więc na porachunki między zorganizowanymi grupami przestępczymi. Niebawem pojawia się jednak inna hipoteza, według której zabójstwo na planie miało przerwać prace nad produkcją, co sugeruje nowych podejrzanych…

Ta skomplikowana sprawa będzie dla Nastii Kamieńskiej wyjątkowo trudna. Nie tylko ze względu na mylne tropy, ale też z uwagi na warunki, w jakich przyjdzie jej pracować. Po tym, jak pułkownik Gordiejew odszedł na emeryturę, funkcjonariuszka wydziału kryminalnego nie potrafi znaleźć wspólnego języka z nowym przełożonym.

Kamieńska musi poważnie się zastanowić, czy zostać na Pietrowce, czy po wielu latach pracy odejść ze służby.

·

Świetny klasyczny kryminał, który będzie gratką dla fanów tego gatunku. Plusem książki jest jej realizm. Dawno nie czytałam książki, w której bohaterowie i wydarzenia byli prawie namacalni, jakkolwiek to nie brzmi, było to nowe ciekawe doświadczenie i już wiem, że szczegółami można naprawdę wiele zdziałać, tak więc gratulacje dla autorki. Oczywiście jak na kryminał przystało napięcie i zwroty akcji nie ustają, a książka dość szybko nabiera rozmachu. To było moje pierwsze spotkanie z autorką, które zaliczam do udanych. Książka bardzo angażuje nas w śledztwo, dzięki czemu świetnie się przy niej bawiłam! Jedyny minus to rosyjskie nazwiska, które bardzo się mieszają, ale ten sam problem miałam przy innym rosyjskim kryminale, więc warto na to zwrócić uwagę.

·

·

·

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu @czwartastrona @czwartastronakryminalu

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki. Dziwie się sobie, że taki fan kryminałów jak ja, tak późno sięgnął po książki Marininy.

Z pewnością od pierwszych stron wyczuwałam zupełnie inny klimat prowadzenia narracji, inną atmosferę rozpościerającą się wokół całej sprawy, niż w książkach naszych rodzimych autorów, czy autorów zachodnich. Odniosłam wrażenie jakbym przyglądała się poczynaniom bohaterów zza szklanej szyby, czułam pewien dystans, ale również pewnego rodzaju porządek.

Słowa i zdania, jakimi karmiła nas autorka wskazywały na to, że książka powstała dużo wcześniej. I faktycznie premiera tego tytułu w Rosji miała miejsce w 2001 roku, 20 lat temu, a dopiero w tym roku ukazała się polskim rynku.

Jeśli chodzi o samą fabułę.. rany ile tu się działo. To nie była łatwa sprawa, co chwilę pojawiały się nowe wątki, nowe tropy, inne stawały się pułapką i myliły. Można było lekko się w tym wszystkim pogubić.

Wszystko zaczyna się od zamordowania kierowcy ekipy filmowej, który miał styczność z grupami przestępczymi. Ale uwierzcie mi to zaledwie wierzchołek góry lodowej, skrawek tego co ma do zaproponowania autorka.

To kolejna powieść z cyklu o Major Kamieńskiej i powiem Wam, że polubiłam Nastię, choć to kobieta, można by powiedzieć, zwyczajna. Policjantka, mężatka (chociaż w tej części mąż wyjechał w delegację i nie było go wcale 😜), kobieta bez talentu kulinarnego, lubiąca obcowanie z samą sobą. Może inne tytuły z tej serii więcej opowiadają o samym życiu głównej bohaterki?

Nie jestem zachwycona, ale z pewnością jestem bardzo zaintrygowana tą książką. To jakby inaczej opowiedziany kryminał. Jeśli chodzi o zakończenie, mam jedno małe ale… zdecydowanie mi tu czegoś zabrakło, ale może właśnie tak piszę Marinina. Nie przekonam się póki nie sięgną po kolejną część tej serii 🙂