Nieśmiertelność. Love Story

Hazel Sinnett jest samotna i niemal przekonana, że wydarzenia sprzed roku – a także eliksir nieśmiertelności doktora Beechama – były wytworem jej wyobraźni. Nie wie, czy Jack żyje, czy nie.

Jedyne, co może teraz zrobić, to leczyć kolejne osoby i utrzymywać zamek Hawthornden, który zaczyna popadać w ruinę. Kiedy próba uratowania pacjenta doprowadza do jej aresztowania, dziewczyna sądzi, że resztę życia spędzi w więzieniu, dopóki nie przychodzi niecodzienna wiadomość: została poproszona o bycie osobistą lekarką księżniczki Charlotte, wnuczki króla Jerzego III. Stawka jest wysoka, bo jeśli Hazel nie podejmie odpowiedniego leczenia i nie odkryje prawdziwej przyczyny choroby, zostanie odesłana z powrotem do więzienia.

***

„Anatomia. Love story” była jedną z najlepszych książek, jakie miałam okazję przeczytać w 2022 roku. Ogromnie się cieszę, że Wydawnictwu Young przejęło tę dylogię i że mamy okazję poznać dalsze losy Hazel i Jacka.

Stwierdzenie iż „nie mogłam się doczekać II tomu” to lekkie niedopowiedzenie. Wyczekiwałam tej części jak dziecko Świętego Mikołaja. Stąd też, jak łatwo się domyślić, miałam wobec niej spore oczekiwania.

Hazel jest jedną z moich ulubionych kobiecych postaci. W drugiej części widać sporą przemianę jaka w niej zachodzi. Z nieco roztrzepanej, przepełnionej ambicjami dziewczyny zamienia się w dojrzałą i pewną siebie kobietę, która dzięki swojej odwadze, determinacji i ogromnej inteligencji, spełnia swoje marzenie medyczne.

W drugiej części pojawia się nowa postać – Simon. Choć wzbraniałam się rękami i nogami (lojalność wobec Jacka) to muszę przyznać, że bardzo go polubiłam. Postać ta w znaczącym stopniu przyćmiła Jacka, nad czym niestety ubolewam. I tutaj właśnie rodzi się moje największe zastrzeżenie do tej części – Jack. Jego praktycznie w niej nie ma. A jak już jest, to bardzo nijaki, kompletnie bez wyrazu.

Zarówno „Anatomia” jak i „Nieśmiertelność” to świetna propozycja dla osób uwielbiających gotyckie powieści, silne i niezależne kobiece postacie, mroczny i intrygujący klimat oraz wciągającą akcję. A do tego te genialne okładki! Czegóż chcieć więcej?

Moja ocena: 8/10

Jest to bezpośrednia kontynuacja 1 tomu, czyli Anatomii. Byłam bardzo ciekawa jak potoczą się losy Hazel i jej medycznej kariery.

Książka zdecydowanie mi się podobała. Dużo się tam dzieje, opis książki porusza tylko 1 z wielu wątków. W tym tomie jest mniej sekcji ludzkiego ciała, za to głębiej analizuje się ludzką psychikę i zachowania. Ta część podobała mi się chyba bardziej od pierwszej.

Hazel to silna, inteligentna i uparta bohaterka. Oczywiście popełnia błędy, ale przez to jest naturalna. Spotykamy starych i nowych bohaterów. I niestety większość czegoś chce od Hazel. Mamy tu też delikatny zarys trójkąta miłosnego, jednak jest on subtelny i bardzo rzeczowy. Nie znajdziecie to scen miłosnych uciech. To słowa i czyny wytyczają kurs tej książce.

Czytało się ją ekspresowo. Nie pogardziłabym 3 tomem.

Na kartach książki spotkanie pewne stowarzyszenie, które też warto dobrze przeanalizować. Nie chcę psuć Wam niespodzianki z odkrywania złożoności tej książki.

Bardzo polecam.

Moje bijące serce wciąż należy do ciebie i będzie na ciebie czekać.

„Nieśmiertelność. Love Story” to druga część „Anatomii. Love Story”. Pierwsza część skradła moje serce do granic możliwości, więc obowiązkowo musiałam sięgnąć po drugi tom, którego nie mogłam się doczekać. „Anatomia. Love Story” postawiła wysoką poprzeczkę dla „Nieśmiertelności”. Pomimo, że kocham obie części, druga część minimalnie mnie zawiodła, ale spełniła moje oczekiwania. To było idealne zakończenie tej dylogii i z wielkim bólem serca musiałam przyjąć, że ta dylogia dobiegła końca.

Wydarzenia drugiej części mają miejsce rok po wydarzeniach z pierwszego tomu. Hazel mieszka samotnie w zamku Hawthornden i oddaje się swojej pasji, czyli leczeniu innych. Pracuje nad swoją rozprawą, która ma pomóc mieszkańcom, których nie stać na pomoc i aby mogli sobie poradzić w domowych warunkach. Pomoc pewnemu pacjentowi sprawia, że Hazel zostaje aresztowana. Dziewczyna myślała, że resztę życia spędzi w więzieniu, ale nagle dostaje wiadomość, że ma zostać osobistą lekarką księżniczki Charlotte, która zachorowała na tajemniczą chorobę. Opuszcza Szkocje i wyjeżdża do Londynu. Okazuje się, że dwór skrywa pełno tajemnic i intryg, nic nie jest takie jak się wydaje, a dodatkowo dostaje zaproszenie do sekretnego elitarnego klubu.

Tyle słowem wstępu i przejdźmy teraz do mojej opinii.

Bardzo mocno wciągnęłam się w tę historię i nie umiałam się od niej oderwać. Pokochałam główą bohaterkę, która jest silną bohaterką i nie przejmuje się opinią innych na temat jej nietypowej pasji. Jak wiemy z pierwszej części, Hazel bardzo chciała zostać chirurżką i przebrana za chłopaka uczęszczała na wykłady z anatomii, a później z pomocą Jacka zaczęła wykradać zwłoki z cmentarza, aby się na nich uczyć. Bardzo lubiła swoją pracę, nawet jeśli to oznaczało samotność. Starała się pomagać tym, kogo nie było stać na leczenie, ale i pomagała też wyższym warstwom społecznym. Jej chęć pomocy wprowadziła ją w kłopoty. Pamiętam, że moment w którym ona dowiedziała się za co została zamknięta wprowadziło mnie w złość, że miałam ochotę porzucić tę książkę. Hazel błyszczy inteligencją co widać nie tylko w Szkocji, ale i później na dworze królewski. Każdy z bohaterów wnosił coś ciekawego do tej książki. Nadawali charakteru i fabuły.

Akcja w książce strasznie wolno się ciągnęła. Czasami była ekscytująca i trzymająca w napięciu, ale czasem była okropnie nudna i ciągnąca się jak falki z olejem. Mimo to, podobał mi się zamysł na fabułę, bo był oryginalny i ciekawy. Lubię tę fikcję literacką, którą stworzyła autorka, dzięki czemu naprawdę czułam się jak w XIX w. kiedy pojawiały się zalążki medycyny. Słownictwo książki nie było ubogie, czasem pojawiły się błędy redakcyjne, ale było ich naprawdę mało.

Pomimo tego, że książka nie jest idealna, kocham ją całym moim sercem. Jest mi przykro, że zakończyła się tak jak się zakończyła, bo liczyłam na trochę inne zakończenie, ale mimo to mi się podobało. Jestem w pełni usatysfakcjonowana. Z pewnością nie raz powrócę do tej dylogii, bo ciężko się z nią pożegnać.

Oceniłam tę książkę na 4,75/5 ponieważ trochę jej zabrakło do ideału, ale mimo to bardzo ją polubiłam. Zapamiętam tę historię na długo i z pewnością do niej powrócę.

Jeśli lubicie książki w mrocznym klimacie, fikcję historyczną i silną główną bohaterkę to musicie sięgnąć po „Anatomię” oraz „Nieśmiertelność” Love Story.