Niedokończony list

"Niedokończony list" Ewa Szymańska/ Recenzja patronacka - Przedpremierowa

Życie niemalże każdego dnia zmusza nas do dokonywania ciężkich wyborów i podejmowania trudnych decyzji. Z pewnością wielu z was właśnie teraz przed takowymi stoi. Jeśli tak, to się bardzo dobrze składa. Mam nadzieję, że skłonię was do tego, abyście przed ich podjęciem, jeszcze raz dokładnie wszystko przemyśleli, gdyż czasu nie da się cofnąć, a to, co teraz zdecydujecie, może ciągnąć się za wami przez wiele lat. Co więcej, wasza dzisiejsza decyzja może wpłynąć nie tylko na wasze życie, ale także na życie i przyszłość waszych najbliższych. Wystarczy tylko jeden błąd, aby mocno się pokomplikowało. Nie będę jednak skłaniała was do przemyśleń w odniesieniu do własnych doświadczeń, pomoże mi w tym najnowsza powieść Ewy Szymańskiej „Niedokończony list”, który pod opieką wydawnictwa Szara Godzina swoją premierę będzie miał 11.09.2023 roku.

Jedną z głównych bohaterek historii, którą poznajemy na kartach książki, jest Marta. Kobieta, której życie jest potwierdzeniem powiedzenia, że nieszczęścia chodzą parami. Kilka tygodni temu pochowała swoją matkę, a według jej niezwykle taktownego męża dzień pogrzebu teściowej był odpowiednim momentem, aby poinformować żonę, że złożył papiery rozwodowe. Marta wie, że teraz będzie musiała zastanowić się, jak dalej pokierować swoim życiem, ale na razie nie chce jeszcze o tym myśleć. Ku swojemu zaskoczeniu, jej przystankiem staje się rodzinna wioska Grabowo i dom jej nieżyjących już rodziców. Teraz moglibyście pomyśleć, że nie ma w tym żadnego zaskoczenia, gdyż przecież to naturalne, że zawsze, kiedy życie przygniata nas zbyt mocno, szukamy ukojenia i wytchnienia w rodzinnym domu. Zapewne u większości z nas tak to właśnie wygląda, ale w przypadku Marty nigdy tak nie było. Ona przed laty wyjechała i nie zamierzała nigdy wracać tu na dłużej, niż to konieczne.

I w tym miejscu dochodzimy do bardzo ważnego aspektu poruszanego w książce, jakim są relacje rodzinne, a ściślej rzecz ujmując relacje na płaszczyźnie matka – córka, które jeśli chodzi o Martę i jej mamę Elżbietę, nigdy nie były zbyt ciepłe i serdeczne. Owszem, mama ją kochała, ale wykazywała wobec niej dużą zasadniczość i surowość, podczas gdy młodszego syna traktowała z dużą pobłażliwością. Nawet kiedy już córka była dorosła i miała własne życie, nie zmieniło się w tej kwestii zbyt wiele. Relacje obu kobiet naznaczone były oschłością i dystansem, a one same odgradzały się od siebie niczym zasklepione w swych skorupach. Dziś Marta dochodzi do wniosku, że tak naprawdę nigdy nie znała swojej matki. Dlaczego stosunki matki i córki wyglądały właśnie tak, oczywiście dowiecie się, sięgając po książkę, do czego już teraz serdecznie każdego z was zachęcam. Sama Marta nie wie jeszcze, że ten powrót w rodzinne strony może naprawdę wiele zmienić w jej życiu, ale także dać odpowiedzi na ważne pytania kłębiące się w jej głowie, jak również wyciszyć przez wiele lat trawiące jej serce pełne sprzeczności emocje.

A początek wszystkiemu daje niedokończony przez Elżbietę list do Marty, który ta znajduje w jednej z książek mamy. Wynika z niego, że kobieta nie zdążyła wyjawić córce prawdy. Jaką tajemnice skrywała przed córką Ela? Tego będzie starała się dociec Marta.

My czytelnicy mamy możliwość poznać koleje losów Eli, a także powody takich, a nie innych decyzji wówczas jeszcze młodziutkiej dziewczyny, gdyż z racji tego, że akcja powieści pisana jest dwutorowo, możemy przenieść się w czasie do niespokojnych lat 80., w których przyszło żyć Eli i poznać całą prawdę o jej życiu, a także tajemnicę, którą zabrała ze sobą do grobu. Jak się zapewne domyślacie, ja niczego więcej wam nie zdradzę, ale powiem, że to właśnie to, o czym czytamy, udając się w swego rodzaju podróż w czasie i towarzysząc Eli, trafiło do mnie bardzo mocno i poruszyło mnie. Ela nie miała w życiu łatwo, a potem aż do końca żyła w strachu, i niepewności. To, co warto zaznaczyć to fakt wspaniale oddanych przez autorkę realiów tamtych czasów, które odebrały Polakom marzenia o wolności.

Dziś Marta wróciła do domu, a wraz z nią wróciły wspomnienia, które skrywały się w ulubionych smakach, znajomych dźwiękach i rozmowach. Zrozumiała, że tak naprawdę mimo mijającego czasu niewiele się tutaj zmieniło. Ta mała zamknięta wioskowa społeczność ma swoją mentalność. Tu każdy interesuje się życiem każdego i wszyscy wszystko o sobie wiedzą, a plotki nie straciły swej mocy.

Musicie koniecznie sięgnąć po ten tytuł, gdyż perfekcyjnie splecione historie obu bohaterek tworzą niezwykle ciepłą, poruszającą i chwytającą za serce czytelnika powieść. Ostateczne uświadamia nam, że wszystko, przez co przeszły, choć znacząco się od siebie różni, to jednak ma w sobie coś tożsamego. Zarówno Ela, jak i Marta wiedzą czym jest i jak bardzo boli poczucie krzywdy i odrzucenia. Jednak Marcie los da jeszcze szanse na bycie szczęśliwą, jeśli tylko zdoła przestać tkwić w przeszłości i zamknie za sobą jej drzwi. Czy jej się to uda? Sprawdźcie sami.

Przygotujcie się jednak na to, że ta historia wzbudzi również wspomnienia każdego, kto zechce ją poznać. Wywoła sentyment do minionych czasów i przeżyć, ale może również skonfrontować nas z czymś, o czym chcielibyśmy zapomnieć. Jednak czy warto uciekać, a może wręcz przeciwnie, dopóki nie jest jeszcze za późno, warto znaleźć w sobie odwagę na szczerą rozmowę, której pomiędzy Elą i Martą zabrakło. Ja bardzo mocno zaczytałam się w tej powieści, a po jej lekturze wybrałam się na samotny pełen zadumy i refleksji spacer na temat życia mojego i mojej rodziny. Co niech będzie dla was dowodem na to, że książka ma znaczący wpływ na swoich czytelników.

Część. Ostatnio mam zastój czytelniczy i mam nadzieję, że niedługo wrócę na właściwe tory. A jak u Was?

Dziś mam dla Was recenzję książki „Niedokończony list” Ewa Szymańska, wydawnictwo Szara Godzina.

Poznajemy tu dwie historie matki i córki. Ela żyła w latach osiemdziesiątych. Marta po długiej nieobecności wraca do domu rodzinnego. Przeglądając rzeczy po zmarłej mamie znajduje list.

Jaką tajemnicę skrywa Elżbieta?

Czy Marta otworzy serce na nową miłość?

Piękna i poruszająca opowieść dwóch kobiet, matki i córki, która skrywa tajemnicę z przed lat. Książka napisania jest z dwóch perspektyw co powoduje, że mamy możliwość bardzo dobrze poznać obie bohaterki. Teraźniejsza, która przedstawia życie Mart i jej starania aby ułożyć je na nowo. Przeszłość to młodość jej mamy Elżbiety, które nie jest łatwe ze względu na czasy w których przyszło żyć kobiecie. Autorka bardzo dobrze oddała klimat lat osiemdziesiątych, które bardziej znam z opowiadań, ponieważ byłam wówczas mała. Momentami miałam wrażenie, że jestem tam z Elżbietą.

Książka porusza ważny temat jakim jest relacja córki z matką, która nie należy do łatwych, a także nie zawsze były  one ciepłe i serdeczne.

Jednym minusem dla mnie jest relacja Marty z Robertem zabrało mi tu chemii, iskry, która towarzyszy rodzącemu się uczuciu.

Pomimo to książkę czytało mi się bardzo szybko i miło spędziłam z nią czas. Moim zdaniem warto cofać się do minionych lat z tego względu, aby nie zapomnieć przeszłości życia naszych rodziców, które nie były łatwe, wręcz były pełne trosk oraz wyrzeczeń. Takie książki nakłaniają do refleksji, że warto doceniać to co mamy.

Polecam.

„Niedokończony list” autorstwa Ewy Szymańskiej to głęboko poruszająca powieść obyczajowa, w której siła przekazu płynie z budowania emocji na kilku planach – psychologicznym, historycznym i rodzinnym. Autorka opowiada historię Marty, która po śmierci matki wraca do rodzinnego Grabowa, by uporządkować swoje życie. W starym domu odnajduje niedokończony list napisany przez zmarłą Elżbietę, co staje się katalizatorem brutalnego odkrywania sekretów przeszłości i rodzinnych tajemnic.

Narracja prowadzona jest dwutorowo: równolegle obserwujemy współczesne zmagania Marty i retrospekcje z życia jej matki, osadzone w klimacie lat 80- tych na tle dramatycznych wydarzeń stanu wojennego. To zestawienie dwóch epok i dwóch pokoleń tworzy emocjonalny rezonans – wyłania się obraz kobiecości naznaczonej doświadczeniami politycznymi, miłosnymi zawodami i zapomnianymi marzeniami.

Moc powieści tkwi w jej subtelności. Szymańska maluje portrety Elżbiety i Marty z uczuciową głębią i psychologicznym realizmem. Widać to choćby w sposobie, w jaki Marta zaczyna dostrzegać niewypowiedziane życie swojej matki, jej relacje, brakujące emocje czy nieodnalezioną przyjaźń. Autorka potrafi zbudować napięcie bez dramatycznych zwrotów akcji, za to za sprawą atmosfery nostalgii, rodzinnych smaków, dźwięków i wspomnień.

Styl powieści jest ciepły, refleksyjny i emocjonalny. Nie brak w nim subtelnych uniesień i wzruszeń, choć przeważa melancholia i zaduma nad tym, co utracone. Historia skłania do zwolnienia, spojrzenia na relacje rodzinne i przeszłość z perspektywy wzajemnego zrozumienia.

„Niedokończony list” to nie tylko powieść o sekretach z przeszłości – to opowieść o przebaczeniu, tęsknocie i odwadze, tak by mimo bólu próbować odbudować to, co zostało niszczone przez milczenie i czas. Serdecznie polecam tę ciepłą i wzruszającą książkę każdemu, kto docenia literaturę, która skłania do refleksji, buduje więzi międzypokoleniowe i przypomina o wartości pamięci oraz rodziny. Ja jestem oczarowana!

Lubicie czytać zagadkowe i sentymentalne historie?

"Niedokończony list" to historia, którą poznajemy obecnie z perspektywy Marty oraz cofamy się do lat 80-tych i dzięki Elżbiecie poznajemy jej młodość.

Marta nie miała serdecznych kontaktów z matką. Przyjazdy do domu rodzinnego w Grabowie traktowała jako obowiązek niż potrzebę. Marta przypłaciła zdradę i odejście męża Daniela do innej kobiety załamaniem nerwowym. Niestety miała wyrzuty sumienia, bo uświadomiła sobie, że przez to, że była zajęta analizowaniem przyczyn rozpadu swojego małżeństwa nie zdążyła przyjechać do matki chorej na raka. Osobista porażka stała się impulssem, który popchnął ją do działania. Marta spakowała się i po siedemnastu latach nieobecności wyjechała do domu rodzinnego, który zbudował jej dziadek parę lat po wojnie. Zrozpaczona i bezradna kobieta przegląda rzeczy matki i znajduje tajemniczy list, który jej matka napisała do niej.

Dlaczego jej matka go nie dokończyła?

Co chciała przekazać córce?

Jaką prawdę zataili przed nią rodzice?

Jaką prawdę odkryje Marta?

Ile czasu spędzi w domu na wsi zanim pojawi się plan na dalsze życie?

Czy Marcie uda się zamknąć przeszłość i czy otworzy się na miłość, która nagle zapuka do jej drzwi?

Odpowiedzi szukajcie w tej książce.

Jestem zachwycona fabułą tej powieści. Autorka napisała piękną powieść o relacjach rodzinnych. Poznajemy wspomnienia z przeszłości matki i córki. Bohaterka porządkując rzeczy matki powoli odkrywa rodzinne tajemnice i sekrety z przeszłości. Przekonacie się jak cenne są relacje rodzinne. To historia, która pokazuje, że nie warto kłócić się i mieć zawziętego serca. Trzeba dbać o relacje rodzinne, bo rodzina to jest wartość bezcenna, o której zapominamy w pędzie życia. Śledziłam losy bohaterek i czułam ich emocje, rozterki oraz żal Marty, że już nie naprawi relacji z matką. Bardzo zaciekawiły mnie wspomnienia Elżbiety , która przenosi nas do lat 80-tych i opowiada nam o swojej codzienności. Obie bohaterki musiały podejmować trudne życiowe decyzje.

Książka dostarcza mnóstwo emocji oraz zmusza do refleksji. Autorka pokazuje nam, że wspomnienia są czymś, co pozostaje nam w życiu na zawsze. Dlatego dajcie o nie oraz nie zapomnijcie , że należy dbać o relacje rodzinne ze swoimi bliskimi, bo nigdy nie wiemy, co będzie jutro i czy nie będziemy żałować swojego postępowania.

Zdecydowanie polecam!

BRUNETTE BOOKS

Dwa światy. Dwie historie. Dwie kobiety, które łączą więzy krwi. Matka i córka. Obie mają swoje sekrety, o których nie potrafiły ze sobą rozmawiać. Obie los wystawił na próbę. Elżbieta czas swojej największej próby przeżyła na początku lat 80 XX wieku, kiedy stan wojenny odarł miliony Polaków z nadziei na lepsze jutro. Marta po wielu latach wraca do rodzinnego domu by od nowa zbudować swoje życie. Tam odnajduje początek listu, który skierowała do niej niedawno zmarła mama. On staje się początkiem wielu niespodzianek w życiu młodej kobiety.

Długo nie było mi po drodze z tą książką. Jakoś nie mogłam wyczuć miedzy nami chemii… A może potrzebowałam natchnienia? Możliwe, bo pewnego dnia stwierdziłam, że nadeszła pora by zapoznać się Niedokończonym listem… I wiecie, co? Zupełnie przepadłam... Bez najmniejszego problemu potrafiła zaangażować mnie w przeżywanie zawiłych losów obu bohaterek. Elę i Martę poznaliśmy w dość trudnych momentach ich życia. Obie stały na rozdrożu i zastanawiały się nad tym, w którą stronę powinny pójść… Czy dobrze zadecydowały? Nie zdradzę tego, bo nie chcę robić spoilerów. Przecież nikt nie lubi spoilerów! Prawie nikt… Chyba…

Dla mnie najistotniejsze było miejsce akcji. Tym razem autorka zdecydowała się osadzić fabułę na Lubelszczyźnie. Dla Eli ważne wydarzenia, które na zawsze odmieniły jej życie miały miejsce w Lublinie, czyli mieście bliskim mojemu sercu. W pewnym momencie przez fabułę przewinęła się też moja Alma Mater! To tutaj, w Kozim Grodzie mogliśmy poczuć grozę, jaka ogarnęła Polaków w grudniu 1981 roku. To Kozi Gród miał niebagatelny wpływ na relacje Eli i Marty, które dopiero po latach lepiej poznała swoją matkę.

Niedokończony list to książka o rodzinnych sekretach, które mają wpływ na teraźniejszość. Książka skłania czytającego do refleksji nad przemijalnością życia i konsekwencjami złych życiowych decyzji. Oczywiście polecam tę książkę.