Niedaleko pada jabłko

"Przeszłość wyglądała różnie, w zależności od perspektywy."

Do tej pory przeczytałam cztery książki Liane Moriarty ("Wielkie kłamstewka", "A teraz śpij", "Moja wina, twoja wina"), zdobyły różne oceny wrażeń czytelniczych, od średnich do wyjątkowych. „Niedaleko pada jabłko” zaliczyłam do mocno udanych spotkań z książką. Dawno tak głęboko nie weszłam z życie bohaterów. Stopniowo poznawałam różnorodne osobowości, odmienne zachowania i sekrety kryjące się w scenariuszach codzienności. Wspaniale było przywiązywać się do postaci, każda oferowała coś innego i szczególnego, a im bardziej się z nimi zaprzyjaźniałam, tym bardziej czułam, że stawali mi się bliżsi. Pokusiłam się nawet napisać, że w dużym stopniu traktowałam je jako moją literacką rodzinę. 

Wiele ich cech odnajdywałam w członkach mojej rzeczywistej rodziny, rodzicach, rodzeństwu lub kuzynostwu. Autorka fantastycznie zmieszała barwy ludzkich charakterów i życiowych wartości. Długo nie mogłam odgadnąć Stana, wydawał się niedostępny, surowy i bezwzględny. Czułam, że coś więcej niż obowiązkowość i odpowiedzialność się za tym kryła, ale nie potrafiłam trafić na właściwy trop. Niemal od pierwszej chwili polubiłam Joy, wydawała mi się bliska z racji podobnych doświadczeń i rozterek życiowych. Wielokrotnie uśmiechałam się, kiedy Troy wysuwał się na pierwszy plan, zabawnie było o nim czytać. Amy nie do końca rozumiałam, ale łatwo wczuwałam się w jej przeżycia. Logan wydał mi się najrozsądniejszy i najsilniejszy z rodzeństwa, zarazem szalenie wycofany i wrażliwy. Natomiast Brooke w dużym stopniu przypominała mi moją córkę... Bookendorfina

Niedaleko pada jabłko to najnowsza powieść Liane Moriartry, która zabiera nas w meandry rodzinnych sekretów. Jaką historię przygotowała dla nas autorkę? Jakie sekrety wyjdą na jaw? Dziś opowiem Wam o książce, która jest idealna do zabrania do walizki na wakacje.

Niedaleko pada jabłko od jabłoni

Na pozór idealna rodzina, starsze małżeństwo Joy i Stan, idealna drużyna do debla. Byli właściciele akademii tenisa, rodzice czwórki. Żyją w duchu wyjątkowych wartości, rywalizacji sportowej. Czyż nie brzmi bajecznie? Do czasu aż Joy znika, nie zostawiając po sobie śladu oprócz abstrakcyjnego sms do swoich dzieci. Sprawę komplikują kłamstwa i fałszywe tropy. Liane Moriatry prowadzi narracje dwutorowo. Poznajemy historię sprzed roku, gdy do drzwi puka tajemnicza nieznajoma. Jej życie się rozsypało, chłopak ją pobił, a ona nie miała do kogo pójść. W aktualnych wydarzeniach policja podejrzewa, że dziewczyna miała coś wspólnego z zaginięciem Joy, może miała romans ze Stanem?

„Nigdy nie brałam narkotyków (a z leków tylko paracetamol, nie mam nic przeciwko paracetamolowi), ale czasem myślę, że moim narkotykiem jest tenis. Gdy mecz dobiega końca, czuję, jakbym budziła się z pięknego snu.”

Duet w deblu, duet w życiu

Niedaleko pada jabłko to idealna lektura na czas Wimbledonu, bo Moriarty sprawnie porusza się w świecie tenisa, pokazując nam jego blaski i cienie. Choć książka ma prawie sześćset stron, czytelnik w ogóle nie czuje ciężaru powieści. Sekrety idealnej na pozór rodziny wciągają niemal od samego początku. Nie ma nic lepszego niż mroczne tajemnice wychodzące na jaw! Dreszczyku emocji w nucie obyczajowej dodaje zniknięcie Joy, ale także różne postawy rodziny. Czwórka rodzeństwa i ich rywalizacja o miano najlepszego dziecka jest wyraźnie zaznaczona, a czytelnika może dziwić aż tak wielka różnica zdań i poglądów. Podejrzenia padają na kolejne osoby, a Joe wciąż nie wraca. Spirala kłamstw nabiera tempa. Obyczajowość Niedaleko pada jabłko pomaga nam się zrelaksować, ale Liane Moriarty dba o to, aby nie zabrakło nam dreszczyku emocji i nagłych zwrotów akcji. Na uwagę zasługuje niesamowita umiejętność przenikania się retrospekcji z teraźniejszością. W pewnym momencie sami stajemy się członkami rodziny, którzy z boku mogą obserwować ich dramaty.

„- Pamiętasz zasadę trzech N? – spytała nagle pod wpływem impulsu, gdy Ethan zgasił silnik.

Nie zawahał się.

- Niczego nie przyjmuj za dobrą monetę. Nikomu nie wierz. Nigdy nie bierz za fakty niesprawdzonych informacji”.

Tu nie ma miejsca na nudę!

Ta opowieść wciąga bez reszty, z boku możemy obserwować rywalizację o miano najlepszej żony, męża, dziecka, aby wyglądać na najlepszą rodzinę na świecie. Każdy z nich ma sekret, tajemnice, której nie chce ujawnić. Liane Moriatry potrafi lawirować między ciepłą, rodzinną atmosferą a nagłymi zwrotami akcji, które dodają nieco dreszczyku emocji i namiastki thrillera. Wciąga, upał przestaje istnieć, a my poznajemy więcej i więcej sekretów. Zdecydowanie to nie będzie ostatnia przygoda z autorką, a dopiero początek czegoś niesamowicie obiecującego! Pełnego emocji, napięcia, tu nie ma miejsce na nudę!

Jestem ogromną fanką serialu "Wielkie kłamstewka", który powstał na podstawie powieści Liane Moriarty. Przeczytałam również jej poprzednią książkę "Dziewięcioro nieznajomych". Dlatego, kiedy zobaczyłam kolejną książkę autorki - "Niedaleko pada jabłko od jabłoni" nie mogłam się doczekać, by ją przeczytać.

Joy i Stan Delaneyowie to małżeństwo z pięćdziesięcioletnim stażem, które połączyła miłość do tenisa. Wspólnie założyli szkołę tenisa, która z czasem stała się jedną z najbardziej prestiżowych w całej Australii. Z powodzeniem prowadzili biznes, ale też wiodło im się w życiu rodzinnym, doczekali się czwórki dzieci, z których każde jest tak bardzo różne od siebie. Przyszedł jednak czas na zasłużoną emeryturę. Sprzedali szkołę tenisa, licząc że niebawem będą zajmować się wnukami. Dzieci jednak mają trochę inne plany. Ich dotychczasowe życie "kręciło" się wokół sportu, wiec dość trudno im się odnaleźć na emeryturze. Wiodą spokojne, zdawać by się mogło uporządkowane, stabilne życie. Pewnego razu wydarza się coś, co zaskakuje wszystkich. Joy znika. Ktoś odnajduje jej porzucony rower, telefon leży pod łóżkiem, a ostatni sms był jakiś dziwny. Dodatkowo tuż przed zaginięciem kobieta pokłóciła się z mężem zostawiając na jego twarzy ślady zadrapania.

Co się stało z Joy? Czy uciekła, czy ktoś zrobił jej krzywdę? Czy mąż maczał w tym palce, czy może tajemnicza dziewczyna, która rok temu zapukała do drzwi Delaneyów? Rozpoczyna się śledztwo prowadzone oficjalnie przez policję, ale każde z dzieci stara się na własną rękę odnaleźć matkę. Drążąc temat zaczynają odkrywać tajemnice sprzed lat, wiele spraw z przeszłości wychodzi na jaw, rzucając nowe światło na obecną sytuację. Wiele rys zaczyna pojawiać się na sielskim obrazku idealnego, kochającego się małżeństwa.

Liane Moriarty, w najnowszej książce, po raz kolejny udowodniła, że jest specjalistką od ujawniania i odkrywania rodzinnych sekretów, które skrywane są latami. Przy jej książkach nie można się nudzić. Autorka dostarcza Czytelnikowi pełnej gamy uczuć - czytając książkę można się wzruszyć, pośmiać, trochę zaniepokoić.

Niezwykle miło spędziłam czas przy tej lekturze, bo historia opisana w książce skradła moje serce. Myślę, że to idealna fabuła na kolejny serial lub film. Szczerze polecam!

Rodzina Delaneyów sprawia wrażenie rodziny idealnej. Starsze małżeństwo, mające czwórkę dorosłych, spełniających się dzieci, po wielu latach ciężkiej pracy postanawia przejść na emeryturę. Pozostaje im nic innego jak czerpać z sielanki, odpoczywać i korzystać z życia. Dlaczego, w całej tej błogiej atmosferze, Joy niespodziewanie znika pozostawiając męża z zadrapaniami na twarzy?

Autorka zaczyna od kulminacyjnego momentu zaginięcia i powoli, stopniowo cofa się w przeszłości odkrywając karty historii. Rodzeństwo szukające matki dowiaduje się coraz więcej prawdy o niej i o nich samych, delikatnie zmierzając ku najgorszej z możliwych opcji rozwiązania historii…

Moriarty w świetny sposób buduje napięcie, zaciekawia czytelnika, kończy rozdziały w najbardziej interesujących momentach, co sprawia, że nie możemy i nie chcemy oderwać się od fabuły. Spędziłam przemiły czas czytając tę książkę i choć zakończenie wcale mnie nie zaskoczyło, całość sprawiła mi wiele rozrywki. „Niedaleko pada jabłko” to idealna odskocznia od cięższych lektur, przyjemna pozycja na wakacje lub trzy deszczowe wieczory. Z pewnością sięgnę po kolejne pozycje autorki.

Ta książka to historia z pozoru idealnej rodziny, ale wszyscy dobrze wiemy, że ideałów nie ma. Bohaterami tej powieści jest rodzina Delaneyów - Joy i Stan to szczęśliwe małżeństwo z wieloletnim stażem, a także rodzice czworga dzieci. Małżeństwo całe swoje życie zawodowe poświęciło na prowadzenie szkoły tenisowej, która jest jedną z najlepszych szkół w Australii. Mimo wielu lat wspólnego życia i wspólnej pracy wydają się wcale nie być sobą znudzeni i prowadzą zgodne i spokojne życie. Do czasu…

Pewnego dnia Joy znika i nikt nie ma pojęcia gdzie mogłą się udać i czy wszystko z nią w porządku. Nie zabrała ze sobą nic, nawet telefonu. Kiedy rodzina zgłasza zaginięcie policja najmocniej przypatruje się mężowi zaginionej.

Czy zaniknięcie Joy ma związek z tajemniczą dziewczyną, która pojawiła się w jej domu? Czy jej dzieci naprowadzą śledczych na jakiś ślad przypominając sobie różne sytuacje z przeszłości? I czy Stan na pewno nie ma pojęcia co się stało z jego żoną?

Pod nieobecność Joy cała rodzina stara się wspierać ojca i siebie nawzajem i na własną rękę próbują rozwikłać zagadkę zaginięcia matki. Przy okazji wiele spraw z przeszłości nabiera barw i sensu, wiele puzzli wskakuje na swoje miejsce, a skrywane przez lata tajemnice wychodzą na jaw…

Muszę stwierdzić, że momentami czułam się tak, jakbym czytała thriller! Ta historia wciągnęła mnie od pierwszej strony, a zakończenia nie mogłam się totalnie domyślić. Nie pozostaje mi nic innego jak polecić Wam tę historię i obiecać że nie będziecie się przy niej nudzić!