Niech to usłyszą

Ale mam ostatnio szczęście do niesamowitych książek! Dwóch różnych pod wieloma względami autorów połączyło swoje siły i wyszedł niesamowity thriller kryminalny. Co prawda są momenty w których ludzie sobie żartują i tu wydaje mi się, że swoje trzy grosze wtrącił pan Ćwiek. Jest to tak zwany czarny humor, który niby powoduje uśmiech na naszej twarzy, ale jest to bardziej nerwowy grymas, gdyż sytuacje w ogóle nie sugerują radości. Czyta się ją lekko i bardzo szybko, gdyż długo nie wiadomo co tu jest żartem, a co prawdą. Po kilku pierwszych stronach włosy jeżyły mi się na skórze. Oby nikt w prawdziwym życiu nie doświadczył takiego niepokoju i tym bardziej sytuacji, która miała tutaj swoje miejsce. Niby tym najgłówniejszym wątkiem jest przetrzymywana kobieta, oczywiście dosyć sławna i grozi jej śmierć, jeśli nie postąpią jak sobie oprawca wymyślił, lecz to nie wszystko. Mamy tutaj poruszony też motyw dość trudnego związku w którym on jest nieustającym kontrolerem. Dzwoni do swojej wybranki co chwila, pyta gdzie jest i z kim, choć wie, że pracuje, do tego męczy ją esemesami i oczekuje jak najszybciej odpowiedzi z jej strony. Niestety znam to postępowanie bardzo dobrze, więc wiem co aktualnie ona przeżywała i dlaczego tak trudno jej było się od niego uwolnić. Do tego koleżanka co jakiś czas swatała ją słownie z kimś innym, byle by tylko dostrzegła, że tak być nie powinno. Każde z tych osobnych wątków się później złączy i bardzo będziemy to przeżywać. Do tego odczuwalny jest dość chłodny klimat, w którym lubi utrzymywać nas pan Chmielarz. To dało nam naprawdę świetną książkę. Obaj autorzy powinni częściej pisać wspólnie, gdyż wykorzystali swoje najmocniejsze atuty. Do ostatniej strony zostałam utrzymana w wielkim napięciu i bardzo mi się to podobało. Znałam też ich myśli, które nie zawsze współgrały ze słowami. Chyba nikomu nie można było tu zawierzyć i to również powodowało, że napięcie rosło z każdą kolejną stroną. Mimo iż oglądałam kiedyś film z podobnym wątkiem, to jednak i tak byłam nią zachwycona:-)

Znam twórczość Ćwieka z tej bardziej "fantastycznej" strony (jak seria Kłamca) i byłam ciekawa, czego mogę się spodziewać po kryminale. Nie zawiodłam się, mimo że kryminały to nie jest mój ulubiony gatunek. Historia jest ciekawa, ma kilka niespodziewanych zwrotów akcji. Z czystym sumieniem mogę polecić, może nie jest to wybitne dzieło, ale czyta się dobrze. Na pewno sięgnę też po jakąś książkę Chmielarza, jako że nigdy wcześniej nie czytałam nic z jego twórczości.

"Leżąc tak na ziemi i przyciskając dłonie do wciąż krwawiącej rany, zrozumiał, że nikt ich nie uratuje. Wybudowali się niedawno. Na wymarzonej działce pod lasem i nad jeziorem. Tam, gdzie cicho i spokojnie. Gdzie rano budził ich śpiew ptaków, a do najbliższego sąsiada mieli ponad dwieście metrów. Wydawało im się, że to zaleta. Ale teraz oznaczało, że nikt nie usłyszy ich wołania o pomoc."

Zwykły dzień pracy dla radiowców. A właściwie wieczor. Nagle na antenę dzwoni kobieta, która mówi, że została porwana...

Zaczyna się wyścig z czasem. Kobieta mówi prawdę? Może to zwykły fake bo przecież akurat rozpoczęła się audycja kryminalna. Może ktoś sobie robi żarty...?

Porywacz ma jednak swoje warunki. Jeśli te nie zostaną spełnione, kobieta zginie...

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Po pierwsze, ta historia pokazuje pracę dziennikarzy od innej strony. Na barkach radiowca spoczywa duża odpowiedzialność. Jego zachowanie w sytuacji podobnej do tej z książki, ma ogromny wpływ na przebieg całej akcji. Jeśli zbagatelizowano by taki telefon proszący o pomoc to dzwoniący mógłby umrzeć. Nie wiem, czy udałoby mi się zachować zimną krew.

Z początku zwykła zagadka zmienia się w obsesję. Bohaterowie zostało wykreowani w bardzo różnorodny sposób ale też autentyczny. Wydają się być blisko nas. Przynajmniej ja miałam takie wrażenie podczas czytania. Zupełnie jakbym mogła przypadkiem ich znać.

Próbę rozwikłania zagadki podejmuje dziennikarka Edyta oraz podcaster i autor kryminałów - Artur. Tylko, czy mogą sobie wzajemnie ufać? Jaki sekret skrywa Artur?

Muszę przyznać, że akcja została bardzo ciekawie poprowadzona. Panowie autorzy spisali się znakomicie. Styl, jakim została napisana ta książka jest tak lekki (biorąc pod uwagę poruszane tematy), że przeczytałam ją bardzo szybko. Naprawdę się wkręciłam. Czytałam i czytałam, by tylko poznać zakończenie. Nie mogłam się doczekać aż wszystko wyjdzie na jaw.

Jednak to, co się okazało... Gdzieś tam lekko się tego spodziewałam ale nie do końca. Zakończenie mnie zaskoczyło dość mocno. Myślę, że jest to naprawdę lektura warta uwagi.