Niebezpieczne zagrywki. Niebezpieczne piękno. Tom 3

Lubicie spędzać z bohaterami książek dłuższe chwile ? Wiele razy padało na Ig pytanie czy lepsze są serie, czy jednotomówki, albo jaka długość książki jest idealna. Moim zdaniem wszystko zależy od historii. Są bohaterowie tak perfekcyjnie wykreowani, że ile tomów z nimi byśmy nie dostali, nie mamy dość. Ale są też historie, przy których można odnieść wrażenie, że są przeciągane na siłę i że gdyby książka / seria była krótsza, tylko by na tym zyskała. Takie wrażenie odniosłam chwytając za kolejne tomy serii “Niebezpieczne piękno”.

Zakończenie drugiego tomu zszokowało i wystraszyło mnie jako czytelniczkę. Mimo, że całość nie zrobiła wielkiego wrażenia, te zakończenia jakoś potrafi autorka tak wyreżyserować, że chce się jednak wiedzieć co będzie dalej. I gdy Eva trafia w ręce Dmitrija przekonana, że Kaz nie żyje, że już straciła w życiu wszystko, można być w błędnym przekonaniu, że kobieta się podda i nie będzie już miała woli walki. Ciężko zapomnieć opisy szczególnie z pierwszej części, odnośnie tego, co Eva przeszła przy Dmitriju. To potwór w ludzkiej skórze, bezwzględny , okrutny i przebiegły. I żeby z nim wygrać, trzeba umieć walczyć jego bronią. Czy bohaterom się to uda ?

Na tych ponad 200 stronach działo się sporo, jednak wg mnie, gdyby to streścić w dwa tomy, tak jak już wspomniałam, książka by na tym zyskała. Dwie części po nieco ponad 300 stron byłyby idealne i może bym nie miała wrażenia, że wszystko się tak przeciąga bez potrzeby.

Historia Evy i Naza, ma w moim przekonaniu i wady i zalety. Jest lekka na swój sposób, z humorem, sarkazmem, bohaterowie potrafią zaciekawić i wzbudzić sympatię. Ma też w sobie nieco mroku, bo doświadczenia szczególnie właśnie związane z Dmitrijem, przesączone są brutalnością jakiej nie życzy się nawet najgorszemu wrogowi. Jest też z pewnością silne uczucie, miłość i pożądanie pomiędzy dwójką głównych bohaterów. Ich zakazane uczucie, o które starają się walczyć mimo licznych przeciwności losu. Całość jednak nie dała mi tego efektu wow na który zwykle liczę. Taka seria z gatunku - w sam raz na raz, która na długo w pamięci nie zagości.

No i teraz mam dylemat, bo to jedna z serii autorki. Nie wiem czy każda z nich jest taka i boję się sprawdzać. Jak Wy je oceniacie? Czytaliście pozostałe ? Macie swoją ulubioną ? Będę wdzięczna jak dacie znać na co warto zwrócić uwagę.

A tymczasem dziękuję za egzemplarze Wydawnictwu Niezwykłe i wracam do innej, niezwykłej książki tego wydawnictwa. A co Wy czytacie obecnie ? Miłego popołudnia :)

Bardzo długo czekałam na trzeci tom cyklu Niebezpieczne piękno, w końcu do mnie dotarł i mogłam zagłębić się w lekturze z rozkoszą. Muszę powiedzieć, że autorka w tej historii sporo mieszała, łamała serce, po czym sklejała je dając czytelnikowi nadzieję. W końcu się doczekaliśmy „Niebezpieczne zagrywki” to finałowy tom opowiadający historię Evy i Nasira. Ta relacja wielokrotnie została wystawiona na próbę, było tak wiele nierozwiązanych kwestii, że czekałam na to, aby rozwiać wszelkie wątpliwości J.T. Geissinger należy do grona moich ulubionych autorek, chętnie zagłębiam się w lekturę jej książek i nastawiam na ten specyficzny humor, który zawsze mnie ujmuje. Czy wy także oczekiwaliście finału tak bardzo jak ja?

Główną bohaterką książki autorstwa J.T. Geissinger pod tytułem „Niebezpieczne zagrywki” jest Evalina Ivanova, uciekinierka z Rosji. Próbowała uciec od kogoś nieobliczalnego, w ten sposób poznała Nasira Mansouriego, byłego agenta służb specjalnych, który pracował w firmie ochroniarskiej, miał jej pilnować. Sprawy się pokomplikowały, Eva dla niego jest gotowa na wszystko, tak samo, jak on dla niej. Jest przekonana, że mężczyzna nie żyje, a ona jest zdana sama na siebie i łaskę jej porywacza. Dimitryj ma obsesję na jej punkcie, nade wszystko chce ją do siebie przywiązać, uczynić swoją królową, silną i niezłomną. Na każdą zadaną ranę ma wytłumaczenie, jest niebezpiecznym i szalonym człowiekiem, z którym została zupełnie sama. Ma zostać żoną Dimytryja, czy ma szansę na to, aby się z tego wykaraskać? Czy jej przyszłość maluje się w takich czarnych i mrocznych barach?

„Niebezpieczne zagrywki” to historia, która przynosi nam ukojenie, w końcu widzimy, jak sprawy między bohaterami się wyjaśniają, jak niebezpieczne sytuacje pozostają w wygaszeniu. J.T. Geissinger potrafi rozbudzić wiele emocji, akcji, dobrze poprowadzonych relacji, a także zwrotów akcji, które mieszały mi głowie. Trzymałam za Ev kciuki miałam nadzieję, że w jakiś sposób uda jej się być bezpieczną, uciec od psychopaty, była dla niego za dobra, dumna, wrażliwa. „Niebezpieczne zagrywki” to niezwykle intensywna powieść, która miała w sobie sporo niepewności i mroku. Konfrontacja z własnymi demonami, zagrożenie wciąż czyhało, a jednocześnie podziwiałam walkę, jaką toczyła Eva i Nasir, zupełnie jakby przeznaczenie pchało ich do walki. Walki o siebie, o ucieczkę z piekła, o przetrwanie i bezpieczną przyszłość. To dla mnie idealne zakończenie tej historii, autorka potrafiła załagodzić gorycz i trudne chwile swoim fenomenalnym poczuciem humoru.

Powieść jest dla wszystkich, którzy lubią poczuć na plecach dreszcz emocji. Niebezpieczne zagrywki rzeczywiście są niebezpieczne, a tajemnice mnożą się jak grzyby po deszczu. Lektura dostarcza mnóstwa wrażeń i nie zawiedzie się nikt, kto lubi obrazowe, angażujące wyobraźnię opisy. Zaskakujące zwroty akcji, mroczny klimat i rosnące napięcie ...to jest to co lubię. Autorka ma lekki styl, dzięki czemu książkę czyta się z przyjemnością.

"Je­że­li śmierć cze­goś nas uczy, to po­ko­ry.“

Trzeci finałowy tom serii „Niebezpieczne piękno” jest dopełnieniem historii Evy i Naza. Kobieta staje twarzą w twarz z mężczyzną, który przez ostatnie lata niszczył jej życie. Dimitrij ma wobec niej pewne plany. Natomiast przy jej boku nie będzie już mężczyzny, którzy może ją uratować. Teraz sama musi walczyć jak lwica, aby ponownie wyrwać się z piekła. Nie sądzi, że ktoś będzie wstanie ją uratować, jednak w pogoń za nią ruszy nie jeden a dwóch mężczyzn.

Nie zwątpiłam w tą historię ani na moment. Dostajemy mocne zakończenie pełne zwrotów akcji, niebezpieczeństwa, nowych tajemniczych postaci i dobrze znanych nam już bohaterów. Ta część jest równie dynamiczna, co dwie poprzednie. Wiele się dzieje, więc o nudzie nie ma mowy. Bohaterowie, będą musieli wzbić się na wyżyny swoich umiejętności. Jedni po to by zatrzymać przy sobie swoją “obsesję”, inni po to by wyrwać się z niewoli, a jeszcze inni po to by odszukać miłość swojego życia.

Osobiście nie znam drugiej takiej samej serii gdzie wątek niebezpieczeństwa i humoru zazębia się tak bardzo i w tak dobry sposób. Fakt, autorka porusza wiele mocnych i zarazem trudnych tematów, jednak zaczepki, cięty język i ogromne pokłady humoru to druga strona tej historii. Relacja Killiana i Naza dla mnie to mistrzostwo. Już dawno nie miałam tak dobrego nastroju podczas czytania romansu mafijnego. Jednym słowem ujął mnie klimat tej książki.

Bohaterowie trzymają fason i nadal są tymi samymi mocnymi postaciami. W tym temacie nic się nie zmienia, nadal możemy cieszyć się nimi tak samo mocno. Przez co dostajemy duże pokłady uczuć i emocji, bo również ich tutaj nie brakuje. Eva pokazuje pazur. Naz mimo odniesionych ran zgrywa rycerza na białym koniu. A Killian jest po prostu Kilianem, robi wszystko by pozostać niewidzialnym.

Moim zdaniem autorka zadbała o każdy najmniejszy szczegół tej fabuły. Oczywiście cała seria ma mocniejsze i słabsze strony (jak każda inna) jednak ja odnalazłam w niej coś co mnie do niej przyciąga. I poza ciekawymi wątkami i bohaterami, do których jestem przywiązana, moją uwagę przykuł humor. Mała rzecz a cieszy. To jak autorka wplątała go w wątki i to jak dzięki niemu pokazała pewne relacje, dla mnie po prostu bomba! Książka “Niebezpieczne zagrywki” ma swój klimat i to on przyciąga czytelnika. Przyciągnął i mnie. Gdzieś tam w głębi serca liczę, że to jeszcze nie koniec przygody z tymi bohaterami. Mam nadzieję, że autorka powróci z nową serią, w której główną rolę tym razem odegrają postacie drugoplanowe z tej książki, te które mogliśmy już poznać.Tego sobie i wam życzę! A jeśli chodzi o ten tytuł, to ja wam polecam zapoznać się z całą serią. Potrafi poprawić humor i zrelaksować, a przy tym zaciekawić.

„Prawdziwa miłość jest pozbawiona haczyków”.

Eva znalazła się w beznadziejnej sytuacji, stała się ofiarą czyjejś obsesji. Ponownie trafiła w ręce Dimitra, który ją porwał i uwięził. Kobieta czuje się samotna i pozostawiana sama sobie, zostaje zmuszona do ślubu. Jakby wbrew sobie znajduje siłę do walki o swoją godność i odzyskanie wolności. Teraz po śmierci Nasira nie ma już nic do stracenia. Jednak los bywa czasami przyjazny, wbrew temu, w co wierzy Eva i o czym jest przekonany Dymitr, Nasir żyje. Mężczyzna zrobi wszystko, aby ją odnaleźć i wyrwać z rąk oprawcy. W nierównej walce z wyrachowanym przeciwnikiem będą musieli podjąć ryzykowne decyzje, zaufać osobom, którym nie powinni. Czy ich postępowanie przyniesie dobre zakończenie?

Finałowy tom serii „Niebezpieczne piękno” całkowicie przykuł moją uwagę, dzieje się, oj dzieje. Kolejny raz Autorka bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Akcja powieści toczy się dynamicznie, wciąga, intryguje. Fabuła ciekawie utkana dotyka skomplikowanych relacji międzyludzkich, a w tle wyraźnie wyczuwalne napięcie, groźny, niebezpieczny gangster, który nie cofnie się przed niczym, aby przykuć do siebie na zawsze, to co w jego mniemaniu należy do niego – Evę. Eva to uparta, wytrwała, pełna wewnętrznego ciepła i wrażliwości na drugiego człowieka, do bólu szczera kobieta. Nasir… uch ten Nasir, to mężczyzna, obok którego trudno przejść obojętnie, emanuje pewnością siebie, jest charyzmatyczny, delikatny i wyrozumiały w stosunku do Eve. Razem twarzą idealnie dopasowaną parę. Zrobią dla siebie wszystko, czy będą razem? I Kilian, jego postać niezmiennie mnie intryguje. Czy ma ukryty jakiś cel?

Ludzie pokroju Dymitra nigdy nie odpuszczają, ale od naszych bohaterów bije zaciętość i determinacja. Eva zostaje wciągnięta w niebezpieczną, nieprzewidywalną grę. Zostaje poddana strasznym próbą, cierpi, jej torturom nie ma końca. Nie daje się złamać, jej postawa bardzo mi imponowała. Autorka kolejny raz umiejętnie wodzi nas za nos, tutaj nie ma mowy o nudzie. Jest ekscytacja, ciekawość, obawy, napięcie, chwile pełne niebezpieczeństwa, wręcz grozy. Brutalność, mrok, a obok chwile pełne wzruszenia. Piękna miłość, która pokona wszystkie przeciwności.

Niesamowicie opowiedziana historia, wzrusza, zaskakuje, niepokoi, całkowicie przykuwa uwagę. I to zakończenie… nie mogło być lepszego. Serdecznie polecam całą serię, czytajcie w kolejnoci chronologicznej. Tatiasza i jej książki :)

„Niczego nie żałuj. Przeszłość stanie się twoim więzieniem, jeśli jej pozwolisz”.

Gdy widzi się śmierć ukochanej osoby, traci się wtedy część duszy i serca oraz nadzieje na szczęście.



Tak właśnie czuła się Eva, gdy patrzyła na śmierć Naza. Wszystko, co dobre właśnie straciło dla niej znaczenie, a wolność po raz kolejny została odebrana przez Dmitrija. Jego chora obsesja na jej punkcie, jeszcze przybrała na sile. Pragnął widzieć ją na kolanach przed sobą, zdaną na jego łaskę. Tylko Eva już nie była taka jak kiedyś, zmieniła się i mimo że mogła przypłacić to życiem, nie zamierzała się poddawać. Wybrała walkę, w ciężkich chwilach wracała do wspomnień o ukochanym i tym jak była przy nim szczęśliwa, a oprócz tego miała jeszcze jeden ważny powód do tej walki. Nie wiedziała, że Naz jednak zdołał przeżyć i teraz próbuje ją odnaleźć. Czy uda mu się ją uratować? Czy Eva w końcu będzie mogła zostawić przeszłość za sobą? Czy Dmitrij zapłaci za każdą krzywdę wyrządzoną kobiecie?



I tak jak zawsze i w tym przypadku przyszedł czas wielkiego finału i końca historii Evy i Naza. I tak jak w poprzednich częściach, tak i w tej od samego początku dostajemy porządną dawkę adrenaliny, niepewności, akcji, strachu i bólu. To, co znowu przytrafiło się Eve, było straszne, ale i pokazało jak bardzo, jest waleczna i że nie zamierza się poddać. Swoją postawą i sympatią imponowała innym i zdobywała ich sympatie. Ich miłość od samego początku była wystawiona na wiele prób, ale okazała się silniejsza niż śmierć i w najtrudniejszych momentach dawała im nadzieję. Akcja nawet przez chwilę nie zwolniła, dostarczając mi coraz to więcej emocji. Znajdą się również momenty w których, uśmiech pojawiał się na moich ustach, a to za sprawką Kiliana, którego już mieliśmy okazje poznać. Z przykrością rozstawałam się z bohaterami, bo naprawdę spędziła przy nich niezapomniane chwile.

„Myszy nie przetrwają pośród lwów, jeśli chcesz przetrwać, musisz być lwem.”

Niebezpieczne zagrywki to ostatni tom trylogii o życiowych zawirowaniach Evy i Nasira. Ich bańka pęka. Stare demony wróciły po to co ich. Eva wraca do tego, do którego należała. Nie ma wyjścia, musi być silna i czekać na to, że ukochany ją uratuje, ale czasem i to staje się niemożliwe.

Kobieta musi walczyć o siebie. Musi przetrwać, co wiąże się także z poddaniem. Stała się marionetką człowieka, którego tak nienawidziła. Czy jest jeszcze dla niej szansa ? Czy kobieta ma szansę na to, aby uciec, zapomnieć i zacząć od nowa ?

Jak dla mnie słaba seria. Niebezpieczne piękno to seria zbyt rozciągnięta. Zbyt przewidywalna i nieposiadająca zbyt wiele emocji, zaskoczeń i zwrotów, które zaskoczą czytelnika. Raczej przewidywalna, postacie trochę bezpłciowi. Eva niby silna, co pokazała w pierwszym tomie, a potem całkowicie bezbronna, całkowicie poddana mężczyznom laleczka, która robi co jej karzą. Chyba w dwóch ostatnich tomach straciła w moich oczach, bo jej postać, jej kreacja potem uległa zmianie.

Nasir to taki typowy jaskiniowiec, który też mam wrażenie robi wszystko mechanicznie. Brakowało tu naprawdę takiego prądu między nimi. Humoru i szczypty uszczypliwości. Wolę Liama i chłopaków z serii slow burn.