Kuba. (Nie) żenię się. Tom 2

🥊Cuuudowna!!! Tak jednym słowem określę poznaną historię bohaterów!

Otrzymujemy nie tylko zachwycające kreacje postaci zmagającymi się z demonami przeszłości,walką o każdy dzień,jak również skomplikowaną relację z różnicą wieku,która nie wróży nic dobrego.

🥊Oboje poharatani przez los,boją się kochać,by nie stracić bądź nie zostać złamanym.Choć widać iskierkę nadziei,to ona szybko się wypala.Miałam łzy w oczach,ponieważ autorka potrafiła nadać odpowiednich słów,by poczuć uczucia,które czują nasi bohaterowie.

🥊Spójność pojawiających się postaci plus łącząca ich historia tworzy elektryzującą opowieść o bólu,świadomej porzuceniu miłości oraz trochę samolubstwie kosztem straty cząstki siebie.Miałam ochotę potrząsnąć Kubę za jego dziecinne zachowanie i decyzję,które raniły serca wielu osób.

🥊Róża i Amadeusz są ważnymi osobami w tej lekturze.Nie tylko poznajemy ich dalsze losy,trudy walki o marzenia,jak również dorosłe decyzje z bezwarunkowym wsparciem bliskich im osób.Oboje potrafią mówić wprost,by przyjaciele zrozumieli swój błąd,ale również być w ważnych ich momentach.

Poruszane trudne i życiowe tematy to duży atut książki dzięki którym przeżywa się tą historię bardziej!

🥊Nie zastanawiajcie się nad przeczytaniem tej historii—warto!Poczujecie gamę emocji,która poruszy serce każdego.

🥊Jestem zachwycona i z całego serca polecam.

"- Chcesz nam powiedzieć, że nigdy się nie ożenisz? - drążył Amadeusz.

- No cóż, widocznie nie każdemu jest pisany taki los.

Amadeusz i Kuba wybuchnęli śmiechem i przybili sobie piątki.

- Stary, nie chce cię straszyć, ale właśnie wypowiedziałeś zaklęcie - odezwał się Mocarz."

Po raz kolejny Nathalie K. Flower oczarowała mnie tym, co wyszło spod jej pióra. Historia, z którą zaznajamiamy się w "(Nie) żenię się. Kuba", zdobyła moje serce mnogością emocji wylewających się z kart książki. Czytając tę powieść na własnej skórze czułam nieśmiale rodzące się uczucie, ale także wręcz paraliżujący strach, będący reakcją na zupełnie inne wydarzenia. Tak, bo w najnowszej książce autorka wydaje się rozszerzać swoją opowieść o różne psychologiczne apsekty. Poza wątkiem romansowym, odgrywającym tutaj znaczącą rolę, dużo dowiadujemy się też o przeszłości bohaterów, która rzuca światło na bieżące wypadki. To już nie jest wyłącznie pełna humoru komedia romantyczna, choć, oczywiście, śmiechu również nam tutaj nie zabraknie. To głęboka powieść zwracająca uwagę na problemy społeczne rzutujące na życie nie tylko jednostki, ale i tworzonych przez nią wspólnot.

W "(Nie) żenię się. Kuba" poznajemy historię tytułowego bohatera i Agaty. Mężczyzna uchodzi w towarzystwie za wiecznego kawalera, nie szczędzącego sobie uciech z napotkanymi dziewczynami. W rzeczywistości, po urazie mającym miejsce we wczesnej młodości, bohater nie może odważyć się na żadną głębszą relację. Zarzeka się, że nigdy się nie ożeni i robi wszystko w kierunku, by nic tego nie zmieniło. Niestety los postanawia wystawić go na próbę w momencie, gdy Kuba poznaje Agatę, młodą dziewczynę po przejściach. Spotkanie tej dwójki, naznaczonych przez życie osób, pociąga za sobą zupełnie nieoczekiwany splot wydarzeń.

Czy losy bohaterów splotą się ze sobą na stałe, czy też każde z nich pozostanie wierne swoim postanowieniom?

Przyznam, że z przyjemnością śledziłam losy książkowych postaci, których emocje udzielały się również mi. Nathalie K. Flower już wcześniej dała się poznać jako wybitna malarka ludzkich uczuć. Nie inaczej było i tym razem, z tym że, w moim odczuciu, w najnowszym tytule autorka jeszcze bardziej udoskonaliła swój warsztat. W książce znajdujemy pogłębioną analizę psychologiczną postaci, która pozwala nam, czytelnikom, zwrócić uwagę na to, jak problem alkoholowy wpływa na życie w rodzinie. Niestety, mimo wyraźnych dążeń abstynenckich w społeczeństwie, kwestia ta wciąż bywa problematyczna w niektórych kręgach. W takich przypadkach cierpią całe rodziny, a zwłaszcza dzieci, które później w dorosłym życiu mierzą się z trudnymi do przepracowania traumami.

Innym zagadnieniem, które porusza autorka w książce, jest odpowiedzialność za śmierć bliskiej osoby. Bywa, że jesteśmy świadkami jakiegoś wypadku i zdarzenie to, z różnych względów, wywołuje w nas wyrzuty sumienia. Dobieramy sobie do głowy, że mogliśmy coś zrobić, że mogliśmy czemuś przeciwdziałać lub postąpić zupełnie inaczej. Niestety prawda jest taka, że na wiele rzeczy nie mamy wpływu i nie pozostaje nam nic innego, jak przyjąć bez szemrania koleje losu. Jednak łatwo jest mówić, natomiast bardzo często serce człowieka okazuje się głuche na logiczne argumenty. Niekiedy potrzeba lat, by udało nam się na nowo uzyskać duchową równowagę.

W "(Nie) żenię się. Kuba" znajdujemy też wzminiankę na temat znanych nam już z pierwszej części postaci: Róży i Amadeusza. Przyznam, że z przyjemnością dowiedziałam się, co u nich słychać. Choć w kontynuacji ich losy stanowią zaledwie tło dla rozgrywających się wydarzeń, to jednak autorka nie pozostawia nas w niewiedzy w kwestii tego, jak rozwinęła się sytuacja między nimi. Co więcej, mamy również zapowiedź kolejnej książkowej pary, z której historią będziemy mieli możliwość zapoznać się w następnej części.

Jeśli o mnie chodzi, bawiłam się naprawdę świetnie.

Moja ocena 9/10.

RECENZJA PATRONACKA

„(NIE) ŻENIĘ SIĘ. KUBA”

AUTOR: NATHALIE K. FLOWER

„Wykończę się, umrę od nadmiaru wrażeń, a ona nawet nie będzie świadoma, że stanowiła przyczynę mojej udręki”.

„(Nie) Żenię się. Kuba” to druga część cyklu (Nie) Żenię się, tym razem pierwsze skrzypce grają Kuba i Agata, ale również dowiemy się co słychać u pozostałych bohaterów z pierwszej części. Niebanalna komedia romantyczna z dużą różnicą wieku, bohaterami po przejściach, którzy mierzą się ze swoim demonami, wypadkami sytuacyjnymi, o samotnym macierzyństwie, przyjaźni i wyczuwalną chemią pomiędzy bohaterami. Książka jest cudownie poprowadzona, wywołuje potężną lawinę, wręcz rollercoaster przeróżnych i zaskakujących emocji i zwrotów akcji, a to wszystko utrzymane w lekkim tonie komediowym, ponieważ autorka pomimo trudnych tematów daje w niej też sporo humoru. Dostajemy mnóstwo ciekawych dialogów, wzruszeń, uczuciowych rewolucji, nieoczekiwanych zwrotów, wydarzeń, które głęboko chwytają za serce i ważnych trudnych tematów, oj dzieje się tutaj mnóstwo. Autorka nie raz zaskoczony nas wydarzeniami.

Książka charakteryzuje się dużą lekkością, ale również zawiera w sobie wiele wartościowych przekazów, garść goryczy, troszkę smutku, śmiechu i zabawnych momentów. Ta historia wręcz pochłania bezpowrotnie i pozostawia po sobie ślad, ponieważ zostaje na długo w pamięci. Wiecie, uwielbiam pióro Nathalie, ponieważ przez swoje historie pokazuje prawdziwe emocje, które kłębią się w bohaterach, umie pokazać i dostarcza wiele wartościowych i cudownych treści. Fabuła książki wciągająca, dynamicznie poprowadzona, autorka doskonale odzwierciedla atmosferę w tej historii, budując napięcie, które rośnie z każdą przeczytaną stroną, wprowadzając widoczne napięcie pomiędzy bohaterami, dzięki czemu możemy w stu procentach wczuć się w przekazaną nam historię. Książka dopracowana w każdym najmniejszym detalu.

Styla autorki jest lekki, płynny, intensywny i bardzo przyjemny z dużym ładunkiem emocjonalnym, a to wszystko sprawia, że czytelnik zostaje wręcz porwany i zaangażowany w fabułę książki. Nathalie K. Flower, w każdej swojej historii wyciąga czytelnika bezpowrotnie.

„Poczułem jednocześnie lekkość i zaciskanie żołądka. Brakowało mi tchu, choć nabierałem głęboko powietrza. To wszystko było tak sprzeczne jak ja przez całe swoje życie, a jednocześnie tak wyzwalające, że nie chciałem przerywać”.

Książka napisana jest z perspektywy głównych bohaterów Kuby, Agaty i Adriana, dzięki czemu możemy idealnie wczuć się w ich historię, poznać ich dokładniej, zobaczyć ich myśli, poczuć przeżywane emocje, oraz zobaczyć, z czym się zmagają. Agatę i Kubę łączy to, że nie chcą wchodzić w poważne związki, mają swoje lęki, ale jest coś, co ich różni, on korzysta z nadarzających się okazji, a ona ich w ogóle nie szuka.

Bohaterzy fantastycznie nakreśleni, wyraziści, różnorodni, wielowymiarowi, skomplikowani, barwni i są bardzo autentyczni. Nieidealni, a jednak idealni, taki mały paradoks.

Kuba to mężczyzna po przejściach, który wierzy w miłość, a jednak nie chce dopuścić do siebie tego uczucia, które może go do końca złamać, zbyt wiele ma do stracenia. Za to życie chwytał pełnymi garściami, nie szczędząc sobie krótkotrwałych uniesień. Wieczny żartowniś, który niczego nie traktuje poważnie, ale on gra tylko takiego, w ten sposób skrywa swoje lęki i obawy. Nie angażuje się z obawy przed stratą.

Agata wywarła nim ogromne wrażenie i stanowiła przyczynę jego udręki, powoli małymi kroczkami zachodziła mu za skórę. Stawała się dla niego niebezpieczna, ponieważ mogła sprawić, że zechce kochać.

Agata to dopiero ciekawa i oryginalna postać, zamknęła się na mężczyzn i mija ich wielkim łukiem. Poważna, nigdy się nie uśmiecha, ale za to niezwykle sympatyczna i empatyczna dziewczyna, a zarazem niezwykle silna, którą całkowicie polubiłam. Zmaga się z trudną przeszłością, która miała wielki wpływ na dalsze jej życie i to, kim się stała. Opiekuje się młodszą siostrą i wszystko robi, aby zapewnić jej jak najlepszą opiekę.

Potrafiła dobrze przejrzeć Kubę i to, co skrywa w głębi serca i duszy.

Bardzo pozytywną postacią jest Adrian, który ujął mnie za serce, tym jaką jest osobą. Ja go pokochałam, za to, że mimo własnego cierpienia, potrafił usunąć się w cień, dla dobra kogoś innego. To było coś pięknego.

„W końcu otworzyła oczy, spojrzała prosto na mnie i… o bogowie, nieznacznie się uśmiechnęła. Po raz pierwszy zobaczyłem jej uśmiech. Co z tego, że ledwie zauważalny, znikomy jak tęcza, ale uśmiech. Najpiękniejszy, jaki kiedykolwiek widziałem. Mogłem umierać”.

Kuba broni się przed uczuciami i nigdy nie zamierza się ożenić. Wtedy na jego drodze staje Agata dziewczyna, która również nie bierze pod uwagę tęgo, że wyjdźcie za mąż, a mężczyzn traktuje jak zło konieczne. Los nieźle namiesza w ich życiu. Będą musieli przejść wiele i podjąć bardzo ważne decyzje w swoim życiu. W dodatku demony przeszłości podążają, za nimi nie dając wytchnienia. Prowadzą niesamowicie długą, gorącą grę wstępną, która prowadzi do finału w łóżku. A uczucia, które powoli będą, się pojawiać mogą być dla niech wyzwalające. Przestaną przez krótką chwilę analizować rzeczywistość i poddadzą się chwili. Jedna spędzona ze sobą noc wywoła pożar, którego nie będą, potrafili ugasić, a konsekwencje dopadną ich w najmniej spodziewanym momencie.

-Czy Agata i Kuba odnajdą siebie?

-Czy dadzą sobie szansę na lepsze jutro?

-Czy Kuba stanie na wysokości zadania i weźmie odpowiedzialność za swoje wyroby?

-Czy przełamie swoje lęki i przestanie się bać?

-Jak Agata poradzi sobie z samotnym macierzyństwem?

-Czy Agata znajdzie mężczyznę, na którego zasługuje.

-Czy Agata będzie mogła liczyć na pomoc Kuby?

-Czy Agata spodka na swojej drodze kogoś w kim będzie miała oparcie?

-Czy dziewczyna zawróci mu na tyle w głowie i sprawi, że zapragnie kochać?

-Czy mogą liczyć na szczęśliwe zakończenie?

Polecam.

Tak się cieszę, że to już dziś! Premiera tej cudownej książki nadeszła. Część z was miała już okazję poznać losy Kuby i Agaty na @czytamzlegimi co mnie cieszy. Ogrom pozytywnych komentarzy mówi wszystko! Kto nie czuje się jeszcze przekonany to niech rozsiądzie się wygodnie. Zapraszam na moich kilka słów o tej historii.

Kuba miał postanowienie by nigdy się nie żenić. Uważał, że to nie dla niego. Latał z kwiatka na kwiatek i było mu z tym dobrze. Pozornie. Pewnego razu jednak poznał Agatę a ta niemal od razu go zaintrygowała. Nie piła alkoholu, była skromna i tajemnicza. Potrafiła się odgryźć ale była niezwykle uprzejma. Kiedy Kuba przegrał z nią zakład, ich relacja nabrała tempa. Baaa... Agata nawet potraktowała go gazem pieprzowym 😅 Problemem może być różnica wieku, bo Kuba na dobrą sprawę mógłby być jej ojcem. Z resztą Agata przez swoje relacje i doświadczenia z własnym tatą, również nie chciała stałego związku. Nienawidziła wręcz płci przeciwnej i stroniła od niej jak tylko mogła. Do czasu...

Książka jest słodko - gorzką historią, z jakich słynie autorka. Oprócz poważnych tematów, takich jak znęcanie się, samotne macierzyństwo czy traumy, pojawia się spora dawka humoru. Nathalie towarzyszę od jej pierwszej książki i bardzo się z tego cieszę. Wiem, że historia stworzona przez nią będzie wspaniała. Po prostu jest to pewniak. Motyw hate - love, który wielu uwielbia ❤️ Dzieje się tutaj tak duźo rzeczy, których na początku czytelnik się nie spodziewa, że byłby to idealny scenariusz na film. Uwierzcie mi, że historia Kuby i Agaty byłaby genialnym powiewem świeżości w kinach.

Nie wiem jak autorka to robi, że z pozoru wątki, które są w wielu książkach, ona potrafi przedstawić w niesamowicie oryginalny sposób. Czytelnik czuję jakby pierwszy raz czytał o podobnych wydarzeniach. Trzeba mieć do tego talent.

No i skłania czytelnika do refleksji. Kuba i Agata mają swoje demony przeszłości, które nie chcą ich opuścić. Latają za nimi jak cienie. Nie potrafili znaleźć wspólnej drogi przez nieuleczone traumy i wspomnienia, które dręczyły ich od lat.

Będziecie się śmiać, będziecie płakać. Pojawi się złość i rozgoryczenie ale też iskierka nadziei. Uwierzcie mi, że trudno jest napisać tę recenzję bez spojlerów. Tak wiele rzeczy chciałabym wam napisać a nie mogę🫣 Tę historię po prostu trzeba poznać. Co prawda jest to drugi tom serii ale można czytać bez znajomości pierwszego. Bohaterowie się pojawiają i to wielu momentach książki jednak spokojnie można czytać je niezależnie. I możemy spodziewać się tomu trzeciego!! Już nie mogę się doczekać❤️ Jednak póki co zachęcam was do tego, byście poznali losy Kuby i Agaty. Napewno długo nie zapomnicie ich historii i pozostanie w waszych sercach.

Długo zastanawiałam się co napisać na temat tej książki. Nathalie K. Flower jest autorką, której dzieła biorę w ciemno i z którą jestem od początku jej literackiej przygody. Z radością obserwuję, jak jej książki docierają do coraz większej ilości osób, jak wspaniale się rozwija i jak zachwyca kolejnych czytelników. Czytając tę lekturę miałam gotowy scenariusz. Chłopak, dziewczyna, relacja hate, ale z naciskiem na love, ścieżki, które ich łączą i gdzieś tak w połowie wielka miłość, z małymi problemami, w końcu Kuba jest mocno starszy. Zapomniałam tylko przez moment, kogo dzieło trzymam w ręku. Natalka nie pisze jak wszyscy, nie powiela schematów, a jej lektury zawsze dotyczą ciężkich tematów, które zmuszają czytelnika do refleksji.

Tym razem również tak było. Zarówno Agata jak i Kuba mają swoje demony przeszłości, które rzutowały na ich teraźniejszości. Ciężko jest poradzić sobie z taką traumą. Oboje stronili od miłości. Ich pierwsze spotkanie było hm… Dosyć ciekawe. Kuba zapamięta je na długo. Dziewczyna nie okazała się wcale krucha i bezbronna, jak początkowo zakładał, pokazała pazurki i już wiedziałam, że będzie ciekawie i oczywiście było.

@[Adres usunięty]r doprowadziła mnie do łez. Były dwa momenty, w których płakałam. Ta historia w końcu porusza najczulsze struny duszy, łamie serce i skleja je na nowo. Ale oprócz tych dramatycznych momentów, są też te lepsze. Nie zliczę ile razy uśmiechałam się pod nosem. Mam ochotę rzucić Wam tak wielkim spojlerem… Bo tu wydarzyło się coś tak gigantycznego, czego w ogóle się nie spodziewałam! @[Adres usunięty]r , brawo za kreatywność i przede wszystkim za to, że ta pozycja nie jest taka sama jak wszystko. Mamy tu mnóstwo emocji i myślę, że to one wyróżniają ten tytuł.

Słowa uznania za to, że wracamy do postaci z poprzedniej książki. Cieszę się, że znowu mamy okazję o nich przeczytać, chociażby przelotem. Już nie mogę doczekać się, kiedy w moje ręce trafi historia Adriana, czuję, że ten chłopak może mieć ciekawe rzeczy do opowiedzenia.