(Nie)pokorna wdowa. W dolinie Narwi. Tom 4

Otóż mamy tutaj czwarty tom serii „W dolinie Narwi” autorstwa Urszuli Gajdowskiej, który przybliża nam historię Natalii – mało zamożnej wdowy, która oprócz niezbyt dużego majątku po śmierci męża otrzymuje również rozkapryszoną teściową do opieki. Nasza młoda wdowa nie ma lekko, ponieważ stara się jak może, by utrzymać domostwo w jak najlepszym stanie, co nie jest łatwe, gdy musi jednocześnie wliczać w wydatki niezwykle rozrzutne kaprysy okropnej teściowej, która w ogromnym skrócie wręcz jej nienawidzi i co rusz o tym przypomina praktycznie, sprowadzając do roli służącej w domu. Jednak ta skromna dziewczyna w znoszonych strojach przyciąga oko barona Ostrowskiego, który oszpecony po głupim wybryku niezbyt angażuje się w życie socjety. Nic, jednak nie jest proste, ponieważ baron ma pewną misję, a o Natalii dobiegają go pewnie nieprzychylne opinie…

Należy wspomnieć, że autorka bardzo zgrabnie wplata w opowieść wydarzenia historyczne i prawa XIX wieku, co jednocześnie bardzo ubogaca książkę i rozwija wiedzę czytelnika. Odnośnie do samej powieści byłam bardzo ciekawa jak będzie toczyło się śledztwo barona, ale muszę przyznać, że nie zostałam porwana przez większą część książki. Miałam wrażenie, że co chwila powtarza się schemat „chcę z nią/nim być, ale…” i ten wątek niemiłosiernie ciągną mi się praktycznie do prawie ostatnich wydarzeń. Pod koniec nabrał on tempa i ostatecznie było ok, choć jest to moja najmniej lubiana część z dotychczas wydanych pozycji tej serii. Dodam, że natomiast ostatnie kilka zdań powieści sprawiło, że muszę jak najszybciej sięgnąć po kolejny, już finałowy tom serii.

Bohaterowie byli ciekawie wykreowani, choć oczywiście najbardziej polubiłam Roberta, który przez motyw oszpecenia i całej późniejszej historii wydawał mi się inspirowany „Piękną i Bestią”, a że uwielbiam właśnie ten motyw to oczywiście u mnie był to plus na jego rzecz. Natalia była skrytą myszką, która czasem pokazywała pazurki, jednak nie umiem powiedzieć, że jakoś bardzo wywarła na mnie wrażenie.

Podsumowując, niekoniecznie bawiłam się wybitnie, bo denerwowały mnie momenty, gdzie bohaterowie nie rozmawiali ze sobą, przez co ciągle i od nowa nie mogli dojść do porozumienia, ale mogę zaliczyć książkę do średniaków, które miło się gdzieś w międzyczasie podczytuje.

Wyobraź sobie ze mamy rok 1917 a Ty jesteście młoda wdowa której Teściowa to jak by to ładnie ująć wredna baba ktora Cię poniża na każdym kroku. Co robisz?

a) duszę ja gołymi rękami

b) dosupuje jej cyjanku do herbaty

c) siedzę cicho i wszystko znoszę

d) za każdym razem przyznaje jej rację

Ja się wacham między odpowiedzią a i b.

A Ty? 🤣🤫

Mam dla Was książkę z serii ktora uwielbiam W Dolinie Narwi jest to 4 tom z tej seri I co najlepsze możecie ja przeczytać bez znajomości poprzednich części 🤫

No wiec zacznijmy od tego ze Baron Robert Ostrowski prowadzi śledztwo dotyczące morderstwa swojego ojca. I tak oto pewnego razu na swojej drodze spotyka pewną młoda wdowę która jest Natalia. To kobieta ktora uwielbia ogrodnictwo i ma zamiłowanie do kuchni. Ale ta młoda kobieta ma też niestety straszną teściową (i tu te wszystkie dowcipy o teściowych nabierają sensu 🙊) poniża ona Natalię na każdym kroku traktuje ja jak obcy osobę. Czy mlody Baron i młoda wdowa mają szansę być razem?

Co gdy wobec jednego z nich są już inne plany na przyszłość?

Czy Baron zakończy swoje śledztwosukcesem? I czy teściowa da wreszcie spokój kobiecie?

Kocham pióro autorki I te jej wspaniale pomysły na książki😁

Fabuła książki jest wspaniała wciągająca od samego początku I czyma nas w niepewności niemal do końca. Są tu chwilę w których niemal obgryzałam paznokcie z nerwów chwilę w których miałam ochotę być tam i kogoś własnoręcznie udusić tak poprostu gołymi rękami 🙈 nie zabraknie też wam intyg I tajemnic Ale sa też takie chwilę w których robi się naprawdę gorąca 🔥🖤

Autorka świetnie wykreowala bohaterów i to wszystkich jednych możemy od samego początku pokochać a innych wręcz znienawidzić.

Jedna pani napsuli mi tu sporo krwi 🤫 aż musiałam się odstresować 🍷🤣

Jednym słowem polecam z Całego Serca to trzeba przeczytać!

Przenieśmy się do pierwszej połowy XIX wieku. Na jednej z warszawskich posiadłości dostrzeżemy piękny ogród, a w nim kobietę, która w jego pielęgnację wkłada całe swoje serce. Natalia Walewska, młoda wdowa mieszka razem z zrzędliwą teściową. Każdego dnia zmaga się z przykrymi docinkami starszej pani Walewskiej. Czuje się bardzo samotna. A jej ukochany ogród i przyrządzanie pysznych wypieków to jedyne, co dostarcza jej odrobinę radości.

Przedstawię Wam też pewnego barona. Robert Ostrowski udaje się do Warszawy, aby rozwikłać zagadkę śmierci swojego ojca. Trop prowadzi go do Natalii Walewskiej. Co wspólnego ma młoda wdowa z jego ojcem?

Sprawa okaże się dość skomplikowana, a Natalia i Robert za wszelką cenę będą starali się dowiedzieć, co tak naprawdę wydarzyło się w przeszłości.

Jednak muszę Wam zdradzić, że baronem nie będzie kierowała tylko chęć rozwikłania sprawy... bowiem młoda pani Walewska to z całą pewnością kobieta pełna uroku, niezwykle inteligentna, fascynująca... o której trudno zapomnieć...

"(Nie)pokorna wdowa" to czwarty tom cyklu zatytułowanego "W dolinie Narwi". Nie miałam okazji poznać poprzednich części. Wiem, że można je czytać niezależnie. Jednak po lekturze "(Nie)pokornej wdowy", zapragnęłam poznać ten cykl od początku.

Opisana w powieści historia bardzo do mnie przemawia. Bohaterowie, ich losy - jestem zdecydowanie na tak! Dałam się porwać autorce w tę niezwykłą podróż. I po prostu przepadłam! Razem z Natalią i baronem rozwiązałam zagadkę zabójstwa, przeżyłam wielką przygodę. Kibicowałam tym dwojgu. W szczególności Natalii - wierzyłam, że kobieta uwolni się od okropnej teściowej. Postać Roberta Ostrowskiego zrobiła na mnie wrażenie, a jeszcze bardziej - jego dobre serce w stosunku do innych.

Będą intrygi i tajemnice... chwilami będzie naprawdę niebezpiecznie! Ale... zrobi się także bardzo namiętnie!

"(Nie)pokorna wdowa" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Urszuli Gajdowskiej. Od razu zauważyłam, że autorka operuje lekkim piórem. Przyjemny w odbiorze styl sprawił, że chłonęłam tę historię błyskawicznie, strona po stronie - z przyjemnością, do samego końca. Powieść została utrzymana w świetnym klimacie i naprawdę czułam, jakbym przeniosła się do tego 1817 roku, w którym rozgrywa się akcja. Wspaniała podróż!

Jestem zauroczona powieścią Urszuli Gajdowskiej! Z pewnością sięgnę po więcej książek autorki.

Polecam! Świetnie spędziłam czas z tą powieścią!

Rok 1817. Baron Robert Ostrowski niegdyś bawidamek i hulaka a przy tym wyśmienity żołnierz dręczony koszmarami, wyrusza do Warszawy by odkryć zagadkę śmierci swojego ojca. W trakcie śledztwa poznaje młodą wdowę, Natalię Walewską. Skromna i cicha a przy tym pracowita kobieta jest gnębiona przez teściową. Kiedy mężczyzna poznaje ją bliżej, zauważa, że dodatkowo jest inteligentną i uczuciową osobą.

Młodzi łączą siły by odkryć tajemnice, które zaważyły o ich życiu. Trop prowadzi do interesów jakie prowadził mąż Natalii i śledztwa, które przed śmiercią prowadził ojciec Roberta.

(Nie)pokorna wdowa to kolejna część cyklu, która zapewniła mi świetną rozrywkę. Po raz kolejny miałam szansę by wraz z nietypową, tym razem nieco zakompleksioną parą wziąć udział w skomplikowanym śledztwie, w których tropy prowadziły do dalekich krain. Niby aż tak daleko nie musieliśmy się udać, ale zarówno bohaterowie jak i czytelnicy mogą ,,zobaczyć’’ jak nowinki z Dalekiego Wschodu zaczynają wpływać na ludzi w Europie.

(Nie)pokorna wdowa charakteryzuje się idealnie skrojonym żartem, tłem pokazującym, konwenanse, które rządziły dziewiętnastym wiekiem a mogące zniszczyć czyjeś szczęście i niedolę najbiedniejszych szczególnie sierot, wartką akcją, która nie raz przyprawiała niemal o zawał serca i (nie)idealnymi postaciami z kompleksami. Ten ostatni aspekt pokazuje, że często nasze niskie mienienie o sobie może być powodem naszych niepowodzeń życiowych. Jednym słowem (Nie)pokorna wdowa ma w sobie wszystko to co sprawiło, że pokochałam wcześniejsze części. Różni je natomiast jedno. (Nie)pokorna wdowa zawiera w sobie cliffhanger, który sprawia, że wprost nie mogę doczekać się kolejnej części. Jestem szalenie ciekawa co oznaczają ostatnie słowa, które ukazały się na kartach przedostatniej części cyklu W dolinie Narwi.

"(Nie)pokorna wdowa" to czwarty tom cyklu W dolinie Narwi. Książka jest połączeniem romansu i powieści przygodowej, której fabuła rozgrywa się na Podlasiu w pierwszej połowie XIX wieku. Choć znajdziemy tu nawiązania do poprzednich tomów, to można ją czytać bez ich znajomości.

Tym, co nieco różni ją od poprzednich części jest klimat, jaki autorce udało się roztoczyć nad tą historią. Będziemy mieli kobietę z przeszłością i mężczyznę po przejściach. Brzmi intrygująco, prawda? Bardzo polubiłam Natalię i Roberta. Oboje w jakiś sposób skrzywdzeni, zranieni, nieufni, po traumach, z bagażem doświadczeń. Obserwujemy jak się zmieniają, jak zaczynają inaczej spogladać na własną osobę. Oczywiście pojawiają się także bohaterowie z poprzednich tomów.

Urszula Gajdowska zadbała o to, czego nie może zabraknąć w dobrym romansie historycznym. Pojawią się intrygi, spiski, zagadki, pościgi, pojedynki, przestępczy półświatek, gierki salonowe, potyczki słowne, odrobina humoru i gorący romans. Wszystkie elementy fabuły zostały odpowiednio wyważone. 

Warto zwrócić również uwagę na ciekawie nakreślone tło powieści. Autorka oprowadza nas po pięknych dworach, ogrodach i kamienicach. Nie pomija też tej szarej odsłony ówczesnego życia. Wstąpimy do brudnych doków, palarni opium, domów publicznych czy jaskini hazardu. Tak więc widzicie, że życie XIX-wiecznego Królestwa Polskiego było równie interesujące jak np. czasy angielskie w romansach.

"(Nie)pokorna wdowa" to pełna emocji powieść, w której duet romansowo-detektywistyczny nie pozwoli Wam na choćby chwilę nudy. Weteran wojenny i skromna wdowa zapraszają nie tylko na salony, ale i niebezpieczne przygody... Mam nadzieję, że skorzystacie z zaproszenia.

„(Nie)Pokorna Wdowa” to czwarta część z serii „W dolinie Narwi”. Autorka ponownie zabiera nas do Kamiennego Domu, posiadłości Roberta Ostrowskiego. Brata zadziornej baronówny, którą poznaliśmy w pierwszej części. Martal – starzec, który opiekuje się posiadłością Roberta, namawia go by w końcu znalazł sobie żonę. Niegdyś hulaka i uwodziciel, teraz żołnierz dręczony koszmarami, nie śpieszy się by stanąć na ślubnym kobiercu. Jego ojciec wiedział jednak jak zmusić syna do ożenienia się. W testamencie zastrzegł, że jeśli nie znajdzie sobie żony w ciągu trzech lat, a w ciągu kolejnych pięciu nie spłodzi syna to zostanie bez środków do życia. Co na to sam zainteresowany?

Natalia to kobieta, której mąż zmarł. Obecnie mieszka z Panią Walewska, zrzędliwą teściową, która o wszystko ma pretensje do synowej. Jaki ma w tym cel? Natalia to dziewczyna, która kocha kwiaty i ogród, ale również potrafi świetnie gotować i uratować służącą z niejednej kuchennej opresji.

Do stolicy postanawia udać się nasz baron, by rozwiązać zagadkę śmierci ojca. I to właśnie w Warszawie drogi Roberta i Natalii splatają się. Młodzi łączą siły i wspólnie próbują odkryć tajemnicę z przeszłości. Ślady prowadzą ich do zmarłego męża kobiety, Dawida. W co mężczyzna był zamieszany? I czy Robert powieli los obu zmarłych mężczyzn?

Kto czytał poprzedni części sagi ten wie, że autorka potrafi wykreować wspaniale bohaterów. Kobiety, które mają charakterek i nie dadzą sobą rządzić. Mężczyzn – silnych, zdecydowanych a jednocześnie słabych, jeśli chodzi o podatność na piękno kobiece. Ta mieszkanka charakterów bywa nie raz zabawna i romantyczna.

Bardzo podoba mi się styl pisania Pani Uli Gajdowskiej. Z jednej strony lekki i zabawny, ale z drugiej strony autorka potrafi dostarczyć nam również wielu emocji. (Nie) Pokorna Wdowa to połączenie romansu i powieści przygodowej z elementami kryminału. Myślę, że każdy z tej książce, jak również w całej serii znajdzie coś dla siebie. Polecam!

Natalia Walewska jest młodą wdową, która żyje pod jednym dachem z apodyktyczną teściową, stawiającą przed młodą kobietą srogie zasady. Zdaniem starszej Walewskiej Natalia nie jest godna powtórnie wyjść za mąż. Powina za to już do końca życia pozostać wierna zmarłemu mężowi, który jak się z czasem okazuje wcale nie był do końca takim ideałem za jaki uważała go wpatrzona w niego matka.

Natalia nie ma pojęcia, że już niebawem w jej otoczeniu pojawi się mężczyzna, który zdoła oczarować ją swoim niebiańskim zapachem. A sam Baron Robert Ostrowski oszaleje na punkcie jej kulinarnych wypieków oraz samej kobiecie, w oczach której ujrzy odzwierciedlanie prawdziwego anioła.

Rozwikłanie zagadki zabójstwa ojca przebiega Robertowi opornie, gdyż jego myśli coraz częściej zaczynają krążyć wokół Natalii. Rozproszony coraz częściej zagląda do domu młodej wdowy, co niestety nie podoba się starszej Walewskiej.

Co takiego połączy tych dwoje ludzi?

Czy Natalia już zawsze będzie zmuszona wysłuchiwać ciągłej krytyki z ust znienawidzonej teściowej, a może postanowi się w końcu uniezależnić i nie da sobą więcej pomiatać?

Autorka w tej powieści zabiera nas na Podlasie . "(NIE) POKORNA WDOWA" to niezwykłe połączenie romansu i powieści przygodowej, a zarazem kolejna część z cyklu W Dolinie Narwi. Książka nie wymaga jednak znajomości poprzednich tomów, ale ja z pewnością po nie sięgnę. Bardzo się ucieszyłam, gdy dostałam możliwość zrecenzowania tej książki.

Co prawda nie miałam wcześniej przyjemności przeczytać nic, co dotychczas wyszło spod piórka autorki, a szkoda. Tu jednak urzekł mnie opis książki oraz samo to, że fabuła rozgrywa się w pierwszej połowie XIX wieku.

Uwielbiam ten niepowtarzalny klimat, z bohaterami natomiast polubiłam się już od pierwszych stron. (z wyjątkiem starszej Walewskiej). Ta kobieta momentami podnosiła mi ciśnienie, ale na szczęście nie dałam wyprowadzić się z równowagi. 😂😂😂Jest to lekka, bardzo przyjemna opowieść, przy której naprawdę idzie się zrelaksować. Możliwe, że książkę przeczytałabym w ciągu dwuch dni, gdyby nie mój chwilowy zastój czytelniczy. 😐

Jeśli uwielbiasz tego typu powieści przygodowe z nutą romansu, które dostarczą wielu fascynujących, a momentami nawet niebezpiecznych przygód, to z całą pewno nie będziesz się nudzić. Ba... - Momentami nawet się zaśmiejesz. 🤭

Ze swojej strony bardzo polecam, a za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję @szaragodzina. 💚

Brunette Books

"(Nie)pokorna wdowa" to kolejny tom cyklu w Dolinie Narwi.

Fabuła książki rozgrywa się na Podlasiu w pierwszej połowie XIX wieku. Mamy tutaj połączenie romansu historycznego z powieścią przygodową oraz kryminałem.

Rok 1817. Baron Robert Ostrowski dawny uwodziciel i hulaka oraz wspaniały żołnierz dręczony koszmarami wyrusza do Warszawy, by rozwiązać zagadkę zabójstwa ojca. W trakcie śledztwa poznaje wdowę Natalię Walewską, skromną i gnębioną przez teściową.

Robert i Natalia łączą siły, by odkryć tajemnice z przeszłości i rozwiązać zagadkę zabójstwa ojca Roberta. Trop prowadzi ich do rodziny Walewskich...

W co zamieszany był zmarły mąż Natalii Natalii?

Co kombinuje teściowa Natalii?

To była była bardzo dobra książka. Przeczytałam wszystkie części z tego cyklu i jestem nimi totalnie zachwycona. Autorka potrafi tak czarować słowem i daje swoim czytelnikom tyle emocji podczas czytania, że nie ma mowy o tym, by nie pokochać tych książek.

"(Nie)pokorna wdowa" to mój patronat i nie mogłam oderwać się od tej książki ani przez chwilę. Gwarantuję Wam, że nie będziecie nudzić się.

Wyśmienicie stworzona fabuła książki. Świetnie wykreowani bohaterowie. Niesamowita intryga, niebezpieczne i nieoczekiwane zwroty akcji.

Lekki i przyjemny styl autorki powodują, że książkę wprost pochłania się. Autorka potrafi budować napięcie I trzymać czytelnika w niepewności do samego końca.

Stałam się wielką fanką tej autorki i dzięki niej pokochałam gatunek literacki taki jak romans historyczny.

Zapewniam Was, że literatura tej autorki zapewni Wam mnóstwo emocji i zaskakujących akcji.

Polecam z całego serca!