Nie oszukasz mnie

Nie wiem, czy nie jest to najlepsza część cyklu z Gabrielą Sawicką…

Poprzedni tom skończył się bardzo dramatycznie. Komisarz Michalski, prywatnie partner prokurator Sawickiej, wraca do domu, który wygląda jak miejsce krwawej zbrodni. W dodatku nie ma Gabi. Wszystko wskazuje na to, że w domu rozegrały się wydarzenia, z których Gabriela raczej nie miała szans wyjść żywa. „Nie oszukasz mnie” zaczyna się w miejscu, w którym kończy się tom poprzedni. Gabi jak nie było, tak nie ma, a Michalski zostaje oskarżony o jej zabójstwo. W tym samym czasie zostaje brutalnie zamordowany emerytowany policjant i jego żona. Zbrodnia do złudzenia przypomina przestępstwa z lat ubiegłych.

Świetny wątek kryminalny został połączony z kilkoma wątkami pobocznymi w bardzo interesującą fabułę. Autorka w bardzo przystępny sposób operuje słowem, tworząc niemęczące, ale ciekawe powieści. Nie znalazłam tu przeintelektualizowanych tekstów, wszelkie wydarzenia i opisane procedury są przedstawione w ciekawy sposób, a przy tym zrozumiały dla laika. Tym razem nie natknęłam się również na denerwujące mnie w poprzednich tomach powtórzenia tego samego, tylko ustami innych bohaterów. Było dokładnie tak, jak lubię: ciekawie, zwięźle i na temat.

Skoro planowana jest kolejna część cyklu, to nie zdradzę chyba wiele, gdy napiszę, że nasz naczelny cyborg, czyli prokurator Gabrysia, nie byłaby sobą, gdyby nie pokazała wszystkim środkowego palca. Dianie genialnie udaje się utrzymać całą wredotę tej postaci. Mam nawet wrażenie, że z tomu na tom ta wredota eskaluje :) Pychy i przekonania, że jest nietykalna, na pewno nie można pani prokurator odmówić. Nawet w krytycznych dla siebie momentach ten „wredny babsztyl” nie spuszcza z tonu. Osobiście trochę żałuję, że Gabi tak rzadko pokazuję tę swoją kobiecą stronę, która jednak czasami dochodzi do głosu. Chciałabym, żeby czasem okazała strach, słabość, przyznała się do błędu – nie zaszkodziłoby to kreacji tej postaci, a wręcz by ją uwiarygodniło. Gabi stałaby się bardziej rzeczywista, realna, prawdziwsza…

Co do postaci, to ja już sama nie wiem, kogo nie cierpię bardziej: karierowicza Englerta czy tej okropnej Mariolki. Chcę, żeby wrócił Klimek.

Nie mogę zrozumieć tylko, dlaczego autorka z takim uporem przytacza nazwy obiektów wraz z nazwą miasta… Prokuratura Okręgowa w Szczecinie, Areszt Śledczy w Szczecinie, itp. To już piąty tom cyklu… myślę, że wszyscy czytelnicy dobrze zapamiętali, że akcja powieści rozgrywa się w Szczecinie… Po co to tak ciągle to powtarzać i formalizować? Od pierwszego tomu jakoś mi to nie grało i chyba się już od tego nie wyzwolę… Aż dziw bierze, że wspominając o Książnicy Pomorskiej nie było dopisku, że jest w Szczecinie…

„Nie oszukasz mnie” kończy się z przytupem, a nam, czytelnikom, pozostaje oczekiwać na kolejny tom, w którym, jak podejrzewam, wszystko już ostatecznie się wyjaśni.

W tekście znalazłam jeden okropny błąd, w dialogu Sawickiej z synem Zięby: „– No tak, trochę ukuło go to, że żadne z was nie poszło w jego ślady (…)”. Mnie osobiście to ukłuło w oko… „kuć” i „kłuć” to dwa różne czasowniki i znaczące coś innego… W kontekście powyższej wypowiedzi użyłabym formy „ukłuło”…

To już moje kolejne spotkanie z twórczością autorki, ,a mną prawie wszystkie dotychczas napisane książki Diany i są to powieści z gatunku tych, które po prostu biorę w ciemno! Książka "Nie oszukasz mnie" jest piątym tomem serii o Prokurator Gabrieli Sawickiej. Autorka poprzedni tom zakończyła w taki sposób, że jak na szpilkach wyczekiwałam ciągu dalszego. Jest to kryminał z mocno rozwiniętym wątkiem obyczajowym. Książki z tej serii należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i przyjemny, co sprawia, że książkę czyta się naprawdę ekspresowo, ja pochłonęłam ją w jeden wieczór i nie odłożyłam póki nie przeczytałam ostatniego zdania! Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, dopracowana w każdym szczególe i genialnie poprowadzona. Bohaterowie nadal nie stracili na swojej charakterności, zostali bardzo dobrze i realnie wykreowani, dlatego sądzę, że bez problemu większość z nas mogłaby się z nimi śmiało utożsamić w wielu kwestiach, podzielając podobne troski i dylematy moralne. Historia przedstawiona jest z perspektywy kilkorga bohaterów, co pozwoliło mi jeszcze lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą oraz lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Każda z postaci odegrała tutaj istotną rolę, dostarczając tym samym wielu emocji i wrażeń! Ja duet Sawicka - Michalski kocham miłością bezgraniczną i jestem w stanie wybaczyć im naprawdę wszystko. Ich relacja została w rewelacyjny sposób zaprezentowana od samego początku i to tutaj się oczywiście nie zmieniło! Uwielbiam to jak ci bohaterowie się wspierają i są w stanie wskoczyć za sobą dosłownie w ogień. W tej części autorka skupiła się zdecydowanie bardziej na wątku kryminalnym, który jak zawsze został po mistrzowsku poprowadzony, a intryga genialnie skonstruowana! Autorka w bardzo umiejętny sposób buduje napięcie, zagęszcza atmosferę i wodzi Czytelnika za nos, poza tym bardzo dobrze rysuje portrety psychologiczne wszystkich postaci. Tutaj tak naprawdę nie było wiadomo co przyniosą kolejne czytane strony, co z jednej strony mi się podobało, a z drugiej bardzo irytowało.. Ta książka wywołała we mnie lawinę emocji! Diana jak zawsze zostawiła mnie na koniec z jeszcze większą ilością pytań niż na samym początku oraz szybko bijącym sercem! Nie mogę się już doczekać finałowego tomu serii, coś czuję, że i tam autorka jeszcze sporo namiesza i przyprawi mnie o kilka zawałów! Ogromnie polecam!

Szczerze powiem, że miałam wątpliwości przed sięgnięciem tej książki, bo nie przepadam za bardzo za polskimi autorami, do tego ta książka jest kolejną w serii, jednak pozytywnie się zaskoczyłam. Nie trzeba czytać od początku, można sięgnąć za kolejny tom z serii, a i tak czyta się bardzo płynnie. Historia mnie wciągnęła, jeśli ktoś lub takie kryminalne historie to na pewno mu się spodoba. :) Polecam!!

Ostatnio na instagramie furorę robi seria kryminalna o Gabrieli Sawickiej autorki Diany Brzezińskiej. Wcale się nie dziwię i cieszę się, że jest o niej głośno, bo to bardzo niedoceniony cykl. Piątą część "Nie oszukasz mnie" czyta się błyskawicznie.

Gabriela zaginęła. Wszystkie ślady wskazują na to, że może nie żyć. Michalski zostaje aresztowany pod zarzutem zabójstwa ukochanej jednak z braku dowodów zostaje wypuszczony. Gabriela i Lisak wpakowali się w niezłe kłopoty. Nie dość, że zostali zaszantażowani przez zbirów to jeszcze drugi prokurator działający wspólnie z Sawicką zaczyna węszyć w sprawie Lisa. Czy tym razem pani prokurator wybrnie z kłopotów?

Seria wciąga od pierwszego tomu. Gabriela imponuje nam od pierwszych stron. Twarda, konkretna, nie przebierająca w słowach. Ale później poznajemy również jej delikatną stronę. Jej słabości i wady. Przez to staje się bardziej prawdziwa. Zaczynamy jej kibicować choć nie jest przykładem prawej i dobrej osoby. Napięcie utrzymuje się przez całą książkę. I jak zwykle zakończenie pozostawia nas z niedosytem. Chcemy więcej i więcej. Gdy wydaje się, że nasza bohaterka nie da rady wywinąć się z kłopotów następuje zwrot w akcji. Bardzo to lubię i zawsze tego wyczekuje. Dlatego polecam wam całą serię oraz inne równie dobre książki autorki. Niech wieść się niesie, że ten cykl to must have dla każdego kto lubi kryminały.

Książka wciągnęła mnie od pierwszych stron! Zaskakuje czytelnika wieloma zwrotami akcji i nieoczekiwanymi wydarzeniami. Jedyną rzeczą, którą można by nieco skrytykować, są czasami nieco rozbudowane opisy i dialogi. Polecam miłośnikom thrillerów, tajemniczych historii. Książka zapada w pamięć, pobudza do refleksji nad swoim życiem i sprawia, że zastanawiasz się czy aby na pewno jesteś sam w pomieszczeniu ;)