Nemezis

Nemezis to nie jest kolejny komiks dla wielbicieli typowych dzieł o superbohaterach. Parafraza tytułu pewnego znanego filmu, w żadnym razie nie jest tutaj zwodnicza i doskonale podkreśla ona odmienną formę komiksu Marka Millara. Tytuł daleko wykracza poza typową tematykę rozrywkową, gdzie bohater mierzy się ze swoim oponentem i ratuje świat. Tutaj pierwsze skrzypce gra „superłotr”, którego jednym celem jest jedna wielka solidna „roz…”.

Spadkobierca wielomiliardowej fortuny w wyniku przebytej traumy przywdziewa obcisły strój, maskę oraz pelerynę i zdecydowanie nie robi tego dla lansu. Jeśli czytając taki opis, mimowolnie ktoś zaczyna kojarzyć wielkiego obrońcę Gotham, to nie jest z wielkim błędzie szczególnieszczególnie, że Mark Millar w swoim dziele nie ukrywa pewnej mocno widocznej inspiracji Batmanem. W przypadku Nemezis tak jak zostało to już wspomniane, pląsający po świecie człowiek odziany w gustowny biały strój, nie ma jednak zbyt wiele wspólnego z klasycznym bohaterem. Trudno nawet zakwalifikować do grona typowych superzłoczynów, którzy realizując swoje niecne plany, nie dopuszczali do zbyt wielkich strat w ludności cywilnej. Tutaj tytułowy antybohater nie przejmuje się przypadkową śmiercią niewinnych, szczególnie kiedy poluje ON na stróżów prawa, którzy są jego ulubionym celem. Po krwawej i widowiskowej akcji w Japonii Nemezis przenosi się do USA, gdzie swoją wizytę zaczyna od czegoś naprawdę wielkiego (porwania prezydenta). Jego głównym celem jest jednak ktoś inny – szef waszyngtońskiej policji. Zaczyna się więc bezpardonowa walka, w której zwycięzca może być tylko jeden.

Podstawą recenzowanego komiksu, są trzy najważniejsze jego elementy: akcja, przemoc i masa krwi. Wokół nich Millar buduje całą fabułę, która nie ma co ukrywać do najambitniejszych i najgłębszych nie należy. Scenarzysta swoją „krwawą” wizją wyraźnie oddziela tutaj typowy komiks superbohaterski, który można polecić każdemu, od dzieła dedykowanemu tylko dorosłemu czytelnikowi. Jego „dorosłość” przejawia się jednak tutaj tylko w pokazowej brutalności, która może zapewnić chwile niezbyt wymagającej rozrywki, jednak nie każdemu przypadnie ona do gustu.

Co prawda można tutaj na siłę doszukiwać się pewnych ukrytych znaczeń i większej głębi głównego bohatera (który przecież musi mieć jakieś powodu swojego socjopatycznego zachowania), jednak po co to robić, skoro sam komiks od samego początku stawia na widowiskowość i prostotę i nic ponadto. Założenie było proste, miało być widowiskowo, krwawo i treściwie, jeśli chodzi o akcję i tak też jest.

Dużą wartością dodaną komiksu jest jego świetnie prezentująca się oprawa graficzna. Steve McNiven (twórca rysunków i postaci) oraz Dave McCaig (kolory) swoją doskonałą pracą jeszcze mocniej podkreślili „brutalność” tytułu. Plansze rozplanowane są bardzo dobrze, z wielkim naciskiem na dynamiczne rysunki, na których można na dłużej zawiesić oko. Artysta stawia na mocny realizm, gdzie lejąc się krew, latający kończyny i ogólna przemoc są pokazane bardzo dobitnie, jednak nie przekraczając granicy groteskowości tego elementu.

Niczego złego nie można napisać również na temat rodzimego wydania. Twarda oprawa, doskonałej jakości papier, dobre tłumaczenie. Wszystko jest takie, jaki powinno być w tej cenie.

Nemezis to zarówno widowiskowy komiks pełen przemocy, który ma zapewnić chwilę intensywnej rozrywki, jak i próba dokonania przez Marka Millara pastiszu typowego dzieła „superhero” (z różnym skutkiem). Przeciętna fabuła, widowiskowa akcja i świetna oprawa graficzna w całości tworzą dzieło zaliczane do

GDYBY BATMAN BYŁ JOKEREM

„Nemezis” to kolejny krótki komiks Marka Millara. Wprawka bardziej, niż pełnowartościowa miniseria, ale nie zmienia to faktu, że to nadal świetny album. Nie do końca spełniony, jedną scenę chętnie bym wyciął, jednak jako całość to kolejna bardzo udana opowieść, która odświeża nieco skostniały schemat superhero i dostarcza naprawdę przyjemnej, lekkiej i wcale nieoczywistej rozrywki. Szczególnie dla odbiorców obeznanych z konwencją i czołowymi bohaterami komiksowego świata.

Poznajcie Nemezisa. Nieuchwytnego superprzestępcę, jakiego jeszcze świat nie widział. Swoje akcje planuje na wiele lat wprzód, potrafi dokonać wszystkiego, co tylko sobie wyobrazi, a własną tożsamość zabezpieczył lepiej, niż ktokolwiek mógłby sądzić. I to właśnie ON teraz za cel swojego najnowszego ataku obiera gliniarza legendę. Ale to tylko część tego, co zamierza, o czym świat przekonuje się, kiedy uprowadza prezydenta USA. Jaki jest jego prawdziwy cel? Kim jest ON sam? I czy ktoś może go powstrzymać?

Mark Millar potrafi pisać komiksy. Robi to w sposób brutalny, konsekwentny i zadziwiająco lekki. Kontrowersje, krew, szybka akcja, przesłanie... Nie dziwi fakt, że jest jednym z najbardziej cenionych twórców tego gatunku (choć nie brak też czytelników odżegnujących go od czci i wiary, ale cóż, wiecie jak to bywa z ludźmi, którzy boją się myśleć i z krzykiem uciekają przed wszystkim, co mogłoby być choć trochę ambitne). Owszem, zdarzają mu się sceny, które są pomyłką (w „Nemezis” jest to akcja z Air Force One), prezentuje je jednak z taką gracją, że nie da się długo na nie sarkać.

Wracając jednak do sedna, Millar „Nemezis” stworzył na pomyśle „co by było, gdyby Batman był zły, gdyby był Jokerem”. Wyobraźcie sobie geniusza zbrodni, który swoje szalone pomysły potrafi wcielić w życie za każdym razem i którego nikt nie zatrzyma. Kimś takim właśnie jest Nemezis. Moriartym (fani serialu BBC „Sherlock” znajdą tu coś dla siebie, ale więcej nie zdradzam), który nie ma swojego Holmesa. Jak ktoś taki ma sobie radzić? Jak stymulować swój umysł? Oczywiście dostajemy tu także mnóstwo szalonej akcji, superbohterskich, a właściwie superłotrowskich wyczynów, spektakularnych scen i dobrego klimatu. Czyta się to znakomicie i aż żal, że całość jest tak krótka.

A jak rzecz ma się od strony graficznej? McNieven jest dobrym autorem, jego realistyczna kreska świetnie oddaje różne aspekty opowieści i buduje świetny klimat, więc szkoda, że kolor w albumie jest jedynie dobry. Gdyby wyglądał tak, jak w „Wojnie domowej", wyniósłby „Nemezis” na wyżyny, ale i tak jest świetnie. Każdy, kto ceni komiksy Marka Millara albo po prostu dobre powieści graficzne – powieści akcji, ale nie ograniczone tylko do niej – powinien całość poznać. Rozejrzyjcie się więc za tym tomem wśród nowości, bo jest tego wart. Dobrze więc, że mamy go po polsku i to na dodatek w tradycyjnie dla Muchy świetnym wydaniu.