Naucz mnie wygrywać

⛳Hokeista? Był. Koszykarz? Też. Piłkarz? Nuda. Potrzeba nam czegoś świeżego! I wtedy wchodzi ona: Tessa Bailey i daje nam seksownego… golfistę. No tego jeszcze u nas nie było! A przynajmniej ja żadnego takiego tytułu nie kojarzę i muszę przyznać, że nawet nie przypuszczałam, że tak bardzo potrzebuję historii z golfem w tle.

💵Najważniejsze jest to, że ten golf nie jest tylko obiecywany przez marketing, ale faktycznie pojawia się w książce. I to stanowi duży wątek! Poznajemy zasady, postawy, obserwujemy golfistę zza kulis i było to dla mnie naprawdę ciekawe doświadczenie, bo to moja pierwsza styczność z tym sportem. Poczułam miłość bohaterów do niego i uważam, że autorka świetnie przedstawiła ten wątek.

🥰Bardzo polubiłam też same postacie. Josephine jest moim ulubionym typem bohaterki. Urocza, dobra, oddana bliskim i kochana, ale jednocześnie potrafiąca pokazać pazurki, gdy sytuacja tego wymaga. I obok niej stoi mężczyzna, którego od lat jest fanką. Gburowaty, narwany, robiący to, co chce i kiedy chce. Ją uwielbiają wszyscy, jego wszyscy nie znoszą. To moje ulubione połączenie!

🍪Kolejny plus to właśnie relacja romantyczna. Pomiędzy Josephine a Wellsem czułam niesamowitą chemię. Aż iskry między nimi leciały! Szczególnie w tej początkowej części ich relacji. Ciągnęło ich do siebie, ale za wszelką cenę starali się utrzymać tę relację w sferze pracy, choć było to cholernie trudne, bo całe dnie spędzali razem, a ich pokoje były blisko siebie. Napięcie było namacalne i uwielbiam to. W dodatku się dopełniali i ciągnęli siebie nawzajem w górę, a takie relacje podobają mi się zawsze najbardziej.

⛳Cała ta historia jest lekko napisana, czyta się ją szybko, wciąga i potrafi wywołać w czytelniku emocje. Nie jest to taki tytuł do przeczytania i zapomnienia, tylko taki, przy którym faktycznie można przeżywać losy bohaterów, zżyć się z nimi i utożsamić. Śmiałam się i wzruszałam razem z nimi, a obserwowanie, jak Wells znów odnajduje miłość do sportu, który wiele dla niego znaczy i jak otwiera się na nową relację, sprawiło mi masę przyjemności.

🥰Jest to zdecydowanie książka dla dorosłych czytelników, bo scen łóżkowych w niej nie brakuje. I to jest właśnie jedyny minus jak dla mnie. Lubię, gdy pojawiają się one od czasu do czasu, ale tutaj ich ilość mnie odrobinę przytłoczyła i niemal każda scena bohaterów, szczególnie na późniejszym etapie relacji, kończyła się w łóżku (albo na innych płaskich powierzchniach). Nie lubię, gdy przyćmiewają one warstwę emocjonalną, a tutaj autorka balansowała, jak dla mnie, na krawędzi. Kilka tych scen jednak bym usunęła. Aha! I są one dość odważne, tak tylko mówię.

🍪„Naucz mnie wygrywać” Tessy Bailey to tytuł idealny dla osób, które mają ochotę na komfortowy, pełen chemii i wciągający romans sportowy, okraszony sporą ilością gorących scen. Świetnie się podczas lektury bawiłam i już nie mogę doczekać się kolejnego tomu z tej serii, bo już teraz czuję, że to będzie coś idealnego dla mnie.

Świetnie się bawiłam czytając tę książkę!

Od początku do końca mnie ujęła, główni bohaterowie to postacie niezwykle zabawne ale i złożone, krok po kroku idąc przez historię odzieramy ich z warstw i poznajemy wnętrze.

Gbur i słoneczko w najlepszym wydaniu!

Nie powiem, książka jest dosyć spicy, jest sporo scen er*tycznych więc dla czytelników pełnoletnich zdecydowanie.

Wells najlepsze lata gry ma za sobą, z gwiazdy i ulubieńca fanów stoczył się niemal na samo dno, pije i awanturuje się, została mu wyłącznie jedna jedyna wierna fanka, którą... Spławia.

Ale ona nie poddaje się tak łatwo.

Josephine nie można odmówić tego, że jest lojalna na wskroś.

Ale i ona ma swoje granice.

Kiedy pęka, tym razem ON nie odpuszcza.

Tych dwoje jest jak ogień i woda, ona ma cukrzycę ale stara się żyć pełnią życia a on stracił motywację, by z tego życia korzystać.

Romans, humor i golf - czytajcie!

Ta historia była dokładnie tym, czego potrzebowałam. Lekka, ciepła, pełna humoru, ale jednocześnie niosąca za sobą wiele emocji. Bardzo podobało mi się to, że autorka nie skupiła się wyłącznie na wątku romantycznym. Pokazała również walkę z własnymi lękami, presją i przekonaniem, że po porażce nie da się już wrócić na właściwe tory.

Najbardziej urzekła mnie relacja między Wells’em i Josephine. Ich dialogi były błyskotliwe, naturalne i często wywoływały uśmiech na mojej twarzy. Uwielbiałam obserwować, jak z każdą kolejną stroną bohaterowie coraz bardziej otwierają się przed sobą, ucząc się wzajemnego zaufania. Nie było tutaj sztuczności ich uczucia rozwijały się stopniowo, dzięki czemu wszystko wydawało się autentyczne.

Wells bardzo zyskał w moich oczach jako bohater. Mimo że na początku wydawał się zamknięty i zagubiony, z czasem pokazał swoją wrażliwą stronę. Josephine natomiast od pierwszych stron zdobyła moją sympatię. Jej determinacja, poczucie humoru i ogromne serce sprawiały, że nie sposób było jej nie polubić.

Ta książka przypomina, że nawet po największych porażkach warto zawalczyć o siebie. Czasem wystarczy jedna osoba, która uwierzy w nas wtedy, gdy sami przestajemy to robić. To również historia o drugich szansach, odwadze i o tym, że miłość nie zawsze pojawia się wtedy, gdy jesteśmy na nią gotowi, ale często właśnie wtedy, gdy najbardziej jej potrzebujemy.

Czytając tę powieść, czułam ogromną swobodę i przyjemność. Strony dosłownie znikały jedna po drugiej, a ja nie miałam ochoty odkładać książki nawet na chwilę. Było zabawnie, romantycznie, momentami wzruszająco, a chemia między bohaterami sprawiała, że cały czas kibicowałam im z całego serca.

To idealna książka na wieczór, kiedy ma się ochotę na coś lekkiego, pełnego emocji i bohaterów, których po prostu nie chce się opuszczać. Ja bawiłam się przy niej fantastycznie i z przyjemnością sięgnę po kolejne książki autorki