Mamo, naucz mnie swoich przepisów

"Mamo, naucz mnie swoich przepisów" to taki rodzaj przepiśnika, podany w pięknej formie, dzięki któremu można nie tylko zachować przepisy kulinarne, ale i wspomnienia. Bo przecież smak potraw z babcinej kuchni, zapach ciasta wyrobionego pełnymi miłości dłońmi mamy, to nie tylko uczta dla zmysłów, ale przede wszystkim ogrom wspomnień zachowanych na dnie serca. Książka Jeffreya Masona, zachęca do tego, by wraz z mamą, albo samej z myślą o swoich dzieciach, stworzyć istny "album wspomnień". Odpowiadając na kilka pytań, które zawarte są przed każdym przepisem, przywołujemy historię jaka się z nim wiąże. Możemy ich tutaj zamieścić aż 50, i jeszcze na końcu znajduje się kilka stron do notatek. Więc miejsca napewno nie braknie. A przecież takie rodzinne przepisy, które często przechodzą z pokolenia na pokolenie, to zapis rodzinnej tradycji, wspólnych chwil przy stole, budowania więzi. To prawda, że dziś częściej sięgamy po smartfona niż po długopis, ale może warto ten akurat zwyczaj spisywania dań kultywować w taki tradycyjny sposób, by mógł posłużyć przyszłym pokoleniom. Cudownie będzie za kilkanaście lat sięgnąć po książkę pełną wspomnień i przywołać je podczas przygotowywań posiłków np. na świąteczny stół.

Książka wydana w taki sposób, że aż chce się z niej korzystać. Będzie cudownym prezentem dla mamy, np. na Dzień Matki, lub poprostu dla samej siebie.

Polecam z całego serca!

„Mamo, naucz mnie swoich przepisów” to książka, która otula już od pierwszych stron. Pachnie domem, wspomnieniami i chwilami spędzonymi przy kuchennym stole. To nie tylko zbiór przepisów, ale przede wszystkim piękna opowieść o relacjach, rodzinie i emocjach ukrytych w prostych potrawach.

Pierwsze wrażenie? Okładka i tytuł pachną domowym ciepłem, chlebem prosto z pieca i herbatą z malin. Myślałam, że to zwykła książka kucharska – a dostałam historię o miłości, która przechodzi przez żołądek prosto do serca.

Jeffrey Mason stworzył dziennik pełen ciepła i nostalgii. Czytając ją, miałam wrażenie, że zaglądam do czyjegoś bardzo osobistego świata — pełnego miłości, tęsknoty i wspomnień zamkniętych w smakach dzieciństwa. To jedna z tych książek, które przypominają, jak ważne są małe momenty i ludzie, z którymi je dzielimy 🤍

Dla kogo jest ta książka?

· Dla tych, którzy w przepisach babci/mamy widzą nie składniki, ale wspomnienia

· Dla fanów „Cukierni pod Amorem” i „Pamiętnika kucharki”

· Dla każdego, kto tęskni za domem albo potrzebuje przypomnienia, że czasem „naucz mnie gotować” znaczy „bądź blisko”

Myślę, że ta książka spodoba się też osobom, które lubią życiowe, ciepłe historie o rodzinie, wspomnieniach i sile codziennych rytuałów. Jeśli cenicie książki wywołujące refleksję i lubicie klimat comfort read — zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Po lekturze będziecie dzwonić do swojej mamy po przepis na pierogi.

Moja ocena: 10/10 🌟

BRUNETTE BOOKS

„Gotowanie z czułością to akt miłości”.

Jeśli lubisz gotować, a do tego te umiejętności przekazała Ci mama lub babcia, mam dla Ciebie doskonałą propozycję. Może nawet na zbliżający się dzień matki, może na urodziny bliskiej osoby :D

„Mamo, naucz mnie swoich przepisów” to propozycja, która zbliży Was do siebie i zapewni niezapomniane chwile, zachęci do wspólnego gotowania i rozmowy pośród odmierzanych składników i zapachu pysznych potraw.

Cała książka skonstruowana jest tak, aby stała się skarbnicą rodzinnych przepisów. Ale nie jest to prosty przepiśnik. Bo oprócz miejsca na 50 przepysznych dań, znajdują się też zachęty do podzielenia się i spisania zabawnych historii i anegdot z życia rodzinnego, a także sekcje stricte dotyczące Mamy.

Tak jak już wspomniałam, w książce znajduje się miejsce na 50 przepisów - najpierw miejsce na tytuł, składniki, porcje, instrukcję przygotowania, wszystko czego potrzeba do odtworzenia dania samodzielnie. Po każdym przepisie mamy sekcję z miejscem na historię danego dania - tu w stałym zestawie pytań można spisać z Mamą skąd przepis zna, czy ma jakieś miłe z nim wspomnienia i nie tylko. Na tych stronach znajduje się też mniejsza sekcja, z różnymi innymi osobistymi pytaniami okołojedzeninwymi, ale poszerzającymi zakres wspomnień, którymi najbliżsi mogą się z nami podzielić.

Doceniam, że Autor zawarł te sekcje do uzupełnienia przeżytych historii, podzielenia się wspomnieniami. Nie wszystkim łatwo przychodzi rozmowa na bliskościowe tematy, nie wszyscy naturalnie wiedzą jak zapytać o osobiste przeżycia. Wydaje się, że ten czuły dziennik, sprawi że zbliżycie się do siebie, wzmocnicie relacje. Jest to też doskonała baza do dalszych głębokich rozmów i refleksji. Bardzo piękne są też wplecione gdzieniegdzie cytaty o matczynej miłości i gotowaniu.

W życiu jedną z najcenniejszych wartości jest rodzina. Zawsze kiedy widzę jakieś produkty, które zachęcają do spędzenia wspólnego czasu, porozmawiania, poznania się lepiej - wiem, że to pieniądze dobrze wydane. A w przypadku tej książki, pozostaną niezwykłe wspomnienia, a zapiski w niej zawarte za kilkanaście/kilkadziesiąt lat staną się bezcennym skarbem. To właśnie te wartości skłoniły Autora do stworzenia takiej książki, w momencie towarzyszenia swojemu ojcu w zatracaniu się w chorobie Alzheimera. Bliskich trzeba doceniać i to już.

Jakie danie kojarzy wam się z mamą?

Książka, która trafia w samo serce. Cicho, bez pośpiechu, ale zostaje tam na długo. Już od pierwszych stron czuć, że nie chodzi tu tylko o gotowanie, ale o coś znacznie bardziej intymnego. O relację, pamięć i bliskość, której często nie umiemy zatrzymać w codziennym biegu. To zaproszenie, by na chwilę się zatrzymać i usiąść obok mamy — w kuchni, przy stole, w rozmowie.

Największą siłą tej książki jest jej prostota połączona z emocjonalną głębią. Znajdziemy tu miejsce na aż 50 przepisów, ale to nie liczby mają znaczenie. Każda strona staje się przestrzenią do zapisania czegoś więcej. Zapachu niedzielnego obiadu, śmiechu przy wspólnym pieczeniu czy tych drobnych gestów, które tworzą dom. To nie jest zwykły przepiśnik — to opowieść, którą pisze się razem.

Szczególnie poruszające jest to, jak naturalnie książka zachęca do rozmowy. Pytania, miejsca na anegdoty, wspomnienia. Wszystko to sprawia, że zaczynamy wracać do chwil, które gdzieś nam umknęły. Nagle okazuje się, że smak zupy czy ciasta to nie tylko przepis, ale konkretna historia, osoba, emocja. Właśnie to czyni tę książkę tak wyjątkową — pozwala zatrzymać to, co najważniejsze, zanim zdąży się rozmyć.

To idealny prezent, ale też coś znacznie więcej niż przedmiot. To początek wspólnego projektu, który z czasem staje się bezcenną pamiątką. Pełną czułości, wspomnień i miłości zapisanej między wierszami. „Mamo, naucz mnie swoich przepisów” nie tylko uczy gotować. Ona uczy pamiętać i robi to w najpiękniejszy możliwy sposób.