Naucz mnie na nowo kochać

Jak to jest stracić coś, a w przypadku tej historii szczęście, ukochaną osobę? Czy można się z tym pogodzić? Jak dalej żyć, kiedy nasz świat legł w gruzach? Przecież kochać i być kochanym to cos, do czego każdy z nas dąży, prawda? A gdy mu się to odbierze? 

Molly straciła w wypadku samochodowym swojego męża. W dodatku dwie godziny po ślubie. Tym bardziej jest to dla dziewczyny szokujące. Nawet nie jestem w stanie wyobrazić sobie takiej sytuacji. Tego, co może czuć taka osoba. Molly musi jakoś się pozbierać, przetrwać i utrzymać finansowo. Podejmuje pracę kelnerki w nocnym klubie, gdzie poznaje Ethana, który postanowił odpocząć od obowiązków zwiazanych z pracą i opieką nad śmiertelnie chorą mamą. Mężczyźnie wpada w oko dziewczyna. Czy po tym, co ją spotkało, zgodzi się z nim umówić? 

Molly może irytować swoim zachowaniem i postępowaniem, szczegolnie w stosunku do Ethana. Jednak trzeba być dla niej wyrozumiałym, po tym, czego doświadczyła. Tu wyraźnie nakreślono skomplikowane meandry ludzkiej psychiki. 

Ethan z miejsca skradł moje serce swoim uporem, wytrwałością i cierpliwością w stosunku do Molly. To mężczyzna troskliwy i opiekuńczy. Robił co tylko mógł, by ta na nowo uwierzyła w lepsze jutro, szczęście i miłość. By znów zaczęła żyć pełną piersią, a nie egzystować. By ucieczka nie była lękiem przed stratą. Nikt nie da nam gwarancji, kto ile będzie żył, kto pierwszy odejdzie. 

Ilona Łuczyńska idealnie oddała relację między parą głównych bohaterów. Z racji tego, ile ich spotkało, nie mogło być tu mowy o czymś między nimi szybkim. Uczucie musiało poczekać, dojrzeć, a strata i żałoba potrzebują przepracowania.

Na swojej drodze spotykamy różnych ludzi. Jednak nigdy nie możemy mieć pewności, z czym każda z nich się mierzy. Zdarza się, że oceniamy je przez pryzmat powierzchowności. A co siedzi w środku? Często są to traumy i rany, które nie pozwalają na normalne życie. Dlatego nie wolno nikogo oceniać, trzeba postarać się zrozumieć, a także pomóc. Równie ważne jest, by tę pomoc przyjąć lub o nią poprosić. 

Autorka zwraca naszą uwagę na kwestię prawdziwej przyjaźni oraz relację dziecko-rodzic. Są to wartości, które dla każdego człowieka powinny być sprawą nadrzędną. 

"Naucz mnie na nowo kochać" to życiowa, zmuszająca do refleksji historia okraszona mnóstwem cierpienia, bólu, żalu i niesprawiedliwości po stracie bliskiej osoby. To powieść o kruchości życia, strachu przed wejściem w nowy związek, samotności, pracy nad zaufaniem, wzlotach i upadkach, drugich szansach, wzajemnym wsparciu. Złość, śmiech i łzy - paleta emocji gwarantowana! 

To miał być najpiękniejszy dzień w jej życiu. Szczęśliwa, zakochana, wyszła za mąż. To miał być początek ich wspólnej drogi, która miała trwać wiele lat. Dwie godziny – tyle trwało jej szczęście, zanim los sobie z niej zakpił. Dochodzi do wypadku samochodowego w którym ginie jej mąż. Ta tragedia ją załamuje, odbiera jej chęci do życia.

Od koszmarnego dnia mija dwa lata i chociaż wizualnie Molly poradziła sobie, prawda jest zupełnie inna. Ona nie żyje, ona wegetuje. Co prawda wyprowadziła się od rodziców, z którymi na nowo zamieszkała po wypadku, a nawet podjęła pracę jako kelnerka, jednak to wszystko, na co ją stać. Zaczęła panicznie się bać utraty bliskich, dlatego wybrała samotność. Nie nawiązuje żadnych znajomości, odpycha każdego, kto tylko próbuje się do niej zbliżyć.

Pewnego dnia w jej pracy pojawia się Ethan wraz z kolegami. Mężczyźnie praktycznie od początku wpada w oko młoda kelnerka, a pewne zdarzenia sprawiają, że pragnie poznać ją bliżej. Jest tylko taki problem, że ona wcale tego nie chce. Molly nie zamierza pozwolić mu się zbliżyć do siebie, jednak on jest uparty, nie zamierza tak łatwo odpuścić. Czy uda mu się przebić przez pancerz ochronny Molly? Czy starczy mu siły i cierpliwości? Czy kobieta poradzi sobie z traumą? Czy odważy się zacząć naprawdę żyć? Czy da szansę Ethanowi? Czy ta dwójka ma szansę na wspólną przyszłość?

Historia Molly okazała się świetna, mocno wciągająca i wywołująca wiele emocji. To opowieść o kobiecie, której życie się załamuje w dniu ślubu. To historia o bólu, samotności, strachu przed kolejną utratą, a jednocześnie nowym początku, przyjaźni, miłości. Mnie bardzo się podobała, a czytanie sprawiło wiele przyjemności.

Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które potrafiły mnie zaskoczyć. Czytało się ją bardzo szybko i chociaż do cienkich nie należy (ma prawie 500 stron), przeczytałam ją w jedną noc (co prawda znaczącą uszczuplając czas na sen, ale było warto).

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani, realistyczni.

Zarówno Molly, jak i Ethan nie mieli łatwego życia (jednak o tym, co stało w jego, musicie odkryć sami), oboje walczą z demonami przeszłości. Bardzo ich polubiłam i mocno kibicowałam, aby w ich życiu zaświeciło słońce i już nigdy nie zgasło.

„Naucz mnie na nowo kochać” to nie jest lekka książka na leniwy dzień, to historia wywołująca wiele emocji, pełna bólu, strachu, a jednocześnie miłości, nadziei. Zdecydowanie mi się podobała i z przyjemności polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Każdy z nas doświadcza w swoim życiu utraty bliskich. Cierpienie i pustka po stracie czasem nie pozwalają nam żyć.💔💙 "Naucz mnie kochać na nowo" to niezwykła i wspaniała opowieść. Te emocje i refleksje po przeczytaniu książki będą mi towarzyszyć przez długi czas. Życie potrafi nas zaskoczyć na różne sposoby, czasem jest to przyjemna niespodzianka, a czasem nie. 💙 Molly, kobieta, która dwa lata temu doświadczyła wielkiej utraty, próbuje odbudować swoje życie. Dziewczyna pracuje jako kelnerka w klubie, nie ma przyjaciół ani chłopaka. Jej strach i niepewność przed nawiązywaniem nowych znajomości sprawiają, że Molly jest samotna. Pewnego dnia, podczas kolejnego wieczoru w pracy Molly spotyka mężczyznę - Ethana. Mężczyzna jest niezwykle zdeterminowany i stara się nawiązać kontakt z Molly, mimo że ona nie jest zainteresowana. Jego wytrwałość i determinacja sprawiają, że Molly zaczyna otwierać się na ludzi.💙 Historia Molly i Ethana zaskakuje, wzrusza i uczy. Takiej zmiany uczuć jakie przeżywali bohaterowie to jeszcze nie czytałam. Los w jednej chwili potrafi być okrutny. Mimo wszystko nie poddają się ich wola walki i determinacja jest przepiękna. "Naucz mnie kochać od nowa" to nie tylko książka o uczuciach, to także historia o cierpieniu, stracie bliskich osób i determinacji do życia. Bardzo podobało mi się to ,że książka jest napisana z dwóch różnych perspektyw - Molly i Ethana. Dzięki temu lepiej poznajemy bohaterów i emocje jakie im towarzyszą.💙 Pisarka w swojej książce porusza istotne tematy takie jak żałoba, cierpienie, choroba. Pióro autorki jest bardzo lekkie i przyjemne co sprawiło, że bardzo szybko czytało mi się książkę. Ta powieść niesie ze sobą przesłanie : nie warto tkwić w jednym miejscu i należy cieszyć się życiem i brać niego tyle ile się da bo nie wiadomo co będzie jutro.💙 Polecam Wam bardzo książkę

Dziękuję za tak piękna i emocjonującą powieść. Chociaż nie była łatwa, dawała nadzieję na lepsze jutro.

„Czasami trzeba pozwolić sobie na rozsypanie się, żeby móc na nowo posklejać swoje serce”.

„Rozwiązanie jest w Tobie, ja tylko wskazuje Ci drogę, jak wydobyć je na powierzchnię”.

Molly, młoda kobieta z traumatycznym doświadczeniem, ma wielki dystans do ludzi. Jej strach i lęk o stratę bliskich, nie pozwala dopuścić innych ludzi do siebie. Pewnego dnia, w pracy, poznaje mężczyznę, który uparcie pragnie ją poznać. Z wielkim dystansem, ale wpuszcza go do swojego życia. Plan stworzyła idealny, lecz jeden incydent zmienia im całe życie.

Tych dwoje łączy tragedia i zrozumienie bólu, który towarzyszy im przez całą historię. Z tym że ona nie zamierza dawać. Nikomu szansy na szczęście, zwłaszcza swoje.

Szczerze? O książce można byłoby pisać dużo. Jest wiele emocji wstrząsających chwil. Napięcie nie zwalnia. Bohaterowie idealnie wykreowani. Książka jest bardzo życiową przeprawą dla bohaterów oraz czytelników.

Nie jest to lekka książka. Trudna, wrażliwa kochająca i pełna nadziei. Lęk, strach i walka oraz radość, szczęście i wielka miłość mieszały się bardzo mocno na każdej kartce powieści.

Książkę czułam 100% sobą. Dała mi wiele łez, ale i w pewnym stopniu oczyściła. Pokazując i ucząc, że trzeba cieszyć się każdym dniem, jaki jest nam dany. Żyć szczęśliwie, bo nigdy nie wiadomo, co nam los przyniesie.

Życzę każdemu takich przyjaciół, jakich miała Molly i Ethan ♥️.

Po książki Ilony Łuczyńskiej sięgam w ciemno. Wiem, że zawsze będą emanować ogromem emocji, bowiem autorka pisze sercem.

Molly, po stracie męża, zamyka się w swoim świecie, do którego nikogo nie dopuszcza. Traci chęć do życia i gdyby nie rodzice, to nie żyłaby normalnie. To oni nie odpuszczali i motywowali do walki o zdrowie, kiedy po wypadku nie mogła stanąć na nogi. Dzięki rodzicielskiej miłości wyzdrowiała, ale trauma i psychiczne lęki nadal w niej pozostają i zżerają od środka. Żyje z demonami i strachem przed utratą bliskich.

"Zamknęłaś się w swojej skorupie ze strachu, że jeśli kogoś do siebie dopuścisz, to znów go stracisz i będziesz cierpieć".

Ethan całymi dniami pracuje, a w wolnym czasie, którego ma niewiele, pomaga chorej mamie. Pewnego wieczoru udaje się przyjacielowi wyciągnać go do klubu, gdzie pracuje Molly. Dziewczyna od razu wpada w oko chłopakowi. Próbuje namówić ją na randkę, lecz ona stawia opór. Czy Ethan osiągnie swój cel? Czy uda mu się zajrzeć do wnętrza Molly i przegonić jej strach?

Ta książka to cały ogrom emocji. Historia porusza serca, pokazuje, że życie jest przewrotne i nieprzewidywalne. Autorka bardzo doświadcza bohaterkę. Stawia jednak na jej drodze człowieka pełnego empatii, pomocy i z wielkim sercem. W realny sposób opisuje reakcje lękowe. Mają one jednak różne oblicza, tutaj Molly przyjmuje formę obronną i niekiedy jej postawa jest niezrozumiała. Dlatego nie powinniśmy oceniać ludzi, ponieważ mogą nosić w sercu traumy.

Pokochałam wszystkie postacie całym sercem i ciężko było mi się z nimi rozstawać. Pomimo, że to prawie 500-stronnicowa powieść, to brnie się przez nią jak przez autostradę, z przerwami na złapanie emocjonalnego oddechu.

Bardzo polecam Wam tę cudowną i wzruszającą historię.