Nasza prywatna gra

Bianka wciąż żyje samobójstwem swojej matki. Głównie dlatego, że do tej pory nie zna bezpośredniej przyczyny tego, co się stało. Dodatkowo kobieta spiera się z mężem o pracę. Jest lektorką w szkole językowej jednak jej mąż twierdzi, że to mało dochodowe zajęcie. Generalnie ich małżeństwo wisi na włosku. Nie układa się między nimi, nie mają też dzieci, które mogłyby jeszcze jakoś ich scalać. Tak czy inaczej, Bianka czuję potrzebę by dowiedzieć się, co pchnęło jej matkę do samobójstwa. Nagle kobieta nie wraca do domu. Mąż i ojciec zgłaszają sprawę na policję i rozpoczynają się poszukiwania.

✨✨✨

Bardzo fajny thriller. Dużo tajemnic w tle a to lubię. Ojciec kobiety, który jest byłym policjantem, boi się, że jego sekrety wyjdą na jaw. Jej mąż, który naprawdę skupił się na jej odnalezieniu, odkrywa z kolei jej sekrety. Okazuje się, że niewiele o niej wiedział. No mówię wam, masa emocji. No i fakt, że Bianka budzi się nagle w ciemnej piwnicy, przykuta i ma styczność z jakąś dziwną postacią w przebraniu... Oj dreszcze nie do opisania. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki ale myślę, że nie ostatnie. Bardzo mnie wciągnęła ta historia. Najpierw dlatego, że sama byłam ciekawa czemu matka bohaterki popełniła samobójstwo. Później cała ta otoczka porwania sprawiła, że nie mogłam się oderwać. To ten typ historii, gdzie myślisz, że coś wiesz ale za chwilę autorka ci udowadnia, że nic nie wiesz jednak

Plusem dla mnie są też krótkie rozdziały. Lubię taką wersję książek. Jakoś mam wtedy wrażenie, że szybciej mi się czyta.

Naprawdę fabuła świetnie wymyślona. Bohaterowie dobrze wykreowani. Czytając miałam dreszcze więc uważam, że to naprawdę kawał dobrej książki.

Historia wielu rodzin naznaczona jest traumą, która nierzadko determinuje losy przyszłych pokoleń. Każda tragedia, szczególnie ta okryta tajemnicą, nieprzepracowana, pozostawia emocjonalny ślad. Przemilczane doświadczenia, między innymi te będące udziałem nas samych, odciskając swoje piętno i ograniczają nasze możliwości, często nie pozwalając nam wykorzystywać w pełni naszego potencjału czy budować związków.

Paradoksalnie, często nawet nie uświadamiamy sobie istnienia tej traumy, bowiem tworzymy takie mechanizmy obronne, które umożliwiają nam zapomnienie. Bianka Magnecka, trzydziestoletnia lektorka języka angielskiego wiele pamięta z przeszłości, ale wyparła z pamięci szczególnie traumatyczne wydarzenia, związane z osobą, którą tak bardzo kochała – z matką. Pamięta tylko jej labilność emocjonalną, ciągłe kłótnie rodziców i tragiczne zakończenie, czyli samobójstwo matki. Zaraz po tym ojciec odszedł z pracy, a ona trafiła do zakładu. Zresztą przez wiele lat ciągnęły się problemy z akceptacją siebie, czego wyrazem były zaburzenia odżywiania.

Teraz, jako dorosła kobieta, nigdy nie pozbyła się tego piętna przeszłości. Mimo że ma pracę, którą kocha i męża, to nie jest szczęśliwa, nie jest pogodzona ze sobą. Zresztą jej małżeństwo jest niemal fikcją, żyją tylko koło siebie z Emilem, pełni wzajemnych pretensji, zwykle niewypowiedzianych. Bianka nigdy nie podzieliła się z mężem swoją przeszłością, chorobą psychiczną matki czy informacją o pobycie w szpitalu. Być może to właśnie te wszystkie tajemnice oddają ich od siebie i nie pozwalają być szczęśliwym w tym związku.

Czy jednak zaginięcie Bianki mogło mieć coś wspólnego z tymi tajemnicami? Czy fakt, że krótko przed zaginięciem odwiedziła Nasielsk, rodzinną miejscowość, dociekając przyczyn samobójstwa matki, ma coś z tym zniknięciem wspólnego? Tego właśnie muszą dowiedzieć się Emil i ojciec Bianki, ale to będzie wiązało się z odkryciem rodzinnych tajemnic. Również sama Bianka będzie musiała zmierzyć się ze wspomnieniami z przeszłości i to w mało komfortowych warunkach – budzi się bowiem w ciemnym pomieszczeniu, związana, a jej życie zależy od osobliwego porywacza przebranego za ptaka Dodo…

To tak naprawdę dopiero początek emocjonującej opowieści pełnej nagłych zwrotów akcji, pt. „Nasza prywatna gra”, autorstwa Magdaleny Zimniak. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Skarpa Warszawska książka to prawdziwa gratka nie tylko dla miłośników twórczości autorki, ale również dla wszystkich osób, które cenią sobie doskonale zbudowane thrillery z mocno zarysowanym wątkiem psychologicznym w tle. Autora, z właściwym sobie wyczuciem natury ludzkiej i znajomością psychologii pokazuje, w jaki sposób funkcjonuje rodzina, której jeden z jej członków jest chory. Tak naprawdę wówczas ta choroba dotyczy całej rodziny, z różnym stopniu wpływając na wszystkie aspekty życia. Unikający problemów i rzucający się w wir pracy ojciec, wykończony nastrojami żony, rozdarty pomiędzy miłością a nienawiścią, bezbronna ofiara czyli dziecko z coraz bardziej zaniżonym poczuciem własnej wartości przekonane, że jest odpowiedzialne za szczęście i dobry nastrój matki, obwiniające się za jej wybuch. Wiele późniejszych problemów jest konsekwencją trwającego przez lata takiego stanu rzeczy.

Ale czy choroba matki to faktycznie wszystko, co odkryje Emil? Czy za zaginięciem Bianki może stać jej były chłopak, Robert? A może jego żona, która jest zazdrosna o Biankę? A może odpowiedzialność ciąży na Grzegorzu, synu przyjaciółki mamy, Marianny? Przed laty chłopak chciał być z Bianką, choć ona czuła do niego wyłącznie niechęć…Kolejne nasze teorie upadają wraz z pojawieniem się nowych faktów, a spekulacjom nie ma końca. To sprawia, że – utrzymywani w nieustannym napięciu przez autorkę – zmierzamy do końca lektury, ostatecznie dając się zaskoczyć. No ale przecież to taka nasza prywatna gra…

Zakochałam się w historiach tworzonych przez Magdalenę Zimniak po przeczytaniu książki Gra poza prawem, świetnego thrillera psychologicznego z elementami kryminału, w którym porusza wiele ważnych problemów z miejscem osób niepełnosprawnych w społeczeństwie na czele, własnych kompleksach i relacjach z najbliższymi. Poprzednia książka Magdaleny Zimniak – Piwnica, też mi się bardzo podobała, bo jest to powieść, o której nie da się zapomnieć i nie tylko z powodu występujących tu zjawisk paranormalnych, czy tajemnic z przeszłości, ale głównie z powodu oryginalnej fabuły, bo jest to świetnie napisana powieść psychologiczna na tle wydarzeń historycznych.

Kolejna książka autorki to Nasza prywatna gra. Świetnie napisany thriller, który zmusza do refleksji z doskonale skonstruowaną fabułą, nieprzewidywalny i pełen tajemnic. Jestem pewna, że podobnie, jak poprzednie historie napisane przez Magdalenę Zimniak, długo zostanie w mojej pamięci.

Bianka wciąż żyje w cieniu samobójczej śmierci matki, bo nigdy nie dowiedziała się, co pchnęło ją do tego kroku.Wiedziona impulsem pewnego dnia wybiera się sama na grób matki do Nasielska, żeby w ciszy zrozumieć i poczuć, dlaczego jej matka popełniła samobójstwo. Przy okazji odwiedza swój stary dom rodzinny, w którym teraz mieszka matka jej dawnego chłopaka. Niestety nie otrzymuje odpowiedzi na swoje pytania i ta wizyta niewiele jej pomaga ani rozmowa ze znajomą lekarką. Pytani o matkę, kręcą i nie mogą lub nie chcą udzielić jej odpowiedzi.

Po powrocie z Nasielska następnego dnia Bianka wychodzi do pracy jak zwykle, ale z niej nie wraca.

Bianka budzi się w piwnicy z więzami na rękach i nogach, przywiązana do stołu. Jeszcze się łudzi, że to tylko kolejny koszmarny sen, z którego się obudzi. Gdy uświadamia sobie, że jest uwięziona, w jej głowie zaczynają się rodzić pytania. Kto ją porwał, dlaczego tu ją więzi? Czyżby miało to jakiś związek z jej wizytą w Nasielsku? Rzucone przez porywacza zdanie o prywatnej grze, mrozi kobiecie krew w żyłach, bo nie wiele osób z jej otoczenia o tym wie. Blanka zaczyna snuć domysły kim naprawdę jest osoba, która ją porwała.

Blanka, siedząc uwięziona w piwnicy, nie znając tożsamości porywacza ukrywającego się za dziwnym przebraniem, powoli układa w głowie wspomnienia, które wcześniej wypierała. Z jej wspomnień powoli wyłania się obraz niezrównoważonej psychicznie matki, która wpadała w szał i bez powodu się awanturowała.

Emil zastanawia się, czy żona została porwana, czy postanowiła sama zniknąć, tym bardziej że kiedyś miało miejsce podobne zdarzenie z jej udziałem. Zaczyna prowadzić własne dochodzenie, ale im więcej faktów odkrywa z przeszłości Blanki, tym bardziej stwierdza, że nie wiele o niej wie. Stefan były policjant, jest przerażony zaginięciem córki, ale jednocześnie okazuje się, jak wiele ma do ukrycia. Panicznie boi się, że cała prawda wyjdzie na jaw. Obaj mężczyźni pomagają sobie w poszukiwaniach Blanki, ale nie przeszkadza im to we wzajemnym podejrzewaniu się o udział w jej porwaniu.

Nasza prywatna gra to świetny thriller na bardzo wysokim poziomie, wspaniale napisany, wciągający, nieodkładalny. Krótkie rozdziały powodują, że przez fabułę książki mknie się z zawrotną prędkością, a przerzucana od jednej postaci do drugiej narracja, przypominała zgrany bieg w sztafecie. Z każdym przekazaniem pałeczki na jaw wychodzą kolejne, ciemne tajemnice bohaterów. Każde z nich ma swoją chwilę prawdy, ale te ich rozważania, wcale do tej prawdy nie przybliżają, a wprost przeciwnie jeszcze bardziej zaciemniają obraz, bo każde z nich ma coś na sumieniu.Magdalena Zimniak zaprezentowała rotmistrzowo świata w konstruowaniu intrygi. Wszyscy wydawali się podejrzani, każdy z nich miał coś do ukrycia, każdy miał coś na sumieniu. Rodzinne tajemnice ukryte w zakamarkach pamięci niczym w mrocznej i dusznej piwnicy. To niesamowita układanka, w której nic nie jest oczywiste, nawet wtedy, gdy wydaje się, że kolejny element trafił we właściwe miejsce. Każdy fragment tego mrocznego obrazu kryje złe emocje, strach, obłęd, trudne relacje rodzinne, osobowość borderline, depresja poporodowa, brak akceptacji i zrozumienia. Niejednoznaczne relacje sąsiedzkie, podejrzenia, nieufność, niesłuszne oskarżenia i na koniec zaskakujący finał.

Autorka, jak zawsze prezentuje nie tylko wspaniały warsztat pisarski, ale pokazuje, że nie boi się poruszać trudnych tematów, a teraz nie pozostaje mi nic innego, jak czekać na kolejną książkę.

Magdalena Zimniak ma już swoim dorobku kilka ciekawych pozycji, jednak, jak dotąd nie miałam okazji poznać jej twórczości. „Nasza prywatna gra” przyciągnęła mnie do siebie intrygującą okładką i nie mniej ciekawym opisem.

Koszmar się zaczyna, a skrywane tajemnice wychodzą na wierzch….

Bianka jest lektorką w warszawskiej szkole językowej. Pewnego dnia nie wraca do domu po skończonej pracy. Zaniepokojony Emil informuje teścia o zniknięciu żony. Po wstępnych ustaleniach okazuje się, że w dniu zaginięcia Bianka odwiedziła rodzinną miejscowość oraz osoby, które były jej bliskie w dalekiej przeszłości. Czy odwiedziny w Nasielsku mają coś wspólnego ze zniknięciem Bianki?

Magdalena Zimniak stworzyła thriller z tych, któregonie odłożycie przed poznaniem zakończenia. Rozpoczynając lekturę tej książki, nie spodziewałam się, że odłożę ją dopiero po przewróceniu ostatniej strony. Historia Bianki zaintrygowała mnie do tego stopnia, że książkę przeczytałam w zasadzie w jeden wieczór. Mroczna i duszna atmosfera wyczuwalna jest niemal od pierwszych stron, a stopniowo budowane napięcie tylko podsyca ciekawość czytelnika, a tym samym sprawia, że trudno jest odłożyć lekturę na potem. Oprócz dwóch płaszczyzn czasowych autorka serwuje nam fabułę przedstawioną z perspektywy kilku bohaterów. Nie ukrywam, że bardzo spodobał mi się ten pomysł, bo dzięki temu mogłam lepiej poznać bohaterów, ich myśli, a przede wszystkim motywy działania. Ogromne brawa należą się autorce za kreacje bohaterów, duże wrażenie zrobiły na mnie ich portrety psychologiczne.

„Nasza prywatna gra” to bardzo dobrze skonstruowany thriller psychologiczny pełen tajemnic i mrocznych sekretów. Choć nie ma w nim zawrotnej akcji, to stopniowo budowane napięcie trzyma czytelnika w swoich szponach do samego końca. Autorka umiejętnie wodziła mnie za nos, co chwilę, podrzucając mylne tropy, a ja kartkowałam kolejne strony i próbowałam rozwikłać zagadkę. Odkładając książkę na półkę, byłam bardzo zaskoczona, bo nie spodziewałam się, że ta historia będzie miała taki finał. Jestem pod ogromnym wrażeniem kunsztu pisarskiego pani Magdy, styl i język, jakim posługuje się autorka, sprawia, że przez powieść dosłownie się płynie.

.

„Nasza prywatna gra” Magdaleny Zimniak to thriller, w którym oprócz ciekawej fabuły, dostajemy również dużą dawkę emocji, którą serwują nam poruszone przez autorkę trudne tematy, takie jak przemoc w rodzinie, depresja poporodowa, problemy z odżywianiem. To historia idealna dla miłośników mocnych wrażeń. Jestem przekonana, że fani gatunku będą usatysfakcjonowani!

„Koszmar się zaczyna, a skrywane tajemnice wychodzą na wierzch…”.

Bianka i Emil tworzą pozornie zgodne, szczęśliwe małżeństwo. Biankę prześladują demony z przeszłość, aby się z nią uporać, po latach kobieta odwiedza rodzinny dom w Nasielsku, spotyka znajomych, odwiedza grób matki. Jest lektorką w szkole językowej, wieczorem po pracy nie wraca do domu, znika. Budzi się związana, w przytłaczającym, ponurym pomieszczeniu, jej oprawca ukrywa się za makabryczną maską. Zaniepokojony mąż z teściem powiadamiają policje, kobieta zostaje uznana za zaginioną. Śledztwo nie przynosi żadnych efektów, mężczyźni zaczynają działać na własną rękę. Czy Bianka się odnajdzie? Kto za tym wszystkim stoi?

Rewelacyjny pomysł i wykonanie. Liczne zwroty akcji, napięcie, wyraźnie wyczuwalny strach. Fabuła zajmująco poprowadzona niesie sprzeczne emocje. Przeszłość, która ma ogromne znaczenie dla toczących się wydarzeń. Autorka ma przyjemny, naturalny, barwny styl, z łatwością zabiera nas w trudny pokomplikowany świat, jaki stał się udziałem naszych bohaterów. Zajmująco ukazane ich osobowości, niejednoznaczni, nieidealni, niestabilni emocjonalnie. Narracja toczy się z wielu perspektyw, co daje nam szersze, wnikliwsze spojrzenia na rozwój wydarzeń.

Napięcie towarzyszy nam przez całą opowieść. Autorka umiejętnie wodzi nas za nos, nic tu nie jest takie, jak nam się początkowo wydaje. Z rozwojem wydarzeń pojedyncze puzzle wskakują na swoje miejsca. Rodzinne tajemnice, które domagają się ujawnienia. Piwnica, kłębiące się w niej złe emocje, duszna atmosfera, strach, bezradność, obłęd. Pani Magdalena porusza trudne, bolesne i ważne problemy, osobowość borderline, problemy o podłożu psychicznym, trudne relacje w rodzinie, nieporozumienia w małżeństwie, wiecznie i ze wszystkiego niezadowolony mąż, depresja poporodowa. Tłumione żądze, które znajdują swoje ujście, poczucie winy, trudna próba wybaczenia.

Intrygujący, nieprzewidywalny, mocny, nietuzinkowy thriller psychologiczny. Pełen tajemnic, niedopowiedzeń, pokomplikowanych relacji międzyludzkich. Daje do myślenia i to zakończenie... Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)