Nasza dziewczynka

„Nasza dziewczynka” to trzymający w napięciu thriller, od którego ciężko się oderwać.

„Byłam kilka metrów dalej. Dlaczego nie słyszałam jej krzyków? Kto zabrał nasza dziewczynkę?”

Mia straciła matkę, gdy była małą dziewczynką. Jej ojciec poślubił Vanessę. Z początku wszystko było w porządku. Vanessa zrezygnowała z pracy, aby poświęcić czas pasierbicy. Jednak z czasem pomiędzy macochą, a pasierbicą coraz częściej zaczęło dochodzić do kłótni. Pewnego dnia dziewczynka znika, a przecież dopiero co kąpała się w basenie.

Jest to jedna z tych książek, którą czyta się jednym tchem. Nic tu nie jest oczywiste, a każdy bohater od samego początku był dla mnie jedną, wielką zagadką.

Książka trzyma w napięciu i miejscami wywołuje ciarki.

Z jednej strony mamy prawdopodobnie porwanie, z drugiej strony podpalenie domu. Dwie zagadki do wyjaśnienia. Czy coś je łączy?

Bardzo źle znoszę w książkach wątki związane z cierpieniem zwierząt i dzieci, długo odchorowuję takie lektury. Jednak do zaginięć podchodzę z dużo większym dystansem i ciekawi mnie zawsze jak potoczy się kręcąca się wokół nich fabuła, tym bardziej, że autorzy mają w tym wypadku naprawdę ogromne pole do popisu i wiele możliwości na zmierzenie się z tym tematem.

"Nasza dziewczynka" to historia zniknięcia Mii, którą poznajemy głównie z perspektywy jej macochy. To nie jest jednak jeden z tych przypadków, gdy malutkie dziecko zostaje zabrane z wózka czy z placu zabaw. Po pierwsze dziewczyna ma trzynaście lat. Po drugie ostatni raz była widziana w przydomowym basenie, więc już na wstępie można zyskać pewność, że to nie będzie schematyczna opowieść.

Ależ mnie ta książka trzymała w napięciu. Mieszanie perspektyw czasowych i narracyjnych tylko potęgowało niepewność dotyczącą tego, co naprawdę się wydarzyło. Nawet nie próbowałam snuć własnych przypuszczeń, nie tylko dlatego że trudno byłoby stworzyć logiczną teorię, ale przede wszystkim przez to, jak wiele emocji dostarczyła mi ta powieść.

Ten thriller zrobił na mnie wrażenie dlatego, że nie był sztuczny jak większość, gdzie rodzina stwarza pozory idealnego życia. Tannerowie mają swoje problemy, a podstawowym jest to, że Mia tęskni za swoją zmarłą mamą i z wiekiem przestała akceptować Vanessę w roli swojej macochy. Czy to mogło doprowadzić do tragedii? I czy pożar w sąsiedztwie w czasie zniknięcia nastolatki ma z nim jakikolwiek związek? Tego Wam oczywiście nie zdradzę, mogę jedynie przyznać, że byłam naprawdę zszokowana.

Styl autorki niczym szczególnym się nie wyróżnia, po prostu tę powieść dobrze i szybko się czyta. Zresztą fabuła jest na tyle dobra, że i tak nie sposób oderwać się od lektury. Naprawdę nie ma się do czego przyczepić.

"Nasza dziewczynka" to jeden z najlepszych thrillerów psychologicznych jakie ostatnio czytałam. Pełen emocji, szokujących sekretów i ze złożoną intrygą z nieprzewidywalnym finałem. Najlepsze jest to, że sięgając po tę książkę zupełnie nie spodziewałam się tak fantastycznej lektury.

Moje 10/10.

Vanessa i Tripp wspólnie wychowują jego córkę. Mia jest niezwykle uzdolnioną pływaczką i każdą wolną chwilę poświęca treningom. Często trenowała również po szkole w przydomowym basenie. Jednak jedno popołudnie zmienia wszystko. W domu sąsiadów wybucha pożar, a Mia znika. Czy ktoś ją oprowadził? A może Vanessa jest odpowiedzialna za jej zniknięcie?

„Nasza dziewczynka” porusza dobrze znany temat zaginięcia dziecka. Czytałam już nie jedną książkę z takim motywem zatem i tu też znajdziemy dużo utartych schematów. Co zatem odróżnia ją od innych? Lekkie pióro autorki, plastyczne opisy ale i cały wachlarz emocji. Budowane napięcie wciąga, a kolejne przeczytane strony powodują ich nie jesteśmy do końca pewni kto za tym stoi. Same zaginięcie ale i dochodzenie do rozwiązania pokazuje kolejne tajemnice i kłamstwa. Obserwujemy całkowitą rezygnację głównej bohaterki z własnych pasji i pracy na rzecz opieki de facto nie swojego dziecka. Jej dni są podporządkowane treningom i zawodom dziecka.

Trzeba przyznać, że to naprawdę świetnie skonstruowany thriller pełen zwrotów akcji. Zaginięcie dziecka jest bolesnym doświadczeniem dla rodziców i ludzi wokół. Autorka grając na emocjach niezwykle umiejętnie wciąga nas w sieć wzajemnych pretensji, podejrzeń i oskarżeń ukazując ludzką naturę. Tę książkę warto przeczytać.

Trzynastoletnia Mia, jest wschodzącą gwiazdą drużyny pływackiej. Częste treningi, co sobotę zawody, wiele medali i pucharów ma już na swoim koncie. Jednak nie spoczywa na laurach, cały czas prze do przodu, wszystko zawdzięcza ciężkiej pracy, stąd też jakiś czas temu tata zbudował dla niej basen by mogła dużo ćwiczyć. Pewnego dnia po szkole nastolatka poszła popływać, po jakimś czasie jej macocha orientuje się, że Mia zaginęła.

Vanessa zdaje sobie sprawę, że wiele osób uważa ją za złą macochę jednak ona stara się ze wszystkich sił by jej relacja z pasierbicą była jak najlepsza. W dniu zaginięcia Mii kobietę rozproszył pożar wiec wyszła przed dom zobaczyć, co się dzieje a gdy już wróciła do domu nastolatka zniknęła.

Gdzie jest Mia? Czy ktoś ją porwał? Czy pożar domu obok ma z tym coś wspólnego? Jak w rzeczywistości wyglądała relacja Vanessy z pasierbicą?

Przyznam, że już jakiś czas nie czytałam żadnego kryminału, może też temu mi się tak bardzo podobało.

Książka zaczyna się od najważniejszego momentu w tej historii, czyli od zaginięcia. Następnie stopniowo poznajemy, co działo się tego dnia jak i wcześniej. Mamy okazje spojrzeć na sprawę z pięciu perspektyw, a dokładniej z perspektyw pięciu kobiet. Vanessa, sąsiadka Pani Cambell, matka pani Cambell, Mia, oraz pani detektyw.

Najbardziej przypadła mi do gustu oczywiście Vanessa. Kobieta, która dla miłości była w stanie zrobić naprawdę wiele jak nie wszystko. Mimo iż to właśnie ona jest podejrzewana w pierwszej kolejności, jako macocha i osoba, która widziała Mię, jako ostatnia, to ja gdzieś w głębi duszy wierzyłam, że ona by tego nie zrobiła.

Pomysł na fabułę może wydawać się prosty i dosyć schematyczny. Jednak autorka potrafi tak budować napięcie i tak zwodzić za nos czytelnika, że ja, co chwile miałam innego podejrzanego a koniec końców i tak nie udało mi się odgadnąć, kto porwał Mię.

Książkę czytało się w ekspresowym tempie, zdecydowanie na to miały wpływ krótkie rozdziały, co uwielbiam oraz to, że od tej historii nie szło się oderwać dopóki nie pozna się rozwiązania zagadki.

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i już wiem, że koniecznie muszę przeczytać jeszcze wcześniejszą jej książkę. A was wszystkich, którzy jeszcze nie czytali „Naszej dziewczynki” zachęcam do przeczytania.

Witajcie kochani bookholicy📚Jak mijają Wam jesienne popołudnia?Mi bardzo dobrze,a już Wam piszę dlaczego... Ponieważ ostatnio spędzam je pod kocykiem z kubkiem herbatki i z coraz ciekawszymi nowościami książkowymi.Dzis recenzja jednej z nich, która przeczytałam jednym tchem.

"Nasza dziewczynka"-Georgina Cross

Dla trzynastoletniej Mii i i jej macochy Vanessy zaczyna się zwyczajny dzień.Dla jednej szkoła,ta druga zajmuje się pozyskiwaniem sponsorów w imieniu swojej przyjaciółki.Jednak popołudnie zmienia wszystko.Mia jako gwiazda szkolnej drużyny pływackiej, bardzo często ćwiczy w przydomowym basenie,tak też zrobiła i tego popołudnia...Jednak po chwili Vanessa orientuje się, że po jej pasierbicy nie ma śladu,a w domu sąsiadów wybucha pożar...Gdzie jest Mia?Czy Vanessa jest zamieszana w jej zaginięcie?

"Nasza dziewczynka" to druga powieść autorki.Po przeczytaniu pierwszej,z miłą chęcią sięgnęłam po ten tytuł.Mimo banalnej fabuły, którą można spotkać praktycznie w większości książek,znajdziemy tu tak ogromny wachlarz emocji, że nie sposób się od niej oderwać.Autorka potrafi zbudować odpowiednie napięcie, wciągając czytelnika w wir akcji.Czytając ją co chwilę zmieniałam głównego podejrzanego,a mimo wszystko nie trafiłam.Zakończenie totalnie mnie zaskoczyło.

Polecam!!!

Thriller psychologiczny, zaraz po kryminałach, jest gatunkiem, po który sięgam najczęściej. Uwielbiam panujący w nich klimat, pełne mrocznych sekretów domy, rodzinne tajemnice, motyw zaginięcia dziecka. To wszystko sprawnie ze sobą połączone tworzy historię, która potrafi zmrozić krew w żyłach czytelnika. Jednym z takich thrillerów jest "Nasza dziewczynka" autorstwa Georgini Cross, która debiutowała na polskim rynku thrillerem psychologicznym "Idealna niania". Niestety, nie miałam okazji poznać jej debiutanckiej książki, ale nie odmówiłam sobie przyjemności poznania jej pióra i sięgnęłam po jej najnowszy thriller, "Nasza dziewczynka".

Vanessa i Tripp są szczęśliwym małżeństwem i wspólnie wychowują jego córkę. Mia uwielbia pływać, jest w tym najlepsza, każdą wolną chwilę poświęca na treningi. Dlatego Vannessa nie obawiała się zostawiać dziewczynki samej w pobliżu basenu, gdy dostrzegła pożar u sąsiadów i wyszła przed dom. Po powrocie okazuje się, że dziewczynka zniknęła. Czy ktoś ją porwał? A może za zniknięcie dziewczynki odpowiedzialna jest Vanessa?

Georginia Cross w swoim najnowszym thrillerze wzięła na warsztat jeden z trudniejszych tematów, a zarazem mój ulubiony- motyw zaginięcia dziecka. Gdy sięgam po takie książki, wiem, że na pewno ich lektura dostarczy mi mnóstwa emocji.

Historia opowiedziana jest z perspektywy kilku bohaterów, co daje nam szansę by głębiej przyjrzeć się kolejnym osobom i odpowiedzieć sobie na pytanie, kto z nich mógł przyczynić się do zniknięcia dziewczynki. Cross idealnie wykreowała swoich bohaterów, z niezwykłą starannością oddała wszystkie emocje, jakie towarzyszą ludziom, którzy mogą znaleźć się w podobnej sytuacji, jak boherowie jej powieści. Ale to nie jedyny plus tej historii. Wydawać by się mogło, że motyw zaginięcia dziecka jest już dość oklepanym tematem, nic bardziej mylnego. Cross potrafi zbudować napięcie, połączyć różne wątki, tak, że czytelnik nie może oderwać się od lektury, a z każdą kolejną stroną pragnie co raz bardziej poznać zakończenie.

Czytając, co chwilę zmieniałam swoje podejrzenia, by ostatecznie zostać zaskoczoną. Cross zaserwowała mi lekturę, w której napięcie wyczuwamy już na pierwszych stronach i towarzyszy nam ono do samego końca.

"Nasza dziewczynka" to świetnie skonstruowany thriller, pełen zwrotów akcji i mnóstwa tajemnic, które pomału wychodzą na światło dzienne, doprowadzając nas do prawdy, która okazuje się przerażająca. Polecam.

Dom sąsiadów płonie, a Vanessa nie może znaleźć swojej pasierbicy Mii, która powinna pływać w basenie. Gdzie ona się podziała? Uciekła? Została porwana? Czy jest w płonącym domu?

Akcja tej historii rozpoczyna się od poszukiwań nastolatki, która zaginęła w niewyjaśnionych okolicznościach. Autorka zabiera nas w podróż do przeszłości, żebyśmy mogli zapoznać się z początkami znajomości Vanessy i Trippa (ojca Mii) i tego jak ta znajomość się rozwijała. W końcu docieramy do tego okropnego dnia, w którym świat bohaterów rozpada się na kawałki. Mia znika.

Fabuła tej historii została przedstawiona z perspektywy każdego bohatera, co pozwoliło mi poznać ich sposób myślenia i postępowania w danej sytuacji, Kiedy pod lupą wylądowały relacje Vanessy i Trippa nie mogłam przestać myśleć, że coś tu poszło nie tak. Byłam zdegustowana postępowaniem Mii i jej ojca w stosunku do nowej żony. Dla obserwatora ich życia nie było to małżeństwo z miłości, a potrzeby znalezienia opiekunki dla swojego dziecka. Dlatego bardzo zdziwiła mnie decyzja kobiety o porzuceniu pracy, swojego dotychczasowego życia i całkowitego oddania się opiece nad nastolatką. W pewnym stopniu potrafię zrozumieć jej decyzje. Chciała zapewnić pasierbicy spokojne życie bez dramatów po stracie najważniejszej osoby w życiu, czyli matki.

Ta mieszanka thrillera psychologicznego i dramatu rodzinnego całkowicie mnie kupiła. Miłość, żal, zazdrość to uczucia, które bardzo dobrze znamy, więc możemy identyfikować się z bohaterami i przeżywać je razem z nimi. Mimo wielu perspektyw zagmatwana historia stworzyła spójną całość. Wszystkie wątki zostały połączone ze sobą z mistrzowską precyzją.

Muszę przyznać, że ciekawym zabiegiem okazało się przedstawienie historii oczami bohaterów, a nie śledczych prowadzących śledztwo. Można było czasami odnieść wrażenie że śledczy zupełnie nic nie robią. Zabieg ten sprawił, że z większą uwagą skupiłam się na bohaterach i ich motywach postępowania.

„Nasza dziewczynka” to debiutancka powieść autorki, ale zupełnie tego nie odczułam. Autorka umiejętnie wodziła mnie za nos, nie pozwalając za szybko odkryć zaskakującego zakończenia tej historii. Jestem zdecydowanie na tak i czekam na kolejne książki.

„Nasza dziewczynka” to druga książka Georginy Cross. Wcześniejszy thriller psychologiczny „Idealna niania” wywołał we mnie wiele emocji. Nie inaczej było podczas lektury najnowszej książki autorki. Ponownie uczestniczyłem w rozwiązaniu zawiłej zagadki. Tym razem dążyłem do poznania prawdy o zniknięciu Mii. Autorka misternie utkała fabułę, sprawiając, że nie potrafiłem oderwać się od lektury. Pragnąłem poznać odpowiedzi na kluczowe pytania – gdzie jest Mia? Kto ją porwał? Co wspólnego ze zniknięciem dziewczynki ma jej macocha Vanessa?

Pewnego południa dziewczynka wyszła popływać w basenie. Chwila nieuwagi wystarczyła, aby zniknęła bez śladu. Mąż Vanessy podejrzewa ją o najgorsze. Policja również nie daje wiary jej zapewnieniom, że nie ma nic wspólnego ze zniknięciem dziewczynki. Zwłaszcza że obie nie darzyły się zbytnią sympatią. Vanessa musi zrobić wszystko, aby odnaleźć dziewczynę i zmyć z siebie podejrzenia o jej uprowadzenie. W jej głowie kołaczą słowa „kto zabrał naszą dziewczynkę? „Musicie mi po prostu uwierzyć!”.

A Wy, jeśli kochacie mocne thrillery psychologiczne, to koniecznie musicie sięgnąć po „Naszą dziewczynkę”. Georgina Cross utkała ciekawą i wciągającą historię. Doskonale połączone nitki tej fabuły nie pozwalają nam oderwać się od lektury. Nie prędko wpadniecie na właściwy trop. Jest to zasługą autorki, do tworzenia zawiłej intrygi.

Georgina Cross potrafi skupić naszą uwagę. Wiele zwrotów akcji oraz jej tempo nadaje lekturze wyjątkowego wymiaru, z którego nie będziecie chcieli wychodzić. Autorka sprawiła, że wejdziecie w skórę Vanessy, która podejrzewana jest o najgorsze. Czy słusznie? Warto się tego przekonać i sięgnąć po najnowszy thriller psychologiczny Georginy Cross.

Możecie być pewni, że finałowa scena zmrozi Waszą krew. Wszak trzymacie w ręku thriller mocno wpadający w pamięć i elektryzujący Wasze czytelnicze emocje. Czego więcej chcieć od takiego thrillera? Więcej takich książek. Zatem z niecierpliwością wyczekuję kolejnego thrillera Georginy Cross, która na sztuce tworzenia mocnych historii zna się jak mało kto.

Na uwagę zasługuje nie tylko akcja, jej dawkowanie czy też sam pomysł autorki na rozpisanie tej historii. Warto podkreślić ciekawe rysy psychologiczne bohaterów, którzy mocno wbijają się w pamięć. O tej książce nie można zapomnieć. Tę książkę warto przeczytać.

Thriller psychologiczny „Nasza dziewczynka” ukazał się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

BRUNETTE BOOKS

Vanessa i Tripp Tannerowie wychowują jego trzynastoletnią córkę Mię. Kobieta opiekuje się swoją Pasierbica, gdy mąż jest w pracy.

Pewnego dnia nastolatka wraca ze szkoły i idzie popływać w basenie. Trenuje, bo pragnie rozpocząć karierę zawodowej pływaczki. Kiedy Vanessa wychodzi sprawdzić, co słychać u jej pasierbicy okazuje się, że dziewczynki nie ma w basenie. Vanessa zauważa otwartą tylną bramkę.

Na dodatek w domu obok wybuchł pożar.

Co stało się z dziewczynką?

Czy macocha ma coś wspólnego z zaginięciem Mii? Przekonajcie się sami czytając tę książkę.

"Nasza dziewczynka" to niesamowity thriller psychologiczny, który powoduje palpitacje serca. Autorka wymyśliła genialną i bardzo intrygującą fabułę, od której nie mogłam oderwać się ani przez chwilę. Książka wciąga na maksa! Świetnie wykreowani psychologicznie bohaterowie. Mogłam poznać tę historię z perspektywy kilku osób. Autorka spowodowała zamęt w moim umyśle podczas czytania tej książki. Czułam niepewność i do samego końca nie wiedziałam, co jeszcze wydarzy się. Autorka potrafi trzymać w napięciu i manipulować czytelnikiem. Macie zagwarantowane emocje i nieoczekiwane zwroty akcji oraz zarwaną nockę! Idealna lektura dla fanów mrocznych thrillerów z tajemnicami i kłamstwami. Jestem zachwycona tą historią i Wy też będziecie. Czekam na kolejne książki tej autorki.

Rewelacja!

Polecam!

"Nasza dziewczynka" to ciekawy thriller Georginy Cross z dynamiczną fabułą. Podobał mi się, mimo, iż rozwiązania niektórych tajemnic można było się domyślić. Intrygująca lektura na jesienny wieczór, przy której miło spędziłam czas. Polecam!

"Nasza dziewczynka" Georginy Cross to premierowa powieść Wydawnictwa Filia.

Gdy będąca pod opieką macochy trzynastoletnia Mia nagle znika, w domu obok wybucha pożar. Czy te dwie sprawy coś łączy?

Motyw zaginięć dzieci jest moim faworytem, ponieważ niesie najwięcej emocji i jak słyszę opinie, że to najczęściej eksploatowany temat - myślę: who cares? [ang. kogo to obchodzi?], skoro za każdym razem opowiada inną, często tragiczną historię. Tutaj zniknięcie Mii, staje się pretekstem do wyjawienia wstydliwych grzeszków dwóch rodzin.

Również i ta powieść jest mocno emocjonalna, autorka z niezwykłą pieczołowitością oddała wszystkie te uczucia, które towarzyszą ludziom w przełomowych dla nich momentach.

Powieść napisana niezwykle przyjemnym językiem z perspektyw kilku kluczowych dla fabuły postaci. Od początku jest dość zagadkowo, przez co tworzę w swej głowie kilka prawdopodobnych scenariuszy. Na dodatek autorka bardzo umyślnie myli tropy i zaskakuje wieloma zwrotami akcji. Tu wszystko mogło się wydarzyć, lecz mnie obchodzi tylko prawda, a droga do niej będzie pełna niespodzianek. Świetna intryga!

To zwyczajne popołudnie, gdy wychodzę przez drzwi kuchenne na patio, żeby sprawdzić, co u mojej pasierbicy, Mii, która pływa w basenie. Ale nie ma jej. Serce zamiera mi w piersi, gdy widzę otwartą tylną bramkę. Byłam kilka metrów dalej. Dlaczego nie słyszałam jej krzyków? KTO ZABRAŁ NASZĄ DZIEWCZYNKĘ? Mój mąż nie rozumie, jak mogłam pozwolić na to, żeby nasza córka zniknęła. Widzę, że śledczy mi nie wierzą. Uważają mnie za złą macochę. Detektyw ciągle pyta mnie, co robiłam przez te pięć minut, kiedy Mia zniknęła. Ale nie mogę zdradzić jej mojego sekretu. Nigdy nie byłyśmy z Mią blisko i czasami doprowadzała mnie do szału, ale nigdy bym jej nie skrzywdziła. MUSICIE MI PO PROSTU UWIERZYĆ.

To moje drugie spotkanie z twórczością autorki, poprzednia jej książka "Idealna niania" ogromnie mi się podobała, więc kiedy @mrocznastrona zapowiedziała kolejną książkę @georginacross wiedziałam, że po prostu będę musiała po nią sięgnąć! Język i styl autorki jest bardzo przyjemny w odbiorze, co sprawia, że książkę czyta się z zainteresowaniem i naprawdę szybko. W książce znajdziemy motyw zaginięcia dziecka, który bardzo lubię w thrillerach psychologicznych. Już od pierwszych stron, a dokładnie od prologu zostałam ogromnie zaintrygowana i byłam bardzo ciekawa jak autorka poprowadzi losy bohaterów. Książkę czyta się jednym tchem, a ja nie mogłam jej odłożyć póki nie poznałam zakończenia! Fabuła została bardzo dobrze przemyślana i poprowadzona, a bohaterowie naprawdę świetnie wykreowani! Historia została podzielona na sześć istotnych części: czas zaginięcia, Vanessa, tydzień zaginięcia, Mia, później oraz utonięcie, każda z nich pomogła mi zobrazować jak w poszczególnych etapach wyglądało życie bohaterów oraz z jakimi problemami się borykali. Historia została przedstawiona z perspektywy czterech bohaterek: Mii - zaginionej nastolatki, Vanessy - macochy, Julii - sąsiadki Tannerów oraz Charlotte - matki Julii, co pozwoliło mi lepiej poznać kobiety, dowiedzieć się co czują, myślą, jakie relacje je łączą, a tym samym lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. To jak główne postaci żyły, jakimi wartościami się kierowały, jakie błędy popełniały sprowadziło niebezpieczeństwo na trzynastolatkę. Zaginięcie dziewczynki przynosi swoje konsekwencje dla każdej z postaci, na jaw zaczynają wychodzić długo skrywane tajemnice, które w znaczącym stopniu wpływają na życie bohaterów. Muszę przyznać, że to co się tutaj momentami działo, sprawiało, że zaczynałam mieć spory mętlik w głowie, autorka tak umiejętnie wprowadzała zamieszanie i tym samym budowała napięcie , że, że w jednej chwili każda z postaci pasowała do mi do profilu podejrzanego. Pod koniec co prawda już podejrzewała kto jest odpowiedzialny za zaginięcie dziewczynki, jednak do ostatniej chwili nie wiedziałam jakie dokładnie były motywy tej osoby. Kiedy już wszystkie puzzle dotyczące Mii wskoczyły na swoje miejsce autorka w genialny sposób nawiązała do drugiej tragedii, która wydarzyła się tego dnia, tego akurat się nie spodziewałam. Poraz kolejny świetnie spędziłam czas z powieścią @georginacross i czekam już na kolejne historię spod jej pióra! Polecam! Moja ocena 9/10.

“Nasza dziewczynka” to kolejna wydana w Polsce powieść Georginy Cross. Po przeczytaniu “Idealnej niani”, która bardzo przypadła mi do gustu, wiedziałam, że będę chciała sięgnąć po pozostałe książki autorki.

Mia Tanner - utalentowana trzynastoletnia pływaczka znika w niewyjaśnionych okolicznościach. Ostatni raz pływała w przydomowym basenie, chwilę później nie ma po niej śladu. Jej macocha Vanessa w tym samym czasie zauważyła pożar w domu sąsiadów i zaalarmowana wyszła na chwilę przed dom. Co się stało z dziewczynką? Czy macocha zrobiła jej krzywdę? A może zaangażowane w zaginięcie są osoby trzecie?

Poznajemy historię z wielu perspektyw - Vanessy, Julii, Charlotte, pani detektyw, aż w końcu samej Mii. W książce wykorzystana jest narracja pierwszoosobowa, która pozwala nam na zagłębienie się w myślach i wspomnieniach postaci, zwiększając poziom niepokoju i napięcia. Z niesłabnącym zainteresowaniem śledziłam kolejne etapy prowadzonego śledztwa. Autorka cudownie stworzyła relacje między postaciami, ukazując zawiłości tych powiązań, a także mnogość skrywanych sekretów. Wśród ogromu poszlak i urywających się tropów żaden z bohaterów nie jest jednoznacznie podejrzany, żaden też nie jest niewinny.

Bardzo dobrze się bawiłam. Niepewność i napięcie odczuwalne są już od pierwszych stron książki. Motyw uprowadzenia dziecka może nie jest najoryginalniejszy, aczkolwiek jest bardzo dobrze zrealizowany. Poziom zaangażowania nie słabnie, gdyż w toku śledztwa podejrzenia padają na różnych bohaterów. Bardzo dobra rozrywka, wręcz idealna na jesienny wieczór.

Mia zniknęła. Po południu poszła pływać w basenie, a w czasie pięciu minut, gdy jej macocha Vanessa straciła ją z oczu – dziewczyna jakby rozpłynęła się w powietrzu.

W tym samym czasie w domu sąsiadów wybucha pożar.

Uwaga policji skupia się na Vanessie – czy to ona odpowiada za zaginięcie Mii? Czy może znalazła się w domu obok – jak podejrzewa jej ojciec?

"Nasza dziewczynka" to moje drugie spotkanie z twórczością Georginy Cross. I kolejne bardzo udane.

Może się wydawać, że fabuła niczym czytelnika nie zaskoczy. Przecież zaginięcie dziecka to dość częsty motyw pojawiający się w thrillerach psychologicznych i w tej sprawie chyba wszystko już zostało powiedziane. A jednak: Autorka tak wciągnęła mnie w lekturę tej książki, że nie potrafiłam się oderwać! Georgina Cross zaserwowała sporo zwrotów akcji, przerzucanie podejrzeń na kolejnych bohaterów i napięcie, które jest wyczuwalne już od pierwszych stron aż do ostatniej, gdy poznamy finał tej historii.

Duży wpływ na to, jak czytało się tę książkę ma kapitalny styl Georginy Cross: lekki i przystępny. Ponadto akcja była dynamiczna i żaden wątek nie został “przegadany”. Do tego krótkie rozdziały, a przede wszystkim kapitalna konstrukcja bohaterów.

Czytelnik ma szansę poznać ich dzięki temu, że historia jest opowiedziana z perspektywy różnych uczestników wydarzeń. Poznajemy ich oczami innych bohaterów i możemy prześledzić po kolei, co działo się w dniu zaginięcia Mii. Najbardziej cenię tu “wejście w umysł” Charlotte – starszej kobiety z demencją. Georgina Cross pozwala wczuć się w tok myślenia kobiety, próbę uchwycenia szczegółów czy odróżnienia snu od jawy.

Samo zakończenie było niespodzianką, chociaż ostateczne rozwiązanie intrygi – po odkryciu wszystkich kart – raczej nie stanowiło już zaskoczenia.

Podsumowując: "Nasza dziewczynka" to rewelacyjnie zbudowany thriller psychologiczny, który gwarantuje świetną rozrywkę. Dobrze skonstruowani bohaterowie, dynamiczna i pełna zwrotów akcja, trzymanie czytelnika w napięciu do końca – nawet, jeśli główny motyw nie jest niczym nadzwyczajnym, to realizacja jest przewyborna. Polecam!

Mia odnosi spore sukcesy w pływaniu, trenuje nawet w domu i tak też było tego dnia. Macocha dziewczynki szykowała kolację, kiedy zauważyła pożar u sąsiadów, a później zorientowała się, że Mia zniknęła. Czy kobieta miała powody, żeby skrzywdzić swoją pasierbicę i co takiego ukrywa?

"Nasza dziewczynka" to jeden z najlepszych thrillerów tego roku, uwielbiam tego typu książki!

Pomysł być może i nie jest oryginalny, temat zaginięcia dziecka się powiela, jednak mi to w zupełności nie przeszkadza, wręcz przeciwnie. Jest to jeden z moich ulubionych motywów, pod warunkiem, że historia trzyma w napięciu i jest mnie w stanie zaskoczyć i tak też było w tym przypadku.

Autorka stworzyła niesamowicie intrygującą historię pełną tajemnic oraz niepewności, nie byłam w stanie się od niej oderwać, ciekawa jak to się wszystko rozegra.

Całą akcję czytamy z perspektyw różnych bohaterów, dzięki czemu jesteśmy w stanie poznać ich myśli oraz sekrety, które skrywają. Georgina wykonała kawał dobrej roboty tworząc postacie. Każda z nich wywołuje w czytelniku przeróżne emocje, rzuca nam mylne tropy oraz miesza w głowie. Pojawiały się zaskakujące zwroty akcji, a pióro autorki było dodatkowym atutem. Do samego końca nie byłam pewna co się przydarzyło Mii, co ją tak naprawdę spotkało. Brałam pod uwagę kilkanaście opcji, każdy z bohaterów wydawał mi się być podejrzany, a mimo wszystko finał i tak mnie zaskoczył, wprawił w osłupienie oraz poruszył. Byłam zła na niektórych bohaterów oraz fakt, że lektura jest już za mną, z największą chęcią czytałabym dalej.

Bardzo spodobał mi się również wątek zawodów pływackich i smaczki jakie w związku z nimi podawała nam autorka, miało to swój klimat.

ZDECYDOWANIE POLECAM

Jeżeli szukacie książki, która jest w głębokim napięciu pisana, to z pewnością ta będzie dla was idealna. Sama jestem matką, więc gdyby mi nagle dziecko zaginęło, to nie wiem co bym ze sobą zrobiła. My oczywiście czytamy książkę z perspektywy różnych bohaterów, którzy początkowo nie wiedzą jeszcze o zaginięciu, lub dopiero się dowiadują. Jest też macocha trzynastoletniej dziewczynki, która twierdzi, że tylko chwilę jej nie widziała. Upiera się, że miała pływać w basenie i że zawsze robiła to sama, bo bardzo się wstydziła. Nagle jednak zauważyła płonący dom na przeciwko i poszła zobaczyć, co się stało. Dopiero po chwili od razu poszła po córkę, lecz jej tam nie było. My oczywiście z początku czytamy o tym jak ona siedzi pod wodą i wstrzymuje powietrze. Nagle zauważa kogoś i wydaje jej się, że wie kto to jest. Później rozpoczyna się śledztwo i bardzo dużo pytań na które nie zawsze odpowiadają, jakby specjalnie autorka zataiła odpowiedzi na proste pytania. Tutaj pojawiają się kolejne postacie ze swoimi problemami, które jednak na końcu zaczynają podpowiadać nam kwestie o zaginionej. Bardzo ciekawiły mnie wypowiedzi kobiety na wózku inwalidzkim, która mówiła zagadkami, lecz dało się czytać między wierszami. Ojciec zaginionej jest bardzo zrozpaczony, lecz nie zawsze czułam jego ból i do połowy wciąż poddawałam go pod wątpliwość. Policja bierze pod uwagę wiele różnych scenariuszy, a drobne ślady zaczynają z wolna wykluczać jedno po drugim. Macocha coraz bardziej się mota. Jej myśli znamy i wiemy, że nie zawsze współgrają z tym co mówi. Zresztą tak działają również inne postacie zamieszane w zaginięcie. Komu mogło zależeć na porwaniu tej dziewczynki? Czy była tak miła jak twierdzą inni? To było porwanie, czy ucieczka? A może ktoś z rodziny miał tu swój udział? A może została zamordowana? Kto pęknie pierwszy?

Niesamowicie wciąga i zaskakuje. Uwielbiam, kiedy czytam książkę z perspektywy postaci, gdyż wtedy poznaję ich myśli i słowa. Zaskoczenie na końcu było i również moja złość na kogoś z książki. Poruszy matczyne serca i sprawi, że bardziej będziemy pilnowali swoje dzieci...