Narzeczona dla rolnika

✨ Recenzja Patronacka ✨

Zanim opowiem Wam o tej historii – chcę z całego serca podziękować autorce, Helenie Leblanc, za to, że powierzyła mi „Narzeczoną dla rolnika” pod moje patronackie skrzydła. 🪽 To dla mnie ogromna radość i zaszczyt być przy tej premierze jako patronka 🥰.

Kiedy sięgam po książkę, która zapowiada się lekko i romantycznie, zawsze liczę na to, że poza humorem i uczuciami znajdę w niej coś jeszcze – błyskotliwość, pomysł lub literacki twist. W przypadku „Narzeczonej dla rolnika” Heleny Leblanc dostałam wszystko to z nawiązką!

Adrianna to trzydziestoletnia księgowa z Wrocławia, która po dziesięciu latach związku z Patrykiem wciąż czeka na zaręczyny. Wierzy, że podczas nadchodzącego urlopu wszystko się zmieni – w końcu przecież już czas.

Z kolei Radomir, emerytowany żołnierz szykujący się do przejęcia rodzinnego gospodarstwa, otrzymuje od rodziców zaskakujący warunek: ma rok na znalezienie żony.

Dwie zupełnie różne historie, dwa światy – korporacyjny i wiejski – które przypadkiem się przecinają. A wtedy… zaczyna się prawdziwa przygoda.

Autorka zaskakuje nietuzinkowym zabiegiem literackim – w pewnych momentach wchodzi w bezpośredni dialog ze swoją bohaterką, Adą. Ten metanarracyjny chwyt dodaje historii lekkości, humoru i wyjątkowego uroku. Mogłam nie tylko obserwować wydarzenia, ale miałam wrażenie, że uczestniczę w nieco „zakulisowej” rozmowie pomiędzy twórczynią a jej postacią. To zabieg rzadko spotykany w romansach, który czyni lekturę jeszcze bardziej angażującą. Wyszło genialnie – mnie to bardzo zachwyciło.

„Narzeczona dla rolnika” to ciepła, pełna humoru i uczucia opowieść o tym, jak los potrafi zaskoczyć. Autorka nie tylko buduje wciągającą fabułę, ale też bawi się formą, dzięki czemu książka nabiera niepowtarzalnego charakteru. Z niecierpliwością wypatruję tomu drugiego, tym bardziej że – jak zapowiedziała autorka – Ada i Radek pojawią się w nim gościnnie!

Polecam z całego serca wszystkim, którzy szukają romantycznej historii z przymrużeniem oka, ale też autentycznym przesłaniem. Ta książka to idealny towarzysz wiosennych wieczorów. To jak, skusicie się?

"Kiedy się pocałowali, poczuł, że musi istnieć jakiś sposób, aby ją przekonać. Przecież to się nie mogło tak skończyć.

- Opowiem ci bajkę - odezwał się nagle, a

zaskoczona Ada pokiwała głową.

- O śpiącej królewnie?

- Nie o śpiącym rycerzu, którego obudziła

bezczelna królewna.

O takim, który myślał, że skoro pokonał smoka i dostał swoją połowę królestwa, to może już wszystko.

- I co z nim?

Zrozumiał, że pierwsze wrażenie może być mylące, a najlepsze rzeczy w życiu spotykają nas niespodziewanie."

Autorka, która nie zawodzi a dostarcza masę emocji.

Kiedy na swojej drodze stanie dwoje ludzi z dwóch różnych światów, to czy uda im się stworzyć związek?

Na pewno będzie zabawnie i ciekawie.

Autorka pokazuje jak mylne może być pierwsze wrażenie i co zyskujemy przy bliższym poznaniu.

Świetna fabuła, ciekawi bohaterowie i coś z czym spotykam się pierwszy raz a mile zaskoczyło to wstawki rozmów bohaterki z autorką, (tak dobrze czytacie, słownik nie zrobił tu błędów 🤣).

Historia, która wciąga czytelnika w podróż na wieś, wyobraźcie sobie ten śpiew ptaków, zapach wsi, aż się miło zrobiło.

Wracając z marzeń o wsi, historia, która nie wieje nudą i na pewno zaskoczy i to pozytywnie.

Gorąco polecam.

Kiedy tylko zobaczyłam, że Helena Leblanc będzie wydawać Narzeczoną dla rolnika czułam, że to będzie powieść dla mnie. Tematy rolnicze nie są mi bowiem obce, więc byłam ogromnie ciekawa co też tym razem za los zgotuje swoim bohaterom autorka.

Adrianna jest księgową, która lubi swoją pracę. Od dziesięciu lat związana jest z Patrykiem. Marzy o tym, aby on się jej w końcu oświadczył. Robi jej niespodziankę i zabiera ją na… niezapomniane wakacje.

Radek jest rolnikiem, który kocha swoją pracę. Ma przejąć gospodarstwo rolne rodziców, ale oni stawiają mu jeden warunek, ma się ożenić. On jednak nie ma parcia na małżeństwo, spotyka się niezobowiązująco z Zosią, ale nie w głowie mu ślub. Wpada jednak na świetny pomysł, aby „wilk był syty i owca cała”.

Te dwie pary całkiem przypadkiem poznają się podczas wakacji. To spotkanie sporo namiesza i przewróci niektórym życie do góry nogami.

„- A jeśli będę żałować?

- Czegoś na pewno będziesz, kochana. Albo tego, że zostałaś, albo tego, że odeszłaś. Czasem nawet bardziej żałuje się tego pierwszego, bo człowiek niczego się wtedy nie uczy.”

Po raz kolejny świetnie się bawiłam, czytając powieść autorki. Stworzyła całkiem ciekawą historię, a dla jednej z bohaterki przewidziała splot interesujących wydarzeń. Adrianna bowiem co rusz na kogoś wpadała, albo coś jej się działo. Dodatkowo świetnym dodatkiem są krótkie wtrącenia kiedy to autorka kłóci się ze swoją bohaterką. W sumie pierwszy raz się spotykam z czymś takim w powieści i muszę przyznać, że to był ciekawy dodatek do powieści. Wykreowani bohaterowie są niezwykle barwni, a zarazem różnorodni. Polubiłam Radka, mężczyznę, którego chciałaby zapewne każda z nas. Pomimo jego wybuchowości, to tak naprawdę troskliwy i czuły facet. Adę też polubiłam, za jej niezwykły temperament i cięte riposty. To bohaterka, która z całą pewnością wie, jak zawalczyć o swoje i nie da sobie dmuchać w kaszę. Co do Zosi mam mieszane uczucia, czasem wydawała mi się zbyt natarczywa. Natomiast Patryk od początku zbudzał we mnie złe uczucia. To taki typ faceta, którego najchętniej kopnęłabym w cztery litery. Kompletnie nie miał szacunku dla swojej dziewczyny, traktował ją okropnie, a na dodatek ciągnęło go do innych kobiet.

Mówią, że w życiu nic nie dzieje się bez przyczyny. I z całą pewnością Helena Leblanc nie bez przyczyny postawiła te dwie pary naprzeciwko siebie. Przecież ona musiała namieszać, aby tutaj coś się działo, a czytelnik nie mógł się oderwać od lektury.

Pomimo tego, że Adę i Radka dzieliły całkiem dwa różne światy to mocno trzymałam za nich kciuki, wierząc, że z tego może coś wyjść. Pozostałą dwójką bohaterów niezbyt się przejmowałam.

„Nie mógł się powstrzymać przed tą drobną aluzją. Nie był przecież z kamienia. Stała przy nim piękna kobieta i jego przewrotna natura dążyła do flirtu, nawet jeśli rozum mówił, że to skrajnie nieodpowiedzialne.”

Całość napisana prostym językiem, z zabawnymi dialogami i niezwykłymi przygodami. Tutaj nie sposób się nudzić, nasi bohaterowie już o tę naszą rozrywkę się postarali. Mamy tutaj kontrasty dwóch światów: życie w mieście i życie na wsi. Oba te światy mocno się od siebie różnią. I czasem ciężko połączyć jedno z drugim. Ale dla chcącego podobno nic trudnego.

Bywa że jesteśmy z kimś latami, a potem nagle się okazuje, że tak naprawdę do siebie nie pasujemy, bo każdy z nas ma inne priorytety w życiu. To co wydawało nam się pewniakiem, nagle blednie i się rozmywa. Życie nas zaskakuje i się komplikuje, a my musimy się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Miłość może mieć różne oblicza, i tak naprawdę może nas spotkać wszędzie, a zwłaszcza wtedy, kiedy się jej kompletnie nie spodziewany. Bo nagle spotykamy na swojej drodze kogoś, kto staje nam się bliski i nawet pomimo dzielącej nas odległości my wciąż o tym kimś myślimy i za nim tęsknimy.

Narzeczona dla rolnika to kolejna świetna powieść, którą czyta się z uśmiechem na twarzy. Przed wami kontrast dwóch różnych światów i różnych bohaterów przed którymi ciężkie wybory. Ja już czekam na drugi tom, a Was zachęcam do przeczytania tej pozycji.

Co byście powiedzieli na to, że aby przejąć majątek, musicie w ciągu roku się ożenić? Taki warunek postawili synowi rodzice w książce "Narzeczona dla rolnika" - pierwszego tomu cyklu Przeznaczenia. Jednak Radomir na swój plan. Stawia na intrygę, kłamstwo, w które wciąga swoją przyjaciółkę Zosię... 

Helena Leblanc zabiera nas na polską wieś. Przyglądamy się ciężkiej pracy rolnika, ale z drugiej strony widzimy, ile może ona dać satysfakcji i radości. Ważne, by robić to, co się kocha całym sercem. Wraz z bohaterami zwiedzamy również zabytki. Na drugim biegunie mamy ukazaną pracę w korporacji oraz nierówne traktowanie pracowników przez szefową. Każdy z nas ma jakieś marzenia i aspiracje, dąży do ich spełnienia. Miasto czy wieś daje więcej możliwości ich realizacji? A co z uczuciami? Pragnienie założenia rodziny, wolności i niezależności kontra lęki i oczekiwania rodziny - czy da się to wszystko pogodzić? 

Mamy tu do czynienia ze złożoną relacją. Wydaje się, że pojawiające się przeciwności losu, nie pozwolą bohaterom być razem. Ale czy aby na pewno? Przecież gdy jak się czegoś chce i się o to zawalczy, wszystko jest możliwe, prawda? 

Historia udowadnia, że niczego nie można przewidzieć ani zaplanować. Życie i tak ma nas swój plan i potrafi zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Mamy tu też aspekt małego kłamstwa, które może nieść duże konsekwencje.

Moją uwagę zwróciła rozmowa autorki z główną bohaterką książki. To coś niecodziennego i  oryginalnego. Dzięki takiemu zabiegowi lepiej zrozumiałam motywacje, myśli i emocje postaci. Tego typu dialog skłania do przemyśleń i staje się niejako łącznikiem pomiędzy bohaterem a czytelnikiem. Tę wielowymiarowość zauważamy także w narracji z perspektywy Radomira i Adrianny. Widzimy, jak różne doświadczenia wpływają na wybory i postawy postaci. Zdarza się im popełniać błędy, niekiedy są naiwni, innym razem egoistyczni. Nie od razu wszystkich polubiłam (niektórych wcale). Tu potrzeba było na to czasu, żeby się do nich przekonać.

"Narzeczona dla rolnika" to pełna emocji i humoru komedia romantyczna o miłości, lękach, marzeniach, determinacji, trudnych decyzjach i popełnionych błędach. Wygra tętniące życiem miasto czy malownicza wieś? Na jakie wyrzeczenia będą musieli zdobyć się bohaterowie? Sprawdźcie!

Adrianna pracuje w korporacji, wiedzie stabilne życie w dużym mieście u boku wieloletniego partnera Patryka, miłośnika historii. Do pełni szczęścia kobiecie brakuje pierścionka zaręczynowego. Kiedy zbliża się wymarzony urlop Ada ma nadzieję na podwójną niespodziankę. 

Podczas urlopu wpada i to dosłownie na Radomira, zwanego Radkiem. Jest on emerytowanym żołnierzem, który obecnie zajmuje się rodzinnym gospodarstwem. Co z tego wpadnięcia na siebie wyniknie? Na pewno będzie intensywnie i burzliwie.

Historia wciąga od pierwszych stron. Poznajemy naszych bohaterów w różnych sytuacjach. Ich problemy i marzenia dają czytelnikowi do myślenia i skłaniają do refleksji nad upływającym czasem. Wszystko to jest tak realnie przedstawione, że czułam się jakbym uczestniczyła w ich życiu gdzieś obok, jako zaangażowany obserwator.

Bohaterowie są świetni, tak różni od siebie jednak każdy wnosi coś innego do tej historii. Jednych się bardzo lubi, innych mniej, a o niektórych można zmienić zdanie w trakcie czytania. I to zarówno tyczy się głównych bohaterów jak i tych drugoplanowych.

Autorka wplotła również w historię zabawne momenty. Nie raz śmiałam się czytając. I nie było to prześmiewcze, tylko odprężające i idealnie pasujące.

Helena po raz kolejny udowodniła mi, że potrafi się odnaleźć w każdym gatunku i scenerii. Historia tych bohaterów chwyciła mnie za serce. Zżyłam się z bohaterami i byłam poruszona ich marzeniami, które niby były przyziemne, ale mimo to trudne w realizacji. Przeżywałam ich porażki i rozterki.

Na koniec wspomnę o ciekawym zabiegu jaki autorka zafundowała nam w książce. Mianowicie są to przerywniki. W pewnych momentach główna bohaterka Adrianna rozmawia z autorką. Czegoś takiego jeszcze nie widziałam. Było to o tyle ciekawe gdyż pokazywało jak autorka rozmawia ze swoimi wymyślonymi bohaterami a ci jej odpowiadają. 

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom. Uwielbiam pióro autorki. A tymczasem gorąco polecam tą książkę.